c. beantwoording inspraakreacties en ambtshalve aanpassingen.docx

Met de intrekking van de Wor is het wettelijk kader vervallen voor het kampeerbeleid. Op grond van de Wor kon de ruimtelijke kwaliteit van kamperen worden geregeld via de Wor-vergunning en kon het bestemmingsplan zich over het algemeen beperken tot het vastleggen van de bestemming "kampeerterrein" en tot bouwvoorschriften voor de centrale voorzieningen. Voor terreinen voor recreatiewoningen (bungalowparken) is voor de gehele ruimtelijke regeling het bestemmingsplan het instrument. Met het intrekken van de Wor vervalt de specifieke regeling voor kamperen en is het onderscheid met recreatiewoningen (bungalowparken) juridisch veel minder relevant. In de praktijk is deze "scheiding" tussen regeling van kamperen en van recreatiewoningen ook problematisch, omdat beide vormen feitelijk naar elkaar zijn toegegroeid. Met name in het kamperen heeft een ontwikkeling plaatsgevonden naar vergroting van de kampeermiddelen, en het onderscheid tussen een stacaravan (kampeermiddel) en een chalet (kleine recreatiewoning) is steeds kleiner geworden. Door de inwerkingtreding van de Wet algemene regels omgevingsrecht (Wabo, 2010) kunnen gebouwen ten behoeve van recreatief nachtverblijf – waaronder stacaravans, chalets en recreatiewoningen vallen – vergunningsvrij gerealiseerd worden als de bouwhoogte minder dan 5 meter bedraagt en een omvang heeft van minder dan 70m².

Omdat het wettelijke onderscheid tussen stacaravans, chalets en recreatiewoningen is komen te vervallen, kan aan deze

20

beleidsuitgangspunten nog slechts beperkt invulling worden gegeven. Dit is versterkt door de bestemmingsregeling in het bestemmingsplan Verblijfsrecreatieterreinen. In de praktijk is te zien dat dit ervoor zorgt dat het aanbod aan recreatiewoningen toeneemt terwijl het aanbod toeristische kampeerplaatsen juist afneemt. Dit afname aan toeristische plaatsen gaat niet evenredig met de vraag. Daarom wordt gezocht naar mogelijkheden om toch enigszins te sturen op de invulling van recreatieterreinen. Ook omdat een aantal bedrijven een kwaliteitsslag maakt waarbij het enkel aanbieden van toeristische kampeerplaatsen aangedragen wordt als kwaliteitskenmerk. Met het categoriseren van de verblijfsrecreatieterreinen wordt geprobeerd de nog aanwezige diversiteit zoveel mogelijk te behouden en waar mogelijk in de toekomst te versterken. Doel is uiteindelijk om te voorkomen dat een groot deel van de parken versteend en het aanbod voor toeristisch kamperen te behouden. Daarbij dient wel opgemerkt te worden dat mogelijkheden die verblijfsrecreatieterreinen in het verleden geboden zijn (de huidige bestemmingsregeling) nu haaks blijken te staan op de gewenste kwaliteit. Maar deze kunnen niet zomaar zonder (financiële) consequenties teruggedraaid worden. Een centrale voorziening moet een meerwaarde hebben voor de omgeving, maar er worden wel beperkingen aan gesteld.

Moet dit niet overgelaten worden aan de markt, zeker ook omdat we in de regio te maken hebben met een tekort aan slechtweervoorzieningen? In het vigerende bestemmingsplan Verblijfsrecreatieterreinen is opgenomen dat 15% van het bouwvlak benut mag worden voor centrale voorzieningen. Ook in de concept-Kadernota recreatief verblijf is dit percentage gehandhaafd. In de praktijk is er door recreatieondernemers nog nooit gevraagd om een grotere maatvoering. Het blijkt dat met de huidige maatvoeringen centrale voorzieningen in voldoende mate en naar wens van de ondernemers gerealiseerd kunnen worden. Er zijn bij ons geen situaties bekend waaruit is gebleken dat deze mogelijkheden onvoldoende zouden zijn. Er wordt in de Kadernota verwezen naar passieve recreatienatuur maar waarom wordt er geen actieve recreatienatuur in genoemd? In de Kadernota is voor wat betreft het onderdeel recreatienatuur aansluiting gezocht bij het rapport ‘Kansen voor recreatienatuur’ zoals dat door de gemeenteraad op 26 september 2019 heeft vastgesteld. Hierin is nagedacht over de invulling van recreatienatuur. Voorwaarde is in ieder geval dat recreatienatuur openbaar toegankelijk en ook als zodanig beleefbaar dient te zijn. Daarbij wordt uitgegaan van het toevoegen van recreatie elementen als uitkijkpunten, speeltoestellen etc. waardoor deze op een aantrekkelijke manier beleefbaar is.

Zowel actief als passieve recreatienatuur is dus mogelijk, mits er sprake is van een goede verhouding tussen natuurwaarden en recreatief medegebruik. Aan de recreatienatuur mag een multifunctioneel gebruik toegekend zijn, maar dit mag niet ten koste gaan van de natuur. Daarmee heeft de natuur de overhand. Dat betekent ook dat je geen actieve recreatienatuur kan aanleggen. Gemotoriseerd is uitgesloten, geldt dit ook voor elektrisch aangedreven voertuigen zoals solexen? Doel van het weren van gemotoriseerd verkeer uit recreatienatuur is de bescherming van de aanwezige flora en fauna. Fietsen met een elektromotor waarbij niet hoeft te worden mee getrapt zijn volgens de wet geen fietsen maar snorfietsen (wanneer deze een snelheid hebben tot maximaal 25 km/u) of bromfietsen (sneller dan 25 km/u). Uit oogpunt van zowel bescherming van de aanwezige flora en fauna als verkeersveiligheid zal bepaald worden welke vervoersmiddelen wel/niet zijn toegestaan in de gebieden. Dit kan, zeker voor elektrisch aangedreven voertuigen, per gebied verschillen. Daarnaast wordt verwezen naar het antwoord op de hiervoor geformuleerde vraag.

21

Het onderdeel klimaatadaptatie is te beperkt omschreven. Bij de beantwoording van de vraag ten aanzien van regels op het gebied van duurzaamheid is aangegeven dat het een inspiratiekader betreft waarde ondernemer gebruik van kan maken, maar die niet limitatief is (met het oog op de vrijheid voor een ondernemer om invulling aan een plan te geven). Om die reden wordt de tekst over klimaatadaptatie niet verder uitgewerkt. Verder wordt hier verwezen naar het antwoord op deze eerdere vraag. Welke beperkende effecten levert het risicotransport Westerschelde op? De doelstelling van het externe veiligheidsbeleid is het realiseren van een veilige woon- en leefomgeving door het beheersen van risico’s van activiteiten met gevaarlijke stoffen (zoals het van gebruik, de opslag, de productie en het transport. Het beleid is erop gericht te voorkomen dat er dichtbij gevoelige bestemmingen met gevaarlijke stoffen plaatsvinden. Ten noorden van het plangebied is de Westerschelde gelegen. Hierover vindt transport van gevaarlijke stoffen plaats. De riscocontour (maximale invloedsgebied) die voor de Westerschelde is opgenomen reikt niet tot het land. Gelet op deze afstand levert de riscocontour Westerschelde geen beperkingen op. In de nota wordt gesproken over een inspiratiekader voor duurzaamheid.

Zouden we met het oog op de toekomst niet gewoon regels stellen? In ieder geval voor bepaalde dingen? Een kwaliteitsslag op een verblijfsrecreatieterrein kan uit verschillende elementen bestaan, bijvoorbeeld toename van biodiversiteit, landschappelijke elementen, zorg voor beeldkwaliteit en duurzaamheid. Het ligt niet voor de hand om als gemeente aan ondernemers een blauwdruk mee te geven hoe een kwaliteitsslag er precies moet uitzien. Het is beter om dat te laten afhangen van bijvoorbeeld de wensen van de ondernemer en de specifieke locatie. Het inspiratiekaders is dus bedoeld als- niet limitatieve- handreiking voor het uitwerken van plannen gericht op een kwaliteitsslag. Voor duurzaamheid worden drie onderwerpen benoemd waaraan invulling gegeven kan worden, namelijk klimaatadaptatie, energietransitie en duurzame bedrijfsvoering. Naar aanleiding van het belang van het onderwerp, de actualiteit hiervan, de door u gestelde vraag en andere inspraakreacties wordt voorgesteld dat plannen gericht op een kwaliteitsslag aan minimaal twee van deze onderwerpen aandacht moeten besteden. Verplichtend opleggen van bepaalde maatregelen heeft niet onze voorkeur omdat op basis van andere regelgeving ook voorwaarden gesteld worden. Het is niet onze bedoeling om op deze manier de regeldruk te verhogen.

We willen de beleidsuitgangspunten niet onderschrijven en het is te vroeg om vrij te geven voor inspraak. Krachtig Verbonden is nog niet vastgesteld en er is in dat kader nog geen consensus over de groei van het toerisme. Er mag geen uitbreiding van het aantal eenheden zijn als het doel is om de piek in het toerisme af te vlakken (gesproken wordt over de 15% zoals opgenomen de Kustvisie). Positief over de kwaliteitseisen, inpassen in landschap, aandacht voor de natuur maar wel bezorgd over de diversiteit van het aanbod. Is het mogelijk om te sturen op deze diversiteit? Zie hiervoor het antwoord onder indeling in categorieën (Onafhankelijk west). Er wordt geciteerd uit de Kustvisie. Maatwerk is mogelijk in specifieke situaties waarbij de uitgangspunten communicerende vaten zijn. Dit wordt in het verdere beleidsstuk niet verder uitgewerkt (meer landschap, meer mogelijkheden). Er is opgenomen dat binnen een periode van 10 jaar geen ruimte is voor nieuwe onderhandeling voor uitbreiding. Conform de Kustvisie moet ruimte voor maatwerk mogelijk zijn. In de Zeeuwse Kustvisie is opgenomen: Ruimte voor maatwerkoplossingen is mogelijk als een specifieke situatie daarom vraagt. Hierbij geldt als principe dat bovengenoemde uitgangspunten

22

communicerende vaten zijn. Een hoger percentage landschapsontwikkeling kan gepaard gaan met een hoger percentage uitbreidingsoppervlakte. Voor bestaande recreatiebedrijven grenzend aan open agrarische gebieden (lichtgroen), geldt dat bij een eventuele uitbreiding van het bedrijf de openheid van de lichtgroene gebieden zoveel als mogelijk gewaarborgd dient te blijven. Deze passage is per abuis niet opgenomen in de Kadernota Recreatief Verblijf die ter inzage is gelegd. Gelet op het al gehanteerde beleidsuitgangspunt dat ruimte voor maatwerk mogelijk moet zijn, zal dit uitgangpunt worden toegevoegd onder het kopje '(Omvang) uitbreiding oppervlakte en eenheden'. Met betrekking tot de opgenomen periode van 10 jaar wordt voorgesteld om dit te wijzigen. Namelijk dat wanneer door de initiatiefnemer aangetoond kan worden dat binnen 10 jaar een kwaliteitsslag noodzakelijk is (aantoonbare kwaliteitsverbetering en uitbreiding is geen doel op zich) hiervoor ruimte gegeven kan worden. Op pagina 9 wordt gesproken over een overaanbod aan recreatieve eenheden in de streek. Uit gesprekken met het veld blijkt juist dat er een tekort is. Corona geeft door meer vakantie in eigen land een ander beeld dan in voorgaande jaren. Het is nu te vroeg om daar beleidsmatig, en dus voor de langere termijn, op in te spelen. Handhaving is vaag omschreven.

Er is opgenomen dat het bestemmingsplan moet voldoende draagvlak hebben voor een goede handhaving. Wanneer is dit? Opgenomen is dat er in de eerste plaats gestreefd moet worden naar een voldoende draagvlak voor het bestemmingsplan en de daarin opgenomen regels. Handhaving van regelgeving vraagt om actuele regels. Regels die gebaseerd zijn op gedateerde inzichten, hebben hun geloofwaardigheid verloren en kunnen in redelijkheid ook niet meer afgedwongen worden. Door verouderde regels neemt de kans op misbruik daarvan ook toe. Door de actualisering van de bestemmingsplannen worden nieuwe ruimtelijke kaders aangegeven en worden daarmee tevens de grenzen bepaald waarbinnen planologische veranderingen mogelijk zijn. De regels van het bestemmingsplan leggen een ruimtelijk relevante norm vast, met in bepaalde gevallen een daaraan gekoppelde ontheffingsmogelijkheid, die het bestuur de mogelijk geeft in te spelen op de dynamiek van de samenleving. Op die wijze wordt ook de gelegenheid geboden een belangenafweging te maken van de individuele belangen ten opzichte van het algemeen belang. Afwijkingen zijn echter gelimiteerd. Daar waar geen afwijkingen meer mogelijk zijn begint de handhaving. Onder het kopje polderlandschap dat de streek kenmerkt mist volgens ons de agrarische poot. Ook akkers en landbouw zijn kenmerkende elementen van de streek.

Uiteraard wordt een groot deel van het landschap van West Zeeuws-Vlaanderen gekenmerkt door open polders die een agrarisch gebruik kennen. Dit zal als kenmerk van het landschap worden toegevoegd. Op pagina 4 wordt een trend gesignaleerd aan zingeving. Hoe is dit verenigbaar met het beleid van het college? Witwasboek voor massatoerisme. Deze kadernota heeft als doel om meer diversiteit te creëren en meer ruimte per verblijfsrecreatieve eenheid. Hierdoor geen sprake van het stimuleren van massa toerisme. Van deze term is geen sprake.

23

Reclamant 3 (Adviescommissie Recreatie en Toerisme) Vanwege het belang van integraliteit van beleid brengt de ART een integraal advies uit. Er is gekozen voor één reactie op zowel Krachtig Verbonden als de Kadernota Recreatief Verblijf. Dit hoewel de ART van mening is dat de Kadernota procedureel in samenhang mét en niet vooruitlopend óp de Omgevingswet 2022 zou moeten worden ontwikkeld. De ART adviseert dit laatste in overweging te nemen. Op 1 januari 2022 treedt naar verwachting de nieuwe Omgevingswet in werking. In deze wet worden de huidige wetten op het gebied van de fysieke leefomgeving gebundeld om het wettelijk kader van de fysieke leefomgeving eenvoudiger te maken. Een van de verplichte stappen die als voorbereiding op de Omgevingswet gezet moeten worden is het vaststellen van een omgevingsplan voor het hele grondgebied. Deze vervangt de huidige bestemmingsplannen. Het grootste verschil met een bestemmingsplan is dat alle (gemeentelijke) regelgeving ten aanzien van de fysieke leefomgeving in het omgevingsplan dient te worden opgenomen (dus onder andere ook de gemeentelijke verordeningen). In het Omgevingsplan dienen in ieder geval regels opgenomen te worden die nodig zijn voor een evenwichtige toedeling van functies aan locaties.

Om deze toedeling goed te kunnen uitvoeren, heeft de gemeenteraad een grote mate van beleidsvrijheid, waarbij ze natuurlijk wel beperkt wordt door hogere wet- en regelgeving. In het Omgevingsplan dient gemotiveerd te worden hoe tot een evenwichtige toedeling van functies aan locaties wordt gekomen. Hierbij dient gekeken te worden naar de gevolgen voor de fysieke leefomgeving en de wettelijke normen die gelden op grond van de Omgevingswet en de daaronder hangende (Rijks)besluiten. De Kadernota Recreatief Verblijf is een invulling van de aan de gemeenteraad gegeven mate van beleidsvrijheid voor het onderdeel verblijfsrecreatieterreinen. De uitgangspunten uit de Kadernota zullen verwerkt worden in het Omgevingsplan voor de gemeente Sluis. Daarmee wordt de Kadernota procedureel in samenhang met en niet vooruitlopend op de Omgevingswet ontwikkeld. Een goed en integraal natuur- en landschapsbeleid versterkt de (aantrekkings)kracht van de regio voor zowel toeristen als inwoners van de gemeente Sluis. De ART constateert een toegenomen vraag en afgenomen aanbod naar en van toeristisch kamperen in het kustgebied. Inspelen op deze ontwikkeling binnen de aanwezige bedrijven en binnen de kaders die gelden voor een kwaliteitsslag moet mogelijk zijn.

De ART is van mening dat met in achtneming van de kwaliteitseisen uit de Kustvisie, zowel voor kleinschalig kamperen als de verblijfsrecreatieterreinen maatwerk hierin mogelijk moet zijn. Ondernemers moeten ruimte krijgen om snel in te spelen op veranderende vraag. De ART is daarom bijvoorbeeld geen voorstander van dat een unit voor sanitaire voorzieningen vergunningplichtig is. Binnen een bepaalde omvang/grootte zou vrijstelling van deze vergunningplicht gewenst zijn. Op dit moment zijn units voor sanitaire voorzieningen en/of privesanitair niet vergunningsvrij. Op basis van de Omgevingswet zijn er mogelijkheden om voor deze voorzieningen in het Omgevingsplan een algemene maatregel op te nemen zodat deze vergunningsvrij (onder voorwaarden) opgericht kunnen worden. Wij zijn voornemens om een dergelijke algemene maatregel in het Omgevingsplan op te nemen. Volledigheidshalve wordt opgemerkt dat kleinschalig kamperen buiten de reikwijdte van deze beleidsherziening valt. De voorwaarde op pag. 20 van de Kadernota dat max 20% van het terrein aan de openbaarheid mag worden onttrokken is niet in overeenstemming met hetgeen in de Kustvisie hierover staat. Kampeerterreinen zijn in de Kustvisie hiervan namelijk uitgezonderd.

In de Zeeuwse Kustvisie is inderdaad opgenomen dat de maximale maat voor onttrekking van een terrein aan de openbaarheid niet van toepassing is bij kampeerterreinen vanwege het aspect van veiligheid. Dit zal aangepast worden.

24

De tekst op pagina 21 van de Kadernota m.b.t. uitbreiding van eenheden is integraal overgenomen van de Zeeuwse Kustvisie (pag. 19). Maar de tekst in de Kustvisie loopt op pag. 20 door, te weten; “Ruimte voor maatwerkoplossingen is mogelijk als een specifieke situatie daarom vraagt. Hierbij geldt als principe dat bovengenoemde uitgangspunten communicerende vaten zijn. Een hoger percentage landschapsontwikkeling kan bijvoorbeeld gepaard gaan met een hoger percentage uitbreidingsoppervlakte.” De ART adviseert om deze passage ook op te nemen gezien het eerdere argument over het belang van maatwerk. In de Zeeuwse Kustvisie is opgenomen: Ruimte voor maatwerkoplossingen is mogelijk als een specifieke situatie daarom vraagt. Hierbij geldt als principe dat bovengenoemde uitgangspunten communicerende vaten zijn. Een hoger percentage landschapsontwikkeling kan gepaard gaan met een hoger percentage uitbreidingsoppervlakte. Voor bestaande recreatiebedrijven grenzend aan open agrarische gebieden (lichtgroen), geldt dat bij een eventuele uitbreiding van het bedrijf de openheid van de lichtgroene gebieden zoveel als mogelijk gewaarborgd dient te blijven. Deze passage is per abuis niet opgenomen in de Kadernota Recreatief Verblijf die ter inzage is gelegd.

Gelet op het al gehanteerde beleidsuitgangspunt dat ruimte voor maatwerk mogelijk moet zijn, zal dit uitgangpunt worden toegevoegd onder het kopje '(Omvang) uitbreiding oppervlakte en eenheden'. De ART is het niet eens met het uitgangspunt dat binnen een periode van 10 jaar een plan van een ondernemer voor een nieuwe kwaliteitsslag niet in overweging wordt genomen. Dit is een voorwaarde die niet in de Kustvisie is opgenomen en ontneemt ondernemers de mogelijkheid om snel te schakelen. Het staat initiatieven om kwalitatief te vernieuwen in de weg en maakt het moeilijker om in te spelen op het toerisme als dynamisch gegeven. Met betrekking tot de opgenomen periode van 10 jaar wordt voorgesteld om dit te wijzigen. Namelijk dat wanneer door de initiatiefnemer aangetoond kan worden dat binnen 10 jaar een kwaliteitsslag (aantoonbare kwaliteitsverbetering waarbij uitbreiding geen doel op zich is) noodzakelijk is hiervoor ruimte gegeven kan worden. De ART ontvangt graag een toelichting (zo mogelijk schriftelijk) op de tabel op pagina 18 van de Kadernota Recreatief Verblijf. Wat wordt met deze categorisering beoogd? De Wet op de Openluchtrecreatie (Wor) vormde tot 1 januari 2008 het wettelijk kader voor het gemeentelijk beleid op het gebied van kamperen en verblijfsrecreatieterreinen. Kampeerterreinen mochten het bedrijf exploiteren op basis van een vergunning in het kader van de Wor.

In de vergunning stond onder meer het maximum aantal kampeermiddelen dat mocht worden geëxploiteerd. Met de intrekking van de Wor is het wettelijk kader vervallen voor het kampeerbeleid. Op grond van de Wor kon de ruimtelijke kwaliteit van kamperen worden geregeld via de Wor-vergunning en kon het bestemmingsplan zich over het algemeen beperken tot het vastleggen van de bestemming "kampeerterrein" en tot bouwvoorschriften voor de centrale voorzieningen. Voor terreinen voor recreatiewoningen (bungalowparken) is voor de gehele ruimtelijke regeling het bestemmingsplan het instrument. Met het intrekken van de Wor vervalt de specifieke regeling voor kamperen en is het onderscheid met recreatiewoningen (bungalowparken) juridisch veel minder relevant. In de praktijk is deze "scheiding" tussen regeling van kamperen en van recreatiewoningen ook problematisch, omdat beide vormen feitelijk naar elkaar zijn toegegroeid. Met name in het kamperen heeft een ontwikkeling plaatsgevonden naar vergroting van de kampeermiddelen, en het onderscheid tussen een stacaravan (kampeermiddel) en een chalet (kleine recreatiewoning) is steeds kleiner geworden.

Door de inwerkingtreding van de Wet algemene regels omgevingsrecht (Wabo, 2010) kunnen gebouwen ten behoeve van recreatief nachtverblijf – waaronder stacaravans, chalets en recreatiewoningen vallen – vergunningsvrij gerealiseerd worden als de bouwhoogte minder dan 5 meter bedraagt en een omvang heeft van minder dan 70m². Omdat het wettelijke onderscheid tussen

25

stacaravans, chalets en recreatiewoningen is komen te vervallen, kan aan deze beleidsuitgangspunten nog slechts beperkt invulling worden gegeven. Dit is versterkt door de bestemmingsregeling in het bestemmingsplan Verblijfsrecreatieterreinen. In de praktijk is te zien dat dit ervoor zorgt dat het aanbod aan recreatiewoningen toeneemt terwijl het aanbod toeristische kampeerplaatsen juist afneemt. Dit afname aan toeristische plaatsen gaat niet evenredig met de vraag. Daarom wordt gezocht naar mogelijkheden om toch enigszins te sturen op de invulling van recreatieterreinen. Ook omdat een aantal bedrijven een kwaliteitsslag maakt waarbij het enkel aanbieden van toeristische kampeerplaatsen aangedragen wordt als kwaliteitskenmerk. Met het categoriseren van de verblijfsrecreatieterreinen wordt geprobeerd de nog aanwezige diversiteit zoveel mogelijk te behouden en waar mogelijk in de toekomst te versterken. Doel is uiteindelijk om te voorkomen dat een groot deel van de parken versteend en het aanbod voor toeristisch kamperen te behouden. Daarbij dient wel opgemerkt te worden dat mogelijkheden die verblijfsrecreatieterreinen in het verleden geboden zijn (de huidige bestemmingsregeling) nu haaks blijken te staan op de gewenste kwaliteit. Maar deze kunnen niet zomaar zonder (financiële) consequenties teruggedraaid worden.

26

4. Ambtshalve wijziging In aanvulling op paragraaf 2.3 Gemeentelijk beleid wordt toegevoegd dat na afronding van een kwaliteitsslag uitgegaan wordt van een maximale dichtheid van 33 eenheden er hectare voor recreatief nachtverblijf en 20 recreatiewoningen per hectare.

27