Input en praatstuk Dirk Franssen inzake evenementen (digitaal ter inzage)

In een korte tijd (ook nu net post corona waar men blij is weer iets te kunnen organiseren) worden organisatoren, buiten de reguliere en geldende (wettelijke) zaken, opgescheept met eisen en plannen die opgesteld moeten worden. Er is zoals het lijkt geen enkele onderscheid tussen commerciële evenementen en evenementen die door vrijwilligers/stichtingen/verenigingen worden georganiseerd. Hierbij speelt ook dat er verantwoordelijkheden worden belegd die mogelijkerwijs niet van vrijwilligers/stichtingen/ verenigingen kunnen worden gevraagd. Hierdoor worden deze vrijwilligers/stichtingen/ verenigingen geconfronteerd met flink oplopende kosten met als mogelijke uitkomst dat evenementen niet kunnen doorgaan. Het wordt op deze manier ook bijna niet meer mogelijk om op een verantwoorde wijze een evenement te organiseren. Dat geldt overigens mogelijk ook niet alleen voor de non-profit organisaties, maar ook voor evenementen die bedrijfsmatig danwel commercieel worden uitgevoerd. Waar heb ik het concreet over. Plannen die al langer bij de vergunningaanvraag moeten worden ingediend en die voor velen heel logisch zijn betreft bijvoorbeeld een veiligheidsplan, geluidsplan, opbouwplan, mobiliteitsplan danwel verkeers- en vervoersplan, afsluitingen/omleidingen. Hierover is bij de meeste vrijwilligers/stichtingen/verenigingen geen discussie.

Maar als je criteria bekijkt die vanaf nu (dus ook nog post corona en in één keer zonder meerjaren perspectief) doorgevoerd moeten worden, dan kunnen er mogelijk serieuze problemen ontstaan. Men kan er natuurlijk voor kiezen om voor elk plan professionals in te huren om het allemaal uit te zoeken en te regelen. Echter is dat voor vrijwilligers/stichtingen/ verenigingen meestal niet te betalen waardoor dus het eerder geuite risico van het niet doorgaan van het evenement een serieus risico wordt. Er zijn dan natuurlijk ook weer bedrijven (zie bijvoorbeeld bijlage 1) die handig proberen in te spelen op dit fenomeen en om dit soort aspecten allemaal goed te regelen. Maar vervolgens worden dus de vrijwilligers/stichtingen/verenigingen op hun beurt door de gemeente voor het blok gesteld dat ze het moeten implementeren. Hier zit dus de kern van het probleem Extra eisen die nu op tafel worden gelegd die naar mijn mening buitenproportioneel zijn voor in ieder geval de niet commerciële evenementen die door vrijwilligers/stichtingen/verenigingen worden georganiseerd: - Apart aanspreekpunt voor duurzaamheid binnen de organisatie; - Opstellen van een plan verkleinen milieu impact; - Info over duurzaamheid zichtbaar op evenement; - Stroomplan volgen Trias Energetica. - Afvalplan met een volledig gesloten retoursysteem voor drinkbekers. Waarom geen afbreekbare bekers toestaan i.v.p.

deze eis met zeer grote impact? - Aanvullend op de (zoals gezegd terecht) bestaande eis van een mobiliteitsplan, nu ook een plan waarbij de organisatie van het evenement de leveranciers moet monitoren op afgelegde afstanden en het type vervoersmiddel om de CO2 uitstoot te reduceren. - Waterplan waarbij je leidingwater altijd gratis zou moeten aanbieden aan bezoekers, dus niet alleen bij extreme hitte ter verkoeling (want dat is begrijpelijk), maar dus altijd. Met alle respect maar bovenstaande voorbeelden zijn naar mijn mening totaal buitenproportioneel en zelfs bijna lachwekkend. Ik vraag mij af of er wel een idee bestaat hoeveel impact dit heeft op een organisatie die bestaat uit vrijwilligers/stichtingen/verenigingen en of de gemeente een idee heeft waar men hen mee opzadelt. Buiten de gepaard gaande kosten zijn er ook heel veel meer mensen nodig. En ik herhaal maar weer, ook dat nog in een post corona tijd waar vrijwilligers/stichtingen/verenigingen het al zwaar genoeg hebben. Wellicht kan er in plaats van dat er duur betaalde organisaties ingeschakeld worden om deze eisen zo te pretenderen, bij de gemeente beter iemand met verstand van zaken in dienst worden genomen die voor de evenementen gaat kijken wat realistische en haalbare doelen zijn. Geen enkel evenement is namelijk met elkaar te vergelijken.

Daarbij kan dan ook in goed overleg tussen de gemeente en de organisaties zaken besproken worden waarvan het doorvoeren haalbaar en realistisch is en dan uiteraard ook met een realistisch tijdpad van bv 3 of 5 jaar en niet per direct. Tevens haal ik aan dat conform APV deze eisen helemaal niet opgelegd kunnen/mogen worden (zie bijlage 2). Op de huidige manier en zonder financiële compensaties naar vrijwilligers/stichtingen/verenigingen zijn een heleboel van deze eisen onuitvoerbaar. Met als mogelijk uiteindelijk resultaat minder evenementen in onze prachtige stad Roermond, waar evenementen thuishoren!