12-03 - bijl.2 - Huizen van bestuurders en raadsleden Venlo beveiligd na bedreiging door tegenstanders asielzoekerscentrum

Huizen van bestuurders en raadsleden Venlo beveiligd na bedreiging door tegenstanders asielzoekerscentrum Bron: De Limburger 26 november 2025

Burgemeester Antoin Scholten deed het afgelopen halfjaar al enkele malen aangifte vanwege bedreiging of belediging en een wethouder fietst niet langer alleen naar huis na een raadsvergadering. Sinds een halfjaar is Scholten niet meer actief op de sociale media. Zeker, hij beschikt nog over een X- en Facebookaccount, maar hij post zelden nog iets. Wrijven in een vlek, noemt hij het. Elke reactie leidt weer tot een tegenreactie, en soms gaat die over het randje. Beledigingen, vernederingen, bedreigingen: Scholten heeft er de laatste maanden vaker dan hem lief is mee te maken. Enkele keren voelde hij zich zelfs genoodzaakt om aangifte te doen bij de politie. “Ik laat mij niet intimideren”, klinkt het resoluut. Kookpunt Het is niet toevallig dat de burgemeester van Venlo juist in deze periode wordt gezocht. De azc-kwestie, die de gemoederen in de stad al geruime tijd bezighoudt, bereikt rap het kookpunt. Als het aan het college van burgemeester en wethouders ligt, wordt het voormalige klooster Bethanië omgeturnd tot een asielzoekerscentrum met maximaal 600 vluchtelingen. Een project dat niet louter applaus oogst. Sterker nog, naarmate de besluitvorming dichterbij komt, groeit het verzet. De strijd wordt verbetener. Er worden grenzen opgezocht, soms zelfs overschreden.

De woede van de anti-azc-activisten richt zich vooral op burgemeester Scholten, die door veel tegenstanders wordt gezien als de kwade genius achter het plan. Op de socials is hij een gewild doelwit van doorgaans anonieme toetsenbordridders die elke mogelijkheid aanpakken om hem de maat te nemen. “Alles wat je post, ook als het niet met het azc te maken heeft, wordt aangegrepen”, ziet Scholten. “We hebben al een paar jaar te maken met sterk populisme. In die stroming is het makkelijk om één iemand de schuld te geven, om een zondebok aan te wijzen. Dat is meestal een persoon die hoog in de boom zit, zoals de burgemeester. Dat is overigens niet iets typisch Venloos, maar een landelijk sentiment. Je ziet vaker dat een individu de kop van Jut is. Dat kunnen we helaas niet veranderen.”

Gezin Burgemeester Scholten loopt al langer mee in de politieke arena. Hij is het een en ander gewend. “Inmiddels zijn mijn kinderen het huis uit, maar het is in het verleden wel eens ingewikkeld geweest. In een andere kwestie, niet over een azc, is er wel sprake geweest van een ernstige bedreiging. Dan heb je ook met je gezin te maken. Met een familierechercheur. Op advies van de politie mochten mijn kinderen niet alleen naar school fietsen. Ze hebben geen moeder meer, ik ben later hertrouwd. Toen, als alleenstaande vader, werd ik wel even met de neus op de feiten gedrukt. Dat je kinderen in huilen uitbarsten, omdat ze niet helemáál wees willen worden. Dat doet wel iets met je.” Dikke huid In de loop der jaren heeft Scholten een dikke huid gekregen. Ondanks alles loopt hij nog rustig door zijn eigen stad zonder de neiging om elke tien seconden over zijn schouders te kijken. Hij gaat nog steeds met de fiets naar zijn kookclubje. Besturen is niet voor bange mensen, vindt hij. Weerstand vanuit de samenleving is part of the job. De giftige online dynamiek rond de azc-plannen is echter ook nieuw voor hem. Het resulteerde in een handjevol aangiftes van zijn hand. In een aantal zichtbare en onzichtbare maatregelen. Huizen worden beveiligd. Wethouder Frans Schatorjé wordt zelfs geadviseerd om na een beladen raadsvergadering niet meer alleen naar huis te fietsen.

“Gek dat het zo moet gebeuren”, zegt hij daarover. “Nee, bang ben ik niet. Ik heb niet het gevoel dat mensen op straat letterlijk uitvoeren wat ze op internet beweren. Maar ik heb me wel eens afgevraagd hoe het zo ver heeft kunnen komen.” Raadsleden Op details van de aangiftes gaat Scholten niet in: “Er zijn wat uitspraken gedaan en het Openbaar Ministerie is ermee bezig. Ik kan wel zeggen dat ik dit in mijn carrière nog niet in deze mate heb meegemaakt. Het is echt iets van het afgelopen halfjaar. Nu kan ik best wel tegen een stootje. Ik ben het uithangbord van de stad, je krijgt nu eenmaal met deze dingen te maken. Ik maak me meer zorgen om de invloed van online pesten op raadsleden. Ook zij hebben gezinnen. Hoe aantrekkelijk is het dan nog om zo’n functie te bekleden? Want ja, de gemeenteraad heeft het er moeilijk mee. Na een eerste signaal van de bedreiging van een raadslid heb ik direct een bijeenkomst georganiseerd. Daar hebben we meteen afspraken gemaakt over wat we voor elkaar kunnen betekenen. Dit mogen we niet bagatelliseren. Raadsleden zijn van groot belang in het democratisch proces, we hebben mensen nodig die met de poten in de klei staan. Ze moeten vrij kunnen beslissen, en wij moeten er alles aan doen om ze in een veilige setting te laten vergaderen. Kan dat niet meer, dan is dat de bijl aan de wortel van de democratie.”

Feit en fictie Het is maar een klein groepje dat online grenzen overschrijdt, niet zelden op basis van desinformatie. Toch slaagt die luide minderheid erin om de beeldvorming rond het op handen zijnde asielzoekerscentrum dusdanig te beïnvloeden dat het voor de leek een uitdaging wordt om feiten van fictie te onderscheiden. Scholten: “In de ouderwetse media wordt nog aan waarheidsvinding gedaan, daar vindt nog een feitelijke afweging plaats. Op de sociale media wordt vaak een eenzijdig beeld geschetst, waarvan je niet weet of het klopt. Dat zie je ook in het azc-verhaal. Mensen schrijven hun eigen waarheid op: er zou een aanmeldcentrum komen in Venlo, er zouden vooral alleenstaande jonge mannen gehuisvest worden. Allemaal onzin, maar het blijft hardnekkig rondzingen. Dat heeft ook met algoritmen te maken. Daar valt moeilijk tegenop te boksen. We proberen natuurlijk wel om het juiste verhaal en de juiste feiten bij de burger te krijgen. Maar niet iedereen heeft behoefte aan de waarheid.” Wethouder Schatorjé: “Er komen in de eerste fase 328 asielzoekers, maar voorheen zaten er 328 arbeidsmigranten. Daar heeft niemand het over, alsof ze er nooit zijn geweest.” De communicatie-afdeling van de gemeente Venlo heeft er de handen vol aan. “We zijn er al anderhalf jaar mee bezig”, zegt een gemeentewoordvoerder. “Er zit constant druk op om dit thema goed over de bühne te krijgen.

Onze persoonlijke mening is niet van belang, maar we worden er van buitenaf wel op aangesproken. Het is jammer dat we afgeleid worden door randzaken. Veiligheidsmaatregelen zijn helaas noodzakelijk, maar het is ook zonde van de tijd.” Keukentafelgesprekken De remedie, volgens Scholten: persoonlijke gesprekken. Want de meerderheid is wel degelijk voor rede vatbaar, constateert de burgemeester. “Dat merkte ik tijdens de keukentafelgesprekken met buurtbewoners. Dat ging echt over de inhoud. Natuurlijk komen er bij sommige mensen emoties vrij, maar je kunt wel uitleggen hoe het zit en zelf leer je ook nog eens wat. Bij de Bevrijdingsweg, bijvoorbeeld, spelen ook nog andere problemen, zo bleek uit die gesprekken. Daar moeten we wat mee. Het kost veel tijd en energie, maar op die manier kunnen we wel wat doen aan die negatieve beeldvorming die er heerst. Het draait dan om de kleinschaligheid van de communicatie.” Die goede gesprekken kan Scholten dus niet langer voeren op de socials. Het baart hem zorgen. “Jongeren die alleen op de sociale media zitten, kunnen het evenwichtige verhaal niet tot zich nemen. Ze worden gepakt door algoritmen en verzanden in complottheorieën op YouTube. Ze raken gehersenspoeld, drijven steeds verder af van de waarheid. Dat is een groot probleem, en ik denk dat de samenleving hier nog geen antwoord op heeft.”