1706364-A-INWONER-Geboren en getogen Roosendaalse die zich zorgen maakt (Geanonimiseerd)

Geachte griffier , Ik schrijf u als geboren en getogen Roosendaalse en als moeder van een dochter van twee jaar. Ik voel steeds sterker de behoefte om mijn zorgen uit te spreken over wat ik de afgelopen maanden in mijn eigen stad zie gebeuren. In de afgelopen zes maanden heb ik het gevoel dat Roosendaal zichtbaar aan het veranderen is. Ik zie steeds meer dakloosheid , drugsgebruik en mensen die op straat verblijven. Situaties die voor mijn gevoel steeds normaler lijken te worden in het straatbeeld. Ik begrijp heel goed dat mensen die dakloos zijn of met verslavingsproblemen te maken hebben hulp nodig hebben. Ik gun iedereen een menswaardig bestaan en ik wil niemand veroordelen om zijn of haar situatie. Maar tegelijkertijd wil ik ook heel duidelijk zeggen: mijn gevoel van veiligheid gaat extreem achteruit. Ik ben gewoon een hardwerkende moeder uit Roosendaal. Ik wil mijn leven leiden , mijn werk doen , sporten en mijn dochter veilig laten opgroeien. Ik wil mij veilig voelen in mijn eigen buurt en in mijn eigen stad. En juist dat gevoel begin ik steeds meer kwijt te raken. Ik loop vrijwel iedere ochtend ongeveer een uur buiten en kom daarbij regelmatig meerdere dakloze mensen tegen. Inmiddels is het niet ongewoon dat ik er tijdens één wandeling meerdere tegenkom. Ook geef ik buiten sportlessen , regelmatig in de avond.

Daar heb ik situaties meegemaakt die mij echt zijn bijgebleven. Ik heb TENTEN gezien waar mensen verbleven en drugs gebruikten. Ik heb een drugsdeal letterlijk voor mijn neus zien plaatsvinden en ik heb situaties meegemaakt waarin ik mij dreigend en onveilig voelde. Ik woon daarnaast tegenover een speeltuintje. Een plek waar mijn dochter straks gewoon lekker zou moeten kunnen spelen. Tegelijkertijd zie ik daar regelmatig dakloze / arbeidsmigranten hangen , gebruiken en zoeken naar lege flessen. Dat zorgt ervoor dat ik mij als moeder steeds vaker afvraag: is dit nog de omgeving waarin ik mijn dochter wil laten opgroeien? Ook zie ik dingen die mij diep raken. Zo heb ik langs een beekje kleding zien hangen die daar kennelijk was gewassen en te drogen hing. Ik begrijp dat daar een verhaal en vaak veel problemen achter zitten. Maar het laat tegelijkertijd zien hoe zichtbaar de problematiek inmiddels is geworden. En dat baart mij zorgen. Ik wil niet wachten totdat onveiligheid voor inwoners volledig genormaliseerd is. Ik wil kunnen blijven zeggen dat Roosendaal mijn thuis is en dat ik hier mijn dochter graag wil laten opgroeien. Maar eerlijk gezegd ben ik inmiddels op het punt gekomen dat ik serieus nadenk over verhuizen. Niet omdat ik niet van Roosendaal houd. Juist omdat ik hier geboren en getogen ben, raakt het mij zo.

Ik vraag mij ook af hoe we als stad omgaan met de enorme ontwikkelingen aan de randen van Roosendaal, waaronder de komst van steeds meer grote magazijnen en bedrijven, terwijl tegelijkertijd de zichtbare problematiek rondom dakloosheid, drugs en leefbaarheid lijkt toe te nemen. Ik heb geen beleidsmatige oplossing voor dit probleem en ik schrijf deze brief ook niet om iemand persoonlijk verantwoordelijk te stellen. Ik wil simpelweg dat mijn stem als inwoner wordt gehoord. Ik ben een hardwerkende moeder uit Roosendaal. Ik wil mijn dochter hier veilig laten opgroeien. En op dit moment wordt mijn gevoel van veiligheid steeds kleiner. Dat vind ik zorgwekkend. Ik hoop daarom dat mijn brief onder de aandacht van de gemeenteraad wordt gebracht en dat er serieus wordt gekeken naar wat inwoners ervaren en hoe we ervoor kunnen zorgen dat Roosendaal een stad blijft waar gezinnen zich veilig en prettig voelen. Met vriendelijke groet, Geboren en getogen in Roosendaal (geanonimiseerd) (geanonimiseerd)