[22bb005053] Bijlage 1 behorende bij 22bb5052 - Onderzoeksrapport - Pays*x 010. Mannelijke sekswerkers in Rotterdam

Stimuleren zelforganisatie en betrekken bij beleid Als tweede aanbeveling voor herstel van vertrouwen en vergroting van veiligheid voor mannelijke sekswerkers in Rotterdam, zouden we de Gemeente Rotterdam willen adviseren om zelf ook met mannelijke sekswerkers in gesprek te gaan en vanuit openheid voor hun verhaal, ervaringen en behoeftes te kijken hoe de gemeente bij kan dragen aan een verbetering van hun positie en vermindering van kwetsbaarheid. We adviseren de gemeente om consequent aan tafels waar beleidsthema’s besproken worden die mannelijke sekswerkers betreffen daarbij vertegenwoordigers van de doelgroep zelf ook een stem te geven, net zoals dit vaker ook gebruikelijk is bij zelforganisaties rond andere communities in de stad. We begrijpen dat dit complex is: juist ook vanwege het diverse beeld van de doelgroep dat we schetsten en vanwege het gebrek aan een representatieve en stabiele zelforganisatie waarin mannelijke sekswerkers zichzelf vertegenwoordigd zien. We zouden dan ook willen aanbevelen dat de Gemeente Rotterdam de totstandkoming van een dergelijke Rotterdamse vertegenwoordiging van sekswerkers stimuleert, waarbij expliciete aandacht voor deelname door mannelijke sekswerkers, trans sekswerkers en migranten sekswerkers wordt gestimuleerd.

We achten het daarbij belangrijk dat, juist om ook meer kwetsbare mannelijke sekswerkers daarbij te bereiken en te kunnen horen, dat dit dusdanig ingericht kan worden dat het niet leunt op inzet vanuit vrijwilligerswerk. We geloven dat een dergelijke investering in dialoog met de community zich uiteindelijk terug zal betalen in de positieverbetering van de doelgroep, hetgeen de gemeente in diens meest recente prostitutienota tot een van de speerpunten stelde (Gemeente Rotterdam, 2015). Mogelijk dat er geleerd kan worden van ervaringen van lokale zelforganisaties als Liberty in de gemeente Den Haag en Seksworks in de gemeente Tilburg, evenals de recente ontwikkeling tot het ontstaan van een adviescommissie van sekswerkers vanuit Door2Door.

95

deel iii

7 Aanbevelingen

Bijdrage leveren aan de-stigmatisering De derde concrete aanbeveling die kan bijdragen aan herstel van vertrouwen en vergroting van veiligheid, ligt in de vraag van de mannelijke sekswerkers aan de gemeente om zich in te spannen voor de-stigmatisering. We zagen in het onderzoek dat stigma een grote impact heeft op de veiligheid, gezondheid en welzijn van de mannelijke sekswerkers. Wanneer de Gemeente Rotterdam zich actief inzet tegen stigma en voor respect van sekswerkers kan dit niet alleen als publieke steunbetuiging worden ervaren door de doelgroep, en daarmee bijdragen aan herstel in vertrouwen, maar eveneens leiden tot stigmavermindering in de stad en daarmee minder geweld naar en discriminatie van sekswerkers. Idealiter zouden sekswerkers gebaat zijn bij een samen met hen opgezette publiekscampagne tegen stigmatisering & discriminering van sekswerkers en voor respect & veiligheid voor sekswerkers, met expliciete aandacht voor mannelijke, trans en migranten sekswerkers. Het leveren van een bijdrage aan de-stigmatisering van sekswerkers door de overheid kan daarnaast ook op andere manieren. Bijvoorbeeld door het financieren of stimuleren van projecten die door relevante bij sekswerkers betrokken partijen worden uitgevoerd. Een recent voorbeeld hiervan is de Sekswerk Alliantie De-stigmatisering (SWAD-project).

Dit project wordt geleid door het Aidsfonds en gefinancierd door het ministerie van Justitie en Veiligheid. Soortgelijke projecten kunnen ook lokaal of regionaal worden uitgezet. Hiernaast kan de gemeente in haar eigen publiciteitsuitingen, berichtgevingen en nieuwsuitingen (meer) aandacht besteden aan sekswerkers en sekswerk in alle verschijningsvormen, met als doel het stigma hierop te verminderen. Ook kunnen berichten van andere organisaties door de Gemeente Rotterdam worden gedeeld of kan steun worden betuigd aan initiatieven of activiteiten van anderen. Aandacht voor repressie oudere mannen op zoek naar minderjarigen In het kader van veiligheid, is het van belang te onderzoeken hoe er vanuit overheidswege ingezet kan worden op het voorkomen dat minderjarige jongens worden geworven voor seks met oudere mannen. De Gemeente Rotterdam heeft ons bij aanvang expliciet gevraagd om in het bijzonder aandacht te hebben voor jonge mannelijke sekswerkers (tot 23 jaar). In het onderzoek kwam naar voren dat een aantal jonge respondenten last heeft ervaren van een proactieve werving voor seksuele handelingen vanuit oudere mannen richting hen als minderjarigen. Het was daarbij voor hen minder relevant of de volwassene in kwestie hiervoor geld bood of niet.

Deze jongens gaven aan de overheid te willen vragen om, in plaats van naar sekswerk, meer aandacht uit te laten gaan naar repressie van oudere mannen die zich bezighouden met (grooming tot) seks met minderjarigen of responsabilisering van de (online) ontmoetingsplaatsen die dit mogelijk maken. Mogelijkheden verkennen voor toegang tot de formele arbeidsmarkt Het Prostitutie Maatschappelijk Werk van Stichting Humanitas wordt gecon-

96

deel iii

7 Aanbevelingen

fronteerd met hulpvragen voor uitstappen van mensen die liever vandaag dan morgen zouden stoppen met sekswerk. In ons onderzoek hoorden we ook verhalen van jongens en mannen die sekswerk doen omdat zij geen alternatief zagen om een inkomen te genereren. Deze situatie is onwenselijk. Redenen waarom ander werk voor respondenten geen mogelijkheid was, waren onder andere: geen verblijfsrecht in Nederland, moeilijkheden met het krijgen van een werkvergunning (bijvoorbeeld bij buitenlandse studenten), geen recht op sociale voorzieningen als EU-onderdaan en verlies van inkomen door de COVID-19-pandemie. Hoewel we realiseren dat de gemeente ook slechts een beperkte invloed heeft op dit soort omstandigheden, willen we aanbevelen dat de gemeente doet wat in diens mogelijkheden ligt om Rotterdammers toegang te geven tot de formele arbeidsmarkt en zo mogelijkheden te geven om een inkomen te verdienen op een andere wijze dan met sekswerk wanneer iemand dat zou willen. 7.5 Aanbevelingen aan de politie Opbouwen van vertrouwen De mannelijke sekswerkers die wij tijdens ons onderzoek spraken lopen bij geen enkele organisatie de deur plat, maar het wantrouwen bleek het grootst naar de politie. Voortvloeiend uit dit wantrouwen volgt een erg lage bereidheid tot contact met de politie.

De mannelijke sekswerkers hebben er enerzijds geen vertrouwen in dat wanneer zij als sekswerker met grensoverschrijding, geweld of ander wangedrag tegen hen bij de politie aankloppen, dat zij hierbij geholpen zullen worden. Anderzijds zijn zij bang dat zij vanuit de handhavende pet van de politie vervolgens nog verder in de problemen zullen komen. Veel respondenten kunnen voorbeelden noemen, vanuit eigen ervaring of uit verhalen van anderen, van slechte ervaringen met de politie. Ook negatieve ervaringen met politie in het buitenland zorgt er toch extra voor dat de politieagent die contact wil maken met een mannelijke sekswerker in Rotterdam 3-0 achter staat. Vertrouwen komt dan echt te voet en gaat te paard. We zouden als onderzoekers optimistischer willen zijn, maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de kloof die wij geobserveerd hebben van de mannelijke sekswerkers die wij spraken jegens de politie behoorlijk groot lijkt te zijn. Wij zien de politie echter wel als een belangrijke partner voor mannelijke sekswerkers die in de samenleving met stigma, discriminatie en geweld te maken krijgen. We willen hier dan ook graag een aantal aanbevelingen doen die mogelijk een bijdrage zouden kunnen leveren aan het opbouwen van vertrouwen.

Vaste contactpersonen en kennis opbouwen over mannelijke sekswerkers Zorg voor vaste contactpersonen die door mannelijke sekswerkers, waar nodig anoniem, benaderd kunnen worden: faciliteer deze politiemensen zodat zij voldoende ruimte hebben om kennis te vergaren over de doelgroep, informatie te

97