Inspreekbijdrage van dhr. van Lent

Goedenmorgen voorzitter, commissie, Dank voor deze gelegenheid de conversatie die wij twee weken terug in de raad begonnen zijn voort te zetten. Dat is nodig omdat vorige keer nog niet aan de inhoudelijke discussie is toegekomen en er nog geen oplossing is gepresenteerd. Dit terwijl de tijd wel voortschrijdt. En die ijsberg waar ik het over had wel dichterbij komt. Laten we de brief van het college van afgelopen vrijdag als leidraad nemen. Deze brief is voorlopig nog in de onvoltooide tijd geschreven. De oplossing is er dus nog niet kunnen we concluderen. Er wordt geschreven dat de gemeente de contracten wil gaan verlengen. Dat moet dus nog gaan gebeuren. Het aanbod van de gemeente is ongetwijfeld van het type dat men niet kan weigeren. De gemeente wil verlengen tot 31 december ‘22 met de boodschap dat het toch de bedoeling is dat men per 1 juni de biezen pakt. Het is het type aanbod dat iemand toch pas overweegt met het mes op de keel of het pistool tegen de slaap. Maximale zekerheid voor de Gemeente, maximale onzekerheid en problemen voor de aanbieder. Dit is niet een constructie die de gewenste continuïteit garandeert en er wordt zeker geen rekening gehouden met de situatie op de werkvloer, zoals wij in onze brief vroegen.

Hoe verwonderlijk dat het laatste wat Humanitas via Open Rotterdam aan de wereld heeft laten weten is dat zij niet in zijn voor een verlenging van het contract. Waar de antwoordbrief van het college ons vertelt dat de contractuele mogelijkheid tot verlenging bestaat, wordt niet gezegd dat de aanbieder verplicht is om te verlengen als de gemeente dat vraagt. In de brief beschouwt het college het als een eenvoudige transactie en als het lukt die af te sluiten ligt het probleem bij de aanbieder. Daarmee wordt ook de verantwoordelijkheid voor het eigen falen in het proces niet genomen. We schreven als Wijkraden op Zuid duidelijk in onze brief wat we willen: ….een warme overdracht, …..rekening houden met de situatie op de werkvloer, …..zorg voor een goede overdracht van de huizen van de wijk… inclusief inboedel, …..verschillende scenario’s uitwerken om goed op voorbereid te zijn, …en ga er niet van uit dat dit budgetneutraal opgelost kan worden als je het welzijnsaanbod op hetzelfde niveau wil houden gedurende de twee maanden.

En dat is duidelijk nog niet in zicht. Eigenlijk is de laatste brief de bevestiging dat het schip nog niet van koers gewijzigd is en dat men krampachtig probeert het op dezelfde koers te houden. Dat baart ons zorgen. Veel zorgen. Wij zien een IJsberg! Het klopt dat er nu een uitnodiging ligt aan de Wijkraden om met de ambtelijke organisatie in gesprek te gaan. Maar wij willen de kapitein bij het gesprek. En de kapitein is volgens ons de wethouder. Zij is verantwoordelijk. En ik wil toch wel wijzen op problemen in het proces. De antwoorden in de brief maken duidelijk dat men het afvinken van de stappen in het proces verwart met een goed resultaat. Het college wil het niet opschrijven maar inmiddels weet iedereen buiten de raadszaal dat de vergeten inschrijving die van TOS/SZL was. Deze was in de tweede ronde nog in de race voor vier percelen maar toch stelt men met een beroep op het gelijkheidsbeginsel in alle percelen de gunning uit. Hoe dit uit het gelijkheidsbeginsel volgt is een raadsel…omdat er dus niet in alle percelen een gelijke situatie is. Bovendien stellen de normen van behoorlijk bestuur ook dat alle relevante belangen afgewogen moeten worden terwijl nu slechts de belangen van een beperkt aantal inschrijvers meegenomen zijn.

Met andere woorden had men niet beter een dagje langer kunnen nemen dan de halve dag die men nu genomen heeft om een zorgvuldig besluit te nemen en waren er geen andere oplossingen mogelijk? Vervolgens kunnen we constateren dat in de oorspronkelijke planning de inschrijving op 2 november binnen moest zijn om na dertien dagen op 15 november de gespreksronde te beginnen. Op 12 november komt er één inschrijving bij en dan wordt de gespreksronde meer dan een maand opgeschort? Dan blijkt ook dat het klachtenmeldpunt voor het in behandeling nemen van de inschrijving een ander oordeel had dan de aanbestedende dienst zelf. Dan lees ik dat het meldpunt voor de aanbesteding van de WMO ook een ander oordeel had dan dezelfde dienst. Dat het advies van het meldpunt gedeeltelijk opgevolgd wordt met als resultaat dat nu de rechter hetzelfde zegt. Dat terwijl het college aangeeft dat men onvoldoende gegevens had om tot een betere onderbouwing van de tarieven te komen. Daarmee had men het vonnis van de rechter bijna zelf geschreven. Dat maakt ook deze gang naar de rechter een

onzorgvuldige stap, maar bovenal zijn de afwegingen die bij de dienst gemaakt worden dus minimaal gezegd niet erg sterk. Deze punten vragen ook om een externe beoordeling van het proces, en als het college dat niet zelf doet zou de raad daartoe stappen moeten nemen. Maar tot zover…ik stap even over op een andere metafoor, die IJsberg heeft u inmiddels wel gezien. Men probeert nu krampachtig een ontspoorde trein weer op de rails te krijgen terwijl men niet weet of de locomotief nog werkt. De NS huurt in zo’n geval bussen in om de passagiers op het station te krijgen. Dat zou het college ook moeten doen. Zijn er andere partijen die de helpende hand kunnen bieden? Zijn er andere locomotieven die de wagons kunnen trekken? Welke wagons zijn er eigenlijk allemaal? Begin te kijken naar alternatieven!