St. Groen Parkhaven Inspreektekst mw. Koolhaas Grossfeld namens dhr. Trigt

Inspreektekst Stichting Groen Parkhaven, 16 november 2021 Betreft Omgevingsvisie Rotterdam Geachte commissieleden, Wij, Stichting Groen Parkhaven, zouden hier niet gezeten hebben als wij niet bij toeval ingeseind waren door burgers die ook weer bij toeval wisten van deze inspreeksessie. Heel veel Rotterdammers hebben er geen weet van dat gedurende de zomermaanden een nieuwe omgevingsvisie ter inzage lag. Dit valt het college aan te rekenen. Dat heeft verzuimd deze visie op grote schaal in de publiciteit te brengen. De omgevingsvisie rept braaf van ‘samen stadmaken’ en ‘Rotterdam nodigt inwoners uitnodigt om mee te denken en te doen’. (p. 64) Maar een dergelijk selectief uitnodigingsbeleid schiet ernstig tekort als het gaat om majeure plannen die de hele bevolking aangaan. Stichting Groen Parkhaven spreekt uit ervaring. De gemeenteraad zal naar verwachting nog eind dit jaar stemmen over de nieuwe omgevingsvisie. Zij wil dus op basis van deze omgevingsvisie de toekomst van Rotterdam bepalen. Dat dit stuk er nu door heen wordt gejaagd, zo vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen, valt niet te verdedigen. Tijd voor kritische reflectie op dit lijvige visiedocument is er nauwelijks. Laat onze kritiek u tot nadenken stemmen. Neem alleen al de titel: de Veranderstad. Het lijkt wel een reclame slogan uit de vastgoedwereld.

In eerste instantie denk je wat een onzin, elke stad verandert met de tijd. Maar al snel blijkt dat er bij Rotterdam dwang achter zit. Rotterdam móet veranderen wil Rotterdam zichzelf blijven, zo lezen we. Dit maakt de Veranderstad tot een gevaarlijk concept. Want er zit nergens een rem op die veranderzucht. Waar ligt de grens van de ‘goede groei’ waar de omgevingsvisie hoog van opgeeft? Een belangrijke vraag, met name als het de verdichting van de binnenstad betreft. Tot hoever kan de nieuwbouw gaan voordat het centrum dichtslibt en onleefbaar is geworden? Voor wie is Rotterdam XL? Niet voor de meerderheid van de Rotterdammers. Nu al trekken gezinnen weg. Tot hoe ver kan de stad doorgaan met CO2 uitstotende hoogbouw? De Veranderstad geeft geen antwoord. Ook zwijgt het over transformeren van leegstaande kantoren naar woningen heeft de Veranderstad het niet. In welke tijd leven de samenstellers eigenlijk? De veranderdrift staat op gespannen voet met behoud van het bestaande. Verandering en behoud staan elkaar in de weg – dat geeft de omgevingsvisie zelf ook toe (p. 62) om meteen daarna duidelijk te maken dat behoud van het bestaande geen prioriteit heeft, want: ‘We moeten ruimte maken voor initiatief, experiment en lef en proberen vooruit te kijken ’ en ‘We geven het bestaande een nieuwe betekenis.’

Maar wat wordt dan de nieuwe betekenis als het gaat om monumentaal erfgoed zoals de Euromast? vragen wij ons af. Het meest weerloos tegen deze veranderdrift zijn de groene en de monumentale waarden van onze stad. Het duidelijkste slachtoffer is momenteel de Parkhaven en daarmee de meerderheid van de bewoners van de binnenstad. Op de kaart op pagina 87 van de omgevingsvisie ziet u wat er staat te gebeuren. De groene Parkhaven, biotoop van rijksmonumenten, is hier geel ingekleurd. Dat wil zeggen dat het een ‘zoekgebied voor verstedelijking is’. Daarmee zou waardevol openbaar groen verdwijnen dat het erfgoed en de gezondheid van de Rotterdammers ten goede komt. Hier is de visie intern sterk tegenstrijdig. Onze Stichting wil dat de Parkhaven groen wordt ingekleurd, zoals het vigerend bestemmingsplan voorschrijft. De gemeente zal ons wel betichten van behoudzucht. Soit. Maar wij hopen dat u de visie op dit punt wilt wijzigen en geel doet terugkeren naar het huidige groen. Verandering van de belangrijke culturele en groene stedelijke functie van de Parkhaven zal een historische vergissing blijken. Onze Stichting zal zich daarom blijven inzetten voor behoud daarvan en hopen uw raad aan onze zijde te vinden.