7. TV CIE NS I antwoorden deel 2 I bijlage I Reflectie Werkgroep Autoluwe Binnenstad

Reflectie Werkgroep Autoluwe Binnenstad De Werkgroep Autoluwe Binnenstad – bestaande uit vertegenwoordigers van ondernemers, bewoners, belangenorganisaties en de gemeente – heeft gedurende het hele proces een actieve en betrokken rol gespeeld. In de werkgroep is veel waardevolle kennis en ervaring gedeeld, zowel in de voorbereiding als tijdens de uitvoering van de proef. Gedurende het traject is intensief meegedacht over de vormgeving, bijsturing en evaluatie van de maatregelen. Toch kijkt de werkgroep met gemengde gevoelens terug op het proces. Verschillende leden geven aan dat hun signalen en adviezen wel zijn ingebracht, maar onvoldoende zijn opgevolgd of zichtbaar doorvertaald in besluiten. Vooral het gemis van een heldere, vooraf gedeelde visie op de toekomst van de binnenstad werd als gemis ervaren. Er ontbrak volgens hen een duidelijke ‘stip op de horizon’: een gezamenlijk beeld van waar de binnenstad naartoe moet groeien, en hoe tijdelijke maatregelen bijdragen aan dat grotere doel. De werkgroep benadrukt dat draagvlak en acceptatie niet alleen voortkomen uit participatie, maar vooral uit duidelijkheid en consistentie. Adviezen om na enkele maanden al te evalueren op basis van sentiment en beleving zijn volgens de werkgroep onvoldoende serieus genomen.

Ook was er behoefte aan eerder inzicht in de monitoringresultaten, om het gesprek met achterbannen beter te kunnen voeren. Daarnaast ontstond er frustratie over het streven om ‘iedereen zoveel mogelijk tegemoet te komen’. Volgens de werkgroep had het college helderder moeten kiezen: duidelijke kaders bieden, en daarbinnen ruimte laten voor aanpassing. In plaats van het zoeken naar compromissen, had er meer focus mogen liggen op richting geven en communiceren waarom bepaalde keuzes zijn gemaakt. De huidige verkeerssituatie op de Singel wordt door de werkgroep als onlogisch en weinig gastvrij ervaren. Er is behoefte aan een nieuwe aanpak waarbij inrichting, verkeersmaatregelen en verblijfsfunctie beter met elkaar in balans zijn. Tot slot werd vanuit de werkgroep opgemerkt dat de kernboodschap van de proef – zowel vooraf als tijdens de uitvoering – onvoldoende is geland bij het bredere publiek. Wat de maatregel beoogde, waarom die nodig was, en hoe de proef werkte, bleef voor veel mensen onduidelijk. Dit leidde tot misverstanden en weerstand, die mogelijk deels voorkomen hadden kunnen worden met een duidelijker communicatieverhaal. De werkgroep onderstreept de waarde van samenwerking, maar pleit nadrukkelijk voor een steviger regie vanuit het bestuur in toekomstige trajecten. Participatie vraagt om ruimte voor inbreng, maar ook om richting, transparantie en gezamenlijke visie.