[25bb000447] Inspreekbijdrage van de heer Van Dorp Schuitman

Inspreektekst JL van Dorp Schuitman

… Ook ik ben dankbaar voor de gelegenheid deel te nemen aan het burgerberaad. En hier m’n zegje te mogen doen. M’n zegje gaat in dit geval over het 10e advies, het advies voor de haven, dat van het college B&W een negatief advies gekregen heeft.

Heel kort samengevat: het burgerberaad roept op om de invloed van de gemeente, als o.a. de grootste aandeelhouder van het Havenbedrijf, te gebruiken als hefboom om de haven te vergroenen. Natuurlijk zonder bedrijven weg te jagen, want dan zouden we het probleem alleen verplaatsen. Dit advies wordt als niet uitvoerbaar beschouwd omdat het CO2-plafond van Europa komt en het sowieso buiten de scope van het burgerberaad valt.

Dat zijn heel goede, begrijpelijke argumenten. Het plan past niet binnen de gestelde kaders. Het is sowieso een lastig plan, doordat het geen afgebakend “project” is – het gaat over beleid, op de lange termijn, dat de gemeente niet in haar eentje kan bepalen. Maar het zijn ook voorspelbare argumenten. Het voorspelbare is dat we, met de huidige maatregelen in de haven, in 2030 de CO2-uitstoot een paar procent verder hebben laten dalen en dat de gemeente kan zeggen: we hebben ons best gedaan.

De argumentatie roept verder een paar ongemakkelijke vragen op. • • •

Ten eerste: als een burgerberaad het niet over 70-90% van het probleem van de stad mag hebben, is het dan wel een burgerberaad? Is het in het belang van de stad om een plan bij voorbaat terzijde te schuiven, omdat het moeilijk is in aanpak? Misschien nog wel belangrijker. We wijzen naar Brussel. Is de boodschap aan de burgers van Rotterdam: wij hebben geen invloed op onze eigen haven? Wij staan machteloos?

Als burgerberaad hebben we ons bewust niet aan de gestelde opdracht gehouden door dit plan te schrijven en er ook nog eens met 80 procent (!) voor te stemmen. Hiermee hebben we als burgerberaad duidelijk aangegeven dat praten over CO2 en klimaat, zonder de haven erbij te

betrekken, geen zoden aan de dijk zet. En dat wij geloven dat de gemeente niet machteloos is hier. Wij zijn van mening dat Rotterdam als Gemeente, durf en lef moet tonen, juist door slim gebruik te maken van al haar troefkaarten. Wij zijn hierin niet de enigen trouwens: ook de deelnemers aan de zomergesprekken hebben het massaal over de haven. Simpelweg omdat daar het meeste te winnen valt.

Niet alleen Rotterdam en haar inwoners hebben er baat bij als de kernopdracht uit ons advies een volwassen behandeling krijgt in de gemeenteraadsvergadering. Onze respectvolle maar dringende oproep is dus ook om het (begrijpelijke) pragmatisme in te wisselen voor politieke wil, electorale moed en openbare durf. Door gebruik te maken van de middelen en kennis die in Rotterdam bestaan. Of het dan precies met de constructie moet zoals in het plan, dáár kan over gediscussieerd worden. Het liefst met mensen die daar veel meer van weten dan wij. Ik krijg bijvoorbeeld de indruk dat er binnen DCMR goede ideeën zijn over hoe de haven kan vergroenen.

De slogan van de Gemeente is niet “Rotterdam kleurt binnen de lijntjes” of “Rotterdam doet heus z’n best”. De slogan is “make it happen”. En juist daar willen we vanuit het burgerberaad wat meer van zien.