07 Bijlage 6 - A. Heijnen tekst

Spreektekst gemeenteraad – Zonnepark bij Linne Geachte raadsleden, wethouders en alle aanwezigen,

Dank u wel dat ik hier vandaag mag spreken.

Ik wil u uitnodigen om even niet alleen met het hoofd te luisteren, maar ook met uw hart. Met uw lijf. Met uw gevoel.

Als u wilt, sluit dan zachtjes uw ogen. Of laat uw blik rusten op een stil punt.

Adem rustig in… en langzaam uit.

Het is niet maar een stuk grond van 18 voetbalvelden, het is het Linnerveld. Dit is de natuur waar mijn vader mij als klein kind mee naartoe nam. Waar hij me liet zien hoe je kastanjes vond.

Waar ik als kind met de KVW langs liep op onze bosdag, en waar ik als tiener zelf asperges stak in het voorjaar.

En waar ik tegenwoordig nog wekelijks wandel, omdat het er zo mooi is.

Dit is mijn thuis, mijn geschiedenis, mijn herinnering.

Stel u nu voor dat u zich bevindt in het landschap

net buiten het dorp Linne. Op de rand van het Linnerveld.

De zon raakt uw gezicht. De wind speelt met het gras. U ruikt aarde. U hoort vogels zingen.

Misschien loopt u daar met uw kind, of uw kleinkind. U wijst: “Kijk, een vlinder.” Er is ademruimte. Rust. Verbinding.

En dan verandert het beeld.

U staat op dezelfde plek… maar de wind is weg. De lucht is warmer.

Voor u ligt een zee van zonnepanelen. Stalen frames omkaderen dunne platen glas, daarachter liggen lagen van silicium, verbonden met koperen draadjes en omhuld door kunststoffolies.

Materialen die ver van hier zijn gemaakt, gevormd in fabrieken, ver van het levende landschap waar u nu staat.

Het zoemt zacht,

een onzichtbare stroom loopt door kabels en omvormers — maar de grond eronder verliest haar vocht, haar leven, haar geur.

De stilte is niet meer stil.

Uw kind of kleinkind staat nog steeds naast u. U kijkt… en u voelt:

Wat geef ik hier eigenlijk door voor de komende 30 jaar?

En dan komen we terug, hier in deze zaal. En ik voeg iets toe wat u misschien nog niet wist.

De plek waar dit zonnepark moet komen, ligt veel dichter bij Linne dan bij welke dorpskern van Roerdalen dan ook.

Het raakt onze rand. Onze ademruimte. Onze natuur.

En toch zijn wij, inwoners van Linne, nooit geïnformeerd over deze plannen. Niet gehoord. Niet betrokken.

Niet over het Linnerveld.

Dat voelt niet alleen onrechtvaardig. Het is onrechtvaardig.

Roerdalen heeft 26 geluksplekken… verborgen parels van geluk… maar heeft iemand enig idee hoeveel en welke geluksplekken de inwoners van Linne hebben? Dit blijft onduidelijk, omdat we hierover niet goed geïnformeerd worden. Het Linnerveld is voor vele inwoners van Linne een ware parel van geluk!

Daarom stel ik u de vraag:

🌀 Wat voor wereld wens ik mijn kinderen en kleinkinderen toe? Een wereld van staal, systeem en ruis? Of een wereld van zon, wind, aarde, leven en stilte?

Want wat hier op het spel staat gaat over méér dan energie.

Het gaat over: • Verbinding • Vertrouwen • Leefbaarheid • En zorg voor de plek die ons draagt

Een zonnepark van deze schaal verstoort het microklimaat: • De lucht wordt warmer • Wind wordt geblokkeerd • De bodem droogt uit • Planten, vogels, insecten verdwijnen

En het brengt elektromagnetische belasting die sommigen letterlijk aan den lijve voelen: met onrust, hoofdpijn, slapeloosheid.

Maar er is nog een kant. De productie van zonnepanelen vraagt grondstoffen zoals bauxiet, koper en silicium. Voor de winning hiervan wordt vaak diep ingegrepen in kwetsbare ecosystemen, en dat gebeurt niet zonder menselijke gevolgen.

🌍 Naar schatting is 20% van de kinderen in Afrika betrokken bij arbeid, waaronder mijnbouw. Kinderen werken daar in gevaarlijke omstandigheden – zonder bescherming – om grondstoffen te delven die ook in zonnepanelen terechtkomen. Het verhaal van schone energie is dus niet altijd schoon.

En er zijn alternatieven. Daken. Parkeerplaatsen. Bedrijventerreinen. Plaatsen waar techniek al thuishoort.

Maar het Linnerveld – die hoort bij stilte. Bij adem. Bij leven.

Ik vraag u, en iedereen hier aanwezig:

🌱 Kies voor verbondenheid 🌱 Kies voor rechtvaardigheid 🌱 Kies voor een toekomst die voedt — niet alleen op papier, maar in het hart

Want:

Wij leven niet van stroom. Wij leven van de aarde. Van adem.

Van ruimte. Van rust. De parel van het Linnerveld, een Linner plekje van geluk.

Dank u wel. -Lieve groet Annemiek Heijnen