Schriftelijke bijdrage mw. S. de Zeeuw

Geachte Burgemeester, wethouder, en de griffier, ook aan alle fracties & raadsleden Vandaag komt aan de orde wat in bijlage toegevoegd is: s21bb004246_3_51679_. Het stemt Mevr. De Zeeuw en ons als het zorgteam om haar heen meer hoopvol, in 't vernemen van ontwikkelingen rond veel meer inspelen op Menselijke Maat en het willen uitgaan van (+eveneens zeker ook herstellen van 't geschonden) vertrouwen en bevordering daarvan voor een burger. Wat betreft de klachtbehandeling en ook afhandelen ervan nog graag wel volgend punt van aandacht... Evenals bij bijvoorbeeld het recht op een zorgvuldige en gelijkwaardige [en ook de rechtsgelijkheid van behandeling, incl. 'n bejegening die 't fair-play principe netjes blijft nastreven] beoordeling incl. 'n kans op een net zo'n eerlijke behandeling van: "verdachte" als "medewerker overheid & rechterlijke macht", kunnen we dezelfde aanpak er misschien eens naast leggen. Daar gaat openbaar aanklager, met ook diens rol als officier van justitie, vragen stellen aan verdachte.

En de rechter zal op basis van diens antwoorden oordeel vormen, nadat er eerst vooraf de klacht e|o aanklacht al geformuleerd is, toch? Als verdachte bevraagd is, neemt dan 'n rechter gelijk voetstoots aan wat er door verdachte gezegd wordt, en vervalt er de aanklacht en komt er geen veroordeling, wanneer verdachte (wel of niet gelogen) ontkend heeft? Nee! Niet diens: "Nee de moord heb ik niet gepleegd!" e|o "Ik was niet eens in de buurt van waar overval is gepleegd!", zijn toch nooit uitgangspunt voor rechter, om dan maar tegen klager te zeggen: "Ok, u heeft het gehoord: die verdachte zegt dat hij 't dus niet gedaan heeft e|o ook niet in de buurt van locatie was destijds...". Dan krijgt toch 'n aanklager gelegenheid om vragen te stellen en doorvragend de verdachte confronteren met feiten en in sommige gevallen getuigenverklaringen inbrengen, waardoor er veel meer boven water en tafel komt, dan door eenzijdige en enkelvoudige verklaring van verdacht zijnde persoon. Er volgt ook heen&weer bevraging en beantwoording plaats: srt. kruisverhoor, en ook de rechter kan veel meer gaan doorvragen en aanvullend in de zitting op elk antwoord nog reageren op verder naar voren gebrachte feiten... Zó zou ook bij een klachtafhandeling en de behandeling daarvan moeten gaan... Niet alleen degene bij gemeente op bep. afd. werkzaam zijnde, "even" over klacht bevragen.

En als diens houding dan een totale ontkenning is als strategie (zodat de waarheid niet achterhaald wordt dus er ook geen consequenties niet hoeven te volgen), kàn en màg de uitkomst van de klachtafhandeling toch niet zijn: wat de rechter betreft is het: "geen oordeel", of: "de (aan)klacht is ongegrond", en de verdachte/aangeklaagde zeggen we: "u zegt onschuldig te zijn, dus... dan is dat ook zo!" ?!? Nee, er zijn dan verklaringen, waarmee de verdachte|aangeklaagde toch zeker mee geconfronteerd dient te worden?! Waar ook rechter of klachtbehandelaar dan dieper op doorgaand nader vragen over stellen gaat en onderzoek doet en daarmee aan waarheidsvinding doet in fact-checking, en gaat daarmee nu ook nog terugkerend naar aanklager, om zo diegene te melden, wat het verweer als verklaring en reactie van verdachte e/o aangeklaagde medewerker is geweest. Waarna de (aan)klager de gelegenheid krijgen gaat|mag, om daarop wederom reactie te mogen geven (bevraging e/o kruisverhoor). Anders is vinden van de waarheid toch absoluut onmogelijk?!? Daarom de oproep, aan u allen, om hoe bij de rechterlijke procedures voor goed helder krijgen, of verdachte schuldig zal zijn, maar ook dat de aanklager de kans krijgt om te bewijzen dat aanklacht echt terecht gedaan werd, eveneens vorm bij de klachtenprocedure binnen gemeente gaat krijgen.

Helaas is nl. al te vaak in casus waarbij Mevr. De Zeeuw zelf, en anderen klacht moesten indienen, toch achteraf (later; jammer genoeg toen pas) bepaald, dat klacht terecht was. Nadat eerst toch zo veel te snel het oordeel "ongegrond" of "geen oordeel" was gekomen. En nadat alleen maar afgegaan is op "antwoord" of "reactie" van degene over wie klacht ging|gaat. Natuurlijk is helaas meestal de voortgezette aanpak van diegene 'n strategie, zoals deze al was, tot gevolg hebbende, wat daden waren|zijn, waar klacht immers over gaat... En: doet die persoon er alles aan, om daden dan te bedekken... Als dus sprake van "inkeer" geweest zou zijn, had deze persoon de oprechte manier door 'excuses' maken van spijt, over wat gedaan is jegens de burger toch al kenbaar gemaakt? Maar indien dat niet gebeurd is, kan ieder er vanuit gaan, dat er geen spijt is of een inzicht van 'foutief|incorrect handelen' aan de orde is. Daarom kàn|màg er dus niet alleen wat de reactie|ontkenning van degene waar klachten over ingediend zijn, echt enige soort uitgangspunt zijn en sluitstuk van de klacht... Die persoon zegt, dat 't niet gebeurd is; dus uw klacht is ongegrond of uw woord tegen het zijne. Daarom is de uitkomst "geen oordeel". En ook bij 't oordelen, over klacht m.b.t.

bejegening, geeft men als reactie: "onmogelijk voor ons om alle feiten te achterhalen" maar heeft men daar dan wel echt de moeite voor gedaan, die hierbij benodigd is, en zal zijn? Je hebt nl. direct, maar ook wel indirect bewijs; en zaken die daaruit zijn af te leiden. Bij "medewerkers overheid" mag ook geen sprake zijn van de schijn van vooringenomen of bevooroordeeld zijn... Het uitgangspunt moet "handelen vanuit vertrouwen" zijn en blijven, toch? Daar moet dan eveneens op ingestoken worden, wanneer klachtbehandeling zal plaatsvinden. Dus graag, heel graag uw aandacht voor het bovenstaande, wanneer dit aan orde gaat komen. Alvast onze hartelijke dank!

Met vriendelijke groet, namens Sandra de Zeeuw en zorgteam.