Inspreekbijdrage stichting Perspectief Chinezen in Nederland

Beste commissieleden, Allereerst wil ik namens spcn jullie bedanken om oog te hebben voor anti-Aziatisch racisme en dat ik hier mag spreken. Om mijn tijd te benutten, wil ik hier niet spreken over mijn gevoelens rondom dit onderwerp, maar ik wil graag in kansen en oplossingen denken. Hoe goed of slecht we het bedoelen, bewust of onbewust, in essentie denk ik dat wij ons allemaal schuldig zijn aan vooroordelen, en die vooroordelen kunnen leiden tot racisme. Ik ga hier geen vingers wijzen en ik wil ook niet dat mensen zich slecht gaan voelen, maar anti-Aziatisch racisme bestaat al generaties in Nederland en het corona virus heeft niet veel geholpen. En ondanks de Aziaten zich niet vaak uitspreken, vind ik het goed dat er nu aandacht komt en dat er naar ons wordt geluisterd. Om terug te gaan naar oplossingen, en als ik zo vrij mag zijn, wil ik graag met 4 campagnes komen. Het doel is om onwetendheid niet de reden te laten zijn voor racisme. Het eerste voorstel is om dit probleem al op de basisschool aan te pakken. Kan er een informatiesessie worden georganiseerd met de schooldirecteuren om het verjaardagslied “hanki panki Shanghai” te verwijderen? Dit lied gaf nare gevolgen voor vele Aziaten, hoe goed dit lied ook was bedoeld. Ook kunnen er schoolreizen worden georganiseerd om meer over verschillende culturen te leren.

Zo verbreden we de perspectieven van kinderen en hoeven we minder onderscheid te maken tussen rassen. Het tweede voorstel is om op de middelbare scholen bepaalde lessen te ontwikkelen rondom de onderwerpen: racisme en discriminatie, waar leerlingen in een veilige omgeving worden geconfronteerd over hun acties en gevolgen. Het derde voorstel is om op de werkvloer begeleidende workshops te houden met de werknemers rondom racisme en waar mensen vrijuit kunnen spreken over “wat doen dit soort opmerkingen met mij”. En hopelijk maken we zo mensen ervan bewust dat “onschuldige grapjes” toch als pijnlijk kunnen worden ervaren. Ik weet dat er campagnes zijn om racisme en discriminatie te melden, dus dat zijn al goede initiatieven. Als wij een veilige omgeving kunnen creëren met behulp van leerkrachten, begeleiders en professionals, dan kunnen we al heel ver komen. Als we echt iets extra willen doen voor slachtoffers, dan stel ik voor dat er een vierde programma komt waar mensen worden begeleid om met hun trauma’s om kunnen gaan. Daarna is het de taak voor de volgende generatie om racisme weg te houden. Ik heb voor de rest geen mooie woorden. We hebben veel mensen geïnterviewd en we vinden dat dit laagdrempelige, realistische oplossingen zijn.

We kunnen niet veel aan het verleden doen, en het is vervelend om racisme mee te maken, vooral als het lijkt dat mensen er ongestraft mee weg komen. Maar ik geloof dat we dit samen kunnen doen als we er allemaal een beetje bewust van worden, en dat mensen begrijpen dat sommige daden pijnlijk zijn. Misschien kunnen we er allemaal een beetje rekening mee houden. Ik dank jullie voor de aandacht en ik ben benieuwd naar jullie inzichten. Zijn er nog vragen?