20261015- Notulen van de raadsvergadering van 15 oktober 2026
Tekst van het document
De VOORZITTER: Hartelijk dank. Dan zijn we nu bij de heer Hamhuis. De heer HAMHUIS (fvd): Voorzitter, voor Forum voor Democratie is het uitgangspunt helder. Wie hier geen verblijfsrecht heeft, moet terug naar het land van herkomst en zo snel mogelijk. Toch spreken we vandaag over hoe we de positie van ongedocumenteerden in Rotterdam verder kunnen versterken. Natuurlijk zijn wij voor het humaan behandelen van ieder mens, maar laten we eerst eens kijken hoe zwak hun positie nu eigenlijk is. Wie zonder verblijfsrecht in Rotterdam woont, heeft toegang tot noodzakelijke medische zorg, kan aangifte doen bij de politie, kan terecht bij Veilig Thuis en, onder bepaalde voorwaarden, terecht bij de crisisopvang. Kinderen hebben recht op onderwijs en daarnaast wordt er gewerkt aan een permanente winteropvang. Voorzitter, dat is geen zwakke positie. Dat is een ruim vangnet. Een vangnet waar veel meer achter schuilgaat dan alleen een bed, een bad en een brood. Wat schrijft de gemeente zelf over deze groep ongedocumenteerden? Ik citeer: de gemeente heeft geen bevoegdheden om besluiten te nemen en geen mandaat om hen een perspectief te bieden. Bovendien staat er dat meestal de enige legale optie terugkeer is naar het land van herkomst.
Voorzitter, dat zijn niet mijn woorden, dat zijn de feiten.De landelijke bed-bad-broodregeling is beëindigd, maar inmiddels financiert Rotterdam zelf weer structurele opvang voor een groep ongedocumenteerden. Ondertussen klinkt alweer de oproep voor meer. De winteropvang is nog niet eens van start gegaan en organisaties pleiten al voor aanvullende begeleiding en duurzame huisvesting. Voorzitter, waar ligt hier onze grens? Rotterdam kampt met een woningtekort, een verloederend straatbeeld, een haven die zijn positie dreigt te verliezen en grote financiële uitdagingen. Iedere euro die we uitgeven Notulen raadsvergadering van 15 oktober 2026 pagina 1683 kunnen we maar 1 keer besteden. Daarom moeten we kritisch kijken naar wat we wettelijk verplicht zijn, wat we vrijwillig aanbieden en wat beleid daadwerkelijk oplevert. Volgens de indieners gaat het in Rotterdam nu al om zo'n 5000 tot 7000 mensen. Als ditcollege de positie van ongedocumenteerden nog meer gaat versterken, tekent het voor een rekening zonder bodem. Wie betaalt die rekening, voorzitter? Dat zijn dezelfde Rotterdammers die dit college vorige week nog liet betalen voor parkeren voor hun eigen deur. Forum voor Democratie zal geen enkel voorstel steunen dat het blijven aantrekkelijker maakt dan het vertrekken. Opvang moet beperkt blijven tot situaties waarin deze om humanitaire of juridische reden noodzakelijk zijn.
Waar terugkeer mogelijk is, moet de opvang gericht zijn op daadwerkelijke terugkeer naar het land van herkomst, in samenwerking met de Dienst Terugkeer en Vertrek. Tegen de indieners zou ik willen zeggen: echte compassie is niet jarenlang mensen vasthouden in een leven zonder perspectief. Echte compassie is eerlijk zijn. Eerlijk is: wie hier geen verblijfsrecht heeft, moet terug. Daarom dien ik een tweetal moties in genaamd ‘documentatie, humane behandeling en remigratie’ en de tweede motie ‘geen mandaat, remigratie beter dan de straat’. Dank u wel. De VOORZITTER: De heer Hamhuis heeft de volgende moties ingediend. Motie 8.
Geen mandaat, remigratie beter dan de straat “De gemeenteraad van Rotterdam, in vergadering bijeen op 15 0ktober 2026, ter bespreking van positie ongedocumenteerde Rotterdammers; constaterende dat: - er naar schatting vijf- tot zevenduizend ongedocumenteerden in de stad zijn; - er een begrotingstekort is wat wordt aangevuld met het ophalen van extra geld bij Rotterdamse burgers; overwegende dat: - de gemeente als taak heeft voor zijn eigen burgers te zorgen; - de gemeente geen mandaat heeft om een perspectief te bieden aan ongedocumenteerden; - er geen juridische verplichting is voor de gemeente om opvang of ondersteuning te bieden aan ongedocumenteerden; - remigratie meestal de enige legale optie is voor ongedocumenteerden; - Dienst Terugkeer en Vertrek gaat over het begeleiden van ongedocumenteerden terug naar hun thuisland; draagt het college op: - geen extra voorzieningen te bekostigen boven het humanitaire minimum; - goed contact te onderhouden met Dienst Terugkeer en Vertrek en daarin dienstbaar te zijn om remigratie te bevorderen; en gaat over tot de orde van de dag.” w.g. D.M. Hamhuis Motie 9.
Documentatie, humane behandeling en remigratie “De gemeenteraad van Rotterdam, in vergadering bijeen op 15 oktober 2026, ter bespreking van de positie van ongedocumenteerde Rotterdammers; constaterende dat: Notulen raadsvergadering van 15 oktober 2026 pagina 1684 - er naar schatting vijf- tot zevenduizend ongedocumenteerden in de stad zijn, maar dit niet met grote betrouwbaarheid vastgesteld kan worden; - de toezegging van 7 oktober 2026 vermeldt dat de wethouder met het Rotterdams Ongedocumenteerden Steunpunt (ROS) in gesprek gaat over city-ID/het Erasmuspaspoort en hoe de gemeente ROS kan ondersteunen; overwegende dat: - de gemeente geen bevoegdheden heeft om besluiten te nemen en geen mandaat om een perspectief te bieden omtrent ongedocumenteerden; - remigratie meestal de enige legale optie is voor ongedocumenteerden; - Dienst Terugkeer en Vertrek gaat over het begeleiden van ongedocumenteerden terug naar hun thuisland; - het in humanitair belang is om deze mensen wel een basis te geven om te overleven; - registratie en documentatie het proces voor alle partijen versimpelt; draagt het college op: - te onderzoeken of en onder welke voorwaarden de gemeente de bestaande city-ID/het Erasmuspaspoort kan overnemen in samenwerking met ROS; - bij dit onderzoek in ieder geval te betrekken hoe het paspoort bij de winteropvang kan worden gebruikt, hoe een laagdrempelige aanvraag kan
worden ingericht en welke uitvoeringskosten daarmee gemoeid zijn; - te beoordelen hoe registratie voor het paspoort met passende waarborgen kan bijdragen aan verder perspectief in samenwerking met de Dienst Terugkeer en Vertrek; - de raad over de uitkomsten van het onderzoek en de beoordeling te informeren; en gaat over tot de orde van de dag.” w.g. D.M. Hamhuis De moties zijn voldoende ondersteund en maken deel uit van de beraadslagingen. De VOORZITTER: Het woord is aan de heer Buijt. De heer BUIJT (lr): Dank u, voorzitter. Ik zal het kort houden. We hebben in de commissie hier op een woensdagavond tot na 0.00 uur over gesproken. Ik wil wel een paar kanttekeningen maken bij het debat wat hier plaatsvindt. Het asielbeleid in Nederland knelt aan allekanten. We hebben 80.000 mensen in de azc's zitten, we hebben een constant hoge instroom de laatste weken, 900 per week nog steeds. De instroom is zelfs nog hoger dan vorig jaar, ondanks Europese wetgeving. Er zitten nog tienduizenden mensen in het buitenland in het kader van de gezinshereniging als nareiziger klaar en we hebben als gemeente te maken met een spreidingswet die bij veel gemeenten zwaar drukt. De redenen zijn dus die constant hoge instroom, maar ook: eenmaal binnen in Nederland, is bijna nooit meer weg. We hebben hier een asielsysteem dat als je hier niet mag blijven, je terug moet.
Maar dan zijn er heel veel beroepsmogelijkheden of mensen verdwijnen in de anonimiteit, verdwijnen in de illegaliteit. Daar komen uiteindelijk deze schrijnende voorbeelden uit voort. Ik vind het dan ook teleurstellend dat in deze raad iedereen het vooral heeft over meer faciliteiten, meer rechten, maar we moeten met elkaar vaststellen: het huidige systeem is onhoudbaar. Wie hier niet mag blijven, dat is ook onderdeel van het asielsysteem, die moet terug. Er zijn mensen, waar ook op gewezen wordt, die echt klem zitten. Daar heb je een buiten schuld verklaring voor. Als je echt kunt aantonen dat er geen land is waar je naar terug kan, krijg je een buitenschuld verklaring. Dus ik vind dat we iets te makkelijk meegaan in het verhaal: mensen kunnen geen kant meer op. Het helpt dan niet mee als wij jarenlang mensen blijven faciliteren. Want op een gegeven moment kom je dan ook in de situatie dat je zegt: die mensen zijn hier nu meer dan Notulen raadsvergadering van 15 oktober 2026 pagina 1685 10 jaar in Nederland. Ik zou dat echt willen benadrukken. Het vorige college is gestopt met de financiering van de LVV. Dat is nu nog onder de rechter, dat is een goede zaak. Er is een uitzondering gemaakt voor de meest kwetsbare mensen, want er sterft hier niemand op straat.
Maar ik wil toch met name oproepen: hou vast aan die lijn, want anders is het systeem echt niet meer bestand voor de toekomst. Dank u wel. De VOORZITTER: Dank u. Dan is nu het woord aan mevrouw Maassen. Mevrouw MAASSEN (d66): Voorzitter, in 2024 besloot het kabinet Schoof om te stoppen met de LVV. Een voorziening waardoor ongedocumenteerden met een dak boven hun hoofd werden geholpen aan perspectief en terugkeer door migratie of opnieuw de asielprocedure in. In dit kabinet, onder leiding van de VVD, werd de LVV gesloten. Het verbaast mij daarom ook enigszins dat de heer Verweij nu bij de permanente winteropvang pleit voor werken aan die voor die ongedocumenteerden die daar aan komen kloppen. Want dat is infeite wat we hadden: opvang met perspectief om ook toe te werken naar terugkeer. Maar gedane zaken zijn gedaan. Het vorige college heeft ook geconstateerd, dat zegt de heer Buijt terecht, dat er ook mensen waren waarvan wij zeiden als Rotterdam: deze mensen niet op straat. Dat was een groep van zo'n ongeveer 12 mensen. Er zijn 17 mensen hier in Rotterdam die met succes ook beroep hebben aangetekend bij de rechter. Die zeiden: nee, wij willen die steun van het Rijk en we doen daarbij een beroep op het handvest. Dat is ook de reden dat wij als gemeente Rotterdam, laten we dat niet vergeten, dat vanwege het succes van deze mensen wij geld krijgen om die opvang te realiseren.
De eerste vraag van mij aan de wethouder is, want in de begroting staat hier 1,3 miljoen voor de opvang, geldt dat dan voor die 17 mensen die nu onder de rechter zijn op het moment dat de Raad van State in het heel onfortuinlijke geval hen in het ongelijk stelt en niet voor die 12 mensen die wij zelf ooit in beeld hebben gebracht? Klopt onze lezing van de uitwerking van de protocolmotie van D66 dat er ook nog steeds ruimte is voor opvang voor ongedocumenteerde, kwetsbare mensen die opnieuw in beeld komen en dat dat betekent dat ook kwetsbare mensen die wij nu niet in beeld hebben, maar die later pas in beeld komen, bij welke instanties dan ook, dat die ook een dak boven het hoofd krijgen in onze stad? Voorzitter, er is destijds enorm veel discussie geweest over waar ligt nou die humanitaire ondergrens. Ik hoop ook echt dat de Raad van State een systeemuitspraak gaat doen, zodat voor eens en altijd duidelijk gaat zijn: wie heeft er nou recht op opvang, ook hier in Rotterdam. Mijn vraag aan de wethouder is ook: kunnen wij daar ook een statement in innemen, een standpunt? Ik begrijp dat het ingewikkeld is om ons te voegen vanwege allerlei juridische redenen, maar laat het college dan duidelijk zijn en laat hen dan zeggen: die ongedocumenteerden die het nodig hebben, die hebben opvang nodig, zodat de rechter dat wel kan meewegen in de rechtszaak. Dank u wel.
De VOORZITTER: De heer Verweij. De heer VERWEIJ (vvd): Voorzitter, een vraag aan mevrouw Maassen die aangeeft: ik ben best wel voor een statement waarin we ons zouden mengen in die rechtszaak door een briefje te schrijven. Wat zou daarvan de inhoud moeten zijn? U gaf wel aan wat de gevolgen zijn qua dakloosheid. Zou er misschien iets meer in die brief moeten staan dan alleen hoe erg het is voor die mensen? De VOORZITTER: Mevrouw Maassen. Mevrouw MAASSEN (d66): Ik denk dat het goed is om te benadrukken dat wij in Rotterdam heel veel ongedocumenteerden zien. We hebben allemaal kennisinstanties in onze stad. Wat de gevolgen zijn op het moment dat we geen onderdak bieden aan deze mensen. De VOORZITTER: De heer Verweij. Notulen raadsvergadering van 15 oktober 2026 pagina 1686 De heer VERWEIJ (vvd): Wat ik daar dan wilde aanvullen, voorzitter, is: dat is een deel van het verhaal. Een ander deel van het verhaal is ook terugkeer blijft het uitgangspunt. Als je hier niet mag zijn, mag je hier niet zijn, moet je meewerken aan terugkeer. Als dat echt, echt, echt niet anders kan, dan is er een buitenschuldvergunning, inderdaad, zoals die heet.Maar ik wil benadrukken dat voor zover er dan al vanuit het college een brief zou gaan naar een rechter waarin staat: dit is het standpunt van het college van Rotterdam.
Dan moet daarin ook staan: terugkeer blijft het uitgangspunt, zoals dat in het coalitieakkoord staat opgeschreven en niet de ene kant van het verhaal. De VOORZITTER: Hartelijk dank. Dan is nu ook het woord aan de heer Verweij. De heer VERWEIJ (vvd): Voorzitter, dank u wel. Rotterdam heeft een grote groep mensen die hulp nodig hebben in allerlei vormen en maten. Die mensen hebben nu al vaak moeite om rond te komen. De hulp bieden, de zorg bieden, begeleiding bieden, kost vaak geld en kost vaak menskracht. Allebei dingen waar wij helaas een tekort aan hebben in Rotterdam. Hoe meer hulp we bieden aan mensen zonder een verblijfsvergunning, hoe minder hulp er beschikbaar is voor mensen met een verblijfsvergunning. Dat heeft niets te maken met mensen tegen elkaar opzetten, maar je kan iedere euro helaas maar 1 keer uitgeven. De opvang van oud LLV-‘ers kost bijvoorbeeld in de buurt van een miljoen euro per jaar en partijen zoals Veilig Thuis zouden een moord doen voor dat geld. Die hebben 210 miljoen euro tekort om de wachtlijsten, in heel Nederland dan, terug te brengen. Ik geef maar aan: er zijn schrijnende tekorten bij allerlei overheidsinstellingen en we moeten echt bewust zijn waar we dat geld aan uitgeven. Voorzitter, een al te ruim vangnet voor mensen die geen verblijfsvergunning hebben, is op verschillende manieren ook onrechtvaardig te noemen.
Het is onrechtvaardig tegenover andere Rotterdammers die hier wel zijn met een verblijfsvergunning, die ook aanspraak willen maken op dezelfde voorzieningen, maar die nu moeten wachten of nee te horen krijgen. Het is ook onrechtvaardig tegenover de Rotterdamse belastingbetaler die wij vragen om een deel van zijn of haar inkomen af te dragen, van iemand die zich netjes aan de regels houdt en we vragen aan diegene om geld te betalen voor de zorg, voor de begeleiding en voor de opvang van mensen die zich niet aan de regels hebben gehouden. Het is ook nog eens onrechtvaardig tegenover de mensen die wel hebben meegewerkt. Er zullen vreemdelingen hier zijn die ‘nee’ te horen hebben gekregen na een asielprocedure. Die hebben toen te horen gekregen dat ze terug moesten keren. Die zijn ook daadwerkelijk teruggekeerd. Tegenover die mensen zouden wij een verkeerd signaal afgeven door mensen die ongedocumenteerd zijn geworden, die zijn gebleven zonder vergunning, door die wel een heel ruim vangnet aan te bieden. Op 3 manieren is het dus onrechtvaardig. Het uitgangspunt, wat de Rotterdamse VVD betreft, is dan ook: wie hier geen verblijfsrecht heeft, moet terug. Zo hebben we het ook afgesproken in het coalitieakkoord. Na een afgewezen asielprocedure is terugkeer het uitgangspunt. We bieden geen valse hoop. Einde citaat.
Voorzitter, op menselijk vlak ben ik me er heus van bewust dat dit heel lelijke en onsympathieke uitkomsten zal opleveren soms. Het is nu eenmaal niet leuk om nee te zeggen tegen iemand die komt aankloppen voor soms ook heel elementaire basisbehoeftes. Het is helemaal niet leuk om tegen iemand te zeggen dat hij dan misschien geen recht zou hebben op openbaar vervoer, een sociale huurwoning of een bezoekje aan de tandarts. Dat is lelijk en onsympathiek. Maar het harde feit is wel dat we hulp maar 1 keer kunnen aanbieden, we kunnen dat geld maar 1 keer aangeven en we zijn het op allerlei manieren aan Rotterdammers verplicht om zorgvuldig met dat geld om te gaan. Dat zouden we niet doen door al te ruimhartig om te gaan met hulp aan ongedocumenteerden. Voorzitter, jarenlang in de opvang zitten, is ook geen menselijk perspectief. Dat is ook geen toekomst, dat is ook geen menswaardig bestaan. Echt perspectief begint dan ook meewerken aan een andere toekomst, een haalbare toekomst. Voor sommige mensen zal die liggen in het land van herkomst. Voorzitter, ik kom tot een afronding. Wat de Rotterdamse VVD betreft, moeten wij dan ook doen wat nodig is, maar niet heel veel meer dan dat.
We gaan uitbuiting tegen en we zorgen dat iedereen de medisch noodzakelijke zorg kan krijgen, dat ze melding kunnen doen Notulen raadsvergadering van 15 oktober 2026 pagina 1687 bij de politie en dat is het. Dan is de VVD nog bereid om goed te kijken naar de motie van de ChristenUnie die het heeft over Veilig Thuis. Dat valt voor een deel misschien onder verplichte zorg, dat valt voor een deel ook onder aangifte doen. Daar gaan weook met een serieuze bril naar kijken. Maar we moeten echt terughoudend zijn met wat we de wereld kunnen bieden. We gaan ook niet via een sluiproute allerlei opleidingsplaatsen aanbieden om dan toch een werkvergunning te bieden. We gaan geen verkapt legitimatiebewijs ondersteunen, waarmee dan toch de deur naar allerlei voorzieningen wordt opengezet. De opvang is gelukkig, hebben we net gehoord, niet helemaal vrijblijvend. Ook daar wordt met een zachte hand begeleid naar terugkeer waar mogelijk. De VOORZITTER: De heer Isaack. De heer ISAACK (bij1): U had het over een haalbare toekomst. We weten dat we mensen niet altijd terug kunnen sturen. Wat doen we dan met die mensen? De VOORZITTER: De heer Verweij.
De heer VERWEIJ (vvd): Voor de mensen die daadwerkelijk niet de mogelijkheid hebben om terug te komen omdat het land van herkomst ze geen inreisvisa geeft of, zoals inderdaad sommige landen doen, het vliegtuig niet toelaten, is er zo’n buitenschuldvergunning. Bij de IND vraag je een aparte vergunning aan. Die krijg je dan, omdat er echt geen enkele schuld van jou bestaat aan de niet mogelijkheid van terugkeren. In veel gevallen zal het een grijs gebied zijn. Dan zal iemand zeggen: lastig, ik kan niet terugkeren, maar als er daadwerkelijk druk wordt uitgeoefend, is er daadwerkelijk toch iets van een mogelijkheid. Voor de mensen voor wie het echt niet kan en met een mediationtraject bij het IND vastgesteld: geen mogelijkheid, dan krijg je een vergunning. Zolang die niet verleend is, blijft het uitgangspunt: terugkeer naar het land van herkomst. De VOORZITTER: Mevrouw Maassen. Mevrouw MAASSEN (d66): Voorzitter, ik hoorde de heer Verweij zojuist zeggen: in de opvang bieden we nu ook begeleiding terug naar het land van herkomst. Heeft u het dan over de permanente winteropvang? De VOORZITTER: De heer Verweij. De heer VERWEIJ (vvd): Ja. Mevrouw MAASSEN (d66): Bent u het dan met mij eens dat dat in principe ook het model is van de LVV, wat uw partij heeft afgeschaft? De VOORZITTER: De heer Verweij. De heer VERWEIJ (vvd): Ja. De VOORZITTER: Mevrouw Maassen, u krijgt antwoorden.
Mevrouw MAASSEN (d66): Ik ben hartstikke blij met de antwoorden die ik krijg. Is de VVD dan bereid om het standpunt over de LVV te heroverwegen. Als er een voorstel zou komen om de LVV als concept weer te introduceren, vind ik u dan aan mijn zijde om dit weer steunen? De VOORZITTER: De heer Verweij. Notulen raadsvergadering van 15 oktober 2026 pagina 1688 De heer VERWEIJ (vvd): Voorzitter, nee. Ik denk dat het een goed idee is dat we nu met elkaar als coalitiepartijen hebben afgesproken dat er een soort opvang moet zijn waar iedereen binnen kan komen. Omdat je die mensen van de straat wil hebben. De LVV had best wel strenge beperkingen voordat je binnenkwam. Nu gaan we een opvang inrichten waar iedereen binnen kan komen en dan wordt toegewerkt naar terugkeer. Dat heeft, denk ik, een belangrijk voordeel boven de LVV. We zijn nu ook al deze weg ingeslagen. Ik denk dat het om meerdere redenen onverstandig idee is om nu van koers te wijzigen. Goed te kijken hoe dit proces zich ontvouwt. We hebben daarom ook bewust gevraagd om een toezegging aan mevrouw Kockelkoren: zegt u ons alstublieft, hoe gaat het nu met ongedocumenteerden? Werken ze mee aan terugkeer en keren ze dan daadwerkelijk terug? Om op basis van die bevindingen dan verder te kijken, lijkt me een verstandiger idee. De VOORZITTER: Mevrouw Maassen.
Mevrouw MAASSEN (d66): Voorzitter, waarom wil de VVD dit maar de helft van het jaar doen? Waarom, als u toch zo gebrand bent op terugkeer, waarom dan niet zeggen: we vinden het het hele jaar door goed dat mensen werken aan perspectief en dat we werken aan terugkeer van ongedocumenteerden. Dan kunnen we ook het hele jaar die opvang organiseren met elkaar en dan kunnen we het hele jaar werken aan die terugkeer.Ik nodig u nogmaals uit: wilt u heroverwegen om dan een vorm van de LVV, waarin we het hele jaar kunnen werken aan terugkeer, te steunen? De VOORZITTER: De heer Verweij. De heer VERWEIJ (vvd): Voorzitter, ik dank mevrouw Maassen voor de uitnodiging, maar het feit is, wat ik aangaf: je kan iedere euro die je hebt maar 1 keer uitgeven. Voor de huidige oud LVV’-ers zijn de kosten, als ik het goed heb, 1 miljoen euro per jaar, in die orde van grote. Als we dat ver zouden uitbreiden naar iedereen die nu die winteropvang gaat gebruiken, wordt het nog duurder. Het standpunt van de VVD is dat je dat geld in principe in beginsel alleen uitgeeft voor de echt noodzakelijke noodzorg, bijvoorbeeld als het in de winter echt grafkoud is en gevaarlijk buiten. Voor de rest moeten wij dat geld zorgvuldig gebruiken en zal dat niet als eerst naar ongedocumenteerde mensen gaan, maar zal het misschien eerder gaan dat andere Rotterdammers die ook zorg nodig hebben.
De VOORZITTER: Tot slot, mevrouw Maassen. Mevrouw MAASSEN (d66): Voorzitter, denkt u niet dat de euro's veel efficiënter worden uitgegeven op het moment dat we het hele jaar kunnen werken aan perspectief, in plaats van dat we op 1 april de deur weer sluiten terwijl iemand misschien toevallig net in dat proces zit waarbij ze nog een paar weken nodig hebben aan opvang om uiteindelijk aan dat perspectief te werken. Denkt u niet dat dat dan juist weggegooid geld is op het moment dat je dan weer meteen de deuren sluit? De VOORZITTER: Mijnheer Verweij. De heer VERWEIJ (vvd): Nee, voorzitter, dat denk ik niet. Ik denk dat er hartstikke veel manieren zijn om een euro uit te geven. Slechts 1 van de manieren zou zijn het hele jaar door opvang bieden voor de mensen die al lang te horen hebben gekregen dat ze hier niet mogen zijn en alle ruimte hebben gekregen om daar vrijwillig aan mee te werken. Ik denk dat het een onverstandige en ook inefficiënte uitgave voor geld is om zonder enige beperking daar het hele jaar door een soort van opvang aan te bieden. De VOORZITTER: U bent ook klaar met uw betoog? Notulen raadsvergadering van 15 oktober 2026 pagina 1689 De heer VERWEIJ (vvd): Nee, dank u wel, voorzitter. Daar heb ik de vorige agenda wat over gezegd.
Voorzitter, we houden op 2 punten houden we van belang: doen we alles wat nodig is om de mensen te helpen, maar doen we niet meer dan wat nodig is en waar we toe verplicht zijn. Bovenal doen we ook alles wat we kunnen om die mensen te helpen met terugkeer, omdat ook dat uiteindelijk een perspectief is waar naartoe gewerkt kan worden. Dank u wel. De VOORZITTER: Dank u wel. Dan is nu het woord aan de heer Soytekin. De heer SOYTEKIN (denk): Dank, voorzitter. We zagen net ook al een beetje gebeuren dat er toch wel verschillende opvattingen zijn over de interpretatie van hoe je omgaat met ongedocumenteerden binnen de coalitie. Dat was ook precies de vraag die bleef hangen na het commissiedebat. Want de VVD zegt: mensen zo snel mogelijk terugsturen naar het land van herkomst. Ze mogen wel op adem komen in de opvang, maar daarna wegwezen. PRO en Volt zeggen: wij zijn voor menswaardig bestaan in plaats van dat we mensen aanhet lot overlaten. Het coalitieakkoord zegt: wij bieden geen valse hoop, begeleiding moet bijdragen aan terugkeer naar het land van herkomst. Dat klinkt voor mij als een VVD-passage. De VOORZITTER: De heer Wempe heeft een vraag. De heer WEMPE (volt): Voorzitter, zou de heer Soytekin mijn citaat uit de commissie kunnen herhalen? De VOORZITTER: De heer Soytekin.
De heer SOYTEKIN (denk): Ik heb het nu exact geciteerd, maar u gaf in ieder geval aan dat u bent voor menswaardig bestaan en opvang. De VOORZITTER: De heer Wempe. De heer WEMPE (volt): Daar kan ik het kan ik me in vinden, inderdaad. De VOORZITTER: U vervolgt uw betoog. De heer SOYTEKIN (denk): Dat dacht ik al. Wanneer we hier om duidelijkheid vroegen, verwees de wethouder keer op keer op het stadsakkoord dakloosheid. Daar wordt de ongedocumenteerde niet genoemd, niet expliciet, in ieder geval. Het is tijd dat er nu echt duidelijkheid komt. Waar ligt de focus? Ligt de focus op terugsturen of niet? Dan graag reageren op wat er in het coalitieakkoord staat, niet per se het stadsakkoord, want dat gaat er niet over. Gaan we werken aan gedwongen terugkeer of niet per se?Want als je zo'n opvang binnenkomt, dat is nog steeds niet helemaal helder, moet je nou wel of niet aangeven dat je ook ongedocumenteerd bent? Dat kan natuurlijk een belemmering zijn voor mensen die daarnaartoe willen gaan. Omdat er nu ook bij die winteropvang, de discussie van zojuist, wordt natuurlijk ook gewerkt met groepen. EU-arbeidsmigranten, et cetera, et cetera. Op de een of andere manier zal daarnaar gevraagd worden. Het antwoord toen was nee, maar het debat zojuist brengt mij aan het twijfelen. Ik hoor daar ook nog graag een heldere reactie op. Voorzitter, dan heb ik nog 2 moties.
Een motie voor een centraal laagdrempelig en herkenbaar meldpunt voor ongedocumenteerde Rotterdammers, zoals de one-stop-shop in Barcelona. En een motie waarmee we zorgdragen voor zorg voor ongedocumenteerden, naar voorbeelden als Berlijn en Zürich. Dank u wel. De VOORZITTER: De heer Soytekin heeft de volgende moties ingediend. Motie 10. 1 aanspreekpunt voor ongedocumenteerde Rotterdammers Notulen raadsvergadering van 15 oktober 2026 pagina 1690 “De gemeenteraad van Rotterdam, in vergadering bijeen op 15 oktober 2026, ter bespreking van agendapunt "7.2 Debat n.a.v. Regeling van werkzaamheden over 'Versterk de positie van ongedocumenteerde Rotterdammers"; constaterende dat: - ongedocumenteerde Rotterdammers te maken kunnen krijgen met uiteenlopende problemen op het gebied van zorg, huisvesting, bestaanszekerheid, juridische procedures en maatschappelijke ondersteuning; - er in Rotterdam verschillende organisaties actief zijn die hulp bieden aan ongedocumenteerden, maar dat het voor hulpzoekende niet altijd duidelijk is waar zij met hun hulpvraag terechtkunnen; - versnippering van informatie en ondersteuning ertoe kan leiden dat mensen tussen wal en schip raken en niet tijdig de juiste hulp ontvangen; van mening dat: - iedereen in Rotterdam, ongeacht verblijfstatus, de weg moet kunnen vinden naar passende hulp en ondersteuning; - niemand van het kastje naar de muur gestuurd zou
moeten worden wanneer hulp nodig is; - een centraal meldpunt of aanspreekpunt duidelijkheid, toegankelijkheid en samenhang in de ondersteuning kan bevorderen; - een herkenbaar aanspreekpunt kan bijdragen aan betere samenwerking tussen gemeentelijke diensten, zorgverleners, juridische hulpverleners en maatschappelijke organisaties; verzoekt het college: - te komen tot één centraal, laagdrempelig en herkenbaar meld- en steunpunt voor ongedocumenteerde Rotterdammers, waar zij terechtkunnen met vragen en problemen en toegang krijgen tot passende hulp, begeleiding, opvang, juridische bijstand en zorg, dan wel gericht worden doorverwezen naar de juiste organisatie, naar voorbeeld van de gemeentelijke one-stop-shop SAIER in Barcelona; - bij de uitwerking nauw samen te werken met bestaande organisaties in Rotterdam, waaronder ROS, de Pauluskerk, de Humanitaire Helpdesk van het Rode Kruis en andere relevante maatschappelijke en juridische organisaties, om bestaande expertise te benutten, de samenwerking te versterken en versnippering van het hulpaanbod te voorkomen; - de raad uiterlijk 1 maart 2027 te informeren over de uitwerking, de betrokken partners en de wijze waarop het meld- en steunpunt wordt ingericht; en gaat over tot de orde van de dag.” w.g. S. Soytekin Motie 11.
Zorg voor ongedocumenteerde “De gemeenteraad van Rotterdam, in vergadering bijeen op 15 oktober 2026, ter bespreking van agendapunt "7.2 Debat n.a.v. Regeling van werkzaamheden over 'Versterk de positie van ongedocumenteerde Rotterdammers'"; constaterende dat: - ongedocumenteerde mensen deel uitmaken van de Rotterdamse samenleving en recht hebben op een menswaardig bestaan; Notulen raadsvergadering van 15 oktober 2026 pagina 1691 - ongedocumenteerde mensen in de praktijk belemmeringen ervaren bij de toegang tot uiteenlopende vormen van zorg, onder meer door financiële drempels, administratieve obstakels en angst voor de gevolgen van het zoeken van hulp; - zorg meer omvat dan uitsluitend medisch noodzakelijke hulp en ook preventieve zorg, geestelijke gezondheidszorg, tandheelkundige zorg, verslavingszorg, revalidatie langdurige zorg en begeleiding omvat; - uitsluiting van zorg kan leiden tot vermijdbaar lichamelijk en psychisch leed, verergering gezondheidsproblemen en grotere maatschappelijke problemen; van mening dat: - gezondheid, menselijke waardigheid en toegang tot passende zorg niet afhankelijk zou moeten zijn van iemands verblijfstatus; - zorg tijdig, toegankelijk, betaalbaar en passend moet zijn, met aandacht voor zowel lichamelijke als geestelijke gezondheid; - bestaande landelijke regelingen niet alle vormen van zorg en ondersteuning dekken en aanvullende
gemeentelijke inzet daarom noodzakelijk is; - de gemeente Rotterdam, samen met zorgaanbieders, maatschappelijke organisaties en andere betrokken partijen, een belangrijke rol kan spelen bij het verminderen van zorgmijding en het wegnemen van drempels; - een gemeentelijke zorggarantie niet alleen op papier moet bestaan maar moet leiden tot concrete afspraken, toegankelijke voorzieningen en daadwerkelijke hulp; verzoekt het college: - een gemeentelijke zorggarantie voor ongedocumenteerde mensen in Rotterdam uit te werken, met als doel dat ongedocumenteerde Rotterdammers toegang krijgen tot alle relevante vormen van zorg en zorg gerelateerde ondersteuning, ongeacht hun financiële situatie of verblijfstatus zoals steden als Berlijn en Zürich; - de raad voor 1 maart 2027 te informeren; en gaat over tot de orde van de dag.” w.g. S. Soytekin De moties zijn voldoende ondersteund en maken deel uit van de beraadslagingen. De VOORZITTER: Het woord is aan de heer Wempe. De heer WEMPE (volt): Voorzitter, in Rotterdam wonen naar schatting 5000 tot 10.000 mensen zonder geldige verblijfsdocumenten. Mensen die hier leven, werken, naar school gaan of op een andere manier deel uitmaken van onze stad. Mensen die net als ieder ander medische zorg nodig hebben, kinderen die onderwijs volgen en recht hebben op bescherming tegen uitbuiting. Toch lopen zij in de praktijk tegen grote drempels aan.
Het ontbreken van geldige identiteitsdocumenten kan ervoor zorgen dat toegang tot essentiële voorzieningen moeilijker wordt. Juist daar moeten we als gemeente naar kijken. Want basisrechten zijn geen gunst. Ze vormen de basis van een menswaardige samenleving. Met een Rotterdams stadspaspoort willen we onderzoeken hoe we de toegang tot basisvoorzieningen kunnen verbeteren en hoe mensen zich lokaal kunnen identificeren. Andere steden zoals Zürich hebben ervaring opgedaan met vergelijkbare initiatieven. Daar kunnen we van leren. Maar dit gaat ook over iets anders: contact en vertrouwen. Als mensen de weg naar voorzieningen niet weten te vinden, als ze bang zijn om hulp te zoeken, of als maatschappelijke organisaties hen moeilijk kunnen bereiken, wordt het lastiger om problemen tijdig aan te pakken. Dat is niet goed voor deze mensen, maar ook niet voor onze stad. Daarom vragen we het college om hierover in gesprek te gaan met onderwijsinstellingen, politie, handhaving en Notulen raadsvergadering van 15 oktober 2026 pagina 1692 maatschappelijke partners, waaronder Stichting ROS. We willen samen onderzoeken hoe zo'n stadspaspoort vorm kan krijgen, hoe dat kan bijdragen aan de toegang tot basisvoorzieningen en hoe het contact met deze doelgroep kan worden versterkt.Daarbij sluiten we aan bij de realistische benadering die ook in het coalitieakkoord wordt genoemd.
Mensen begeleiden naar perspectief of waar het aan de orde is: naar terugkeer. Voorzitter, we vragen vandaag niet alleen om antwoorden, we vragen om een concrete stap vooruit, om mensen met betrokken partijen te onderzoeken wat werkt, wat mogelijk is en wat we kunnen doen en vervolgens de raad hierover te informeren. Want een stad die haar verantwoordelijkheid neemt, zorgt ervoor dat mensen niet onzichtbaar worden en dat fundamentele basisrechten in de praktijk toegankelijk zijn. Laten we daarom werken aan een Rotterdam waarin menswaardigheid, veiligheid en verantwoordelijkheid hand in hand gaan. Want Volt weet dat dit slimmer en pragmatischer kan. In Zürich wilde ze stigmatisering tegengaan en ontwikkelden ze de Züri City Card, een inspirerend Europees initiatief dat laat zien hoe je mensen meer zekerheid toegang tot voorzieningen en perspectief kan bieden. Dit kan ook in Rotterdam. Want als mensen zich kunnen identificeren en beter in beeld zijn, kunnen zorgverleners, maatschappelijke organisaties en handhaving hun werk beter doen. Dat is niet alleen menswaardig, maar draagt ook bij aan de veiligheid, individuele vrijheid en eigen verantwoordelijkheid. Een motie ‘een Rotterdams stadspaspoort: basisrechten voor ongedocumenteerde Rotterdammers’ willen we nu gaan indienen om de mogelijkheden concreet te onderzoeken en dit te realiseren.
Deze motie dienen we samen in met D66, PRO, BIJ1, ChristenUnie, Partij voor de Dieren en de SP. Laat Rotterdam niet alleen leren van andere Europese steden, maar laten wij een voorbeeld worden voor de rest van Europa. Dank u wel. De VOORZITTER: De heer Soytekin heeft een vraag. De heer SOYTEKIN (denk): Een heel korte vraag. Zo’n stadspaspoort, as je kijkt naar het coalitieakkoord, staat er: wij bieden ongedocumenteerden geen valse hoop. Dat heeft u voor getekend. Vindt u niet dat een stadspaspoort dan ook iets kan zijn wat valse hoop geeft aan mensen die dan toch teruggestuurd moeten worden? De VOORZITTER: Mijnheer Wempe. De heer WEMPE (volt): Dank voor de vraag. Ik denk niet dat het valse hoop geeft. Integendeel zelfs. Ik denk juist dat je mensen de kans geeft om te laten zien wie ze zijn, dat ze uit de schaduw kunnen treden en op die manier juist een plek in Rotterdam kunnen krijgen. Tegelijkertijd zeg ik ook dat wanneer iemand uitgeprocedeerd is en al weet dat er geen hoop is, dat er dan wel wordt gekeken naar wat is het perspectief voor deze persoon en dat kan ook terugkeer zijn. De VOORZITTER: De heer Soytekin. De heer SOYTEKIN (denk): Dus eigenlijk zegt u: degenen die teruggestuurd moeten worden, we weten niet wie dat zijn, die zouden nu ook een stadspaspoort kunnen krijgen. De VOORZITTER: De heer Wempe.
De heer WEMPE (volt): Het is correct dat iemand dan een stadspaspoort kan krijgen. Tegelijkertijd weten we dan ook dat in het proces er, wat ons betreft, maar goed, er wordt nog een uitwerking gedaan en er wordt onderzoek gedaan, wordt wel het gesprek aangegaan van wat is het perspectief voor u? Juist ook om die valse hoop niet te geven. De VOORZITTER: De heer Soytekin. Notulen raadsvergadering van 15 oktober 2026 pagina 1693 De heer SOYTEKIN (denk): Wat wordt er dan precies onderzocht? Dat is mij niet helemaal duidelijk. U geeft aan: er worden onderzoeken gedaan. Waar doelt u precies op? De heer WEMPE (volt): Er wordt gekeken hoe we dit het beste kunnen inrichten, zodat het ook werkt voor de stad van Rotterdam. De heer SOYTEKIN (denk): Dat is uw voorstel toch? Of heb ik dat mis? Dat wordt nu niet gedaan, neem ik aan. De heer WEMPE (volt): Dit staat in de motie. De VOORZITTER: De heer Wempe heeft de volgende motie ingediend. Motie 12. Een Rotterdams stadspaspoort: basisrechten voor ongedocumenteerde Rotterdammers “De Gemeente Rotterdam, in vergadering bijeen op 15 oktober 2026 ter bespreking van het agendapunt '7.2 Debat n.a.v.
Regeling van werkzaamheden over 'Versterk de positie van ongedocumenteerde Rotterdammers’; constaterende dat: - er in Rotterdam naar schatting 5.000 tot 10.000 ongedocumenteerde mensen wonen en bijdragen aan de lokale samenleving; - ongedocumenteerden op grond van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) en het VN-Kinderrechtenverdrag (IVRK) recht hebben op fundamentele basisvoorzieningen, zoals medische noodzakelijke zorg, basisonderwijs voor kinderen, rechtsbescherming en bescherming tegen uitbuiting; - het ontbreken van een geldig identiteitsbewijs mensen uitsluit van toegang tot basisvoorzieningen; - steden als Zürich positieve ervaringen hebben met stadspaspoorten waarmee iedereen zonder documenten toegang krijgt tot basisvoorzieningen; overwegende dat: - gemeenten op grond van internationale verdragen een zorgplicht hebben om menswaardige opvang en toegang tot essentiële voorzieningen te waarborgen; - een gemeentelijk stadspaspoort een effectief middel kan zijn om de toegankelijkheid tot basisvoorzieningen te waarborgen en identificatie op lokaal niveau te vergemakkelijken; - momenteel het Erasmuspaspoort een goede eerste basis vormt voor het stadspaspoort; - het lokaal borgen van basisrechten bijdraagt aan openbare orde, veiligheid, sociale cohesie, volksgezondheid, en het tegengaan van uitbuiting en criminaliteit; - er in het coalitieakkoord wordt
ingezet op een realistische benadering en begeleiding naar perspectief of terugkeer; verzoekt het college: - in gesprek te gaan met onderwijsinstellingen, handhaving, politie en maatschappelijke partners, zoals Stichting ROS, om in kaart te brengen hoe het stadspaspoort voor ongedocumenteerden en hoe deze kan worden vormgegeven en verbeterd, zodat dit een betere toegang biedt tot basisvoorzieningen en de mogelijkheid biedt zich lokaal te identificeren; - te onderzoeken hoe het stadspaspoort kan worden ingezet als instrument om de grip op en het contact met deze doelgroep te vergroten, zodat maatschappelijke partners hen beter kunnen begeleiden richting perspectief; - het Erasmuspaspoort te gebruiken als fundament voor het stadspaspoort; Notulen raadsvergadering van 15 oktober 2026 pagina 1694 - de raad te informeren over dit overleg en het moment van ingang van het stadspaspoort; en gaat over tot de orde van de dag.” w.g. H. Wempe, A.J.A. Maassen, S. Leewis, T.J.D. Isaack, G.G. van Dijk, Z.P. Coşkun en E. Başoğlu De motie is voldoende ondersteund en maakt deel uit van de beraadslagingen. De VOORZITTER: Zijn er nog andere leden die het woord wensen? De heer Başoğlu. De heer BAŞOĞLU (sp): Dank u wel, voorzitter. Bed, bad, brood, basisrechten.
Honderden Rotterdammers waren aanwezig bij protesten die wij samen met bondgenoten hebben georganiseerd in solidariteit met ongedocumenteerde mensen. Hartverwarmend om te zien hoe Rotterdammers opstonden om hun mede-Rotterdammers te steunen met leuzen als bed, bad, brood, basisrechten. Zoals al in de aanvraag staat, zijn er naar schatting 5000 tot 7000 ongedocumenteerde mensen in Rotterdam. Deze mensen hebben een dak boven hoofd nodig, zorg en vooral ook zekerheid. Ik wil het woord mensen benadrukken, omdat het soms lijkt alsof deze mensen niet mogen bestaan. Veel van deze mensen zijn afhankelijk van de mensen die hun onderdak bieden of een eventuele werkgever. Ongedocumenteerde mensen hebben vaak nauwelijks mogelijkheden om achterstallig loon op te eisen en misstanden te melden. Zo wordt de onzekerheid waarin deze mensen leven, omgezet tot goedkope arbeid voor de mensen die van deze afhankelijkheid profiteren. Er is dus sprake van een extreem scheve machtsverhouding. Wij vinden het niet alleen belangrijk dat er voorlichting is, we willen vooral dat deze mensen een daadwerkelijk alternatief hebben. Als SP staan we voor solidariteit tussen mensen in de werkende klasse en dat deze mensen zich kunnen verzetten tegen uitbuiting. Hiervoor is voor iedereen veilige opvang, toegang tot zorg en toegang tot recht nodig, ongeacht je verblijfsstatus.
Wij willen de positie van de werkende klasse versterken tegenover eventuele werkgevers en verhuurders die in sommige gevallen van hun afhankelijkheid profiteren. Voorzitter, volgens de SP mag niemand gedwongen worden om een uitbuiting te accepteren. We zijn benieuwd hoe de wethouder daarnaar kijkt. Is de wethouder het daarmee eens? We hebben samen met andere partijen verschillende moties ingediend. Tot zover onze bijdrage. De VOORZITTER: Dank u. Andere leden nog? Niet. Wethouder Nunnely. Mevrouw NUNNELY (wethouder): Dank u wel, voorzitter. De situatie voor ongedocumenteerden in onze stad is moeilijk. Ze vallen vaak tussen wal en schip. Dat heb ik een aantal van jullie ook al horen zeggen. Hoewel er voorzieningen beschikbaar zijn, weten zij niet altijd goed deze voorzieningen te vinden. Ouderen, jongeren en dreamers ervaren allemaal problemen. Gelukkig hebben we wel instanties in de stad, zoals de Pauluskerk en het ROS, die deze groep actief ondersteunen. Wij zijn hen daar dan ook dankbaar voor. Als college gaan we daarom aan de slag. We gaan kijken hoe we bestaande voorzieningen beter kunnen laten aansluiten op behoeftes en hoe we betere ondersteuning kunnen ontwikkelen. Daarbij gaan we de raad in de komende periode goed informeren. We willen jullie daarin meenemen om echt een verbetering te brengen voor deze groep en blijven in gesprek met maatschappelijke organisaties.
Naar aanleiding van de moties, maar met name een aantal vragen die ik heb gekregen, die ik zal beantwoorden, van BIJ1. Wat gaan we doen om ongedocumenteerden die niet dakloos zijn, wat ik net ook al heb aangegeven: ook deze mensen hebben recht op de basisvoorzieningen gezondheidszorg. Deze worden bekostigd via het CAK. Onderwijs tot 18 jaar heeft juridische bijstand. Of wij als college erkennen dat deze drempels er zijn. Het leven van deze mensen is echt complex. We erkennen deze problemen. We zouden dan ook de raad willen verzoeken om, als zij horen wat de knelpunten zijn, om in gesprek te gaan. Forum voor Democratie heeft de vraag gesteld: waar ligt onze Notulen raadsvergadering van 15 oktober 2026 pagina 1695 grens in de zorg voor ongedocumenteerden? We doen wat we wat nodig is voor kwetsbare mensen in deze samenleving. Dit college staat voor een humane behandeling van iedereen die zich in onze stad bevindt. Zorg aan ongedocumenteerden is rijksbeleid en dat voeren we uit via CAK. De VOORZITTER: De heer Isaack heeft een vraag. De heer ISAACK (bij1): U gaf net aan dat we in gesprek kunnen gaan. Met wie dan? Met u, neem ik aan. Ik kan u een paar suggesties al meegeven: toegang tot niet-acute zorg, woning, als het gaat om werk zijn er talloze voorbeelden. Bij dezen. De VOORZITTER: De wethouder. Mevrouw NUNNELY (wethouder): Dank. Ja, graag, we gaan in gesprek.
We weten ook, daarom dat ik net in mijn inleiding heb aangegeven dat we ook als college aan de slag gaan om zoveel mogelijk zaken in beeld te brengen. De VOORZITTER: U vervolgt uw betoog. Mevrouw NUNNELY (wethouder): Dank u wel. Dan ga ik door naar de moties die zijn ingediend. De motie van de ChristenUnie samen mag je als ongedocumenteerde ook veilig thuis. Deze motie willen we omarmen, ook omdat de signalen dat ongedocumenteerde bij Veilig Thuis niet goed terechtkomen, willen we daarom ook dat gesprek aangaan. De motie geen loket zonder vervolg. Ook deze motie kunnen wij omarmen en willen wij omarmen. Met name ook vanwege de signalen die op verschillende manieren ook tot ons zijn gekomen.De motie ongedocumenteerde Rotterdammers in beeld. Deze motie willen wij ook omarmen. Op dit moment is er weinig inzicht, daarom is het een motie die ondersteunt om nog meer inzicht te krijgen. De motie van Partij voor de Dieren, BIJ1, DENK en SP, versterkde positie van staatloze mensen, erken Palestina. We gaan niet over buitenlandbeleid, maar deze motie is technisch uitvoerbaar. We lobbyen vaker over beleidswijzigingen, maar ik wil deze motie oordeel raad geven. De motie van Forum voor Democratie, geen mandaat, remigratie beter dan de straat. De VOORZITTER: De heer Buijt heeft een vraag. De heer BUIJT (lr): Even wachten. Er wordt in een motie gevraagd, erken de staat Palestina.
U geeft aan: dat is buitenlandbeleid, maar we geven oordeel raad. Oordeel raad betekent: wat betreft het college, stemt de raad ermee in. Kunt u dat toelichten? Want ik ben echttotaal verbijsterd. De VOORZITTER: De wethouder. Mevrouw NUNNELY (wethouder): We hebben naar deze motie gekeken, een lobby en het is technisch uitvoerbaar. Als uw raad bepaalt om deze motie te omarmen, dan is de opdracht aan het college om in gesprek te gaan. Dat is het standpunt op dit moment. De VOORZITTER: De heer Buijt. De heer BUIJT (lr): Oordeel raad impliceert in deze raad dat het wat betreft het college akkoord is, maar dat u het verder aan de raad laat wat u daarvan vindt. Maar u gaat helemaal niet over buitenland beleid en dit is een heel gevoelige kwestie. Eigenlijk zegt dit college: wat ons betreft, gaan wij als Rotterdam Palestina erkennen. Dat kan toch niet zomaar? De VOORZITTER: De wethouder. Notulen raadsvergadering van 15 oktober 2026 pagina 1696 Mevrouw NUNNELY (wethouder): Dank u wel, voorzitter. Als Rotterdam kunnen wij niet Palestina erkennen. Dat weet u ook. Maar als Rotterdam kunnen wij wel met Den Haag in gesprek. Daarom is deze motie oordeel raad. Dan ga ik door naar de motie van Forum voor Democratie: geen mandaat, remigratie beter dan de straat. Daar was ik al aan toegekomen, die gaan wij ontraden.
De motie documentatie humane behandeling en remigratie moet ik helaas ook ontraden. De motie van DENK, 1 aanspreekpunt voor ongedocumenteerde Rotterdammers. Deze motie moet ik ontraden. Daarnaast de zorg voor ongedocumenteerden waarin wordt verzocht voor de zorggarantie, die wordt behandeld door mijn collega, de heer Segers-Hoogendoorn. Tot zover. De VOORZITTER: Wethouder Segers-Hoogendoorn. De heer SEGERS-HOOGENDOORN (wethouder): Voorzitter, dank. Als het goed is, zijn er nog 3 moties op het terrein van zorg. De eerste en de tweede van de ChristenUnie en inderdaad de tweede van DENK. In zijn algemeenheid, als het gaat over die medisch noodzakelijke zorg, dat is ook voor ongedocumenteerden beschikbaar. Alleen de wegen daarnaartoe zijn niet altijd helder. Voor zorgverleners klopt het inderdaad ook dat niet altijd helder is: wat is er nou wel en niet verzekerd en hoe doen we dat? Daar wijzen allebei de moties van de ChristenUnie op. De ene de ene kant op en de andere de andere kant op. De motie van DENK gaat ook over de medische zorg. Het gaat dan wel over medisch noodzakelijke zorg, voorzitter. Dat is wel een verschil. In die zin moet ik op de motie van DENK zeggen, die ik nu ook overigens voor het eerst zie, maar ik kan hem wel appreciëren, dat is verder geen punt. Daar is wel de formulering zodanig dat het veel ruimte laat voor het type zorg.
Het gaat uiteindelijk over de medisch noodzakelijke zorg. Zoals die nu geformuleerd staat, kan ik hem alleen maar ontraden, omdat die te verstrekkend is en wij daarmee buiten onze juridische bevoegdheden treden. Maar als het gaat over medisch noodzakelijke zorg, wijst die ongeveer op hetzelfde wat de ChristenUnie vraagt. Het is goed om te weten dat wij samenwerken met de straatdokters. Dat weet u waarschijnlijk al ook, via de voorzitter. We werken ook samen met de Samenwerkende Rijnmond Ziekenhuizen. Daar zitten we in een werkgroep die specifiek kijkt naar hoe maak je nou de zorg toegankelijk, ook voor groepen die die onverzekerd zijn en die de zorg vaak niet makkelijk weten te vinden. Ik zou zeggen: we zetten daar al best wel heel veel op in. Dan zou ik kunnen zeggen: het is overbodig. Maar ik lees uw motiesdan wel allebei als van: breng ook nog actief in kaart wat er nu mogelijkerwijs belemmerend is, wat nu in de praktijk aan de ene of aan de andere kant als belemmerend wordt ervaren. Daarvan zou ik kunnen zeggen: het kan altijd beter. Laten we daar dan ook specifiek naar kijken. Ik zou, voorzitter, dan motie 1 en 2 van de ChristenUnie en anderen daarmee kunnen omarmen. Dank u wel. De VOORZITTER: Dank u. De heer Soytekin. De heer SOYTEKIN (denk): Een punt van orde. Er wordt nu een paar keer gezegd: ik heb de motie niet eerder gezien, et cetera, et cetera.
Ik vind het op zich vervelend.Ik kan, staande het debat, een motie schrijven en indienen. Dat wordt nu een paar keer als argument gebruikt om hem … De heer Segers-Hoogendoorn overigens wel, u heeft hem netjes beoordeeld. Dank daarvoor. Ik zou toch van mevrouw Nunnely een appreciatie willen, want de reden was nu: ik zie hem net, dus ik kan hem niet omarmen. Ik zou daar wel graag een toelichting op willen, laat ik het zo zeggen. De VOORZITTER: Het is zo dat inderdaad staande het debat een motie kan worden ingediend. Dat kan altijd gebeuren. Het is alleen, ik denk dat dat wordt gezegd, als we hem iets eerder zien, dat je ook iets meer een diepgaandere onderbouwing kunt krijgen waarom een motie wel of niet kan. Het is in uw eigen overweging of u dat wel of niet wil doen. Maar uw concrete vraag is nu of u meer onderbouwing kunt krijgen van wethouder Nunnely of een motie wel of niet … Ik zoek even naar het concrete punt, laat ik het zo zeggen. Notulen raadsvergadering van 15 oktober 2026 pagina 1697 De heer SOYTEKIN (denk): Ik miste inderdaad een toelichting bij het ontraden van de motie. Ik heb hem gehoord als: ik zie hem vrij recent en ik heb ook gezien dat de motie enige gelijkenissen heeft met de motie van de ChristenUnie die wel wordt omarmd. Dan zoek ik wel naar een toelichting. De VOORZITTER: Ik zie dat de wethouder kan reageren.
Nogmaals, als u hem iets eerder meegeeft, heeft u kans op meer toelichting. Maar alsnog, inderdaad, de vraag of de onderbouwing te geven is door de wethouder. De heer SOYTEKIN (denk): Daar wil ik wel kort op reageren, voorzitter. Heel veel moties dienen wij van tevoren in. Wellicht dat dat in deze niet is gebeurd. Dat weet ik niet. Dan wil ik ook wel meegeven dat wij adviezen over moties niet of nauwelijks binnenkrijgen, zodatwe daar mee aan de slag kunnen. Het is wel wederkerig. De VOORZITTER: Helder. De wethouder gaat nu een reactie geven. Mevrouw NUNNELY (wethouder): Dank, voorzitter. Ik heb de motie inderdaad nu niet inhoudelijk kunnen beoordelen. Dat heeft er ook mee te maken dat er een aantal dictums in staan en dat is belangrijk om zorgvuldig uit te zoeken, kost het geld, voordat ik een motie hier omarm. Als u mij de ruimte geeft. kan ik daar een check doen. Maar waarschijnlijk kost het toch middelen, dus daar wil ik zo meteen nog op terugkomen. Is dat akkoord voor u, de heer Soytekin? Ja, dank. De VOORZITTER: Waren er nog andere punten die u nog moest benoemen? Mevrouw NUNNELY (wethouder): Ja, ik heb ook een motie van Volt. Die ben ik vergeten te beantwoorden. De motie over het Rotterdamse stadspaspoort basisrechten voor ongedocumenteerde Rotterdammers.
Deze kunnen we omarmen om vooral ook, wat ik al eerder heb aangegeven, in gesprek te blijven over wat de mogelijkheden zijn om deze pas verder te kunnen ontwikkelen. Tot zover. De VOORZITTER: Dan is het woord aan wethouder Kockelkoren. Mevrouw KOCKELKOREN (wethouder): Voorzitter, ik had nog 1 motie en 2 vragen. Motie 7 van de Partij voor de Dieren, ChristenUnie, BIJ1 en SP vraagt om, in navolging van Amsterdam en Utrecht, te voegen bij de rechtszaak bij de Raad van State in november. Wij hebben het daar in de commissie heel uitgebreid over gehad. Deze rechtszaak loopt al 2 jaar en Rotterdam is formeel geen belanghebbende. Dat hebben we toen ook uitgebreid gewisseld. De stukken van de partijen die zich hebben gevoegd bij die rechtszaak liggen ook al bij de rechtbank. Dus het voegen bij de rechtszaak, krijg ik terug van onze juristen, kan daarom niet meer. Utrecht en Amsterdam hebben hun stukken al aangeleverd en procedureel gezien is dit daarom voor Rotterdam een gelopen race. Wel heb ik bij de commissievergadering ook toegezegd dat ik met de advocaat van de belanghebbenden het gesprek wil voeren. Dat gesprek heb ik gepland, dat staat eind volgende week. Dat is in antwoord op de vragen die toen zijn gesteld.
Wij zijn ook bereid om te laten weten wat daar dan de uitkomst van is en wat we kunnen met de input uit dat gesprek met de advocaat, dus wat dan nog de mogelijkheden zijn voor Rotterdam om hetzij steun uitspreken, hetzij te kijken: wat kunnen wij doen in het geval van die rechtszaak. Daar kan ik u dan ook over informeren. Dat zal dan, denk ik, ergens in november zijn. Dan had ik nog vragen van DENK over de winteropvang. Daar ben ik zowel in de commissie als in het hier voorafgaande debat heel uitgebreid op ingegaan. De vragen die u stelde, gingen ook vooral over, eigenlijk gericht aan de fracties, van zit er nou nog verschil van mening? Dat is uitgebreid gewisseld, daar wil ik het bij laten. Notulen raadsvergadering van 15 oktober 2026 pagina 1698 De VOORZITTER: Mevrouw Maassen nog een vraag? De veegronde begint nu. Mevrouw MAASSEN (d66): Ik had een vraag gesteld over de 1,3 miljoen die is gereserveerd en wat er dan gebeurt op het moment dat de mensen die in beroep zijn gegaan in het ongelijk worden gesteld en of dat dan geldt voor die 17 of voor die 12 personen. Ik had ook een vraag gesteld over de uitleg van de protocolmotie. Als het nodig is, kan ik die herhalen. Maar misschien met deze referentie … De VOORZITTER: De heer Soytekin. De heer SOYTEKIN (denk): Dank, voorzitter. Ook in de technische tijd.
Ik heb inderdaad de discussie benoemd maar ik heb ook wel degelijk de vraag gesteld, omdat er heel veel onduidelijkheid, bij mij in ieder geval bestaat, over hoe zit dat nou met die groepen? Moeten ze zich nou wel of niet van tevoren aanmelden? Bijvoorbeeld bij EU-arbeidsmigranten zien we ze ook als een bepaalde groep. De VOORZITTER: Het punt is helder. De heer SOYTEKIN (denk): Ik was nog niet klaar. De VOORZITTER: Een veegronde is een vraag. Een korte vraag graag. De heer SOYTEKIN (denk): Ik heb nog een tweede onbeantwoorde korte vraag. Dat gaat over de passage van het coalitieakkoord. Mijn vraag was: waar focust het college zich op? Gedwongen terugkeer of, zoals Volt het bijvoorbeeld omschrijft, een menswaardig bestaan. De VOORZITTER: Helder. Anderen? Niet. Er waren vragen voor wethouder Kockelkoren en volgens mij ook nog voor wethouder Nunnely. Mevrouw KOCKELKOREN (wethouder): D66 had gevraagd: hoe zit het nou met die 1,3 miljoen? Die hebben wij gereserveerd om er zeker van te zijn dat als de uitspraak is dat het Rijk niet meer betaalt, dat we wel die groep die we opvangen, kunnen blijven opvangen. Het is lastig om nu vooruit te lopen op de uitspraak, want die kennen we nog niet. Als de uitspraak er ligt, gaan we hem ook beoordelen op voor welke groep dat dan geldt, voor hoeveel personen in Rotterdam dat dan op gaat. Dat is een beetje vooruitlopenop de zaak.
Dat maakt hem ingewikkeld. Wat ons natuurlijk zou helpen, is als de uitspraak is: hetRijk gaat weer betalen, dan hebben we geld over. Dat zou prettig zijn voor de andere opgaven die we hebben. Dat geldt ook een beetje, over de protocolmotie, is er dan nog steeds ruimte voor? We verwachten juridisch, want onze juristen gaan ook naar die eerdereuitspraken, zijn daarbij aanwezig geweest, ze verwachten dat het een systeemuitspraak is. Maar ook daar kunnen we niet helemaal op vooruitlopen. Ik heb eerder ook toegezegd: zodra die uitspraak er ligt, zullen wij ook bij uw raad terugkomen van wat betekent dat dan voor Rotterdam en hoe interpreteren wij dat dan, wat betekent dat dan ook voor de financiering en welke groep van de groep kunnen we dan wel of niet opvangen? Hoe gaan we dat allemaal lezen? De VOORZITTER: Mevrouw Maassen. Mevrouw MAASSEN (d66): In de tussentijd kan het natuurlijk zo zijn dat er weer mensen in beeld komen. Daar is die motie ook voor bedoeld. Dat was ook een bevestigende vraag, dat het ook op die manier uitwerkt, die motie. Dus dat als je nieuwe mensen in beeld krijgt die zo kwetsbaar zijn dat ze niet op straat kunnen slapen, dat ze ook in mei, dat die protocolmotie er dan voor zorgt dat ze een bed hebben. De VOORZITTER: De wethouder.
Notulen raadsvergadering van 15 oktober 2026 pagina 1699 Mevrouw KOCKELKOREN (wethouder): Ik heb in elk geval die gevallen nog niet op mijn bureau gehad. Dat is de praktische vraag. We gaan natuurlijk op 1 november met de permanente winteropvang open, dus dan hebben we van 1 november tot 1 april ook zaken geregeld. Daarvoor is ook de uitspraak van de rechtszaak. Ik denk dat er in praktische zin gebeurt wat u vraagt en dat we na de uitspraak van de rechtszaak op die verschillende onderdelen terugkomen: hoe gaan we daarmee verder? Dan nog op de vragen van DENK. Ik ben echt heel uitgebreid in het vorige debat op al de zaken die u heeft benoemd ingegaan. Het lijkt me echt overbodig om dat nog een keer te gaan doen. De VOORZITTER: Wethouder Nunnely. Mevrouw NUNNELY (wethouder): Dank u wel, voorzitter. De vraag van de heer Soytekin van DENK. Mijn collega heeft net ook al aangegeven dat we daar in het commissiedebat bij stil hebben gestaan. Maar het in kaart brengen van de situatie en terugkeer bespreken en verwijzen mensen naar de terugkeertrajecten, dat is onderdeel van de mensen goed in kaart brengen. Gedwongen terugkeer ligt bij het Rijk, niet bij de gemeente. Vanuit de gemeente maken we toegang tot zorg wel toegankelijk, als antwoord op uw vraag. Daarnaast zou iknog terugkomen op de motie die u heeft ingediend over 1 aanspreekpunt voor ongedocumenteerde Rotterdammers.
Die ga ik ontraden. Dat heeft te maken met het feit dat we van de ChristenUnie ook al een soortgelijke motie hebben ontvangen die een gelijke strekking heeft en tegelijkertijd ook aangeeft om in gesprek te gaan en ook te onderzoeken. Ik vind het goed om op deze manier eerst die motie af te wachten en dan de gesprekken af te wachten. Ik had nog de vraag openstaan van de VVD. De vraag: doen we alles watwe kunnen om mensen te helpen met terugkeer? We brengen de situatie in kaart, om dat nogmaals aan te geven wat de situatie is van de mensen. Bij gedwongen terugkeer ligt bij hetRijk en niet bij de gemeente. Om te voorkomen dat er nog openstaande vragen openblijven. De VOORZITTER: Zijn daarmee alle vragen beantwoord? Dan komen we bij de tweede termijn. Geen behoefte aan een tweede termijn? Dan zijn we hiermee aan het einde gekomen van agendapunt 7.2. Stemmingen vanavond in het stemvenster. 7.4 Debat over 'Rotterdamse haven op één rijstrook', aangevraagd door het lid Abrahamse De VOORZITTER: Dan gaan we meteen door met agendapunt 7.4, het debat over de Rotterdamse haven op 1 rijstrook. Het is aangevraagd door mevrouw Abrahamse. Mevrouw ABRAHAMSE (vvd): Dank u wel, voorzitter. Dagelijks maken 15.500 vrachtwagens gebruik van de Suurhoffbruggen. De werkzaamheden aan de brug kosten het bedrijfsleven 6 ton per dag.
Dat betekent dat elke week dat de brug niet volledig operationeel is, het onze economie 4 miljoen kost, 4 miljoen euro dus. Actie is nodig. Ik ben blij dat de wethouder in de actua al heeft bevestigd dat hij ook aandringt bij de minister van Infrastructuur en Waterstaat op het belang van de snelle renovatie van de oude Suurhoffbrug. Maar het probleem staat niet op zichzelf. Laatst was er al een vrachtwagen gekanteld en een ongeluk op de A15, waardoor het ook beide kanten helemaal vastliep. Wat als er straks nog iets gebeurt met de Suurhoffbruggen, of als de Calandbrug of de Thomassentunnel geblokkeerd zijn door een ongeluk? In de komende weken ligt ook de weg tussen Ridderkerk en de Beneluxtunnel eruit en dan hebben we het nog niet over alle andere werkzaamheden die de komende tijd gepland staan op de Rotterdamse Ring. We hebben een prachthaven, we hebben een sterke haven en we hebben de grootste haven van Europa. Maar wel een haven die flink afhankelijk is van een paar bruggen en een paar tunnels. Woensdag concludeerde de Rekenkamer van Nederland ook nog dat de bruggen in Nederland niet klaar zijn voor groot militair transport. Zonder dat we dan ook een specifiek lijstje hebben van om welke bruggen dat gaat, kunnen we al aannemen dat dat sowieso ook gaat over de bruggen in onze haven.