Inspreektekst dhr. R. Fiscalini bij raad 1-10-2024 inzake LLV.pdf

Leerlingenvervoer Een kind, klaar om naar school te gaan, wachten, mama waar blijft de chauffeur, zelf maar gekeken op de site van de vervoerder. Geen bericht. Dan maar even bellen naar de vervoerder, chauffeur komt niet. Kind huilend op de bank, weer geen school Een kind, klaar om naar school/ dagbesteding te gaan, Wachten, geen taxi, Vervolgens krijg je te horen dat jouw kind in een tweede rit is ingedeeld, half tien zal worden opgehaald en pas om 11.00 uur op school zal zijn! Te laat voor de dagopening op school, te laat voor het speelkwartier, te laat voor het gezamenlijke fruitmoment. Een gefrustreerd en boos kind op school, niet meer uit te leggen. Zomaar een greep uit de vele ervaringen van ouders met het leerlingenvervoer. Het vervoer van kinderen wordt als een soort pakketdienst gezien. Het gaat hier om kwetsbare kinderen, kinderen met een beperking, een rugzakje. Die onderwijs willen volgen waar zij recht op hebben, volledig onderwijs. Er wordt gezegd dat er gestuurd wordt op kwaliteit, financiën en klanttevredenheid. In welke maatregelen kunnen ouders deze sturing terugvinden, de ervaringen zijn zo anders! Ouders hebben geen vertrouwen meer, voelen zich niet gehoord, worden afgesnauwd aan de telefoon, mails worden niet beantwoord, klachten worden niet in behandeling genomen. Het is nu 01 oktober 2024, de situatie is onveranderd.

Er is weer naar ouders geluisterd, geen antwoorden gekregen! Dezelfde argumenten gehoord als twee en vier jaar geleden. Het enige concrete is dat er eerst ambtelijk overleg moet volgen!! Terwijl de problemen al bijna vier jaar geleden bekend waren zie RIB nummer 66 van 14 oktober 2021. Ouders die de zorgen dagelijks ervaren en zien welk een impact de problemen hebben op hun kind, gezin , werk, op school en de ontwikkeling van het kind, zijn het beu, zijn wanhopig, zijn verdrietig. Daaraan voorbij gaan is onjuist, ouders zijn niet lastig, maar komen op voor de rechten van het grootste goed wat zij bezitten hun kind. U kunt stellen dat u de situatie begrijpt, u kunst stellen dat situaties u aangrijpen, u kunst stellen dat de gemeente er druk mee bezig is, maar met alle respect, dat heeft tot op heden nog niet tot oplossingen geleid.

Ouders moeten nu maar weer wachten tot 01 januari 2025, want dan zal alles beter worden. Hoe dan? Wat kan er in de komende maanden veranderen waar men in de afgelopen jaren niet in is geslaagd te veranderen Gemeente en vervoerder wijze naar elkaar, en beiden wijzen naar de ouders. Conclusie: ouders zoek het maar uit!! Waar gaat dit fout? Onze kinderen met een beperking/ rugzakje zijn afhankelijk van hun overheid, die daadkracht moet tonen, zijn afhankelijk van gemeenten en vervoerders die hun mooie woorden nu eens om moeten zetten in daden! Tot slot: Gemeente durf te bewegen toon daadkracht, betrek ouders bij het tot stand komen van beleid. Participatie, communicatie. Maak keuzes, zeg niet wij kijken er naar, als dit toch niet gaat gebeuren. Kijk niet wat allemaal niet mogelijk is, maar kijk wat wel mogelijk is (kijk naar Gooi en Vechtstreek) . Advies geven wat contra is, afwijkt van geplande paden, durf keuzes te maken in schaarste. Dat vergt een andere kijk, een andere aanpak, dat vergt durf en daadkracht. In het belang van onze kinderen! Dank.