Inspreekbijdrage de heer Snoek.pdf

Geachte commissie, Fijn, dat ik () mede namens mijn medebewoners uit het Liskwartier een wijk in Rotterdam Noord, mij mag uitspreken over het uitvoeringsplan horeca van het college. Het college rolt het uitvoeringsplan horeca 'meer van hetzelfde' (nog meer uren, nog meer geluidjes en nog meer verlaatjes) uit over de hele stad. Dit terwijl slechts 25% van de avond/nachtondernemers (categorie 2) daar volgens uw eigen onderzoek uit 2021 belang bij heeft - vooral ook omdat dit betekent dat men dan niet met de extra eisen van een nachtvergunning (categorie 3) te maken krijgt. Dit plan betekent voor ons automatisch ook meer overlast omdat - als het plan 1 op 1 doorgaat. - ook de nu al overlastgevende cafés automatisch van deze verruimingen gaan profiteren. Zij krijgen voor hun ‘dubieus bewezen diensten’ een ‘semi-nachtvergunning’ van het college cadeau. 'Meer van hetzelfde’ betekent dus - hoe je het went of keert - nog meer overlast. Dit is een klap in ons gezicht, omdat wij al jaren proberen de overlastgevende horeca juist te verminderen voor de leefbaarheid van onze wijk. Horecaondernemers worden in het plan opgeroepen om zich vooral aan de wettelijke geluids-en milieuregels uit het activiteitenbesluit te houden. Maar… dat is helemaal niet mogelijk! omdat nagenoeg alle panden in onze oude stadswijken niet voldoen aan de akoestische voorwaarden die daar voor nodig zijn...

Ruim 100 jaar geleden gebouwd volgens de bouwnormen van toen, zijn deze panden akoestisch ‘zo lek als een mandje’… Ze zouden van de grond af aan opnieuw opgebouwd moeten worden om aan deze voorwaarden te voldoen. Het geluid dringt door in de bovenliggende woningen en ook de woningen ernaast en daarnaast en tegenover… Wat zijn nu die wettelijke geluids-en milieueisen, want die worden opmerkelijk genoeg nergens in het plan gecommuniceerd. Maar zijn terug te vinden bij de landelijke overheid. Het activiteitenbesluit Artikel 2.17 zegt dat het geluidsniveau tussen 23.00 en 7.00 uur binnen, boven- en naastgelegen woningen niet meer dan 25 dB(A) mag zijn. Op de gevel van gebouwen er tegenover niet meer dan 40 dB(A) Met een geluidsontheffing kan dit 15 dB(A) hoger zijn, maar als het geluid als muziek waarneembaar is, wordt er 10 dB(A) bijgeteld. Per saldo mag er na 23.00 ook met een geluidsontheffing in een aanpandige woning nog minder dan het geluid van een koelkast te horen zijn (40 db(A). Deze landelijke wet - en regelgeving is er niet voor niets, maar om ons te beschermen. Ze is hard nodig om onze gezondheid te waarborgen.

Overtredingen kunnen leiden tot slaapproblemen, concentratieproblemen, leerachterstanden bij kinderen en chronische en acute stress met hart - en vaatziekten tot gevolg… Dus de ‘levendigheid’ waar het college op hoopt, is in onze oude stadswijken geen ‘vrijblijvende aangelegenheid’ - of vrijbrief om de volumeknop vol open te draaien wat nu - uitzonderingen daargelaten - standaard praktijk is in de cafés in onze buurt. Verwijtbaar is dat het college weet dat cafés bij ons in Rotterdam Noord in panden gehuisvest zijn die daar akoestisch totaal niet aan voldoen en ook dat er weinig tot niets aan te doen is – mits grote niet rendabele investeringen. Desondanks krijgt de avond/nacht horeca meer ruimte wetende dat het onvermijdelijk is dat daardoor de geluidswet overtreden zal worden. Om er van af te zijn wordt de bal maar bij ondernemers (zij zijn verantwoordelijk) en bewoners gelegd in de hoop dat men het met elkaar uitzoekt. Dit tegenstrijdige beleid d.w.z. weten dat iets niet kan maar toch stimuleren oftewel ‘de kat op het spek binden’, is onverantwoord gezien de tegengestelde belangen en de gezondheid van bewoners die op spel staat. Om deze uitbreidingen te kunnen handhaven wordt volgens het plan de capaciteit van het biketeam uitgebreid en blijft ‘High Trust High Penalty’ het uitgangspunt.

Dat klinkt gewichtig maar ondanks de duidelijke richtlijnen, blijkt ‘High Trust High Penalty’ helaas ‘een papieren tijger’… Dat zit zo… 'High Trust High Penalty' protocollen worden pas effectief als de overtredingen ‘objectief vastgesteld’ worden door politie en/of DCMR. Dan pas kan er juridisch handhavend worden opgetreden, wat kan leiden tot bestuurlijk boetes, aanpassing openingstijden en zelfs sluiting van de onderneming.

Echter de DCMR heeft capaciteitsproblemen waardoor gespecialiseerde geluidsmetingen achterwege blijven en de politie heeft door drukte vaak een andere prioritering. Daardoor worden bewonersmeldingen niet of nauwelijks opgevolgd. Gevolg is dat er geen of onvoldoende ‘objectieve waarnemingen’ zijn om juridisch handhavend te kunnen optreden. Los van de capaciteitsproblemen controleert men niet actief maar alleen reactief n.a.v. meldingen van bewoners. “wie zwijgt stemt toe” is de cynische maar ware conclusie bij de DCMR. Dus niet melden betekent dat je ‘geen probleem hebt met de dreunende bassen en het geschreeuw’ buiten en op de terrassen. Wel melden daarentegen kan - omdat je feitelijk een onmisbaar onderdeel bent van het handhavingsbeleid - tot conflicten leiden, waardoor de bewoners in kwestie als de boosdoener worden gezien. Het zijn, klagers zeikers, zeurders en aanstellers in de ogen van de horecaondernemer die zelf notabene gierend door de bocht gaat... Dit heeft bij ons zelfs geleid tot bedreigingen en intimidatie met als gevolg dat men niet meer durft te melden, of zelfs verhuist om er maar van af te zijn… Zo lijkt de overlast zich vanzelf op te lossen, terwijl ondertussen de buurt wordt verziekt en de overlastgever zijn gang kan blijven gaan… Een voorbeeld.

Sinds eind 2019 is er een zoveelste nieuwe uitbater gekomen in 1 van de cafés in onze buurt, en van start gegaan met de gebruikelijke feesten en partijen, dj-avonden en karaoke.. Sinds die tijd heeft - naast talloze meldingen bij politie en het veiligheidsloket - de DCMR 31 meldingen ontvangen over dreunende bassen, overlast bezoekers en terraslawaai – dit ondanks alle corona sluitingen. Maar zijn er slechts 2 metingen verricht. Beide resulteerden in ernstige overschrijdingen waarbij er 80 db(A) in de bovenliggende woning is gemeten…Volgens het HTHPprotocol had deze zaak - als er meer meldingen waren opgevolgd en dus ‘objectief waren geconstateerd’ - allang gesloten moeten zijn. Maar helaas… zowel wij als bewoners als recent de wijkraad krijgen - zelfs van de burgemeester - te horen dat er onvoldoende ‘dossier’ is om in te grijpen maar dat men vooral moeten blijven melden… Dit is natuurlijk heel moeilijk nog serieus te nemen. En zeer zorgelijk omdat bewoners afhaken. College, wordt het niet tijd dat de wettelijke geluid en - milieuregels als uitgangspunt worden genomen? Dus bottom up nagaan wat er mogelijk is, waar behoefte onder bewoners aan is, niet topdown een horeca illusie op een stad projecteren zoals nu. Niet net doen of wettelijk regels niet bestaan en heimelijk maar hopen dat bewoners en horecaondernemers er wel samen uit komen… Verander het plan.

Beloon geen ondernemers die nu al niet betrouwbaar zijn gebleken NO TRUST NO REWARD zou ik zeggen… kies voor nachtvergunningen gebaseerd op creatieve concepten daar waar het kan. Daar was het toch allemaal om te doen een ‘bruisende stad’? Toch geen ‘overlastgevende stad’? Stop met plannen - die misschien voor een kleine groep ondernemers iets opleveren - maar die niet te handhaven zijn en dus alleen maar geld kosten - en daarnaast schadelijk zijn voor de gezondheid van uw inwoners. Neem uw verantwoordelijkheid en pas het plan aan!