Inspreekbijdrage mw. S. van Hassel

Inspreektekst commissie BWB Gemeente Rotterdam, 2 juni 2021 Namens bewoners Lusthofkwartier Dames en heren, Afgelopen vrijdagochtend. Ik draai me nog eens om. Mijn man schudt me wakker. “Lekker geslapen op de jongerencamping?” De hele nacht was er lawaai op straat. Studenten die naar huis gingen, of van huisfeest naar huisfeest. Toeterend op Felyx-­‐scooters, keihard pratend, hun smartphone op luidspreker. Als ik mijn zoontje van 8 naar school breng, stap ik bijna in een plas braaksel. We banen ons een weg langs fietswrakken en duwen lege winkelwagens opzij. Tegen een gevel staat een Ketel 1-­‐fles gevuld met urine. Mijn naam is Sanneke van Hassel en ik sta hier namens ruim 40 bewoners van de Lambertusstraat, Aegidiusstraat, Adamshofstraat, Oostmaasstraat en Paulus Potterstraat, het Lusthofkwartier ten zuiden van de Lusthofstraat. Die leuke straatjes waarvan de huizen aan de achterkant zes meter uit elkaar liggen en een gigantische klankkast vormen. De wijk die we het sterkst verkamerde deel van Rotterdam mogen noemen. Sinds 6 augustus 2020 is er een kamervergunningstop. We worden geacht hoera te roepen maar feitelijk is er niets veranderd. Er was – volgens het verordeningsbesluit van de Gemeente -­‐ een ‘noodsituatie’. Nadat die is uitgeroepen krijgen beleggers inmiddels tot september 2022 de kans hun op dit moment illegale panden te legaliseren via een overgangsregeling.

Twee jaar! Wat heeft een kamervergunningstop dan voor zin? Dames en heren, repareren is niet legaliseren. Graag presenteer ik u enkele cijfers -­‐ tellingen van bewoners, de gemeente kwam de feitelijke situatie nooit onderzoeken: Op de Aegidiusstraat zijn van de 110 woningen 30 studentenpand, vaak vijf op een rij. Afgelopen jaar verkochten in deze straat zes jonge gezinnen hun huis. Belangrijkste reden: studentenoverlast. Er kwamen geen gezin voor terug. Op de Oostmaasstraat zijn in drie jaar tien woningen verkamerd, waarvan vier het afgelopen jaar. In de Lambertusstraat verkocht Woonstad recent veel panden ‘in een mandje’ aan Vastgoed 010, familie van Fullhouse, die gesplitst werden en/of matig verbouwd. Ook hier nam de overlast toe. Mijn Adamshofstraat spant de kroon: aan de kant waar ik woon is bijna 70 procent verkamerd. In de hele straat zitten we op vijftig procent. Vorige zomer vertrokken er drie gezinnen, ook die panden zijn verkamerd. “U kunt het aan een gezin verkopen, dat raad ik af, dan krijgt u er een ton minder voor,” zei de makelaar tegen mijn buren die naar Prinsenland vluchtten. Van 122 tot en met 146 is nu één horizontale studentenflat met 13 verkamerde panden zij aan zij. Hoe het met onze vele bezwaren tegen kamervergunningen staat? De bezwaarschriftencommissie gaf ons telkens gelijk maar werd door de gemeente overruled.

Zelfs na de vergunningenstop werden veel vergunningen verstrekt. Vergunningsvoorwaarde voor een studentenhuis is dat dit aantoonbaar bijdraagt aan een ‘positief leefklimaat’. Hoewel er al jaren overlastmeldingen en bewonersavonden hierover zijn, blijft de gemeente vrolijk wijzen op de vrijwilligersclausule. Bij het huurcontract van een studentenhuis moet een schemaatje zitten met vrijwilligerswerk ten behoeve van dit positieve leefklimaat. Dat wij nooit een vrijwilliger zagen, doet er niet toe. Gehandhaafd wordt er niet. “Ja mevrouw.” “Sorry ” “We gaan nu stoppen, mevrouw.” In het Lusthofkwartier wonen is in continu gesprek verkeren met tientallen studentenhuizen, waarvan de bewoners na drie jaar vertrekken, dan begint het gesprek opnieuw. In onze buurt wonen is overlastmeldingen doen bij gemeente en politie, die niet altijd goed terecht komen en waar zelden iets mee wordt gedaan. In onze buurt leerde ik wat klassenjustitie is: de politie hoor ik de jongens vriendelijk vragen iets zachter te doen en niet over de daken te lopen ten tijde van een covid-­‐noodverordening. In onze buurt wonen is Woonstad proberen te overtuigen geen panden meer “in een mandje” aan beleggers te verkopen

Geacht college, we vragen u met klem het volgende: 1) Kom tellen: hoeveel studentenhuizen zijn er eigenlijk? 2) Bedenk wat wenselijk is. Stel een norm. 3) Verander de overgangsregeling die uit het vandaag te bespreken Wijzigingsvoorstel in een afbouwregeling. Zoniet dan legaliseert u feitelijk de noodsituatie. 4) Informeer alle bewoners over overlastmeldingen en handhaaf daadwerkelijk. Het is vijf over twaalf. Een paar studentenhuizen is gezellig maar het zijn er teveel Repareren betekent: niet legaliseren. U heeft de noodsituatie afgekondigd, collegebreed. Zoals uw eigen gemeentelijke bezwaarschriftencommissie stelt: U hoeft die vergunningen niet te geven. Volg gewoon het voorbeeld van Den Haag: voer zelfbewoningsplicht ook in oudere panden in. Wij willen geen aangeharkte straat, we willen rustig slapen, een plek voor onze fietsen, dat onze kinderen niet door glas steppen en buren die niet om de drie jaar verhuizen. Sanneke van Hassel, Adamshofstraat 108, svhassel@gmail.com Studentenaantallen Erasmus Universiteit 2008: 20.728 studenten Erasmus Unversiteit 2018: 231.149 studenten Hogeschool Rotterdam 2008: 27.794 studenten Hogeschool Rotterdam 2021: 40.000 studenten