RIB 26 060 Bijlage E PlanMER - Ecologische Voortoets Binckhorst plansituatie B
Tekst van het document
Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 79 van 147 - Aanwezigheid van gebiedsvreemde soorten; - Een eenzijdig boomsoortenbestand; - Weinig structuurvariatie; - Lokaal veel opslag van esdoorn en Japanse duizendknoop. In het beheerplan (Provincie Zuid-Holland, 2018) zijn voor het habitattype maatregelen opgenomen om verjonging van het bos te stimuleren en exoten te verwijderen. Overige drukfactoren, knelpunten en maatregelen De natuurdoelanalyse voor Solleveld & Kapittelduinen (Arcadis et al., 2021) noemt voor het habitattype als knelpunten: - Gebrek aan verjonging; - Aanwezigheid van gebiedsvreemde soorten; - Een eenzijdig boomsoortenbestand; - Weinig structuurvariatie; - Lokaal veel opslag van esdoorn en Japanse duizendknoop. In het beheerplan (Provincie Zuid-Holland, 2018) zijn voor het habitattype maatregelen opgenomen om verjonging van het bos te stimuleren en exoten te verwijderen. Toename van de stikstofdepositie als gevolg van het plan De depositietoename op het habitattype H2180C Duinbossen (binnenduinrand) bedraagt maximaal 0,12 mol N/ha/jaar en is berekend voor een oppervlakte van 65,70 ha (61% van het areaal van het habitattype in het Natura 2000-gebied. De depositietoename op hexagonen met een overschrijding van de KDW vindt echter plaats op maximaal 23,7% van de oppervlakte.
De depositie op het habitattype neemt daardoor toe van gemiddeld 1589 naar 1589,12 mol N/ha/jaar. In de gebruiksfase is er geen depositietoename op dit habitattype. Effectbeoordeling - Op een klein deel van het habitattype (23,7% van de oppervlakte) is sprake van een matige overschrijding van de KDW. De gemiddelde stikstofdepositie was in 2023 lager dan de KDW. - Op deze oppervlakte vindt een toename van de stikstofdepositie plaats met 0,12 mol N/ha/jaar als gevolg van het plan. - De depositietoename als gevolg van het project is tijdelijk. Deze tijdelijke toename heeft geen invloed op de trend in de stikstofbelasting in het gebied, ongeacht welke trend hierbij optreedt, en heeft daarom geen invloed op het behalen van de instandhoudingsdoelen voor zover deze te maken hebben met de trend in stikstofdepositie in de komende jaren. - Omdat de depositietoename tijdelijk en gering is leidt deze in het areaal van het habitattype waar deze plaatsvindt niet tot een meetbare verandering in het nutriëntenaanbod voor het habitattype. Er zijn daarom geen meetbare veranderingen in de biomassaproductie van de vegetatie als gevolg van vermestingseffecten. De structuur en soortensamenstelling van de vegetatie verandert niet als gevolg van de depositietoename. De depositietoename leidt niet tot verdere vergrassing en verstruweling in het habitattype.
- De bodem van het habitattype is over het algemeen goed gebufferd, maar lokaal komen situaties voor die weinig gebufferd (meer) zijn. Het habitattype is daarmee lokaal gevoelig voor verdere verzuring. Effecten van verzuring treden in dit habitattype gradueel op, waardoor er geen risico bestaat van plotselinge omslagpunten bij kleine depositieverhogingen. De depositieverhoging is daarbij, mede gelet op de hoge achtergronddeposities die al lange tijd optreden, te gering om een meetbare verandering van de zuurgraad van de bodem te veroorzaken. Verdere verzuring van de standplaatsen als gevolg van de Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 80 van 147 geringe depositie in het zeer kleine deel van het areaal van het habitattype waar deze verhoging plaatsvindt kan daarom worden uitgesloten. - Omdat de samenstelling en structuur van de vegetatie niet verandert, zijn er geen gevolgen voor typische soorten planten en dieren in het habitattype. - De geringe toename van de stikstofdepositie heeft geen invloed op de effecten van maatregelen die de kwaliteit van het habitattype versterken, zoals het creëren van open plekken en verwijderen van exoten. De structuurkenmerken van de bossen worden niet beïnvloed.
Conclusie Voor het habitattype H2190C Duinbossen (binnenduinrand) is in Solleveld & Kapittelduinen sprake van een lichte tot matige overbelasting met stikstof op 23,7% van de oppervlakte van het habitattype. Stikstof is daarmee een drukfactor van enige betekenis voor het habitattype in het gebied. De toename van de stikstofdepositie met maximaal 0,12 mol N/ha/jaar leidt echter niet tot meetbare veranderingen in de samenstelling en structuur van de vegetatie van het habitattype. De oppervlakte en kwaliteit van het habitattype in het Natura 2000-gebied Solleveld & Kapittelduinen zullen daarom niet significant veranderen. De geringe depositietoename door het de ontwikkeling van Binckhorst heeft daarom geen invloed op de mogelijkheden om de oppervlakte van het habitattype te behouden en de kwaliteit te verbeteren. Er zijn geen gevolgen voor het behalen van de instandhoudingsdoelstellingen voor het habitattype. 5.4.9 Lg12 Zoom, mantel en droog struweel van de duinen Ecologische typering, ecologische condities en stikstofgevoeligheid van dit habitattype Zie bijlage 3. Figuur 5-51 Verspreiding van het leefgebied Lg12 Zoom, mantel en droog struweel van de duinen in het Natura 2000-gebied Solleveld & Kapittelduinen (AERIUS Monitor versie 2025).
Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 81 van 147 Instandhoudingsdoelstelling De instandhoudingsdoelstelling voor de nauwe korfslak waarvoor dit het leefgebied is, is behoud van de omvang en kwaliteit van het leefgebied ten behoeve van behoud van de populatie. Oppervlakte en kwaliteit Het Leefgebied Lg12 Zoom, mantel, en droog struweel van de duinen komt in het gebied voor met een oppervlakte van 4,27 ha in de randzone van enkele valleien (Figuur 5-51). Dit leefgebiedtype is niet opgenomen in de natuurdoelanalyse van de provincie Zuid-Holland (Arcadis et al., 2022). Wel is hierin ingegaan op het doelbereik voor de nauwe korfslak. De huidige kwaliteit van het leefgebiedtype is, voor zover bekend, overwegend matig. Dit komt vooral door verdichting van de struweelranden als gevolg van verdichting van de vegetatie. Achtergronddepositie huidige situatie De KDW voor Lg12 Zoom, mantel en droog struweel van de duinen is 1643 mol N/ha/jaar (Wamelink et al., 2023). In 2023 was er op 0,5% van de oppervlakte sprake van een lichte overschrijding van de KDW. Dit treedt op in een kleine oppervlakte van het leefgebied bij Hoek-van-Holland. De achtergronddepositie was in 2023 gemiddeld 907 mol N/ha/jaar (zie Figuur 5-52). De gemiddelde depositie ligt dus 736 mol N/ha/jaar lager dan de KDW. (AERIUS Monitor, 2025).
Figuur 5-52 Afstand tot de KDW voor het leefgebied Lg12 Zoom, mantel en droog struweel van de duinen in het Natura 2000-gebied Solleveld & Kapittelduinen. Overige drukfactoren, knelpunten en maatregelen De natuurdoelanalyse voor Solleveld & Kapittelduinen (Arcadis et al., 2021) noemt voor het leefgebiedtype als knelpunt de afname van struweelranden door verdichting van de vegetatie. In het beheerplan (Provincie Zuid- Holland, 2018) zijn voor (het leefgebied van) de nauwe korfslak geen maatregelen opgenomen.
Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 82 van 147 Toename van de stikstofdepositie als gevolg van het plan De depositietoename op het leefgebiedtype Lg12 Zoom, mantel en droog struweel van de duinen bedraagt maximaal 0,06 mol N/ha/jaar is berekend voor een oppervlakte van 1,39 ha (13% van het areaal van het leefgebiedtype in het Natura 2000-gebied). De depositietoename op hexagonen met een overschrijding van de KDW vindt echter plaats op maximaal 0,5% van de oppervlakte. De depositie op het habitattype neemt daardoor toe van gemiddeld 907 naar 907,06 mol N/ha/jaar. In de gebruiksfase is er geen depositietoename op dit habitattype. Effectbeoordeling - Op slechts een zeer klein deel (0,5%) van de oppervlakte van het leefgebiedtype is sprake van een overschrijding van de KDW. De gemiddelde stikstofdepositie was in 2023 veel lager dan de KDW. - Op deze oppervlakte vindt een toename van de stikstofdepositie met maximaal 0,06 mol N/ha/jaar als gevolg van het plan. Op ruim 99% van de oppervlakte van het habitattype zijn effecten dus op voorhand uitgesloten. - De instandhoudingsdoelstelling voor het de nauwe korfslak, waarvan dit het leefgebied is, is behoud van de oppervlakte en de kwaliteit van het leefgebied ten behoeve van het behoud van de huidige populatie. - De depositietoename als gevolg van het project is tijdelijk.
Deze tijdelijke toename heeft geen invloed op de trend in de stikstofbelasting in het gebied, ongeacht welke trend hierbij optreedt, en heeft daarom geen invloed op het behalen van de instandhoudingsdoelen voor zover deze te maken hebben met de trend in stikstofdepositie in de komende jaren. - Omdat de depositietoename tijdelijk en gering is leidt deze in het areaal van het leefgebiedtype waar deze plaatsvindt niet tot een meetbare verandering in het nutriëntenaanbod voor het leefgebiedtype. Er zijn daarom geen meetbare veranderingen in de biomassaproductie van de vegetatie als gevolg van vermestingseffecten. De structuur en soortensamenstelling van de vegetatie verandert niet als gevolg van de depositietoename. De depositietoename leidt niet tot verdere vergrassing en verstruweling in het leefgebiedtype. - De bodem van het leefgebiedtype is goed gebufferd, waardoor een meetbare verandering van de zuurgraad van de bodem als gevolg van de geringe depositie uitgesloten kan worden. - Omdat de samenstelling en structuur van de vegetatie niet verandert, zijn er geen gevolgen voor de korfslak. - De geringe toename van de stikstofdepositie heeft geen invloed op de effecten van eventuele maatregelen die de kwaliteit van het leefgebiedtype versterken. De structuurkenmerken van de vegetatie worden niet beïnvloed omdat er geen meetbare toename optreedt van vergrassing en verstruweling.
Conclusie De geringe toename van de stikstofdepositie als gevolg van de ontwikkeling van Binckhorst van maximaal 0,06 mol N/ha/jaar leidt niet tot veranderingen in de oppervlakte en kwaliteit van het leefgebiedtype Lg12 Zoom, mantel en droog struweel van de duinen. De ontwikkeling van Binckhorst heeft daarom geen invloed op het behalen van de instandhoudingssdoelstellingen voor de nauwe korfslak. 5.4.10 Conclusie In het Natura 2000-gebied Solleveld & Kapittelduinen neemt de depositie van stikstof als gevolg van de ontwikkeling van Binckhorst toe met maximaal 0,06 mol N/ha/jaar. In het Natura 2000-gebied komen zes habitats voor waarvoor de KDW in 2023 overschreden werd op minimaal een gedeelte van de aanwezige oppervlakte en waarop een depositietoename is berekend. De geringe en toename als gevolg van de ontwikkeling van Binckhorst zal niet leiden tot zichtbare verslechtering van de kwaliteit van habitattypen en heeft daarom geen gevolgen voor de huidige kansen op Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 83 van 147 het realiseren van de instandhoudingsdoelstellingen van stikstofgevoelige habitattypen in het Natura 2000- gebied Solleveld & Kapittelduinen.
Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 84 van 147 5.5 Natura 2000-gebied Kennemerland Zuid 5.5.1 Beknopte gebiedsbeschrijving Kennemerland-Zuid is een uitgestrekt duingebied aan de zuidkant van het Noordzeekanaal. Het is een reliëfrijk en landschappelijk afwisselend gebied, dat grotendeels bestaat uit kalkrijke duinen. De overgang tussen de kalkrijke jonge duinen en ontkalkte oude duinen ligt ter hoogte van Zandvoort. Dit levert een soortenrijke en kenmerkende begroeiing op, met duinroosvegetaties in het open duin, duingraslanden, vochtige en droge duinvalleien, plasjes, goed ontwikkelde struwelen en diverse vormen van duinbossen. Vegetaties van vochtige en natte duinvalleien komen met name voor ten zuiden van Zandvoort, waarvan het Houtglob het best ontwikkelde kalkrijke, natte duinvallei is. Het areaal kalkrijk duingrasland is vooral rondom Zandvoort groot. Hier komen ook voorbeelden van het zeedorpenlandschap voor. De oudere duinen van het zuidoostelijk gedeelte herbergen goed ontwikkeld kalkarm duingrasland. Ook zijn er in het zuidelijke puntje en ter hoogte van Zandvoort paraboolduincomplexen aanwezig. Het Kennemerstrand is de enige locatie langs de Hollandse vastelandsduinen waar een jonge strandvlakte met embryonale duinen en een uitgestrekte oppervlakte met kalkrijke duinvalleien aanwezig is.
Aan de binnenduinrand zijn diverse landgoederen aanwezig. Hier zijn een aantal oude buitenplaatsen gelegen, die voor een aanzienlijk deel bebost zijn met naaldbos en loofbos, waaronder oude bossen met rijke stinzeflora (www.natura2000.nl). Figuur 5-53 Begrenzing Natura 2000 gebied Kennemerland Zuid (www.natura2000.nl)
5.5.2 | Instandhoudingsdoelstellingen en stikstofgevoeligheid habitattypen In Tabel 5-8 zijn de door het plan beïnvloede habitattypen | opgenomen waarvoor Kennemerland-Zuid is aangewezen als Natura 2000-gebied, en waar in 2023 een overschrijding van de KDW plaatsvond. Van elk habitattype is de KDW weergegeven, en is aangegeven voor welk deel van de aanwezige oppervlakte sprake is van overschrijding van de KDW (op basis van de achtergronddepositie in 2023, gegevens AERIUS Monitor, versie 2025). Figuur 5-54 | geeft de verwachte ontwikkeling van de gemiddelde stikstofdepositie in het gebied over de periode 2020-2040 Figuur 5-54 Ontwikkeling stikstofdepositie 2020-2040, Kennemerland Zuid (Bron: AERIUS Monitor, versie 2025) Tabel 5-8 Samenvatting van de instandhoudingsdoelstellingen en stikstofgevoeligheid van de betrokken habitattypen in Kennemerland Zuid. In de tabel is aangegeven over welk deel van de oppervlakte van het habitattype overschrijding van de KDW plaatsvindt in 2023 (Bron: AERIUS Monitor, 2025).
Habitattype | Instandhoudings- | KDW (Mol | Oppervlakte | Overschrijding van doelstelling | N/ha/j) | de KDW in 2023 Oppervlakte | Kwaliteit | ha | % H2130A Grijze duinen (kalkrijk) | > | > | 1071 | 1579,04 | 14,6 H2130B Grijze duinen (kalkarm) | = | > | 929 | 831,26 | 53,2 H2180A Duinbossen (droog) | = | = | 1071 | 1102,39 | 76,3 H2190C Vochtige duinvalleien (ontkalkt) | = | = | 1071 | 1,87 | 6,1 Legenda: Instandhoudingsdoelstellingen: = behoudsdoelstelling; > verbeter- of uitbreidingsdoelstelling; 5.5.3 | Toename stikstofdepositie Als gevolg van de ontwikkeling van Binckhorst vindt in de bouwfase in het Natura 2000 -gebied Kennemerland Zuid een t oename van stikstofdepositie plaats met maximaal 0,01 mol N/ha/jaar. In Tabel 5-9 zijn de maximale depositietoenames opgenomen voor de in het gebied voorkomende habitattypen waarbij sprake is van een overschrijding van de KDW. Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 | december | 2025 | Pagina 85 van 147 Tabel 5-9 Berekende depositietoename in de bouwfase op habitattypen en leefgebiedtypen waar in 20 23 nog sprake is van een overschrijding van de KDW, Natura 2000-gebied Kennemerland Zuid. Aangegeven is de maximale toename van de depositie en de oppervlakte van het habitattype waarover deze toename plaatsvindt.
Ook is de het percentage van de totale oppervlakte van de habitattypen in het gebied aangegeven (Bron: AERIUS Calculator, versie 2025). Habitattype | Depositietoename | Berekende | Deel van de totale oppervlakte | oppervlakte Mol N/ha | Ha | % H2130A Grijze duinen (kalkrijk) | 0,06 | 14,99 | 1 H2130B Grijze duinen (kalkarm) | 0,05 | 2,75 | 0,3 H2180A Duinbossen (droog), berken-eikenbossen | 0,05 | 1,27 | 0,1 Figuur 5-55 Verdeling depositietoenames in Natura 2000-gebied Kennemerland- | Zuid (Bron: AERIUS Calculator 2025). De paarse hexagonen zijn de zones waarin in | de depositietoenames plaatsvinden. De achtergronddeposities in het Natura 2000-gebied Kennemerland-Zuid varieerden in 2023 (AERIUS Monitor 2025) tussen ca. 716 en 1473 mol N/ha/jaar | (10- en 90-percentielen) en was gemiddeld 991 mol N/ha/jaar. De berekende toename van 0,06 | mol N/ha is dus 0,00 6% van de al bestaande achtergronddepositie in 2023. Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 | december | 2025 | Pagina 86 van 147 Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 87 van 147 Anders gezegd: de achtergronddepositie is ca. 16.500 keer hoger dan de maximale depositietoename als gevolg van de ontwikkeling van Binckhorst. In Figuur 5-55 is de verspreiding van de depositietoenames in het gebied weergegeven.
De kaart geeft alleen het zuidelijke gedeelte van Kennemerland Zuid weer waar de depositie plaatsvindt. Op de kaart is zichtbaar dat deze depositietoenames alleen over een kleine oppervlakte plaatsvinden. 5.5.4 H2130A Grijze duinen (kalkrijk) Ecologische typering, ecologische condities en stikstofgevoeligheid Zie Bijlage 3. Instandhoudingsdoelstellingen De instandhoudingsdoelstelling voor het habitattype H2130A Grijze duinen (kalkrijk) in Natura 2000-gebied Kennemerland-Zuid is uitbreiding van de oppervlakte en verbetering van de kwaliteit.
Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 88 van 147 Figuur 5-56 Verspreiding van het habitattype H2130A Grijze duinen (kalkrijk) in het Natura 2000-gebied Kennemerland Zuid (AERIUS Monitor versie 2025). Oppervlakte en kwaliteit Kalkrijke grijze duinen komen zeer wijd verspreid voor in het gebied voor met een totale oppervlakte van 1579 ha (Figuur 5-56). De grootste aaneengesloten oppervlakten van dit habitattype zijn aanwezig in De Noordduinen boven Noordwijk en de Amsterdamse Waterleidingduinen. Op basis van kenmerken van vegetatiesamenstelling en structuur is de kwaliteit van kalkrijke grijze duinen in Kennemerland-Zuid overwegend matig. In de Amsterdamse Waterleidingduinen uit de matige kwaliteit zich vooral in vergrassing. Westelijk van het infiltratiegebied was de kwaliteit goed door een verbeterde konijnenstand. Sinds 2008 is de konijnenstand echter weer dalende, waardoor ruige grassen lokaal weer toenemen. In de Amsterdamse Waterleidingduinen wordt melding gemaakt van verstarring, veroudering en verruiging door lage dynamiek, zure en vermestende neerslag en afnemende konijnenstand. Op veel plaatsen domineert duinriet en zandzegge en rukt Amerikaanse vogelkers op (Provincie Noord-Holland, 2017; 2023).
Achtergronddepositie huidige situatie De KDW voor H2130A Grijze duinen (kalkrijk) is vastgesteld op 1071 mol N/ha/jaar (Wamelink et al., 2023). In 2023 was er op 14,6% van de oppervlakte sprake van een lichte tot matige overschrijding van de KDW. Deze overschrijdingen treden vooral op in het noordelijk deel van het gebied (Figuur 5-40). De achtergronddepositie varieerde in 2023 tussen 712 en 1414 mol N/ha/jaar (10- en 90-percentielen) en was gemiddeld 878 mol N/ha/jaar (AERIUS Monitor, 2025).
Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 89 van 147 Figuur 5-57 Afstand tot de KDW voor het habitattype H2130A Grijze duinen (kalkrijk) in het Natura 2000-gebied Kennemerland Zuid (AERIUS Monitor versie 2025). Overige drukfactoren, knelpunten en maatregelen De natuurdoelanalyse (Provincie Noord-Holland, 2023) noemt voor het hele Natura 2000-gebied de volgende knelpunten: - Afname van winddynamiek, welke van nature sterk aanwezig is in het duingebied. In de afgelopen decennia is, als gevolg van vastleggen van het duin, de invloed van windwerking en verstuiving van zand als gevolg van windwerking in de duinen echter minder geworden, waardoor de natuurlijke ontwikkeling van duinen en bijbehorende variatie in vegetatietypen (successiestadia) is afgenomen. - Wegvallen van de begrazing door konijnen, als gevolg van diverse virusziektes, waardoor versnelde vergrassing optreedt. Daartegenover staat de op sommige plaatsen te hoge begrazingsdruk door damherten. - Stikstofdepositie en verzuring. - Toenemende effecten van recreatie (verstoring en betreding). - Toename van invasieve exoten. Voor de kalkrijke duingraslanden zijn al deze knelpunten van toepassing.
Om deze knelpunten op te lossen of te verminderen zijn of worden verschillende maatregelen genomen zoals aanleg van stuifplekken/stuifkuilen, verwijderen van duindoorn, struweel, bosjes en exoten, begrazing, regulatie van de damhertenpopulatie, beperking van de betreding en plaggen (Provincie Noord-Holland, 2023).
Toename van de stikstofdepositie als gevolg van de ontwikkeling van Binckhorst De depositietoename op het habitattype H2130A Grijze duinen (kalkrijk) als gevolg van de ontwikkeling van Binckhorst bedraagt maximaal 0,06 | mol N/ha/jaar over een oppervlakte van 14,99 | ha (1% van de totale oppervlakte van dit habitattype in dit Natura-2000 gebied). De depositie op het habitattype neemt daardoor lokaal toe van gemiddeld 878 naar 878,06 mol N/ha/jaar. | In de gebruiksfase is er geen depositietoename op dit habitattype. Effectbeoordeling - | Op 14,6% van de oppervlakte van het habitattype is nog | sprake van overschrijding van de KDW. - | Op 1% van deze oppervlakte van het habitattype vindt een to | ename van de stikstofdepositie plaats met maximaal 0,06 mol N/ha/jaar als gevolg van de ontwikkeling van Binckhorst. Op 99% van het habitattype heeft de ontwikkeling van Binckhorst dus geen invloed. - | De depositietoename | als gevolg van het project is tijdelijk. Deze tijdelijke toename heeft geen invloed op de trend in de stikstofbelasting in het gebied, ongeacht welke trend hierbij optreedt, en heeft daarom geen invloed op het behalen van de instandhoudingsdoelen voor zover deze te maken hebben met de trend in stikstofdepositie in de komende jaren.
- | Omdat de depositietoename | gering is, leidt deze in het zeer kleine areaal van het habitattype waar deze plaatsvindt niet tot een meetbare verandering in het nutriëntenaanbod voor het habitattype. Er zijn daarom geen meetbare veranderingen in de biomassaproductie van de vegetatie als gevolg van vermestingseffecten. De structuur en soortensamenstelling van de vegetatie verandert niet als gevolg van de depositietoename. De depositietoename | leidt niet tot verdere vergrassing en verstruweling in het habitattype. - | De bodem van het habitattype is redelijk goed gebufferd, waardoor een meetbare verandering van de zuurgraad van de bodem als gevolg van de gering e en depositietoename uitgesloten kan worden. - | Omdat de samenstelling en structuur van de vegetatie niet verandert, zijn er geen gevolgen voor typische soorten planten en dieren in het habitattype. - | De geringe toename van de stikstofdepositie heeft geen invloed op de effecten van maatregelen die de verstuivingsdynamiek in het gebied versterken, en op de effecten van begrazing door konijnen of met vee. De structuurkenmerken van de vegetatie worden niet beïnvloed omdat er geen meetbare toename optreedt van vergrassing en verstruweling.
Conclusie Voor het habitattype H2130A Grijze duinen (kalkrijk) is in Kennemerland -Zuid sprake van een lichte tot matige overbelasting met stikstof op 14,6% van de oppervlakte van het habitattype. Stikstof is daarmee een drukfactor van beperkte betekenis voor het habitattype in het gebied. De geringe toename van de stikstofdepositie met maximaal 0,06 mol N/ha/jaar leidt echter niet tot meetbare veranderingen in de samenstelling en structuur van de vegetatie van het habitattype. De oppervlakte en kwaliteit van het habitattype in het Natura 2000-gebied Kennemerland-Zuid zullen daarom niet significant veranderen. De geringe depositietoename door de ontwikkeling van Binckhorst heeft daarom geen invloed op de mogelijkheden om de oppervlakte van het habitattype uit te breiden en de kwaliteit te verbeteren. Er zijn geen gevolgen voor het behalen van de instandhoudingsdoelstellingen voor het habitattype. 5.5.5 | H2130B Grijze duinen (kalkarm) Ecologische typering, ecologische condities en stikstofgevoeligheid Zie Bijlage 3. Instandhoudingsdoelstellingen De instandhoudingsdoelstelling voor het habitattype H2130B Grijze duinen (kalkarm) in Natura 2000-gebied Kennemerland-Zuid is behoud van de oppervlakte en verbetering van de kwaliteit.
Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 | december | 2025 | Pagina 90 van 147 Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 91 van 147 Toename van de stikstofdepositie als gevolg van de ontwikkeling van Binckhorst De depositietoename op het habitattype H2130B Grijze duinen (kalkarm) als gevolg van de ontwikkeling van Binckhorst bedraagt maximaal 0,05 mol N/ha/jaar over een oppervlakte van 2,75 ha (0,3% van de totale oppervlakte van dit habitattype in dit Natura-2000 gebied). De depositie op het habitattype neemt daardoor lokaal toe van gemiddeld 879 naar 978,05 mol N/ha/jaar. Figuur 5-58 Verspreiding van het habitattype H2130B Grijze duinen (kalkarm) in het Natura 2000-gebied Kennemerland Zuid (AERIUS Monitor versie 2025) Oppervlakte en kwaliteit Kalkarme grijze duinen komen in het gebied voor met een oppervlakte van 831,26 ha in het binnenduin in het hele gebied () . Daarnaast liggen er ook oppervlaktes met zoekgebied voor het habitattype. De oppervlakte daarvan is niet bekend. De kwaliteit van het habitattype is in de Natuurdoelanalyse beoordeeld als overwegend matig, met uitzondering het zuidelijk deel van het Zuid-Hollandse deel van het Natura 2000-gebied. Knelpunten zijn te weinig open (verstuifbaar) zand en te beperkte begrazing door konijnen.
Daarnaast is sprake van overmatige begrazingsdruk van damherten, te weinig rust als gevolg van betreding door recreanten, demping van dynamiek, versnelde successie naar struweel, vergrassing met duinriet en toename van voedselrijke soorten als groot laddermos. De knelpunten voor de grijze duinen hebben te maken met de gevolgen van het vastleggen en beplanten van de duinen (Provincie Noord-Holland, 2023).
Achtergronddepositie huidige situatie De KDW voor H2130B Grijze duinen (kalkarm) is 929 mol N/ha/jaar (Wamelink et al., 2023). In 2023 was er op 53,2% van de oppervlakte sprake van een lichte tot matige overschrijding van de KDW. Deze overschrijdingen treden vooral op langs de binnenduinrand (). De achtergronddepositie varieerde in 2023 tussen 730 en 1412 mol N/ha/jaar (10- en 90-percentielen) en was gemiddeld 978 mol N/ha/jaar (AERIUS Monitor, 2025). De gemiddelde depositie is dus 61 mol N/ha/jaar hoger dan de KDW. Figuur 5-59 Afstand tot de KDW voor het habitattype H2130B Grijze duinen (kalkarm) in het Natura 2000- gebied Kennemerland Zuid (AERIUS Monitor versie 2025). Overige drukfactoren, knelpunten en maatregelen Zie H2130A voor algemene knelpunten. Voor de kalkarme duingraslanden zijn al deze knelpunten van toepassing. Om deze knelpunten op te lossen of te verminderen zijn of worden verschillende maatregelen genomen zoals aanleg van stuifplekken/stuifkuilen, verwijderen van duindoorn, struweel, bosjes en exoten, begrazing, regulatie van de damhertenpopulatie, beperking van de betreding en plaggen (Provincie Noord-Holland, 2023).
Toename van de stikstofdepositie als gevolg van de ontwikkeling van Binckhorst De depositietoename op het habitattype H2130B Grijze duinen (kalkarm) als gevolg van de ontwikkeling van Binckhorst bedraagt maximaal 0,05 mol N/ha/jaar over een oppervlakte van 2,75 | ha (0,3% van de totale oppervlakte van dit habitattype in dit Natura-2000 gebied). De depositie op het habitattype neemt daardoor lokaal toe van gemiddeld 878 naar 878,05 mol N/ha/jaar. | In de gebruiksfase is er geen depositietoename op dit habitattype. Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 | december 2025 | Pagina 92 van 147 Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 93 van 147 Effectbeoordeling - Op 53,2% van de oppervlakte van het habitattype is nog sprake van overschrijding van de KDW. - Op 0,3% van deze oppervlakte van het habitattype vindt een toename van de stikstofdepositie plaats met maximaal 0,05 mol N/ha/jaar als gevolg van de ontwikkeling van Binckhorst. Op 99% van het habitattype heeft de ontwikkeling van Binckhorst dus geen invloed. - De depositietoename als gevolg van het project is tijdelijk.
Deze tijdelijke toename heeft geen invloed op de trend in de stikstofbelasting in het gebied, ongeacht welke trend hierbij optreedt, en heeft daarom geen invloed op het behalen van de instandhoudingsdoelen voor zover deze te maken hebben met de trend in stikstofdepositie in de komende jaren. - Omdat de depositietoename gering is, leidt deze in het zeer kleine areaal van het habitattype waar deze plaatsvindt niet tot een meetbare verandering in het nutriëntenaanbod voor het habitattype. Er zijn daarom geen meetbare veranderingen in de biomassaproductie van de vegetatie als gevolg van vermestingseffecten. De structuur en soortensamenstelling van de vegetatie verandert niet als gevolg van de depositietoename. De depositietoename leidt niet tot verdere vergrassing en verstruweling in het habitattype. - De bodem van het habitattype is redelijk goed gebufferd, waardoor een meetbare verandering van de zuurgraad van de bodem als gevolg van de geringe en depositietoename uitgesloten kan worden. - Omdat de samenstelling en structuur van de vegetatie niet verandert, zijn er geen gevolgen voor typische soorten planten en dieren in het habitattype. - De geringe toename van de stikstofdepositie heeft geen invloed op de effecten van maatregelen die de verstuivingsdynamiek in het gebied versterken, en op de effecten van begrazing door konijnen of met vee.
De structuurkenmerken van de vegetatie worden niet beïnvloed omdat er geen meetbare toename optreedt van vergrassing en verstruweling. Conclusie Voor het habitattype H2130B Grijze duinen (kalkarm) is in Kennemerland-Zuid sprake van een lichte tot matige overbelasting met stikstof op 53,2% van de oppervlakte van het habitattype. Stikstof is daarmee een drukfactor van beperkte betekenis voor het habitattype in het gebied. De geringe toename van de stikstofdepositie met maximaal 0,05 mol N/ha/jaar leidt echter niet tot meetbare veranderingen in de samenstelling en structuur van de vegetatie van het habitattype. De oppervlakte en kwaliteit van het habitattype in het Natura 2000-gebied Kennemerland-Zuid zullen daarom niet significant veranderen. De geringe depositietoename door de ontwikkeling van Binckhorst heeft daarom geen invloed op de mogelijkheden om de oppervlakte van het habitattype uit te breiden en de kwaliteit te verbeteren. Er zijn geen gevolgen voor het behalen van de instandhoudingsdoelstellingen voor het habitattype. 5.5.6 H2180A Duinbossen (droog) Ecologische typering, ecologische condities en stikstofgevoeligheid Zie Bijlage 3. Instandhoudingsdoelstellingen De instandhoudingsdoelstelling voor het habitattype H2180A Duinbossen (droog) in Kennemerland Zuid is behoud van de oppervlakte en de kwaliteit.
Oppervlakte en kwaliteit Droge duinbossen komen in het gebied voor met een totale oppervlakte van 1102 ha in de binnenduinrand van het hele gebied (Figuur 5-60 en Fout! Verwijzingsbron niet gevonden.). In alle deelgebieden (behalve Kennemerstrand) komen droge duinbossen voor. Het areaal droge duinbossen is over het algemeen stabiel. In de Amsterdamse Waterleidingduinen is sprake van uitbreiding (Provincie Noord- Holland, 2017). De drukfactoren zijn stikstofdepositie, exoten (mahonie, dwergmispel, Amerikaanse vogelkers) Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 94 van 147 en onvoldoende dynamiek. Lokaal zijn te veel exoten aanwezig. Daarnaast is de verjonging te laag. De overbegrazing door de damherten draagt hier aan bij en vormt een knelpunt voor de goede kwaliteit (Provincie Noord-Holland, 2023). Door aangeplante bomen als populier en esdoorn en opslag van Amerikaanse vogelkers zijn de structuur en functie lokaal matig, al is de algehele kwaliteit beoordeeld als goed. Door de veroudering van bossen neemt hun kwaliteit van nature toe doordat het aantal dikke en dode bomen toeneemt en daarmee structuur en functie als leefgebied voor typische bossoorten vergroot wordt. In Kennemerland-Zuid lijkt de kwaliteit de laatste decennia echter te zijn afgenomen.
Het betreft hier met name een afname van kruidendiversiteit in de zomen en een toename c.q. dominantie van haakmos. Om de negatieve trend in kwaliteit om te keren is een extra inspanning in het beheer nodig. Figuur 5-60 Verspreiding van het habitattype H2180A Duinbossen (droog) in het Natura 2000-gebied Kennemerland Zuid (AERIUS Monitor versie 2025) Achtergronddepositie huidige situatie De KDW voor H2180A Duinbossen (droog), berken-eikenbos is 1071 mol N/ha/jaar (Wamelink et al., 2023). Op 93% van de oppervlakte is sprake van een lichte tot matige overschrijding van de KDW. De achtergronddepositie varieerde in 2023 tussen 896 en 1575 mol N/ha/jaar (10- en 90-percentielen) en was gemiddeld 1463 mol N/ha/jaar (AERIUS Monitor, 2025). Deze overschrijdingen treden vooral op langs de binnenduinrand (zie Figuur 5-61 en Fout! Verwijzingsbron niet gevonden.).
Figuur 5-61 Afstand tot de KDW voor het habitattype H2180A Duinbossen (droog) in het Natura 2000-gebied Kennemerland Zuid (AERIUS Monitor versie 2025). Overige drukfactoren, knelpunten en maatregelen Zie H2130A Grijze duinen (kalkrijk) voor algemene knelpunten. Voor de droge duinbossen vormen voor stikstofdepositie, exoten en onvoldoende dynamiek knelpunten. Om deze knelpunten op te lossen of te verminderen zijn of worden verschillende maatregelen genomen zoals verwijderen van exoten, drukbegrazing, regulatie van de damhertenpopulatie en plaggen (Provincie Noord- Holland, 2023). Toename van de stikstofdepositie als gevolg van de ontwikkeling van Binckhorst De depositietoename op het habitattype H2180A Duinbossen (droog) als gevolg van de ontwikkeling van Binckhorst bedraagt maximaal 0,05 mol N/ha/jaar over een oppervlakte van 1,27 ha (0,1 % van de totale oppervlakte van dit habitattype in dit Natura-2000 gebied). De depositie op het habitattype neemt daardoor lokaal toe van gemiddeld 1463 naar 1463,05 mol N/ha/jaar. | In de gebruiksfase is er geen depositietoename op dit habitattype. Effectbeoordeling - | Op een groot deel van de vorm van het habitattype met berken-eikenbos (93%) is in de huidige situatie sprake van een matige overschrijding van de KDW.
- | Op een zeer klein deel van het habitattype (0,1% van de totale oppervlakte in het Natura 2000-gebied) vindt een toename van de stikstofdepositie plaats met maximaal 0,05 mol N/ha/jaar als gevolg van de Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 | december | 2025 | Pagina 95 van 147 Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 96 van 147 ontwikkeling van Binckhorst. Op 99,9% van het habitattype heeft de ontwikkeling van Binckhorst dus geen invloed. - De depositietoename als gevolg van het project is tijdelijk. Deze tijdelijke toename heeft geen invloed op de trend in de stikstofbelasting in het gebied, ongeacht welke trend hierbij optreedt, en heeft daarom geen invloed op het behalen van de instandhoudingsdoelen voor zover deze te maken hebben met de trend in stikstofdepositie in de komende jaren. - Omdat de depositietoename tijdelijk en gering is, leidt deze in het areaal van het habitattype waar deze plaatsvindt niet tot een meetbare verandering in het nutriëntenaanbod voor het habitattype. Er zijn daarom geen meetbare veranderingen in de biomassaproductie van de vegetatie als gevolg van vermestingseffecten. De structuur en soortensamenstelling van de vegetatie verandert niet als gevolg van de depositietoename. De depositietoename leidt niet tot verdere vergrassing en verstruweling in het habitattype.
- De bodem van het habitattype is weinig gebufferd, waardoor het habitattype gevoelig is voor verdere verzuring. Effecten van verzuring treden in dit habitattype gradueel op, waardoor er geen risico bestaat van plotselinge omslagpunten bij kleine depositietoenames. De depositietoename is daarbij, mede gelet op de hoge achtergronddeposities die al lange tijd optreden, te gering om een meetbare verandering van de zuurgraad van de bodem te veroorzaken. Verdere verzuring van de standplaatsen als gevolg van de geringe depositie kan daarom worden uitgesloten. - Omdat de samenstelling en structuur van de vegetatie niet verandert, zijn er geen gevolgen voor typische soorten planten en dieren in het habitattype. - De geringe toename van de stikstofdepositie heeft geen invloed op de effecten van maatregelen die de kwaliteit van het habitattype versterken, zoals het creëren van open plekken en verwijderen van exoten. De structuurkenmerken van de bossen worden niet beïnvloed. Conclusie Voor het habitattype H2180A Duinbossen (droog) is in Kennemerland-Zuid sprake van een lichte tot matige overbelasting met stikstof op 93% van de oppervlakte van het habitattype. Stikstof is daarmee een drukfactor van betekenis voor het habitattype in het gebied.
De geringe toename van de stikstofdepositie met maximaal 0,05 mol N/ha/jaar leidt echter niet tot meetbare veranderingen in de samenstelling en structuur van de vegetatie van het habitattype. De oppervlakte en kwaliteit van het habitattype in het Natura 2000-gebied Kennemerland-Zuid zullen daarom niet significant veranderen. De geringe depositietoename door de ontwikkeling van Binckhorst heeft daarom geen invloed op de mogelijkheden om de oppervlakte en de kwaliteit van het habitattype te behouden. Er zijn geen gevolgen voor het behalen van de instandhoudingsdoelstellingen voor het habitattype. 5.5.7 Conclusie In het Natura 2000-gebied Kennemerland-Zuid neemt de depositie van stikstof als gevolg van de ontwikkeling van Binckhorst toe met maximaal 0,06 mol N/ha/jaar in drie habitattypen in een zeer klein deel van het Natura 2000-gebied. De geringe depositietoename als gevolg van het plan zal niet leiden tot meetbare of waarneembare verdere verslechtering van de overwegend goede kwaliteit van deze habitattypen en heeft daarom geen significante gevolgen voor het Natura 2000-gebied Kennemerland-Zuid. Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 97 van 147 5.6 Natura 2000-gebied Coepelduynen 5.6.1 Beknopte gebiedsbeschrijving De Coepelduynen omvatten de smalle strook kustduinen tussen Katwijk en Noordwijk.
Het relatief kleine gebied heeft een gevarieerd duinlandschap dat reliëfrijk en landschappelijk zeer afwisselend is. Het gebied behoort tot de kalkrijke jonge duinen. Er is geen duidelijke binnenduinrand aanwezig, waardoor de overgang naar het polderlandschap vrij abrupt is. Delen zijn in het verleden door de mens beïnvloed en gebruikt voor het drogen van netten, het weiden van vee en als duinakkers. Hierdoor is een specifiek open duinlandschap ontstaan met een afwisseling van duingraslanden, struwelen en bos waarin waardevolle flora en fauna voorkomt. Zo zijn er twee duinvalleien, Guytendel en Spijkerdel. Van 1890 tot 1965 werden deze duinpannen gebruikt als aardappelveld. Recent zijn hier natuurherstelmaatregelen getroffen door de valleien uit te graven tot op het grondwaterniveau. Er komen op grote schaal goed ontwikkelde, kalkrijke duingraslanden voor die kenmerkend zijn voor het zeedorpenlandschap, met daarin veel zeldzame plantensoorten. Het gebied heeft een oppervlakte van 88 ha (www.natura2000.nl). Figuur 5-62 Begrenzing Natura 2000-gebied Coepelduynen
5.6.2 | Instandhoudingsdoelstellingen en stikstofgevoeligheid habitattypen en leefgebieden In Tabel 5-10 zijn de habitattypen opgenomen waarvoor Coepelduynen is aangewezen als Natura 2000-gebied, en waar in 2023 een overschrijding van de KDW plaatsvond. Van elk habitattype is de KDW weergegeven, en is aangegeven voor welk deel van de aanwezige oppervlakte sprake is van overschrijding van de KDW (op basis van de achtergronddepositie in 2023 , gegevens AERIUS Monitor 2025 ). Figuur 5-63 | geeft de verwachte ontwikkeling van de gemiddelde stikstofdepositie in het gebied over de periode 2020-2030. Tabel 5-10 | Samenvatting van de instandhoudingsdoelstellingen en stikstofgevoeligheid van Coepelduynen. In de tabel is aangegeven over welk deel van de oppervlakte van het habitattype overschrijding van de KDW plaatsvindt in 2023 | (Bron: AERIUS Monitor, 2025).
Habitattype | Doel | Doel | Oppervlakte | KDW mol | % hoger oppervlakte | kwaliteit | (ha) | N/ha/jaar | KDW 2023 H2110 Embryonale duinen | = | = | 3,52 | 1429 | 0 H2120 Witte duinen | = | > | 12,64 | 1429 | 0 H2130A Grijze duinen (kalkrijk) | > | > | 112 | 1071 | 3,9 H2160 Duindoornstruwelen | = | = | 11,05 | 2000 | 0 H2180C Duinbossen (binnenduinrand) | = | > | 6,58 | 1786 | 0 H2190B Vochtige duinvalleien (kalkrijk) | > | > | < 1,00 | 1429 | 0 Legenda: Instandhoudingsdoelstellingen: = behoudsdoelstelling; > verbeter- of uitbreidingsdoelstelling; Figuur 5-63 Ontwikkeling van de stikstofdepositie (in mol N/ha/jaar) in Coepelduynen. | De waarden in de roze blokken geven de gemiddelde achtergronddepositie in het gebied (Bron: AERIUS Monitor | versie 2025). 5.6.3 | Toename stikstofdepositie Als gevolg van de ontwikkeling van Binckhorst vindt in het Natura 2000-gebied Coepelduynen een tijdelijke toename van stikstofdepositie plaats met maximaal 0,07 mol N/ha/jaar (Figuur 5-64). Deze toenames vinden plaats op enkele hexagonen op de rand van het gebied. In Tabel 5-11 is de maximale depositietoename en de oppervlakte waarover deze plaatsvindt voor dit habitattype opgenomen (alleen die waarbij sprake is van een overschrijding van de KDW van meer dan 0,5%). In de volgende paragraaf is dit habitattype beschreven en is het effect van de stikstoftoename beoordeeld.
De achtergronddepositie was in 2023 gemiddeld 818 mol N/ha/jaar. Ten opzichte van de gemiddelde depositie is de berekende toename van maximaal 0,07 mol/ha/jaar dus 0,008% van de al bestaande achtergronddepositie in 2023 . Anders gezegd: de achtergronddepositie is | ruim 11.600 keer hoger dan de maximale depositietoename als gevolg de ontwikkeling van Binckhorst. Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 | december | 2025 | Pagina 98 van 147 Tabel 5-11 | Berekende depositietoename op habitattypen waar in 2023 nog sprake is van een (gedeeltelijke) overschrijding van de KDW, Natura 2000-gebied Coepelduynen. Aangegeven is de bijdrage aan de depositie, de oppervlakte van het habitattype waarover deze bijdrage is berekend het percentage van de totale oppervlakte van het habitattype waarop deze toename is berekend | (Bron: AERIUS, 2025). Habitattype / Leefgebiedtype | Depositietoename | Berekende | Percentage oppervlakte | van totale oppervlakte mol N/ha | ha | % H2130A Grijze duinen (kalkrijk) | 0,07 | 6,95 | 6 Figuur 5-64 Verdeling depositietoenames als gevolg van het plan | in Natura 2000-gebied Coepelduynen (Bron: AERIUS Calculator 2025). 5.6.4 | H2130A Grijze duinen (kalkrijk) Ecologische typering, ecologische condities en stikstofgevoeligheid Zie bijlage 3.
Instandhoudingsdoelstelling De instandhoudingsdoelstelling voor het habitattype H2130A Grijze duinen (kalkrijk) in Coepelduynen is behoud van de oppervlakte en kwaliteit. Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 | december | 2025 | Pagina 99 van 147 Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 100 van 147 Figuur 5-65 Verspreiding van het habitattype H2130A Grijze duinen (kalkrijk) in Natura 2000-gebied Coepelduynen (AERIUS Calculator 2025). Oppervlakte en kwaliteit Kalkrijke grijze duinen komen in het gebied voor met een oppervlakte van 112 ha en beslaan vrijwel het gehele Natura 2000-gebied (Figuur 5-65). De vegetatiekundige kwaliteit is overwegend goed. De kwaliteit op basis van typische soorten is goed. Minimaal 25 van de 30 typische soorten komen in het gebied voor binnen het habitattype. In 2021 zijn in het gebied bodemmonsters genomen die wijzen op een kalkrijke bodem met een goed bufferend vermogen. Op basis van vegetatiekenmerken kan worden geconcludeerd dat de voedselrijkdom en vochttoestand eveneens voldoet. Ook de kwaliteit op basis van kenmerken van goede structuur en functie is goed. Er is sprake van een goede vegetatiestructuur met weinig hoog opgaande grassen en opslag van struiken. Er vindt begrazing door konijnen plaats.
Er vindt binnen het habitattype verstuiving plaats vanuit de zeereep en lokale stuifplekken. De optimale functionele omvang is voldoende (Arcadis et al., 2022). Achtergronddepositie huidige situatie De KDW voor H2130A Grijze duinen (kalkrijk) is 1071 mol N/ha/jaar (Wamelink et al., 2023). In 2023 was er op 3,9% van de oppervlakte sprake van een matige overschrijding van de KDW (Figuur 5-66). De achtergrond depositie was in 2023 gemiddeld 822 mol N/ha/jaar (AERIUS Monitor, 2025). De gemiddelde depositie is dus 249 mol N/ha/jaar lager dan de KDW. Overige drukfactoren, knelpunten en maatregelen naast stikstof De Natuurdoelanalyse voor het gebied geeft aan dat de dynamiek binnen het gebied niet goed in balans is. Op sommige locaties is de dynamiek te hoog waardoor te veel overstuiving plaatsvindt, op andere plaatsen juist te
Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 101 van 147 laag waardoor de graslanden verruigen met duinriet en rimpelroos. Aan de kust voor het gebied worden zandsuppleties uitgevoerd in het kader van de kustbescherming. Daardoor ontstaan mogelijkheden voor het dynamischer maken van de zeereep, wat gunstig is voor de dynamiek in de kalkrijke duingraslanden (Arcadis et al., 2022). Figuur 5-66 Afstand tot de KDW voor het habitattype H2130A Grijze duinen (kalkrijk) in het Natura 2000-gebied Coepelduynen. Toename van de stikstofdepositie als gevolg van het plan De tijdelijke depositietoename op het habitattype H2130A Grijze duinen (kalkrijk) bedraagt 0,07 mol N/ha/jaar en is berekend voor een oppervlakte van 6,95 ha (6% van de oppervlakte van het habitattype in dit gebied). De depositie neemt daardoor lokaal toe van gemiddeld 822 naar 822,07 mol N /ha/jaar. In de gebruiksfase is er geen depositietoename op dit habitattype. Effectbeoordeling - Op een klein deel van het habitattype (3,9% van de oppervlakte) is sprake van overschrijding van de KDW. De gemiddelde stikstofdepositie was in 2023 ruim lager dan de KDW. - Op dit deel van het areaal van het habitattype vindt een toename van de stikstofdepositie plaats vanwege de ontwikkeling van Binckhorst met maximaal 0,07 mol N/ha/jaar.
Op 99% van het habitattype zijn effecten dus op voorhand uitgesloten. - De depositietoename als gevolg van het project is tijdelijk. Deze tijdelijke toename heeft geen invloed op de trend in de stikstofbelasting in het gebied, ongeacht welke trend hierbij optreedt, en heeft daarom geen invloed op het behalen van de instandhoudingsdoelen voor zover deze te maken hebben met de trend in stikstofdepositie in de komende jaren.
Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 102 van 147 - Omdat de depositietoename tijdelijk en gering is leidt deze in het areaal van het habitattype waar deze plaatsvindt niet tot een meetbare verandering in het nutriëntenaanbod voor het habitattype (zie ook hoofdstuk 4 en bijlage 2). Er zijn daarom geen meetbare veranderingen in de biomassaproductie van de vegetatie als gevolg van vermestingseffecten. De structuur en soortensamenstelling van de vegetatie verandert daarom niet als gevolg van de depositietoename. De depositietoename leidt daarom niet tot verdere vergrassing en verstruweling in het habitattype. De bestaande kwaliteit van het habitattype wordt daarom niet aangetast. - De bodem van het habitattype is redelijk goed gebufferd, waardoor een meetbare verandering van de zuurgraad van de bodem als gevolg van de geringe depositie uitgesloten kan worden. - Omdat de samenstelling en structuur van de vegetatie niet verandert, zijn er geen gevolgen voor typische soorten planten en dieren in het habitattype. - De tijdelijke en geringe toename van de stikstofdepositie heeft geen invloed op de effecten van maatregelen die de verstuivingsdynamiek in het gebied versterken. De structuurkenmerken van de vegetatie worden niet beïnvloed omdat er geen meetbare toename optreedt van vergrassing en verstruweling.
Conclusie Voor het habitattype H2130A Grijze duinen (kalkrijk) is in Natura 2000-gebied Coepelduynen sprake van een matige overbelasting met stikstof op een klein deel (3,9%) van de oppervlakte van het habitattype. Stikstof is daarmee geen drukfactor van betekenis voor het habitattype in het gebied. De geringe toename van de stikstofdepositie met maximaal 0,07 mol N/ha/jaar leidt bovendien niet tot meetbare veranderingen in de samenstelling en structuur van de vegetatie van het habitattype. De oppervlakte en kwaliteit van het habitattype in het Natura 2000-gebied Coepelduynen zullen daarom niet significant veranderen. De geringe depositietoename door de ontwikkeling van Binckhorst heeft daarom geen invloed op de mogelijkheden om de oppervlakte en de kwaliteit van het habitattype te behouden. Er zijn geen gevolgen voor het behalen van de instandhoudingsdoelstellingen voor het habitattype. 5.6.5 Conclusie De geringe depositietoename als gevolg van ontwikkeling van Binckhorst zal niet leiden tot meetbare of waarneembare verdere verslechtering van de overwegend goede kwaliteit van het habitattype H2130A Grijze duinen (kalkrijk) in het Natura 2000-gebied Coepelduynen. De natuurlijke kenmerken van het Natura 2000- gebied worden niet aangetast. Het plan heeft daarom geen gevolgen voor de huidige kansen op het realiseren van de instandhoudingsdoelstellingen in dit Natura 2000-gebied.
Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 103 van 147 5.7 Natura 2000-gebied Voornes Duin 5.7.1 Beknopte gebiedsbeschrijving Het Voornes Duin bestaat uit jonge duin- en strandafzettingen met een hoog kalkgehalte. Het duingebied met duinvalleien is grotendeels in de 19e en begin 20e eeuw ontstaan door afsnoering van strandvlakte als gevolg van het ontstaan van nieuwe epen. Het zuidoostelijke deel van het gebied stamt uit de late Middeleeuwen. Het duingebied van Voorne heeft een grote variatie in landschapstypen en heeft daardoor een grote soortenrijkdom, zowel wat betreft flora als fauna. Het bestaat uit een afwisselend duingebied met twee grote duinmeren (Breede water en Quackjeswater) en meerdere kleine poelen, moerassen, grote oppervlaktes bos en struweel, duingraslanden en natte duinvalleien. Aan de binnenduinrand liggen een aantal landgoedbossen met stinzeflora. Figuur 5-67 Begrenzing Natura 2000-gebied Voornes Duin.
5.7.2 | Instandhoudingsdoelstellingen en stikstofgevoeligheid habitattypen In Tabel 5-12 zijn de habitattypen opgenomen waarvoor Voornes Duin is aangewezen als Natura 2000-gebied. Van elk habitattype is de KDW weergegeven, en is aangegeven voor welk deel van de aanwezige oppervlakte sprake is van overschrijding van de KDW (op basis van de achtergronddepositie in 2023, gegevens AERIUS Monitor versie 2025). In de tabel zijn ook de instandhoudingsdoelstellingen van de habitattypen opgenomen. De habitattypen waarvoor in 2023 nog een overschrijding van de KDW optrad zijn vet afgedrukt. Deze zijn in deze passende beoordeling opgenomen wanneer er een depositiebijdrage voor is berekend. Tabel 5-12 | Samenvatting van de instandhoudingsdoelstellingen en stikstofgevoeligheid in Voornes Duin. In de tabel is aangegeven over welk deel van de oppervlakte van het habitattype overschrijding van de KDW plaatsvindt in 2023 (Bron: AERIUS Monitor, 2025).
Habitattype | Doel | Doel | KDW mol | Oppervlakte | % hoger KDW oppervlakte | kwaliteit | N/ha/jaar | (ha) | 2023 H2120 Witte duinen | = | = | 1429 | 23,74 | 1,1 H2130A Grijze duinen (kalkrijk) | > | > | 1071 | 69,12 | 61,9 H2130B Grijze duinen (kalkarm) | > | > | 929 | 1,15 | 100 H2130C Grijze duinen (heischraal) | > | > | 786 | 1,40 | 97,1 H2180Ao Duinbossen (droog), overige | - | > | 1071 | 80,77 | 97,4 H2180C Duinbossen (binnenduinrand) | - | = | 1786 | 189,01 | 0 H2190Aom Vochtige duinvalleien (open | = | = | 1000 | 31,57 | 84,1 water) H2190B Vochtige duinvalleien (kalkrijk) | > | > | 1429 | 55,27 | 8,0 Lg12 Zoom, mantel en droog struweel | - | - | 1643 | 151,64 | 0,8 van de duinen Legenda: Instandhoudingsdoelstellingen: = behoudsdoelstelling; > verbeter- of uitbreidingsdoelstelling Figuur 5-68 | geeft de verwachte ontwikkeling van de gemiddelde stikstofdepositie in het gebied over de periode 2020-2030. In de figuur zijn de gemiddelde deposities in het gebied aangegeven en de deposities die minimaal optreden in 90% van de hexagonen (onderste waarde) en 10% van de hexagonen (bovenste waarde). In de huidige situatie variëren deze tussen ca. 762 en 1550 mol N/ha/jaar en gemiddeld 1252 mol N/ha/jaar. Lokaal treden in het gebied dus ook nog lagere en hogere deposities op.
Figuur 5-68 Ontwikkeling Stikstofdepositie (in mol N/ha/j), Voornes Duin (Bron: AERIUS Monitor versie 2025) 5.7.3 | Toename stikstofdepositie Als gevolg van de ontwikkeling van Binckhorst vindt in het Natura 2000-gebied Voornes Duin een eenmalige toename van stikstofdepositie plaats met maximaal 0,03 | mol N/ha/jaar (zie Figuur 5-69). Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 | december | 2025 | Pagina 104 van 147 Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 105 van 147 Figuur 5-69 Ligging van de hexagonen met een toename van de stikstofdepositie als gevolg van de ontwikkeling van Binckhorst in het Natura 2000-gebied Voornes Duin (Aerius Calculator 2025). In Tabel 5-13 zijn de maximale depositietoenames en de oppervlakte waarover dit plaatsvindt per habitat opgenomen (alleen die waarbij sprake is van een overschrijding van de KDW). In de volgende paragrafen zijn de habitats beschreven en is het effect van de stikstoftoenames beoordeeld.
Ten opzichte van de gemiddelde depositie is de berekende toename van maximaal 0,03 | mol/ha/jaar 0,002% van de al bestaande achtergronddepositie in 2023. Anders gezegd: de achtergronddepositie is ruim 41.000 keer hoger dan de maximale depositietoename als gevolg van het project. Tabel 5-13 | Berekende depositietoename voor de aanlegfase op habitats waar in 2023 nog sprake is van een (gedeeltelijke) overschrijding van de KDW, Natura 2000-gebied Voornes Duin. Aangegeven is de tijdelijke toename van de depositie en de oppervlakte van het habitattype waarover deze toename plaatsvindt. Ook is het percentage van de totale oppervlakte van de habitats in Voornes Duin aangegeven. Habitattype / Leefgebiedtype | Depositie- | Berekende | Deel van de toename | oppervlakte | totale oppervlakte mol N/ha/jaar | ha | % H2130A Grijze duinen (kalkrijk) | 0,03 | 7,46 | 11 H2190Aom Vochtige duinvalleien (open water), oligo- | 0,01 | 0,66 | 2 tot mesotrofe vormen H2190B Vochtige duinvalleien (kalkrijk) | 0,02 | 1,83 | 3 Lg12 Zoom, mantel en droog struweel van de duinen | 0,03 | 4,63 | 3 5.7.4 | H2130A Grijze duinen (kalkrijk) Ecologische typering, ecologische condities en stikstofgevoeligheid van dit habitattype Zie bijlage 3. Instandhoudingsdoelstelling De instandhoudingsdoelstelling voor het habitattype is uitbreiding van de oppervlakte en verbetering van de kwaliteit.
Oppervlakte en kwaliteit Kalkrijke grijze duinen komen in het gebied voor met een oppervlakte van 69,12 ha, verspreid door het hele gebied maar met een zwaartepunt in het zuiden (Figuur 5-70). Het merendeel van de oppervlakte waarvan gegevens bekend zijn heeft een goede vegetatiekundige kwaliteit. De kwaliteit op basis van typische soorten is goed. Van de 25 typische soorten zijn er 22 aangetroffen (88%). Het habitattypen voldoet aan de eisen voor de zuurgraad. Er zijn geen specifieke abiotische meetgegevens voor voedselrijkdom bekend, maar ontwikkelingen in de vegetatie van het habitattype wijzen op een te hoge voedselrijkdom. Het habitattype voldoet niet aan de goede kenmerken van structuur en functie. Aan de vereiste begrazing door konijnen lijkt vanwege de lage aantallen niet te worden voldaan. Aan de functionele omvang vanaf tientallen hectares wordt op sommige locaties wel voldaan. Het aandeel kale bodem en/of open pioniervegetaties in de vegetatie is bovendien te laag (Arcadis et al., 2022a). Achtergronddepositie huidige situatie De KDW voor H2130A Grijze duinen (kalkrijk) is 1071 mol N/ha/jaar (Wamelink et al., 2023). In 2023 was er op 61,9% van de oppervlakte sprake van een matige overschrijding van de KDW. De achtergronddepositie varieerde in 2023 tussen 825 en 1570 mol N/ha/jaar (10 | - en 90-percentielen) en was gemiddeld 1163 mol N/ha/jaar (zie Figuur 5-71).
De gemiddelde depositie ligt dus 92 mol N/ha/jaar hoger dan de KDW. (AERIUS Monitor, 2025). Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 | december | 2025 | Pagina 106 van 147 Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 107 van 147 Figuur 5-70 Verspreiding van het habitattype H2130A Grijze duinen (kalkrijk) in het Natura 2000-gebied Voornes Duin (Bron: AERIUS Monitor, 2025). Overige drukfactoren, knelpunten en maatregelen Volgens de natuurdoelanalyse voor het gebied (Arcadis et al., 2022) zijn knelpunten voor het habitattype, anders dan stikstofdepositie: - Te weinig begrazing door konijnen; - Onvoldoende aanwezigheid van stuifplekken en te weinig doorstuiving vanuit de zeereep; - Aanwezigheid van exoten. In het beheerplan zijn maatregelen opgenomen om deze knelpunten aan te pakken zoals aanbrengen van stuifkuilen, ontwikkelingsbeheer om habitattype uit te breiden, intensivering van het beheer (maaien, chopperen, begrazen), verwijderen van struweel en bestrijding van exoten (Provincie Zuid-Holland, 2015). Toename van de stikstofdepositie als gevolg van het project De depositietoename op het habitattype H2130A Grijze duinen (kalkrijk) bedraagt maximaal 0,03 mol N/ha/jaar is berekend voor een oppervlakte van 7,46 ha van het habitattype (11% van het areaal van het habitattype in het Natura 2000-gebied.
De depositie op het habitattype neemt daardoor toe van gemiddeld 1163 naar 1163,03 mol N/ha/jaar. In de gebruiksfase is er geen depositietoename op dit habitattype.
Voortoets stikstofeffecten Ontwikkeling Binckhorst | KE348-01 | 11 december 2025 | Pagina 108 van 147 Figuur 5-71 Afstand tot de KDW voor het habitattype H2130A Grijze duinen (kalkrijk) in het Natura 2000-gebied Voornes Duin (Bron: AERIUS Monitor, 2025). Effectbeoordeling - Op een groot deel van het habitattype (61,9% van de oppervlakte) is sprake van overschrijding van de KDW. De gemiddelde stikstofdepositie was in 2023 hoger dan de KDW. - Op een deel van deze oppervlakte (11%) vindt toename van de stikstofdepositie plaats vanwege het project. De toename van de stikstofdepositie is maximaal 0,03 mol N/ha/jaar. - De depositietoename als gevolg van het project is tijdelijk. Deze tijdelijke toename heeft geen invloed op de trend in de stikstofbelasting in het gebied, ongeacht welke trend hierbij optreedt, en heeft daarom geen invloed op het behalen van de instandhoudingsdoelen voor zover deze te maken hebben met de trend in stikstofdepositie in de komende jaren. - De depositietoename als gevolg van de ontwikkeling van Binckhorst is tijdelijk. Deze tijdelijke toename heeft geen invloed op de trend in de stikstofbelasting in het gebied, ongeacht welke trend hierbij optreedt, en heeft daarom geen invloed op het behalen van de instandhoudingsdoelen voor zover deze te maken hebben met de trend in stikstofdepositie in de komende jaren.
- Omdat de tijdelijke depositietoename gering is leidt deze niet tot een meetbare verandering in het nutriëntenaanbod voor het habitattype. Er zijn daarom geen meetbare veranderingen in de biomassaproductie van de vegetatie als gevolg van vermestingseffecten. De structuur en soortensamenstelling van de vegetatie verandert niet als gevolg van de depositietoename. De depositietoename leidt niet tot verdere vergrassing en verstruweling in het habitattype. - De bodem van het habitattype is goed gebufferd, waardoor een meetbare verandering van de zuurgraad van de bodem als gevolg van de geringe en tijdelijke depositie uitgesloten kan worden.