Verordening kwijtschelding gemeentelijke belastingen Steenwijkerland.pdf

Raadsbesluit Steenwijk, 20 december 2022 Nummer: De raad van de gemeente Steenwijkerland; gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 15 november 2022, nummer 2022/; gelet op artikel 255 van de Gemeentewet, artikel 26 van de Invorderingswe t 1990, de Uitvoeringsregeling Invorderingswet 1990 en de Regeling kwijtschelding belastingen medeoverheden; overwegende dat het gewenst is om nadere regels te stellen voor het verlenen van kwijtschelding van gemeentelijke belastingen; besluit vast te stellen de volgende verordening: Verordening kwijtschelding gemeentelijke belastingen Steenwijkerland Artikel 1 Uitgesloten van kwijtschelding De gemeente verleent geen kwijtschelding voor belastingaanslagen BIZ-bijdrage, bruggeld, forensenbelasting, havengeld, leges, liggeld, lijkbezorgingsrechten, marktgeld, staangeld, toeristenbelasting, vermakelijkhedenretributie en watertoeristenbelasting.

Artikel 2 Beperkte kwijtschelding Voor belastingaanslagen afvalstoffenheffing verleent de gemeente kwijtscheldi ng tot een maximum van de in het betreffende geval toepasselijke belasting per perceel per belastingjaar, genoemd in de onderdelen 1.1 en 1.1.1 van de tarieventabel bij de verordening afvalstoffenheffing Steenwijkerland, vermeerderd met dertien keer het tarief per aanbieding van afval in een ondergrondse verzamelcontainer, genoemd in onderdeel 1.3 van de tarieventabel bij de verordening afvalstoffenheffing Steenwijkerland. Artikel 3 Berekeningswijze kosten van bestaan 1. Bij de kwijtschelding voor belastingaanslagen afvalstoffenheffing, onroerende-zaakbelastingen, rioolheffing en belastingen op roerende woon- en bedrijfsruimten, wordt in afwijking van artikel 16, eerste en tweede lid, van de Uitvoeringsregeling Invorderingswet 1990 het percentage voor de berekening van de kosten van bestaan gesteld op 100 procent. 2. In afwijking van het eerste lid wordt, overeenkomstig artikel 3 van de Regeling kwijtschelding belastingen medeoverheden, voor de vaststelling van de kosten van bestaan van pensioengerechtigden in plaats van de bijstandsnorm het netto-ouderdomspensioen gehanteerd.

Artikel 4 Netto kosten kinderopvang Als uitgaven als bedoeld in artikel 15, eerste lid, van de Uitvoeringsregeling Invorderingswet 1990 worden mede in aanmerking genomen de in artikel 28, derde lid, van de genoemde regeling bedoelde netto kosten van kinderopvang. Artikel 5 Extra toegestane financiële middelen In afwijking van artikel 12, tweede lid, onderdeel d, van de Uitvoeringsregeling Invorderingswet 1990 wordt het totale bedrag aan financiële middelden, bedoeld in dat onderdeel, verhoogd met: a. € 2.000,00 voor de belastingschuldige en zijn echtgenoot, b. 75% van het bedrag genoemd onder a voor een alleenstaande, en c. 90% van het bedrag genoemd onder a voor een alleenstaande ouder. Artikel 6 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking met ingang van de eerste dag na die van de bekendmaking. Artikel 7 Citeertitel Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening kwijtschelding gemeentelijke belastingen Steenwijkerland. De raad voornoemd, de griffier, de voorzitter, A. ten Hoff J.H.

Bats Bijlage 1 Toelichting 1 Algemeen 1.1 Vindplaatsen wet- en regelgeving Bij de kwijtschelding van gemeentelijke belastingen zijn de volgende wettelijke bepal ingen en regelingen van toepassing: - artikel 26 van de Invorderingswet 1990; - hoofdstuk I en II van de Uitvoeringsregeling Invorderingswet 1990; - artikel 255 van de Gemeentewet; - Regeling kwijtschelding belastingen medeoverheden. Een nadere toelichting op de uitvoering van de kwijtschelding heeft de staatssecretaris van Financiën opgenomen in de Leidraad Invordering 2008 (Rijksleidraad). Omdat gemeenten formeel niet aan de Rijksleidraad zijn gebonden en zij hun eigen beleidsregels moeten vaststellen, he eft het college de Leidraad invordering gemeentelijke belastingen Steenwijkerland 2022 vastgesteld. De beleidsregels over kwijtschelding van belastingen staan in artikel 26 van deze gemeentelijke Leidraad. 1.2 Mogelijkheden gemeentelijk kwijtscheldingsbeleid Artikel 255 van de Gemeentewet regelt de mogelijkheid voor gemeenten om kwijtschelding van belastingen te verlenen. Het verlenen van kwijtschelding is geen verplichting maar een bevoegdheid. De Invorderingswet 1990 zegt namelijk dat gehele of gedeelteli jke kwijtschelding kan worden verleend aan een belastingplichtige die zijn belastingaanslag of een deel daarvan niet anders dan met buitengewoon bezwaar kan betalen.

Hoofdregel bij het verlenen van kwijtschelding is dat gemeenten de Uitvoeringsregeling Invorderingswet 1990 (hierna: Uitvoeringsregeling) volgen. Als de gemeente met betrekking tot een belasting niets regelt, geldt deze ministeriële regeling automatisch ook voor deze gemeentelijke belasting. De Uitvoeringsregeling stelt onder andere regels over de vaststelling van het vermogen, de uitgaven en het netto-besteedbare inkomen van de belastingschuldige, de wijze waarop kwijtschelding wordt verleend en de omstandigheden die aan het verlenen van kwijtschelding in de weg kunnen staan. Bij de berekeningsgrondslag is de rijksregeling uniform voorgeschreven. Afwijkingen waarbij vermogensbestanddelen, inkomsten of uitgaven niet of maar beperkt worden meegenomen in de vermogens- of inkomenstoets, zijn niet toegestaan. 1.3 Strakkere of ruimere kwijtschelding Op grond van artikel 255 van de Gemeentewet kan de raad bepalen dat in het geheel geen dan wel gedeeltelijk kwijtschelding wordt verleend. Daarnaast kan de raad met betrekking tot de wijze waarop de kosten van bestaan en de wijze waarop het vermogen in aanmerking worden genomen bij verordening afwijkende regels stellen die ertoe leiden dat in ruimere mate kwijtschelding wordt verleend. De gemeentelijke verordening kan per belastingsoort verschillen: a. de gemeente verleent voor een belasting geen kwijtschelding; b.

de gemeente verleent voor een belasting gedeeltelijk kwijtschelding; c. de gemeente verleent voor een belasting ruimere kwijtschelding door ten opzichte van de rijksregeling een hoger percentage te hanteren bij de berekening van de kosten van b estaan. 1.4 Afwijken van de Uitvoeringsregeling gebeurt bij raadsbesluit De raad bepaalt of en zo ja, van welke belasting(en) kwijtschelding wordt verleend. Het raadsbesluit dat de kwijtschelding regelt, is vormvrij. Naast een afzonderlijke verordening kan de raad de afwijkende kwijtscheldingsregels ook in de betreffende belastingverordening opnemen. De afwijkende regels hebben dan alleen betrekking op de in die verordening geregelde gemeentelijke belasting. Als de raad kwijtschelding voor één of meer belastingen mogelijk heeft gemaakt, dan is het de invorderingsambtenaar van de gemeente die de kwijtschelding vervolgens verleent bij voor administratief beroep vatbare beschikking. 1.5 Wanneer wordt geen kwijtschelding verleend Een belastingschuldige komt voor kwijtschelding in aanmerking als hij geen vermogen en geen betalingscapaciteit heeft. Los van de vraag of de belastingschuldige al dan niet over voldoende vermogen of betalingscapaciteit beschikt, kunnen zich omstandigheden voordoen waardoor geen kwijtschelding wordt verleend. Een inhoudelijke beoordeling van het kwijtscheldingsverzoek blijft dan achterwege.

De uitzonderingssituaties moeten bij elke aanvraag om kwijtschelding in de beoordeling worden betrokken. Deze bijzondere omstandigheden waardoor geen kwijtschelding wordt verleend, zijn opgesomd in artikel 8 van de Uitvoeringsregeling. 2 Artikelgewijze toelichting Artikel 1. Uitgesloten van kwijtschelding Het verlenen van kwijtschelding is geen verplichting maar een be voegdheid. De wet zegt namelijk dat gehele of gedeeltelijke kwijtschelding kan worden verleend aan een belastingplichtige die zijn belastingaanslag of een deel daarvan niet anders dan met buitengewoon bezwaar kan betalen. De gemeenteraad bepaalt of en zo ja, van welke belasting(en) kwijtschelding wordt verleend. Het raadsbesluit dat de kwijtschelding regelt is vormvrij. Naast een afzonderlijke verordening kan de raad de afwijkende kwijtscheldingsregels ook in de betreffende belastingverordening opnemen. De afwijkende regels hebben dan alleen betrekking op de in die verordening geregelde gemeentelijke belasting. Artikel 2. Beperkte kwijtschelding De Uitvoeringsregeling Invorderingswet 1990 stelt onder andere regels over de vaststelling van het vermogen, de uitgaven en het netto-besteedbare inkomen van de belastingschuldige, de wijze waarop kwijtschelding wordt verleend en de omstandigheden die aan het verlenen van kwijtschelding in de weg kunnen staan.

De mogelijkheden voor een strakker kwijtscheldingsbeleid zijn beperkt. Bij de berekeningsgrondslag is de rijksregeling uniform voorgeschreven. Afwijkingen waarbij vermogensbestanddelen, inkomsten of uitgaven niet of maar beperkt worden meegenomen in de vermogens- of inkomenstoets, zijn niet toegestaan. Gemeenten hebben de mogelijkheid om een afwijkend beleid te voeren door voor een belasting gedeeltelijk kwijtschelding te verlenen. Gedeeltelijke kwijtschelding houdt in dat een belastingaanslag niet geheel voor kwijtschelding in aanmerking komt, maar bijvoorbeeld maar voor de helft. Het gemeentelijke beleid kan per belasting verschillen. Artikel 3. Berekeningswijze kosten van bestaan Eerste lid De Uitvoeringsregeling stelt de kosten van bestaan op 90% van de bijstandsnorm. Op grond van artikel 255, vierde lid, van de Gemeentewet hebben gemeenten echter de mogelijkheid om dit percentage hoger vast te stellen. Aan een hoger percentage zijn wel grenzen gesteld. Gemeenten mogen het percentage voor de kosten van bestaan vaststellen op maximaal 100% van de bijstandsnorm. Dit percentage is niet verplicht en kan per belastingsoort verschillen. Als de raad een hoger percentage heet vastgesteld, dan geldt dit percentage voor alle belastingschuldigen.

Tweede lid Voor pensioengerechtigden bedoeld in artikel 7a van de Algemene Ouderdomswet kan de raad bepalen dat bij de berekening van de kosten van bestaan in plaats van de bijstandsnorm het netto - ouderdomspensioen in aanmerking wordt genomen. Het tweede lid voorziet daarin. Hierbij geldt hetzelfde percentage als in het eerste lid. Deze maatregel voorkomt dat pensioengerechtigden minder aanspraak op kwijtschelding van gemeentelijke belastingen kunnen maken. Artikel 4. Netto kosten kinderopvang Eigen bijdrage kinderopvang Gemeenten mogen bij het verlenen van kwijtschelding rekening houden met de koste n van kinderopvang. Op grond van artikel 28, derde lid, van de Uitvoeringsregeling kan de gemeenteraad besluiten bij het bepalen van het netto-besteedbare inkomen voor de kwijtschelding rekening te houden met de netto-kosten van kinderopvang. De netto-kosten worden dan aangemerkt als uitgaven als bedoeld in artikel 15 van de Uitvoeringsregeling. Netto-kosten Het gaat om de kosten die huishoudens voor kinderopvang moeten maken, na aftrek van ontvangen kinderopvangtoeslag. Als een huishouden een tegemoetkoming in de te betalen kosten van de gemeente dan wel van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV) ontvangt, gaat het om de kosten van kinderopvang na aftrek van d eze tegemoetkomingen.

Voor de berekening van de kosten van kinderopvang mag maxi maal worden gerekend met de maximum uurprijs zoals vermeld in artikel 4, eerste lid, van het Besluit kinderopvangtoeslag en tegemoetkomingen in kosten kinderopvang. De maximale uurprijzen worden jaarlijks geïndexeerd. Artikel 5. Extra toegestane financiële middelen In artikel 12, tweede lid, onderdeel d, van de Uitvoeringsregeling is geregeld welk bedrag aan financiële middelen bij het verlenen van kwijtschelding niet tot de bezittingen wordt gerekend. In afwijking van artikel 12, tweede lid, onderdeel d, van de Uitvoeringsregeling kan de raad besluiten dat het bedrag aan financiële middelen dat niet wordt meegeteld bij de berekening van het vermogen, op een hoger bedrag wordt vastgesteld. De maximale verhoging is afhankelijk van de leefsituatie van de belastingschuldige. Voor echtgenoten bedraagt de maximale verhoging € 2.000. Voor een alleenstaande bedraagt de verhoging 75% van de verhoging die voor echtgenoten is gekozen. Voor een alleenstaande ouder tenslotte bedraagt de verhoging 90% van de verhoging die voor echtgenoten is gekozen. Als gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheid om het totale bedrag aan financiële middelen te verhogen, dan geldt die verhoging voor alle belastingschuldigen, met dien verstande dat de verhoging per leefsituatie verschilt. Artikel 6.

Inwerkingtreding De verordening is een algemeen verbindend voorschrift en moet dus worden bekendgemaakt voordat zij in werking kan treden (artikel 8 Bekendmakingswet). Bekendmaking vindt plaats door plaatsing van de integrale tekst van het besluit tot vaststelling of wijzigin g van de verordening in het elektronisch gemeenteblad. Op grond van artikel 10, tweede lid, van de Bekendmakingswet treedt het bekendgemaakte besluit in werking met ingang van de achtste dag na de dag van de bekendmaking, tenzij in het besluit een ander tijdstip is aangegeven (vroeger of later). Artikel 7. Citeertitel De citeertitel vergemakkelijkt het verwijzen naar de verordening.