C 130 Maasparc Asselt Gemeenteraad.pdf

Swalmen e-mail: Betreft: Maasparc Asselt Swalmen, 12.05.2022 Geachte leden van de gemeenteraad, Afgelopen dinsdag werd er door de gemeente een informatieavond georganiseerd over de plannen voor een tweede jachthaven in Asselt. Eerst zette de initiatiefnemer de plannen uiteen en vervolgens werden er vragen van bewoners door de gemeente beantwoord. Dat de kwestie leeft onder de bevolking bewees een overvolle zaal met 160 aanwezigen. Op persoonlijke titel zou ik graag nog schriftelijk enkele korte reacties willen geven omdat u als leden van de gemeenteraad, en door ons als verkozen vertegenwoordigers, een beslissing over deze kwestie moet nemen. Ik hoop ook dat de afweging zal plaatsvinden op basis van argumenten en visie. Niet vanuit het standpunt dat men als raad tegen een muur staat omdat de – voldongen – juridisch kaders bepalend zijn. Asselt wordt gezien als de Parel van Limburg of op kleinere schaal de Parel van Roermond. Het dorp kent een lange duidelijk herkenbare geschiedenis en heeft in hoge mate zijn karakter als dorp aan de Maas behouden. Het is dus vanzelfsprekend dat het een beschermd dorpsgezicht is. Dergelijke plekken, waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan, worden steeds zeldzamer in Limburg.

Ontwikkelingen als de aanleg van infrastructuur, woningbouwlocaties, bedrijventerreinen en distributiecentra hebben een steeds grotere negatieve impact op het Limburgse landschap. Dat speelt ook in Roermond en omgeving en ik kan verwijzen naar de bouw van een appartementencomplex pal aan de Maas in Neer, het almaar uitdijende Outlet en de voortdurende oprukkende bedrijfsactiviteiten in het noorden en westen van de Roerstreek. Er verdwijnt veel en vaak wordt als argument vooruitgang, werkgelegenheid en het belang voor de stad aangevoerd. Pas later realiseren we ons dat de ontwikkelingen onomkeerbaar zijn en dat veel verloren is gegaan. Op dit punt staan we nu in Asselt, maar we kunnen het nog keren als we kijken wat voor argumenten er pro en contra zijn. Laat ik met het eerste beginnen. Tijdens de bewonersavond stelde de vertegenwoordiger van de initiatiefnemer dat de ambitieuze plannen een verrijking voor Asselt zouden zijn. Het was voor iedereen duidelijk dat de aanwezige bewoners daar heel anders over dachten en dat brengt me direct op het thema contra. Ik ga niet alles puntsgewijs behandelen, maar wil aandacht vragen voor enkele hoofdpunten. De eerste is nut en noodzaak. Veel van de provinciale en gemeentelijke ingrepen die tot kwaliteitsverslechtering van het landschap hebben geleid, waren ingegeven door economische, sociale of meer emotionele motieven.

Maasparc Asselt hoeft geen werkloosheid te bestrijden, een tekort aan horeca of recreatiemogelijkheden op te lossen of Roermond een nog belangrijker rol te laten spelen in de provincie of het land. Er is een schreeuwend tekort

aan arbeidskrachten en de toeristische druk in Asselt wordt al als te groot ervaren. Ieder weekend spelen zich bijna Venetiaanse toestanden af en de komst van een Maasparc Asselt zal dat alleen maar doen vergroten. Een tweede punt van zorg is de vaagheid van de plannen nu en in de toekomst. Mijn indruk is dat de initiatiefnemer de randen van de wet opzoekt, verantwoordelijkheden bij anderen legt, handhaving van de overheid verwacht en voor toekomst meer wil, maar dat nu nog niet kenbaar wil maken. Dit laatste, het telkens toevoegen van nieuwe elementen aan het park – ook wel bekend als de salamitactiek – is een grote zorg. Laat ik een voorbeeld geven, de bungalow-boten. Een jachthaven is er voor boten om mee te varen. Juridisch zou een betonnen bak met een motor een boot zijn en geen woonboot, vergelijkbaar met een woonwagen op een woonwagenkamp. Juridisch kan deze wagen rijden. Vragen van de bewoners om hoeveel woonboten het gaat, hoe het met de verhuur zit van deze woonboten, het mogelijke permanente karakter van bewoning en hoe dit gehandhaafd moet worden, worden afgedaan met de mededeling dat verantwoordelijkheid daarvoor bij anderen ligt, waarbij de initiatiefnemer aan de gemeente dacht.

Ik denk dat we met deze kwestie aan de vooravond staan van een jarenlang getouwtrek over verantwoordelijkheden, problemen gaan ervaren die permanente bewoning met zich meebrengt en de eventuele handhaving zal leiden tot ergernis van gebruikers, bewoners in de omgeving en het bevoegd gezag. Ik heb mij beperkt tot slechts twee punten, maar er is natuurlijk nog veel meer. Dat zal ongetwijfeld door anderen met meer kennis van zaken worden verwoord. De presentatie van Maasparc Asselt kon mij niet geruststellen, zeker toen als argument voor de verbetering van de biodiversiteit als uitgangssituatie de nooit gerealiseerde jachthaven van 2007 werd gebruikt. Alle ontwikkelingen op deze locatie kunnen alleen maar tot verslechteringen leiden, zoals onder andere toename stikstof, druk op de natuur, afname biodiversiteit, lichtvervuiling, meer verkeer en overlast, afname rust en de kwalitatieve vermindering van het beschermd dorpsgezicht. Maasparc stelt dat het een verrijking is voor Asselt. Ik moet constateren dat dit niet het geval is. Er natuurlijk wel een verrijking, maar die is voor de initiatiefnemers. De verliezers zijn de inwoners van Asselt en de inwoners van Roermond en Limburg die hun Parel aan de Maas kwijt zijn. Leden van de gemeenteraad, luister naar uw kiezers, neem uw verantwoordelijkheid en voorkom de ellende die het dorp Asselt te wachten staat. Met vriendelijke groet,