Bijlage Nota van zienswijze verordening jeugdhulp 2023 - schiedam

NOTA VAN ZIENSWIJZE Schiedam Verordening Jeugdhulp Schiedam 2023 Onderwerp:

Inhoudelijke reactie Participatieraad Sociaal Domein:

Reactie van het college:

Algemeen

Het is bekend dat de gemeenten verwachten dat deze aanpak niet alleen leidt tot betere resultaten van de jeugdhulp maar ook tot beter beheersbare kosten. De verordening gaat daar niet op in.

Algemeen

Burgers, en ook professionals, zouden in een verordening moeten kunnen lezen hoe het Koersdocument in de dagelijkse praktijk vorm krijgt en welke spelregels gelden, ook bij verschil van mening. De genoemde stukken zijn niet makkelijk te lezen en een toegankelijker publieksversie verdient aanbeveling.

Artikel 5

In de “toelichting” wordt al veel uitgelegd, maar de vele (noodzakelijke) verwijzingen naar wetsartikelen maken het niet makkelijker te lezen en te begrijpen.

Klopt. Een verordening stelt de kaders voor de uitvoering van de gestelde taken. Het is daarom niet gebruikelijk dat een onderwerp als beheersbare kosten in een verordening worden toegelicht. De verordening en de toelichting zijn documenten die ondubbelzinnig gelezen dienen te worden. Bijvoorbeeld wanneer een rechter uitspraak moet doen. Wij zien het als onze verplichting de burger in begrijpelijke taal te informeren over hoe wij hen helpen. Dat doen we niet in eerste instantie met een verordening. Hiervoor gebruiken we andere middelen. Zo gebruiken we de website van de wijkondersteuningsteams om inwoners te informeren over hoe wij ze helpen en welke voorzieningen wij als gemeente aanbieden. Op grond van de Jeugdwet is het college verantwoordelijk voor de inzet van noodzakelijke voorzieningen op het gebied van de jeugdhulp. In de verordening zelf wordt daarom het begrip “college” gebruikt. In de toelichting op de verordening wordt daarnaast het begrip “wijkteam” gebruikt, wanneer het gaat om taken die door het wijkteam – in opdracht van het college - worden uitgevoerd. Zie ook: onder het kopje Toegang jeugdhulp via de gemeente op pg. 2 in de Algemene toelichting en de toelichting bij artikel 5.

Zo staat bijvoorbeeld in de “toelichting” artikel 5, pag.5: “ook op andere plaatsen in deze verordening en de wet waar staat “college”, kan “het wijkteam” worden gelezen”. Wij begrijpen dat het college niet zelf al deze taken uitvoert en dus delegeert aan andere partijen. Wij adviseren – nogmaals – te kijken aan wie de taak wordt overgedragen. Dat verschilt immers per taak. Dit geldt ook voor “gemeente”.

1

Artikel 6

Artikel 6 van de verordening regelt “afspraak voor gesprek over de hulpvraag". Bij 6. wordt gesteld dat in overleg kan worden afgezien van een gesprek. Dit klinkt in tegenspraak met voortdurend in gesprek blijven en warme overdracht.

Wat in de verordening wordt bedoeld onder artikel 6 lid 6 is dat er van een aanvullend gesprek (wanneer dat bijvoorbeeld voor beide partijen geen meerwaarde heeft) niet voorwaardelijk is aan een op te stellen advies. Het kan dus zijn dat een hulpvraag op basis van dossier al geformuleerd kan worden zonder dat een mondelinge toelichting noodzakelijk is.

Een ander verbeterpunt is het zoveel mogelijk “beschikkingsvrij” werken. Dit zal professionals veel administratief knip- en plakwerk besparen en biedt meer mogelijkheden om maatwerk te bieden. Wij adviseren om op te nemen dat het ondersteuningsplan een vergelijkbare status krijgt als een (voor beroep vatbare) beschikking.

Het beschikkingsvrij werken is verankerd in het MVS Jeugdmodel. Een van de doelen van het MVS Jeugdmodel is dat de hulp wordt verleend die nodig is. Welke hulp dat is, bepalen we zo veel mogelijk samen met de jeugdige en/of de ouders/verzorgers. Wanneer er overeenstemming is over de in te zetten jeugdhulp, is het niet nodig om daarvoor een beschikking af te geven. Om de administratieve last te verlichten kiest de gemeente er daarom voor om alleen met een ondersteuningsplan te werken. Het wijkteam informeert de inwoner te allen tijde over de mogelijkheid om toch een beschikking te ontvangen waartegen zij bezwaar kunnen maken (artikel 8 lid 4). De wijkteammedewerker zal hierin duidelijk en transparant communiceren. Zie ook het stukje ‘beschikkingsvrij’ in de toelichting.

Tenslotte adviseren wij u de informatie steeds voor commentaar voor te leggen aan en te bespreken met mensen uit “de doelgroep” en uitvoerende professionals. Zo kan voortdurend gecheckt worden of begrepen wordt wat bedoeld is en kunnen waardevolle suggesties voor verbetering worden opgehaald. Wellicht ten overvloede adviseren we alles in het werk te stellen zodat ook mensen die moeite hebben met geschreven Nederlandse tekst goed geïnformeerd worden.

Bij de ontwikkeling van communicatie-uitingen vragen we regelmatig een groep inwoners om met ons mee te lezen. Zij geven ons dan feedback over de begrijpelijkheid van de informatie. Bij de ontwikkeling van de website van de wijkondersteuningsteams heeft een groep inwoners meegekeken. Dit zullen we blijven doen.

2

Het is waarschijnlijk niet gebruikelijk dat in een verordening iets gezegd wordt over “de aanbieder” en “samenwerking en afstemming” met andere partijen zoals reclassering, gezondheidszorg, GGZ, Veilig Thuis, GI, VVE, onderwijs, WMO, buurtwerk e.d. Juist de taakopvatting en werkwijze van “de aanbieder” en de wijze waarop samengewerkt wordt zijn essentiële bouwstenen in het Koersdocument en – naast voldoende financiële middelen - belangrijk voor een daadwerkelijke verbetering van de jeugdhulp.

Onderwerp

De samenwerking en afstemming tussen aanbieden en andere partijen, is geregeld in het contract met de aanbieder. Dit laat onverlet dat de samenwerking met verschillende stakeholders inderdaad een zeer belangrijk onderdeel is in de opdracht van Mevis en wij sturen daarop in het kader van contractmanagement.

Reactie raadslid M. Keverling (D66)

Reactie van het college

Op Pagina 1 staat: Overwegende dat, …. - het noodzakelijk is om regels vast te stellen over ….. d. De bestrijding van de ten onrechte ontvangen individuele voorziening in natura of een pgb, alsmede oneigenlijk en onrechtmatig gebruik van de wet;

Artikel 2.9 sub d van de Jeugdwet stelt dat de gemeenteraad bij verordening en met inachtneming van het bepaalde bij of krachtens deze wet in ieder geval regels: d. voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een individuele voorziening of een persoonsgebonden budget, alsmede van misbruik of oneigenlijk gebruik van de wet. In de verordening is de wettekst uit de Jeugdwet overgenomen. Wij vinden het niet wenselijk om van de wettekst af te wijken, daar dit voor onduidelijkheid kan zorgen.

Mijn opmerking: Dit lijkt op voorhand al uit te gaan van de noodzaak van bestrijding. (Klinkt wantrouwend) Mijn vraag: Waarom staat in de overweging niet bijvoorbeeld: d. Het voorkomen van ten onrechte uitkeren, dan wel zonodig terugvorderen van blijken van een ten onrechte ontvangen individuele voorziening in natura of een pgb, dit om oneigenlijk en/of onrechtmatig gebruik van de wet te voorkomen. Dit klinkt vriendelijker + bij het voorkomen van ten onrechte uitkeren ligt toch ook een verantwoordelijkheid bij de gemeente om vooraf goed te toetsen?

3

4