Technische vragen (PVV) inzake beleidskader Wmo-Toezicht kwaliteit en rechtmatigheid 2025
Tekst van het document
Laat ik beginnen met het positieve: eindelijk wordt er in Sittard-Geleen, samen met Beek en Stein, serieus werk gemaakt van professioneel toezicht. Dat is hoognodig. Want onze inwoners hebben recht op goede, passende ondersteuning. En onze belastingbetaler heeft recht op een gemeente die iedere euro zorgvuldig en rechtmatig besteedt. Het is goed dat dit beleidskader zowel de kwaliteit van de zorg als de rechtmatigheid van de besteding van middelen borgt. Fraude en misbruik horen we keihard aan te pakken. Preventief toezicht, steekproeven en risicoanalyses zijn daarbij waardevolle instrumenten. Maar er zijn ook forse zorgen. Allereerst over de onafhankelijkheid van de toezichthouders. Zij vallen nu onder team Zorg, terwijl zij juist onafhankelijk en onpartijdig toezicht zouden moeten kunnen uitvoeren. Dit is vragen om belangenverstrengeling. Hoe gaat het college borgen dat Wmo-toezichthouders écht onafhankelijk en zonder bestuurlijke beïnvloeding hun werk kunnen doen, nu zij onder team Zorg vallen? Daarnaast wordt er gesproken over vertrouwen, maar met controle. Dat klinkt sympathiek, maar wij weten uit de praktijk dat te veel bestuurlijk vertrouwen juist ruimte geeft aan zorgaanbieders die ondertussen forse winsten maken of zelfs frauderen. Hier mag de gemeente niet naïef zijn: vertrouwen is goed, maar alleen als de controle keihard is en sancties daadwerkelijk volgen.
Hoe voorkomt het college dat een te grote nadruk op ‘vertrouwen’ leidt tot naïviteit richting zorgaanbieders die ondertussen forse winsten maken of frauderen? Ook de samenwerking met Beek en Stein kent risico’s. Schaalvoordelen zijn mooi, maar er dreigt ook een nieuwe bureaucratische laag die verder van onze inwoners af komt te staan. Toezicht moet dichtbij en herkenbaar blijven, niet verdwijnen in een regionale constructie. Hoe garandeert het college dat de samenwerking met Beek en Stein niet leidt tot méér bureaucratie en afstand tot inwoners? Een ander punt: het beleidskader is op onderdelen te vaag. Er wordt wel gesproken over rechtmatigheid en het signaleren van fraude, maar niet over welke concrete sancties volgen. Worden frauderende aanbieders nog steeds gecontracteerd? Wordt geld teruggevorderd? Tot slot is de financiële onderbouwing ondermaats. Hoeveel fte’s zijn er nodig? Hoe worden de kosten verdeeld tussen de drie gemeenten? En hoe voorkomen we dat dit beleidskader een bureaucratische papieren tijger wordt die meer geld kost dan dat het oplevert voor onze inwoners? Voorzitter, wij vragen het college om deze punten in het uitvoeringsplan concreet uit te werken en de gemeenteraad hier nadrukkelijk bij te betrekken. Want dit mag geen vrijblijvende papieren operatie worden.
Wij willen resultaten die meetbaar zijn: betere zorg, minder fraude en een eerlijke besteding van gemeenschapsgeld."*