Inspraak D. Aandeweg - Pinas.pdf

Ik ben Debbie Aandeweg , 41jaar en moeder van 2 kinderen van 17 en 13 jaar. Nadat mijn relatie ten einde liep door vele ruzies had ik besloten om weg te gaan samen met mijn kinderen. Ik kon toen terug naar mijn ouders gaan, gelukkig maar. Met de bedoeling dat dat maar voor tijdelijk zou zijn. Inmiddels zijn we al meer dan 6 jaar verder en wonen we daar nog steeds. Mijn kinderen zitten in Steenbergen en Bergen op Zoom op school , dus is het wel vanzelf sprekend dat ik in deze omgeving blijf wonen. Aangezien ik al meerdere keren urgentie heb aangevraagd word die elke keer afgewezen omdat ze zeggen bij de woningbouw dat de nood niet zo hoog is omdat ik een dak boven mijn hoofd heb. En aangezien er geen geweld of politie bij betrokken is geweest krijg ik dus geen urgentie. Wij wonen nu al meer dan 6 jaar bij me ouders in, maar die zijn ook op leeftijd en voor hun wordt het ook allemaal te zwaar en zijn ze onderhand ook wel aan hun rust toe. Mijn ouders willen zelf ook verhuizen naar een kleinere woning, maar omdat wij nog steeds geen eigen woning hebben kunnen zij dus ook niet verder. Ook kunnen wij niet in die woning blijven omdat dat een koophuis is. Ik zit dus nog steeds na 6 jaar bij m’n ouders in en heb dus nog steeds geen nieuwe start kunnen maken. Wat heel frustrerend is, zowel voor mij als voor mijn kids. En net zo goed voor mijn ouders.

Mijn oudste dochter heeft wel een soort van eigen kamertje maar daar staan natuurlijk ook gewoon nog spullen van mijn ouders en mijn jongste dochter. Die slaapt nog steeds bij mij in bed. Dat is eventjes leuk natuurlijk, maar die is inmiddels ook alweer 13 jaar en is ook zeker toe aan haar eigen kamer. Opvoeden zoals dat normaal gesproken hoort te gaan zit er dus al 6 jaar niet in. Ze hebben geen eigen kamer ,vriendjes en vriendinnetjes uitnodigen om te spelen of een keertje te blijven slapen zit er niet in , want we zitten wel bij mijn ouders in natuurlijk. Dus al om al is het echt gewoon heel frustrerend en is het al zeker niet leuk meer dat dit allemaal zo lang moet duren!! En er komen veelste weinig woningen vrij in dit dorp. Ook hadden ze de kernbinding nooit af moeten schaffen voor de Dinteloorders zelf!! Ik ben namelijk 1 van de mensen die al veelste lang wacht op een woning en noodgedwongen nog steeds bij hun ouders inwonen. Zo zijn er in Dinteloord nog veel meer mensen die wachten op een woning. Debbie Aandeweg.