[23bb005302] Inspreekbijdrage Ineke Palm (Armoedeplatform Delfshaven)

Inspreektekst Ineke Palm, namens armoedeplatform Delfshaven (waarbij vier wijkraden zijn betrokken). Armoede blijft een grote uitdaging in Delfshaven. Bij de kassa’s zie je mensen hun laatste kopergeld bij elkaar schrapen om enkele boodschappen te kunnen betalen. Medewerkers ouderparticipatie regelen bedden voor kinderen die op de grond slapen. Mensen staan in de rij bij weggeefwinkel Yess voor gratis brood. Door de corona- en energiecrisis is het allemaal nog veel erger geworden. De armoede blijft toenemen, dat zien we bijv. aan de groeiende wachtlijsten voor voedselpaketten van Yess. Ook het CPB waarschuwde recent nog voor een flinke toename. Graag had ik mensen van de uitvoering uit de wijk meegenomen die u hier alles over kunnen vertellen, helaas zij zijn te druk met alles weer opstarten na de zomer. Ik breng hierbij graag het verzoek uit de wijk over aan uw commissie om snel op werkbezoek te komen in Delfshaven. De inmiddels opgestapte wethouder Yigit was veel in de wijk en begrijpt wat armoede is. Hij snapt dat je de wijk nodig hebt om armoede aan te pakken. Omdat in de wijkorganisaties nog wel vertrouwen is. Voor de informele organisaties wordt dan ook een aardig bedrag uitgetrokken. En voor zijn aanpak heeft hij input gezocht uit de wijk. Dat is goed. De praktijk is echter veel grilliger en hardvochtiger dan opgeschreven in deze nota.

Promoteams van buiten de wijk werken niet echt, onze huisartsen lopen tegen het VGZ-pakket aan. Organisaties zijn heel veel tijd kwijt om subsidies en fondsen aan te vragen. Tijd die ten koste gaat van de uitvoering. Maar bovenal is de nota te weinig ambitieus. - De grootste uitdaging is wel alle mensen in armoede ook te bereiken: dat betekent spreekuren dichtbij en goed samenwerken in de wijk: waarom niet in alle gebieden actieve armoedeplatforms opzetten met de nodige middelen vanuit de gemeente (er ligt nog een motie van de raad). - Armoede verzachten is onvoldoende, je moet ook armoede aanpakken. Met opleidingen en banen, en door isoleren van veel meer woningen. - Om alle kinderen kansrijk op te laten groeien is meer nodig dan de intensieve gezinsaanpak in een beperkt aantal wijken en dit uitbreiden tot 1000 gezinnen. Is meer nodig dan zes medewerkers kansengelijkheid en hierin extra investeren. In Delfshaven hebben we een droom. Dat op een dag het niet uitmaakt waar je wieg heeft gestaan voor je kans op een goede en gezonde toekomst. Daar is iets extra’s voor nodig omdat de omstandigheden niet gelijk zijn. In Delfshaven doen we dat al jaren met team toekomst, krachtgezinnen, schoolzorgteams en schoolontbijten. Het sterke van onze aanpak is: 1. dat onze linkwerkers (kansengelijkheid) moeders uit de wijk zijn. Zij kennen de wijk, zijn er deel van en blijven aanspreekbaar.

Soms zijn het moeders die zelf eerder in een traject hebben gezeten. 2. dat intensief wordt samengewerkt met schoolzorgteams om vast te stellen welke kinderen extra zorg nodig hebben. Onze scholen willen niet alleen vindplaats maar ook werkplaats zijn. 3. dat we een sterk verbonden wijk hebben waar de linkwerkers op kunnen bouwen. 4. dat gezinnen door de linkwerkers op alle gebieden worden gesteund net als bij intensieve gezinsaanpak, en ook nog werken aan werkperspectief voor moeders in traject. Inmiddels zijn er drie cohorten afgerond met zeer goede resultaten. We willen hier graag mee doorgaan. Daarom vragen we om minstens het geld dat voor Delfshaven wordt vrijgemaakt voor intensieve gezinsaanpak en medewerkers kansengelijkheid, te besteden aan de Delfshavense aanpak.

Met wethouder Yigit hadden we ook al afgesproken hierover opnieuw aan tafel te gaan zitten. Zodat we voorop blijven lopen en niet worden afgeremd. Help ons onze dromen waar te maken. Een ander punt is het grote belang van schoolontbijten, dat in Delfshaven al vanaf 2020 is gestart. Nu met landelijk geld betaald, tenminste zolang er geld is, maar wat vanaf 2024? De Erasmus universiteit volgt sinds 2022 de extra begeleiding en schoolontbijten, om te kijken wat wel en niet werkt, ook wat betreft stapeling van interventies. Wat nodig is, is een lange termijn visie. Langer dan een collegeperiode. De Erasmusbrug is ook niet in een collegeperiode gebouwd. Als we echt alle kinderen kansrijk willen laten opgroeien betaalt zich dat vanzelf terug (betere gezondheid, meer werk, minder criminaliteit). Dan is wel het hele college aan zet, armoede is een veelkoppig monster. Bijlage projectplan ‘Een gelijke start (2)’, aangeboden aan de commissie tijdens het inspreken. Zie ook armoedeplatformdelfshaven.nl