7. Legesverordening 2027 - primitieve verordening met tarieventabel en toelichting - Versie 3-11
Tekst van het document
De inhoud van deze bijlage betreft een overzicht van de genormeerde bedragen waarmee de hoogte van de bouwsommen worden bepaald. In dit overzicht wordt gebruikgemaakt van allerlei voorkomende archetypes van gebouwen, waarbij eveneens rekening wordt gehouden met verschillen in aantallen verdiepingen of de grootte in oppervlakte van een gebouw, enz. In de regel wordt hierbij de hoogte van de bouwsom bepaald aan de hand van de oppervlakte van een te realiseren bouwwerk. Met ingang van het jaar 2027 geldt een nieuwe tabel die veel uitgebreider is dan de tabel die tot en met 2026 werd gebruikt. In deze nieuwe tabel zijn de genormeerde bouwkosten gebaseerd op de werkelijke bouwkosten zoals die in de provincie Overijssel worden waargenomen. In de vorige tabel werden de normkosten bepaald op basis van een gemiddelde van de bouwkosten die in heel Nederland werden gezien. De nieuwe bijlage sluit eventuele regionale verschillen zo goed als uit. Hierdoor geeft de tabel de bedragen aan die in onze omgeving voor de realisatie van bouwwerken worden betaald. Hierbij gaat om de prijs die door een opdrachtgever aan een derde in het economische verkeer wordt betaald. In onze omgeving worden veel bouwwerken in eigen beheer of in zelfwerkzaamheid gebouwd. Echter, de lagere kostprijs mag niet als bouwsom bij de legesheffing worden toegepast.
De gemeentelijke werkzaamheid voor een aanvraag verschilt immers niet doordat een gebouw in zelfwerkzaamheid wordt gerealiseerd in plaats van realisatie d oor een derde. Hoewel de tabellen in deze bijlage bouwwerken van allerlei soort en aard omvat, blijft het altijd nog mogelijk dat een bouwwerk zo specifiek is dat die niet in de tabel voorkomt. De bouwsom kan dan niet met behulp van deze bijlage worden bepaald. Voor deze situaties is in de tarieventabel geregeld dat de bouwsom dan wordt bepaald door uit te gaan van de werkelijke bouwkosten. Op deze wijze kan altijd een bouwsom worden bepaald. Deze toepassingswijze wordt ook wel het zogenoemde “hybride systeem” genoemd. 2.3. Toelichting bij de inhoud van hoofdstuk 3 In hoofdstuk 3 zijn de tarieven opgenomen waarbij de Europese Dienstenrichtlijn een belangrijke rol speelt. Europese regelgeving stelt eisen en voorwaarden waaraan nationale vergunningsstelsels moeten voldoen. De Dienstenrichtlijn beoogt een vrij dienstenverkeer, zodat ondernemers zich vrij in de Europese Unie moeten kunnen vestigen en hun diensten kunnen aanbieden. In Nederland gaat het vooral om tarieven die relevant zijn voor de uitoefening van het horeca - en slijtersbedrijf, diensten in verband met de Winkeltijdenwet, het organiseren van evenementen en markten, standplaatsen en diensten in verband met de Huisvestingswet 2014 en Wet goed verhuurderschap.
In de tarieventabel zijn de meeste van deze tarieven opgenomen in hoofdstuk 3. Bij enkele tarieven die voor diensten van de Omgevingswet worden geheven, speelt de Dienstenrichtlijn eveneens een rol. Deze tarieven zijn in de tarieventabel niet in hoofdstuk 3 maar in hoofdstuk 2 opgenomen in welk hoofdstuk alle legestarieven die betrekking hebben op de Omgevingswet zijn ondergebracht. De Dienstenrichtlijn is bij de omgevingsvergunningen vooral van toepassing op afwijkactiviteiten, milieubelastende activiteiten en lozingsactiviteiten. 68 Gelet op de waarborgen die de Dienstenrichtlijn beoogt te scheppen, bemoeit de richtlijn zich daarom met de wijze waarop tarieven tot stand komen. Eén van de verplichtingen is dat overheden bij de tarieven van de verschillende diensten onderling geen kruissubsidiëring mogen toepassen. Het is hierdoor niet toegestaan om een bepaald tarief voor de ene dienst bewust hoog te houden zodat hiermee het tarief van een andere dienst juist weer laag wordt gehouden. Om te kunnen toetsen of sprake is van kruissubsidiëring worden deze tarieven in een apart hoofdstuk van de tarieventabel onder te brengen. Onze eigen tarieventabel volgt daarbij de opzet van de modelverordening die door de Vereniging van Nederlandse Gemeenten is opgesteld.
Door deze indeling worden de verschillende diensten waarop de Dienstenrichtlijn van toepassing is, elk in afzonderlijke paragrafen opgenomen. De indeling van deze paragrafen is zodanig dat elke paragraaf één soort dienst of een cluster van met elkaar samenhangende diensten voorkomen. Hoewel tussen de opbrengsten van de verschillende paragrafen geen onderlinge kruissubsidiëring mag worden toegepast, mag dit wel tussen de tarieven die binnen één paragraaf voorkomen.