Transcript ondertiteling raadscommissie 30 november 2022

Dan zal ik zelf vragen interpreteren. De eerste opmerking van mevrouw Koot was: "Pijlen zijn gericht op kamperen bij de boer en bed and breakfast." Dat is een heel beperkte interpretatie van wat hier voorligt. Hier ligt een reparatieplan voor, een paraplubestemmingsplan waarin je op een aantal plekken probeert te repareren wat in het toeristisch toekomstplan en in het uitvoeringsprogramma is gedefinieerd als problemen die we moeten oplossen. Dit lost dus een aantal problemen op. Tegelijkertijd ontwikkelt de maatschappij zich, en dat zeggen de kamperen bij de boer ook: "We hebben het steeds lastiger gekregen." Zelfs de afgelopen jaren met het stikstofverhaal ontstaat daar een bepaalde nood. Dat was niet de opdracht bij het maken van dit paraplubestemmingsplan. Die discussie ontstaat parallel eraan en het is dus heel lastig om die discussie te beslechten in dit paraplubestemmingsplan, hoe graag we dat ook zouden willen. Dan vraagt u ons om twee dingen te combineren die niet in de opdracht zaten. Hetzelfde geldt voor het verzoek om innovatie bij de kampeerterreinen, maar ook bij innovatie bij de boer. Dat was niet de opdracht van dit paraplubestemmingsplan. Zo kan ik nog een paar dingen noemen, dus wij zijn aan het repareren, een aantal schroefjes aan het aandraaien, volgend op de discussie die daarover in het toeristisch toekomstplan is gevoerd.

Alle andere discussies moeten wij op een ander moment gaan voeren. Ik heb ook tegen mevrouw Keizer in het gesprek vanmorgen gezegd: "Je zou vanuit de landbouwsector een discussie moeten starten wat de toekomst van de landbouw

op dit eiland is, en dan met name de kleine boeren daarin. Wil je die overeind houden ten behoeve van dat landschap? Hoe wil je dat dan doen en wat is daar dan voor nodig?" Dat is echt een heel andere discussie dan wij nu in dit kader van het paraplubestemmingsplan voeren. Ik hoop dat u dat onderscheid ook wil maken, want die vermenging maakt het namelijk heel erg lastig. Voorzitter, dat is één. Twee is: pipowagen is toch echt een kampeermiddel. Ik heb u net in een antwoord op één van de andere vragen uitgelegd. Deze kwestie heeft een historie. De eindconclusie daarvan is: wij stellen voor om de pipowagen weg te definiëren als kampeermiddel. Zo is dit opgesteld. Als u dat niet wilt, zult u een amendement moeten indienen. U zegt: "Er is geen verschil tussen recreatie, kampeerterreinen en kamperen bij de boer." Wij zijn opnieuw bezig met een bestemmingsplan reparatie dat gaat over bestemmingen. Het ene terrein heeft de bestemming recreatie kampeerterreinen, dan hebben we nog de recreatieverblijfsterreinen en we hebben ook kamperen bij de boer, wat een aanvulling is op de agrarische bestemming. We praten over drie verschillende werelden en daarom wordt daar op een verschillende manier op gereageerd. Parkeren, ontheffingsregeling bij registratie. Of je dat bij registratie moet doen, weet ik niet. Wij kunnen nadenken over een ontheffing bij parkeren.

De Partij van de Arbeid stelde dat volgens mij ook al voor in de zones binnen de bebouwde kom. Prima bespreekbaar, maar dan ook concreet maken van waar dan wel en waar dan niet? Onder welke condities? Is het een overgangsrecht, overgangstermijn, uitstelregeling? Daar kan je allerlei varianten op verzinnen. Dan heeft u gezegd: "Wat gebeurt er met de bedden die niet geregistreerd worden?" Die ga ik even interpreteren wat u zegt. U bedoelt bedden die illegaal verhuurd worden? Wat bedoelt u dan? Ik bedoel de slapende bedden in het bestemmingsplan die dus niet gebouwd zijn, waarvan we in het verleden al aangegeven hebben dat we daar misschien een termijn aan moeten geven waarbinnen ze gerealiseerd moeten worden, en anders gaan ze verdwijnen uit het bestemmingsplan. Die bedoel ik. Voor zover mij bekend zit al in de bestaande bestemming van buitengebied een bepaalde regeling over in en vervolgens wordt dit niet in dit paraplubestemmingsplan verder aangevlogen. Als u dat wilt, ook daarvoor geldt dan: kom met een handreiking hoe dat dan zou moeten. Voldoende zo, mevrouw Koot? Voorzitter, de slotvraag betrof groepsaccommodatie omzetting. De groepsaccommodaties worden wel genoemd in het stuk, en wel omzettingen binnen de groepsaccommodatie mogelijkheid moeten ook aan een landschappelijke toets gaan voldoen.

Dat hoefde tot nu toe niet, dat moet straks wel. Dat is de omzetting die hier wel in geregeld is. Een kleine toevoeging. Dat was niet de vraag. Ik heb van mensen uit die sector begrepen dat er wel wat behoefte is aan verbreding van hun mogelijkheden op de groepsaccommodaties, bijvoorbeeld in het hoogseizoen het mogen ontvangen van tenten en campers, omdat er dan geen groepen zijn. Er is geen aandacht aan besteed, dus ik was daar verbaasd over. Ik heb de opmerking langs horen komen in de klankbordgroep op 10 november. Dat was een heel interessante observatie, waarbij een beetje uitgewisseld werd wie dan die groepen met kamperende jeugd dan wel wil hebben. De meesten willen ze niet hebben, maar de groepsverblijfsterreinen zeiden: "Ik misschien wel." We wachten dus op een voorstel vanuit die sector. Duidelijk. Mevrouw Van der Werf. Dank u, voorzitter. Misschien heb ik erover heen gelezen, maar kunt u mij vertellen hoeveel bedden er zijn bij twee appartementen in een stolp? Vijf bedden, dus als je twee appartementen hebt, heb je tien bedden. Hoofdstuk drie: wijziging verblijfsrecreatie. De heer Polderman en dan mevrouw Van de Wetering. De heer Polderman. Dank u, voorzitter. Wat ik erg lastig vind, de VVD gaf het net ook al even aan, is dat we zonder inzicht harde eisen gaan stellen en we gaan snijden.

Er staan strenge regels, maar we gaan niet in op signalen die wel heel duidelijk zijn en die inzicht geven, zoals door de insprekers werd aangegeven. Er zijn hele duidelijke signalen vanuit de markt, waar ze naartoe willen en waar verlangen naar is. U geeft aan dat dit niet de opdracht was, maar het is blijkbaar wel een duidelijk signaal. Waarom wil het college hier dan niet in mee? Voorzitter, dan zou het college weer de verwijt krijgen dat ze dingen doen die de raad hen niet gevraagd heeft. De heer Polderman. Ik hoorde het net van de VVD ook, dat gebeurt al, want de opdracht ligt er wel, maar het hele proces is niet zoals we het graag zouden zien. De opdracht om innovatie te vergroten binnen de verschillende sectoren zit niet in dit verhaal en was ook niet de opdracht. Het is wel, wat ik net heb uitgelegd, een discussie die gaandeweg naar het toeristisch toekomstplan is opgekomen en de vraag is wat we daarmee moeten doen. Dat moeten wij doen op een ander moment en via een andere route dan nu in dit paraplubestemmingsplan. Dat is de opvatting van het college. Ik snap uw punt, maar waarom wilt u dan nu al wel harde eisen stellen terwijl daar nog geen duidelijk inzicht in is? Voorzitter, ik denk dat de ruis die is ontstaan op dit moment en de zorg van wat wordt van ons afgepakt als wij van drie naar twee teruggaan, volstrekt helder maakt dat daar wel degelijk een probleem ligt.

We gaan dat op een zo goed mogelijke manier proberen te doen. Wij hopen dus ook dat iedereen die zich daar persoonlijk in benadeeld voelt, in de zienswijzeprocedure

z'n specifieke situatie op tafel legt en dan kunnen wij oordelen. Mevrouw Van de Wetering. Voorzitter, dank u wel. Ik was van plan om u aan u te vragen of het mogelijk is om te reageren op de andere medecommissieleden op dit moment? Natuurlijk zijn ze vrij en ik heb ook iedereen gevraagd of ze over dit onderwerp nog iets in te brengen hebben, en ze hebben uw vragen ook gehoord, maar ik ga niet specifiek vragen. Nee, maar ik dacht misschien wilt u het nog vragen aan het college nu we nog een tweede vragenronde doen. Dan wil ik even graag reageren op zowel de heer Hercules als mevrouw Koot. Het kamperen bij de boer is ontstaan als nevenverdiensten voor de agrarische sector die het al langere tijd moeilijk heeft op allerlei manieren. Die wil ik echt apart houden van de kampeerterreinen die geen agrarisch bedrijf hebben waar ze een nevenverdienste uit vandaan halen. Ik draai hem maar eens om, want het kamperen is hun bedrijf. Dat is hun hoofdinkomen, dus dat er een differentiatie is tussen kamperen bij de boer en de kampeerterreinen vind ik persoonlijk een hele logische. Die wil ik u even meegeven. Verder het proces, ik ben blij dat zowel de heer Hercules als mevrouw Koot willen nadenken over het parkeren bij de bed and breakfasts.

Over het proces, de heer Kieft, heb ik nog steeds moeite mee, want ik hoor hier net van de heer Steenhof dat het misschien een goed plan was om uw voorstel te volgen om na de zienswijze bij elkaar aan tafel te gaan zitten. Aan de andere kant hoor ik hier naast mij ook de hele tijd: "Dan moet iedereen zijn zienswijze in gaan dienen en dat is best heel veel werk, want dan kunnen we er wel honderden krijgen. Daarna gaan we pas aan tafel zitten." De heer Hercules zei: "Het proces is niet belangrijk." Ik vind het proces wel belangrijk in die zin, dus misschien kunt u daar toch mij iets meer helderheid geven waarom u die stap makkelijker vindt dan eerst aan tafel gaan zitten met de sector. Voor u antwoord zie ik dat de heer Lely graag wilde interrumperen. Even wat extra aanvullen, want we zijn er volgens mij allebei bij geweest. Het ging ook over de tijd na het loslaten van de categorisering, dus de omzetting van bijvoorbeeld tentplaatsen naar huisjes mogelijk werd. Toen hebben we samen bedacht dat we ook de boeren moesten steunen, dus het zijn twee redenen geweest en niet één. De vraag van de heer Kieft: waarom wacht u eerst zoveel zienswijze af voordat u met de groep om tafel gaat? Voorzitter, ik denk niet dat een discussie in de klankbordgroep alles boven tafel haalt wat we hier boven tafel willen hebben. U hebt nu een aantal voorbeelden gehoord.

Het zijn sectorbelangen en er zit ook expertise. De belangen worden hier ook een beetje tegen mekaar uitgespeeld. Dat gebeurt ook in de klankbordgroep en wat heeft de raad nou aan een beslissing waarvan de klankbordgroep waarvan sommigen zeggen: "Wij leggen ons neer bij die beslissing." Terwijl u niet de discussie hebt meegemaakt. Ik vind het veel beter dat die discussie hier in de raadzaal

in het openbaar plaatsvindt. Dan kunt u alle aspecten mee wegen. Daarom wil ik ook graag deze koers volgen. Nogmaals, ik heb gezegd: "Het was beter geweest als wij de oorspronkelijke afspraken waren nagekomen." Dat is om allerlei redenen niet gebeurd. Dit lijkt mij de second best oplossing en dan zit de klankbordgroep echt op een hele voorste rij van de voorstelling, want daar liggen alle zienswijzen op tafel, alle conceptreacties van het college, en als je daar dan op mag reageren, zit je in een hele bevoorrechte positie. Dit is geen precedentwerking voor andere processen. Dit is tamelijk uitzonderlijk, dus ik vind dat ik heel ver ga om de eerder gemaakte fout te herstellen met dit voorstel. De heer Zegel. Dank u wel, voorzitter. Even een reactie op mevrouw Van de wetering. Zij zegt: "Dat worden dan waarschijnlijk wel heel erg veel zienswijzen." Dat zou best kunnen. Misschien worden het er 50, misschien 100 en misschien wel 500. Ik hoop dat het er veel zijn. Ik ga ze ook allemaal lezen. Dat is een toezegging, maar dan is in ieder geval openbaar wat er allemaal qua zienswijzen ligt. Als we eerst teruggaan naar de klankbordgroep, daar wordt het gesprek niet in openbaarheid gevoerd.

Mijn collega Soyer gaf het net al eerder aan: "Kunnen we dat gesprek niet openbaar voeren?" Dat zou ik ook een interessant variant vinden, maar ik vind het wel belangrijk dat we die afweging kunnen maken met zoveel mogelijk informatie uit zoveel mogelijk verschillende invalshoeken. Ik vind het een belangrijk punt, dus ik laat wel even de discussie nu doorgaan. Ik zag de heer Huisman als eerste. Centraal staat: hoe verloopt de procedure? Ik vind het een schoffering naar de commissie toe op de manier hoe we hier nu mee omgaan. Ik vind het echt niet netjes. De heer Kieft, ik mis u daar in die stoel, want ik weet zeker, als u daar had gezeten, had u korte metten gemaakt met dit voorstel. Ik word er echt boos om en dat heeft alles te maken met mijn verleden vanuit KLV voorzitter. Ik word echt boos over hoe we hiermee omgaan. Doe dat gewoon netjes. Pak de draad op met de mensen die graag met u in gesprek willen en kom dan bij ons terug. Maak het plan beter. Ik weet zeker dat als u dat doet, u de gegevens die u nog niet heeft aangeleverd ook voor mekaar heeft. Dat betekent dat wij ook een betere beoordeling kunnen maken. Mevrouw Van de Wetering. Even richting de heer Zegel, ik kan uw denkwijze goed volgen. Ik hoor net de heer Kieft zeggen dat ze echt in een uitzonderlijke situatie komen.

Ik heb de voorzitter van de klankbordgroep horen zeggen dat ze in principe bereid zijn om daarmee akkoord te gaan.

Ik heb een heleboel insprekers daarna gehoord die dat liever niet zouden willen. Ik begrijp de belangenverstrengeling en ik denk dat we hier een soort bijna vrouwen van justitie moeten gaan zijn met een blinddoek voor en wegen wat voor het algemeen belang belangrijk is, wat wij als raad en als toekomst voor ons eiland voor ogen willen hebben, want die taart willen we allemaal een stukje van. Ik vind het nog steeds moeilijk om te kiezen tussen de twee opties, als ik heel eerlijk ben, want ik ben heel erg voor het houden aan je afspraken, en die waren anders. Aan de andere kant, als je een fout maakt en je kunt hem op een bepaalde manier herstellen, daar heb ik ook respect voor. Mevrouw Visser. Dank u wel, voorzitter. Voor mij als raadslid is het verschil tussen de twee opties die mevrouw Van de wetering net schetst ook de tijd. Ik heb behoefte aan helderheid en aan duidelijkheid. Ik verwacht dat als we nu eerst teruggaan naar de tekentafel wat ik eerder op de avond heb gehoord dat het proces niet sneller gaat. Ik vermoed dat op het moment dat er zienswijzes zijn en het college op die zienswijzes in concept gereageerd heeft, dat er dan een zinnig gesprek met de klankbordgroep kan komen en dat daarmee het tijdselement verkort kan worden.

Ik denk wel dat het aan de raad is om met amendementen bepaalde angels uit het plan misschien al weg te halen, zodat voorkomen kan worden dat er een overvloed aan zienswijzen komt. Ik denk dat dat aan de raad zelf is. We zijn al bezig een beetje met het proces die wij aan het eind doen, maar u bent er al over bezig. We waren nog bij hoofdstuk drie, die tenten en andere zaken. Als daar nog vragen of opmerkingen over zijn, dan nu graag, en anders moet ik er toch de andere hoofdstukken bij pakken. Straks als geheel mag u nog even uw visie over het totaalplan geven. Mevrouw koot. Voorzitter, met uw welnemen, de heer Hercules en ik, kregen een vraag van mevrouw Van de Wetering over kamperen bij de boer. Mevrouw Van de Wetering stelde dat een kampeerterrein wezenlijk anders is dan kamperen bij de boer, omdat een kampeerterrein daar z'n inkomen uit moet halen en kamperen bij de boer ook nog een agrarisch bedrijf is. Mevrouw Van de Wetering, sommige mensen beoefenen gewoon twee bedrijfstakken en dat heet verbreding. Dat wil niet zeggen dat je die tweede tak niet ook professioneel aanpakt en daar met volle inzet en kennis en kunde mee aan de gang gaat. Ik ben het niet eens met het verschil wat u maakt in professionaliteit en inkomen. Die verbreding is nodig voor het inkomen van die boer en dat maakt dus geen verschil Mevrouw Van de Wetering.

Sorry, mevrouw Koot, maar ik heb helemaal niets gezegd over de professionaliteit van kamperen bij de boer, van de ondernemers daar. Ik heb alleen gezegd dat we het in het leven hebben geroepen als nevenactiviteit die ondergeschikt is aan de agrarische bedrijfsvoering. Mevrouw Koot, gaat u verder. Dat neemt dan toch niet weg dat als jij een nevenactiviteit hebt, dat je dat dan ook zo goed mogelijk wil uitoefenen?

Je doet het niet als hobby. U gaf dat als argument om het niet gelijk te schakelen en ik denk dat daar dezelfde belangen spelen. Ik wou dit niet te lang laten duren, want we hebben nog een dingetje te doen. Ik denk dat u hetzelfde bedoelt. U mag helemaal niet meer reageren, dus we houden dat gewoon zo kort mogelijk. Voorzitter, sorry, ik wil dat toch echt wel. Heel kort dan, mevrouw Van de Wetering. Een kampeerterrein, heb ik ook al gezegd, is echt gewoon specifiek een kampeerterrein. Die heeft er niet nog een agrarisch bedrijf bij. Dat is zijn hoofdinkomen. Bij het agrarische bedrijf is het agrarische bedrijf het hoofdinkomen. Ik vind het echt twee verschillende takken van sport. U mag er in de gang straks verder over stoeien. Anderen nog over hoofdstuk drie? Hoofdstuk vier is de juridische toelichting en hoofdstuk vijf is de uitvoerbaarheid. Dan hebben we nog de regels. Die pak ik in één keer alle hoofdstukken. Heeft iemand nog iets over de regels? De slotregel, pagina 31, artikel negen, mevrouw Van de Wetering. Het overgangsrecht: "Het gebruik van grond- en bouwwerken bestond op het tijdstip van inwerkingtreding van het bestemmingsplan en hiermee in strijd is, mag worden voortgezet." Een welbekende zin. Dat is bij elke overgang van een bestemmingsplan naar een bestemmingsplan, maar ook illegale zaken worden daarmee gelegaliseerd. Dat wil ik even glashelder hebben.

Een reactie van de heer Kieft. U mag dat toelichten. Voorzitter, ik schudde driftig mijn hoofd. Zaken die in strijd zouden zijn met het huidige bestemmingsplan vallen niet onder deze overgangsbepaling. Dat is een duidelijke. Dan de toelichting, nog iemand daarover? Dn praat ik nog steeds over het ontwerp paraplubestemmingsplan. Nee. Dan gaan we terug naar het bestuurlijk advies, het algemene plan, het ontwerp paraplubestemmingsplan. Willen jullie daar inhoudelijk iets over zeggen? Het gaat over het totale plan nu. De heer Ran, het advies wat voorligt, en als anderen willen, zie ik dat straks. De heer Ran, begint u maar. Dank u wel, voorzitter, ik heb inmiddels heel veel geschrapt, maar ik vind het een heel bijzondere avond. Ik vind vooral de uitleg van de wethouder dat met dit paraplubestemmingsplan uitvoering wordt gegeven aan het toeristisch toekomstplan werkelijk niet te volgen. Ik krijg geen gehoor bij het college, dus ik ga me richten tot de coalitiepartijen. Bouwen aan vertrouwen voor een sociaal en duurzaam Texel is de titel van het coalitieakkoord. Op pagina drie, de inleiding van dat akkoord

van nog geen vijf alinea's, komen we de volgende passages tegen. De enige manier om daar als Texel het hoofd aan te bieden is door open en slim samen te werken. We zijn een kleine gemeente, maar daar zit juist ook onze kracht. We moeten elkaar weten te vinden. De lijnen zijn kort. Iets verderop, door beter naar elkaar te luisteren, door te werken aan vertrouwen, door inwoners vaker en eerder te betrekken, door in openheid te werken aan uitdagingen en oplossingen met de raad, het college, met ondernemers, met organisaties, maar ook buiten het eiland willen we als Texel een stabiele en betrouwbare partner zijn. Nog iets verder op dezelfde inleiding, de verdere uitwerkingen willen we met de samenwerking en de gehele gemeenteraad oppakken, met veel ruimte voor nieuwe ideeën en plannen om zo gezamenlijk Texel en de Texelse samenleving nog mooier en veelzijdiger te maken. Raad en commissieleden, hoe zou u zich voelen als u jarenlang betrokken bent bij de voorbereiding en de totstandkoming van het toeristisch toekomstplan? U heeft daar heel wat uren in gestoken, u heeft compromis moeten sluiten, u heeft terug moeten gaan naar de achterban en vervolgens afspraken gemaakt over hoe we daarmee verder om gaan, hoe het traject verder verloopt en op het moment dat de eerste regels worden opgesteld, komen ze ineens uit de lucht vallen.

Wat er nu gebeurt is niet uit te leggen en zeker niet in lijn met de door de coalitie gemaakte afspraken. Waar vanavond nog de mogelijkheid wordt geboden om de dialoog met elkaar aan te gaan wordt een hele groep Texelaars gedwongen om een zienswijze in te dienen. Degene die daar niet toe in staat zijn dwing je zelf om juridische ondersteuningen in te huren, wat ons betreft ongehoord. Dat komt de betrouwbaarheid van deze lokale overheid zeker niet ten goede. We hebben het toeristisch toekomstplan en de uitvoeringsagenda unaniem als gemeenteraad aangenomen en vanavond is heel duidelijk geworden dat de gemaakte procesafspraken niet nagekomen zijn. Daarom de oproep, omdat ook het verzoek aan het college om dat recht te zetten werd afgewimpeld, coalitie, lees de komende weken uw coalitieakkoord nog eens door en komt dat tot de conclusie dat de manier waarop dit voorstel er doorgedramd wordt met de vandaag opgedane kennis in uw achterhoofd haag staat op de door u gemaakte afspraken. Dank. Ik zag een reactie van mevrouw Van der Werf. Dank u, voorzitter. Volgens mij hebben we van de heer Kieft al verschillende keren uitleg hierover gehoord hoe dat allemaal precies gelopen is, de heer Ran. Meneer Ran. Dank u wel, voorzitter. Wat de heer Kieft ook een aantal keren heeft herhaald, is dat hoe dan ook zienswijzes ingediend moeten worden.

Op het moment dat de klankbordgroep weer met elkaar aan tafel kan om tot een gedragen akkoord te komen zoals ook met het toeristisch toekomstplannen is gebeurd, dan voorkomen we dat er heel veel Texelaars nog meer tijd, nog meer energie moeten steken

in het indienen van zienswijzen. De heer Heracles en dan kom ik bij de heer Soyer. Ik kijk even naar de collegepartijen. De heer Heracles. Voorzitter, mevrouw Van de Wetering zei daarnet dat ik het proces niet belangrijk vond. In dit geval vind ik de inhoud belangrijker. Ik kan dat natuurlijk vinden, de heer Ran en de heer Huisman, in uw ongenoegen over de manier waarop dit nu loopt. Wij zullen in ieder geval als partij proberen op inhoud amendementen op dit plan te doen, zodat de inspraak die is geweest en het gevoel en de korte lijnen die we hebben op Texel daar meer recht aan wordt gedaan, of dat er naar ons inziens een beter plan uitkomt. Daarnaast moeten we als raad ook altijd zaken besluiten die misschien tegen al de draagvlak ingaan. Dat moeten we soms wel. Dat hebben we een aantal keren gedaan en dan heeft de raad zich te kranen gehouden van Texelvignet tot Texelhopper. Soms is dat nodig en daar moet je iedereen wel voor horen en daar moet je zienswijzen voor krijgen en moet je voelen wat er zo speelt rondom. Ook dat moet je soms doen en dat is belangrijker uiteindelijk om een goede inhoud te krijgen dan vast te bijten dat het proces niet goed gaat. Ik had liever vandaag gehad dat u op inhoud uw eigen mening, de mening van uw partij had verwoord. De heer Soyer, ik kom zo bij u.

Ik geef de heer Ran toch nog even de gelegenheid om te reageren, want hij stond te trappelen. Hij wou bijna interrumperen. De heer Ran. Nee, voorzitter, ik wilde niet interrumperen. De heer Hercules, we hebben de insprekers gehoord. We zullen daar zeker over gaan praten en in de raadsvergadering onze mening en waar mogelijk nog amendementen indienen. We hadden tot vanavond nog steeds de stille hoop dat de gesprekken alsnog gevoerd zouden kunnen worden waardoor we beter beslagen ten ijs zouden kunnen komen. Ik zal er niet te diep op ingaan, maar het beeld wat u schept over Texelvignet, daar was voldoende draagvlak voor, juist door de manier van participatie die daar is gevoerd. De heer Soyer. Dank u wel, voorzitter. Ik sloeg even aan op de manier die net genoemd werd over zienswijzes, en dan vooral dat je daar ook juridisch advies en dergelijke bij nodig zou hebben. We hebben gisteren een hele hoop zienswijzes kunnen lezen over het bestemmingsplan wat gaat over het bouwen in Oosterend bij De Bijenkorf. Dat waren uitstekende zienswijzes met pen geschreven met acht medeondertekenaars, en ik heb daar heel veel van kunnen leren en kunnen bedenken. Ik heb liever dit soort dingen die heel direct concreet zijn van dit zijn mijn problemen, en niet alleen de sectorvertegenwoordigers. Dank u wel. De heer Ran.

De heer Soyer doet de dorpscommissies heel veel tekort door wat hij zojuist zegt. Kunt u dat even toelichten? Voorzitter, natuurlijk.

Bij de klankbordgroep hebben ook de dorpscommissies aan tafel gezeten om namens de inwoners te spreken, dus waar u het idee haalt dat het alleen maar om ondernemers gaat, weet ik niet waar het vandaan komt. De sectorvertegenwoordigers. Dan vertegenwoordigen de dorpscommissies de sectorinwoners. Dan is dat vanaf nu een sector. Daar wil ik het bij laten. Ik kijk nog rond. Mevrouw Visser. Ik wilde graag nog even reageren op de opmerkingen van de heer Ran over het coalitieakkoord. Ik ben mede-opsteller geweest van het coalitieakkoord en de zinsnede die meneer Ran citeerde, hebben wij in ons volle besef en in volle overtuiging geformuleerd. Nergens echter vindt u in het coalitieakkoord dat we geen fouten maken. Ik heb het idee dat wethouder Kieft heel duidelijk aangeeft dat het fout is gegaan en dat hij zijn uiterste best zal doen om te herstellen wat hij herstellen kan. Ik denk dat dat ook bedoeld wordt met de zinsnede die de heer Ran net voorlas uit de inleiding van het coalitieakkoord. Helder en transparant zijn, niet liegen over dat je fouten maakt, maar wel goed nadenken over een gedegen oplossing om te herstellen wat er hersteld kan worden.

Met herstellen wat hersteld kan worden, bedoel ik niet dat daar het hele proces ineens er fantastisch van geworden is, want er zijn fouten gemaakt, juist in een belangrijk en cruciaal element van het proces, wat erg zonde is, omdat juist aan het begin van het proces het allemaal wel heel soepel ging. Om nu aan te geven met de zinsnede uit de inleiding van het coalitieakkoord dat het college niet transparant is, dat vind ik gewoon echt jammer, want er is transparantie over de gemaakte fouten en er is transparantie over de manier waarop het college denkt dat het beste hersteld kan worden. Ik zag de heer Ran en de heer Polderman. De heer Ran, gaat u eerst en dan de heer Polderman. Even reageren op mevrouw Visser. Voorzitter, ik heb nooit gezegd dat mensen geen fouten maken. Ik neem het ook niemand kwalijk als er een fout wordt gemaakt, maar in dit geval lag er een heel eenvoudige oplossing om die fout te herstellen, en er is een andere oplossing gekozen. Daar kunnen we ons niet in vinden, en dat is ook de reden dat ik de coalitie nog een keer vraag, met het coalitieakkoord in het achterhoofd, lees alles nog een keer na. De heer Polderman. Dank u, voorzitter. Wat ik niet goed kan begrijpen is: wij hebben de mogelijkheid als raad om dit recht te zetten.

Er is een noodroep gedaan vanuit deze partijen: "Zet dit alsjeblief recht! Geef ons meer tijd, zodat we met zijn allen daarin tot een beter plan kunnen komen wat beter gevuld is waarbij dadelijk alles op tafel ligt." Dus laten we daar gewoon gehoor aan gaan geven en niet een andere oplossing gaan zoeken. Dank u wel, de heer Polderman. Anderen nog hierover? De heer Hercules.

De heer Polderman zegt dat er een noodgroep is geweest van al deze mensen, maar de klankbordgroep Toeristisch Toekomstplan kan instemmen, bij monde van de voorzitter, met het voorstel van de portefeuillehouder. U noemt dat een noodroep, maar dat is de grootste groep belanghebbende sector dorpscommissie die daarin vertegenwoordigd is, dus ik denk dat u dan overdrijft met die noodroep. Ik denk dat we eruit zijn gekomen vanavond en dat we het dus over de inhoud kunnen gaan hebben. De heer Polderman. Daar ben ik het niet mee eens. Het was alleen de voorzitter die daarop reageerde en alle onderliggende partijen hebben aangegeven dat het niet zo was. U mag niet meer mee deelnemen aan dit gesprek, hoe jammer ook. Anderen nog hier over? Niemand. Dan ga ik naar ruimte voor het aankondigen van moties en een initiatiefvoorstel. De griffier heeft nog één vraag. Ik heb de heer Kieft horen zeggen dat het van belang is dat de amendementen meer dan ooit gecheckt worden en ook op de doorwerking in eventueel andere onderdelen van het plan die mogelijk niet zo voor de hand liggen. De raad staat nu gepland voor 14 december. Ik heb toch een vijftal zeker amendementen gehoord die dan gecheckt moeten worden, niet alleen nog bedacht worden, goed geformuleerd, en daarna nog gecheckt.

Mijn vraag aan u is: ik begrijp dat de meerderheid ervoor gaat om de ter visie legging in de raad te gaan bespreken, of dan 14 december het moment is dat dat ons allen gaat lukken? Of zegt u: laten we dat stukje van de besluitvorming, dus niet de raad van 14 december gewoon laten gaan over beide andere avonden, maar een aparte besluitvormende raad een week later te organiseren bijvoorbeeld op 20 december, zodat er meer tijd is om het goed te doen, zorgvuldig te doen en ook te zorgen dat wat er dan eventueel wordt aangenomen door u ook daadwerkelijk kan worden uitgevoerd, zodat er niet later nog teleurstellingen zijn. Dat is mijn vraag en reactie op wat ik de heer Kieft heb horen zeggen of we deze besluitvorming wellicht naar 20 december bijvoorbeeld zouden moeten overhevelen? De heer Huisman, gaat u op dit verzoek? Jazeker, want ook hieruit blijkt alweer dat we echt veel te snel willen. 20 december, dan zit Albert in het vliegtuig en ik ben raadslid en daar wens ik echt bij aanwezig te zijn. Het is niet haalbaar. Laat ik het simpel houden, u moet eerst kijken of dit besluitrijp is voor de raadsvergadering en als het dan voor de raadsvergadering is, of u dat op 20 december wil doen bijvoorbeeld? Daarvan hebben we al van één raadslid aangegeven dat hij daar niet bij aanwezig kan zijn.

Ik weet niet of dat een probleem is, maar het is aan u of u het besluitrijp vindt om het door te zetten naar de raad. Dat is vraag één. Vraag twee is of dat vanwege alle zaken op 20 december kan. De heer Hercules. Voorzitter, bij de voorstellen die hier zo getoetst werden die vanuit de commissie kwamen, zag ik geen enkele keer een portefeuillehouder met klapperende oren of gillend wegrennen. Ik denk dat de voorstellen die kwamen al eerder in overweging zijn genomen

door het college of voorbij zijn gekomen in de overwegingen. Althans de voorstelling die ik hier heb gehoord. Als we een heel raar voorstel doen, dan denk ik dat het college onszelf al even aan het jasje trekt. Wat ik zo gehoord heb hier aan voorstellen, denk ik dat dat toch zeer goed mogelijk is om te behandelen in de raad nadat dat goed juridisch en planologisch is gecheckt? Welke datum dan, de heer Hercules? Gewoon de 14de houden, en dan moeten wij als mensen die een amendement willen indienen even harder werken, zodat er meer plaats is voor de organisatie om er goed naar te kijken. Dan ga ik nog een keer rondkijken of deze commissie het voldoende vindt dat dit naar de raad wordt doorgevoerd. Ik zie daar in ieder geval ja knikkers. De meerderheid vindt het toch besluitrijp voor de raad, dus dan zullen we hem doorvoeren naar de raadsagenda van 14 december.

5 Ruimte voor het aankondigen van moties en initiatiefvoorstellen De ruimte voor aankondigen, motie en initiatiefvoorstel komen dan. Het verzoek namens de griffier en ook het college is: wacht daar niet te lang mee, ga daar snel mee aan de gang voor de juridische toets, maar het is ook zeer belangwekkend om dit in de steunfracties te bespreken, zodat ze ook

6 Rondvraag zeer ten beslagen eis komen in de raadsvergadering. Dan gaan we naar punt zes en dat is de rondvraag. Ik kijk in één keer de kring rond of iemand iets heeft voor de rondvraag. De heer Ran, gaat uw gang. Dank u wel, voorzitter. Recent zijn er een aantal ondergrondse containers voorzien van een chipopening. Die chips om de containers mee te openen zijn naar onze inwoners toegestuurd. De vraag is of daar wordt bijgehouden wie welk chipje heeft en hoe vaak dat gebruikt wordt, of dat dat volledig anoniem gaat. De heer Kieft. Voorzitter, ik kan me niet voorstellen dat zonder aankondiging en bespreking in de raad gewerkt wordt op manier die u nou vermoedt of mogelijk acht, maar ik zal dat voor alle zekerheid checken. De heer Hercules. Voorzitter, in de afgelopen tijd is er veel groen onderhoud gepleegd. Op 300 bomen zijn er ook een aantal bomen gekapt. Dat is allemaal goed verklaard, ook door het college. Waar het wel aan ontbrak was communicatie. Ons verzoek is om communicatie door te leggen naar de bedrijven die het onderhoud plegen omdat er dan waarschijnlijk gemakkelijker direct te communiceren is over de planningen. Zoals het nu is gelopen, werken we onszelf alleen maar tegen in het goed onderhouden en vervangen van een schoen.

Dat is een vraag en verzoek. De heer Hooijschuur. De heer Hercules, ik kan u toezeggen da tik die fout heb hersteld. Ik heb de mensen gebeld en ik heb toegezegd dat de communicatie beter gaat, dus daar wordt druk aan gewerkt.

7 Sluiting Dank u wel. Dan is dit het moment om de vergadering te sluiten. Ik wil u allen danken voor uw inzet en uw uithoudingsvermogen. Het is een belangrijk punt geweest en het wordt vervolgd op de raadsvergadering van 14 december. Ik wens u allemaal een fijne avond. Dank u wel.