nawoord inspreker Kolkman.pdf

Aanvulling op de inspreektekst en nawoord van appellant  Helaas blijkt uit de reactie van de portefeuillehouden van dit dossier, dat wat zijn fractie betreft er geen reden is om deze bestemmingsplanwijziging tegen te houden. Het is een vorm van onbetrouwbaar bestuur als 4 jaar geleden in een vernieuwde versie van het bestemmingsplan duidelijk wordt gezegd dat de OPENHEID van deze polder-binnenweg gewenst is. (S. Lutters : bestemmingsplan Maarsseveen en omgeving 2018) Dat dus binnen 4 jaar deze wens ineens moet wijken voor een investeringsplan t.b.v. nieuwbouw van 4 dure en grote villa’s (800m³) inclusief 4 grote bijgebouwen van 150m² op een belangrijk nog schaars open stuk aan de zuidkant van de binnenweg. Vreemd is wel dat de gemeente een grote kas dissonant vindt, maar 8 flinke bouwmassa’s op deze plek niet. In het overleg op 6 december noemt een commissielid dat de noordkant van de polderbinnenweg open blijft. Als compensatie? Als doekje voor het bloeden? Dat men om moet kunnen gaan met verandering. Wat een cliché. De kwestie blijft of het fraaie tell-sell verhaal van dit herinrichtingplan zoals het is gepresenteerd door de initiatiefnemer inclusief de aankleding (look & feel) van dit plan via een landschapsontwerp en beeld-kwaliteitsplan ook één-op-één overeind blijft zodra dit bestemmingsplan wordt goedgekeurd.

Wordt met de goedkeuring van dit bestemmingsplan dat geheel op maat om dit herinrichtingsplan is gevouwen, ook gewaarborgd dat toekomstige bouwwerken overeenkomstig de geschetste beelden worden gerealiseerd? Tijdens de bespreking van 6 december jl. zijn rare dingen gezegd over de woningen. Bij het keukentafelgesprek met de omwonenden is duidelijk door de gemeenteambtenaar (ruimtelijke ordening) gezegd dat het gaat om 4 royale woningen met INPANDIG de optie om een mantelzorg-appartement te realiseren en dat bij de bijbehorende woning in hetzelfde bouwvlak (erf-opstelling) een berging gerealiseerd mag worden van 150m². En dan opgetuigd in landelijke boerderij/schuurachtige uitvoering. Dit geschetste plan met allure maakt dat je meebeweegt ten gunste van de initiatiefnemer. De vergroenings-factor met de zonneweide erbij, maakt bij de gemeente de ‘gun-factor’ groter. Dat lijkt ook te gebeuren. 4 kanttekeningen: 1) zodra dit plan wordt goedgekeurd, is de weidegrond in een klap opgewaardeerd tot bouwgrond en is op zichzelf al veel meer waard dan de €650.000 die ooit voor de kas is betaald. Financieel is de initiatiefnemer al binnen. Als hij niet besluit te bouwen is dit als winst al gerealiseerd. Dan werkt de gemeente mee aan een businessplan zonder dat er al iets voor gesloopt en gebouwd wordt.

2) Kan men dit bestemminsplan (postzegelbestemmingsplan) op voorwaarde goedkeuren, (on-hold houden) dat het van kracht wordt pas op moment dat het herinrichtingsproject daadwerkelijk gestart wordt volgens de geschetste condities. 3) Men wil een groot deel van de betonvloer van de kas gebruiken als basis voor het zonneveld. Dat scheelt sloop. Dat betekent dat in de ruimte voor ruimte regeling niet 100% gesloopt wordt. Dan ook niet deze regeling voor 100% toepassen, maar voor 90% Dat dan de rekensom op basis van de vierkante-meters lager uitvalt en niet naar boven wordt afgerond naar 4 woningen (de afronding naar boven is een nu al een gunfactor op basis van 18.000m²) maar naar 3 woningen. Dan kun je 1 woning aan de voorkant weglaten t.b.v. de ruimtebeleving van de bewoner op nummer 86. In een echt participatiegesprek met omwonenden zou zoiets van tevoren doorgenomen kunnen zijn en een draagvlak voor een plan hebben vergroot. 4) Omwonenden willen geen woningen. 2 was bespreekbaar. Voor initiatiefnemer is dit mogelijk niet lucratief genoeg. Maar is dat de bedoeling van de ruimte voor ruimte regeling?