Inspraaktekst de heer Lap, Natuurtoilet aan de Rommelpot

Natuurtoilet aan de Rommelpot Datum: Woensdag 8 april 2026 Geachte commissieleden, Aan de Rommelpot, nabij de duinen van Den Hoorn, heb ik een perceel ingericht als inheems bloemenveld. Een plek waar eilandbewoners en toeristen genieten van de natuur. Helaas kent deze locatie ook een schaduwzijde: het is een beruchte 'wildpoeplocatie'. Dagelijks zie ik mensen stoppen bij het bankje in de duinen om hun behoefte in de natuur te doen. De rondslingerende papieren bewijzen dat dit geen incidenten zijn, maar een structureel probleem. Toen ik ontdekte dat het Maag Darm Leverfonds belangeloos natuurtoiletten faciliteert, werd ik enthousiast. Zelfs onze burgemeester reageerde bemoedigend tijdens de opening van het bloeiseizoen in voorjaar 2025. Dit was voor mij het startsein om hier tijd en energie in te steken. Een toilet vereist onderhoud. Voor de komende tien jaar is er €15.000,- nodig voor de schoonmaak. Hoewel het Nationaal Park en Staatsbosbeheer het probleem herkennen, hadden zij geen budget. Gelukkig bleken Stift en 'Samen een Texel' wel bereid te investeren, waardoor de begroting nu volledig sluitend is. Het beoogde natuurtoilet werkt op natuurlijke luchtstroming via een zwarte schoorsteen op het zuiden. Hierdoor hoeft de bezinkbak slechts jaarlijks geleegd te worden. Vanwege deze techniek moet het toilet vrijstaand geplaatst worden.

De ideale plek is naast mijn bestaande schuurtje. Het toilet wordt niet hoger dan dit schuurtje en ligt ruim een halve meter onder het wegniveau. Van landschappelijke verrommeling is dus geen sprake. Toch is mijn vergunningsaanvraag afgewezen vanwege de agrarische bestemming. Hoewel de ambtenaar erkent dat het een maatschappelijke functie dient en er afgeweken mág worden van de regels, is besloten dit niet te doen. Saillant detail: aan de overkant van de weg, in de kwetsbare duinen, zou plaatsing volgens de regels wél mogen. Regels zijn belangrijk, maar moeten initiatieven als deze niet langs de 'zachte maatlijn' gelegd worden? Het gaat om slechts 6 vierkante meter agrarisch onbruikbare grond. Het verbetert de gastvrijheid, beschermt de natuur en kost de gemeente geen cent. Kort na de afwijzing trof ik zelfs uitwerpselen aan op de openbare weg. Het probleem is dus urgent, de oplossing ligt binnen handbereik en de financiering is rond. Mijn vraag aan u: moet elke aanvraag langs de harde juridische lijn gelegd worden, of is er ruimte voor flexibiliteit wanneer een initiatief direct bijdraagt aan de leefbaarheid en hygiëne van ons eiland? Dank u wel.