Inspraak E. Vlamings - Pinas.pdf

Voorzitter, Na het aanhoren van de raadsvergadering op 9 april is mijn bezorgdheid alleen maar toegenomen. Ik wil dan ook mijn stem laten horen voor onze buurt, voor de saamhorigheid die we hier koesteren. En vooral ook voor mijn gezin. Mijn partner en ik hebben destijds bewust gekozen voor deze wijk, kindvriendelijk, sociale veiligheid, leefbaarheid en de belofte dat het groen zou blijven. Dat deze fijne thuishaven nu ineens dreigt te veranderen, zonder dat wij als bewoners eerlijk en tijdig zijn geïnformeerd, voelt als een klap in het gezicht. Laat me helder zijn: Wij erkennen absoluut het woningtekort en zijn niet tegen woningbouw. Maar dat mag geen vrijbrief zijn om blind te kiezen voor locaties die nu al een belangrijke rol spelen in het dagelijks leven van kinderen, hondenbezitters, ouderen, voor iedereen die hier woont. Een dak boven je hoofd is belangrijk, maar een gezonde leefomgeving ook. Juist nu er veel nieuwe woningen bij komen, is het belangrijk de balans te bewaren. Kleine stukjes groen, zoals aan de Hoeker zijn simpelweg van onschatbare waarde. Tijdens de raadsvergadering van 9 april werd pijnlijk duidelijk dat er geen helder beeld is van dit project. Dat zelfs raadsleden aangegeven “even niet goed te hebben opgelet” bij het akkoord geven van de zachte plannen, is zorgelijk.

Als zelfs de raad de impact van deze plannen niet goed in beeld heeft, hoe kunnen wij dan als inwoners vertrouwen op een eerlijk proces? Hoe kunnen wij weten wat er speelt als alles vaag en onduidelijk blijft? Tegelijkertijd waarderen we deze erkenning van enkele raadsleden enorm. Fouten maken is menselijk, fouten toegeven daar is vaak moed voor nodig. Laat dan ook deze moedige erkenning ergens toe leiden. Het kan toch niet zo zijn dat u, ondanks dit besef, toch vasthoudt aan een akkoord dat inmiddels overduidelijk op losse schroeven staat? Het feit dat de wethouder “aan het werk is gezet” mag geen reden zijn om dit proces dan maar koste wat het kost door te zetten.

Vorige week bleek nog dat de wethouder op gerichte vragen vaag bleef, bijvoorbeeld de vraag over meerlaagse woningen. Nu blijkt uit de toelichting van het Woonkwartier dat er weldegelijk een concreet plan ligt. Waarom is dit niet meteen openlijk gedeeld? Waarom wordt belangrijke informatie wederom achtergehouden? Dit voelt niet alleen oneerlijk, maar ook als misleiding. Natuurlijk snappen wij het belang van woningbouw, iedereen verdient een plek om te wonen. De boodschap van het Woonkwartier, waarin gesteld wordt dat "bezwaren van enkelen het algemeen belang niet mogen overstijgen." raakt ons dan ook diep. Wij worden hiermee als betrokken bewoners niet eerlijk weggezet. Onze zorgen zijn geen blokkade, maar een oproep tot zorgvuldigheid en wederzijds respect. Wij vertegenwoordigen niet “enkelen”, maar een breed gedragen gevoel in de omgeving. Woningzoekenden zijn inderdaad geen abstract probleem, maar dat geldt echter ook voor de mensen die nu al in de wijk wonen. Wij vragen dan ook om een eerlijke, transparante aanpak waarin de belangen van álle betrokkenen serieus worden genomen. Dan nog even iets over die structuurvisie van 2012, het gemak waarmee de wethouder zich verschuilt achter het feit dat deze visie superieur is aan een bestemmingsplan baart ons ook zorgen.

Want tegelijkertijd erkent hij dat de ruimtelijk ordening en woningbouwwetgeving totaal niet transparant is voor inwoners en raadsleden. Hoe kan hij dan tijdens de participatieavond in het Dorpshuis met geen woord reppen over deze bepalende achtergrond? Een avond waar wij als inwoners hebben meegedacht, vragen hebben gesteld, vertrouwen hebben getoond. Maar nu blijkt wederom dat we niet het volledige plaatje hebben gekregen. Als zulke ingrijpende plannen buiten het participatieproces worden gehouden, wat zegt dat dan over de waarde die gehecht wordt aan onze betrokkenheid? Hoe kunnen inwoners vertrouwen houden als wat écht relevant is, pas achteraf op tafel komt? Dan nog tot slot de uitspraak van de wethouder dat "versnelling gewenst is" en dat dit "een spoedige aanpassing van de exploitatie rechtvaardigt". Versnelling mag nooit ten koste gaan van zorgvuldigheid. Het gaat hier niet om een spelletje hutten bouwen, maar om het veranderen van een leefomgeving, van een thuis.

Als u als wethouder zo naar ons kijkt, dan is het vertrouwen van inwoners moeilijk vol te houden. Woningbouw is noodzakelijk, maar dat maakt het niet vanzelfsprekend om de stemmen van de huidige bewoners te negeren. Wonen is meer dan het bouwen van huizen. Het gaat over leven, het gaat over je thuis voelen. Een leefbare wijk vraagt om balans, tussen bouwen en behouden. Het groene stukje aan de Hoeker is geen reststrook, maar een waardevolle ontmoetingsplek die al volop in gebruik is. Maak gebruik van de al aanwezige waterpartij en verbreed deze, verrijk deze met een doordachte, groene inrichting dat perfect past binnen het gemeentelijk beleid DuurSamen. Dus laten we samen niet alleen bouwen aan huizen, maar aan een toekomst, eerlijk en leefbaar voor Dinteloord, een dorp waar iedereen zich thuis mag voelen. Ik hoop dat u onze zorgen serieus neemt. Met vriendelijke groet,

Elvira Vlamings