Inspreektekst Forum Stad dhr. Hoyer

Geachte Voorzitter, beste Burgemeester, Wethouders en raadsleden,

Afgelopen zaterdagochtend zaten we met een aantal van u in het buurthuis in Pasgeld. Samen hebben we gekeken naar ambities en beloftes voor een toekomstig aantrekkelijk en leefbaar Rijswijk. Aan de hand van de ontwikkelingen in de groene buffer Pasgeld, zochten we naar mogelijke oplossingen voor de knelpunten die in de weg staan van het verwezenlijken van visie, ambities en beloftes ten aanzien van een groeiend, maar blijvend groen, biodivers, mobiel, klimaat-adaptief en veilig Rijswijk Ieder van u die hierbij aanwezig was willen we hartelijk bedanken voor het inleveren van een stukje vrije tijd en voor uw bijdrage aan deze goede bijeenkomst. Wij blijven met u in gesprek en komen terug op vragen! Na een korte presentatie hebben we aan drie thema-tafels een groot aantal knelpunten besproken. Ik noem een paar onderwerpen. Een meer volledige samenvatting zal ik u nog nasturen. •

•

•

De status van groenbeheer en onderhoud is een grote zorg. Door Pasgeld lopend zie je nu al de verrommeling, de onveilige situatie van niet onderhouden bomen en het verdringen van uniek groen door bramen, berenklauw en brandnetels. De beloftes voor de toekomst zijn (zie de plannen) natuur-inclusieve oevers, uitgebreid rietmoeras en een flinke boost van het groen. Maar áls dit er al komt, dan is er geen geld voor beheer en zal de biodiversiteit nog verder teruglopen. Hier bovenop komt nog eens de enorme druk van het toenemende gebruik door mens en huisdier van het schaarse groen. De draagkracht van het groen is nu al overschreden Een mogelijke deel-oplossing is, dat een deel van het groenbeheer, door Natuurlijk Delfland wordt overgenomen. Dit in samenwerking met gemeentelijk groenbeheer en handhaving. Het creëren van rust-gebieden zou ook bijdragen aan een oplossing. De veiligheid en sociale cohesie in Pasgeld staan onder druk. Het gebied wordt gewaardeerd om haar dorpse karakter, het groen en de (nu nog) landelijke uitstraling. Tegelijkertijd zijn er mensen die al niet meer in het Elsenburgerbos durven te wandelen.

Zelf schrok ik van een van de leidsters van de kindercrèche in Parkrijk, die mij vertelde dat ze graag met de peuters naar Pasgeld ging voor de koeien, de paarden en de lammetjes, maar niet meer het Elsenburgerbos in ging omdat dat té gevaarlijk was van de overal, ook daar waar het niet mocht, in groten getale loslopende honden. Mbt tot veiligheid kwamen ook de verkeersveiligheid, de toenemende criminaliteit (auto-inbraken, vuurwerk, straatraces) en intimidatie door hangjongeren ter sprake. Voorgestelde oplossingen zijn: Méér handhaven (en meten). Véél nadrukkelijker nadenken hoe de sociale en recreatieve functie van het Pasgeldse groen voor Rijswijk kan worden ingericht, drempels in de weg tegen races. Maar ook: juist het educatieve karakter van het gebied onderstrepen en versterken. Dit kan op vele manieren Voor wat betreft mobiliteit en verkeersveiligheid zijn er nu al grote zorgen. Het verkeer op de Lange Kleiweg is enorm toegenomen (en niet alleen door de werkzaamheden aan de Beatrixlaan) en het zal er steeds drukker worden. De situatie is op veel plekken onoverzichtelijk en er gebeuren veel ongelukken. Dit niet alleen bij het bruggetje naar Delft. Auto’s worden massaal in de berm gezet. Veel dieren worden doodgereden Ook het Jaagpad wordt steeds onveiliger vanwege toenemende drukte en té snel rijdende fietsers.

Voorgestelde oplossingen zijn: versmallen van de Lange Kleiweg, véél duidelijkere wegmarkering, versterkte handhaving en snelheidsbeperkingen. Maar vooral ook: doe nu iets, vóórdat het te laat is. Voor de toekomst, vóórdat verder ontwikkeld wordt, moet helder worden of, en wáár de knip in de Lange Kleiweg komt.

•

•

•

Voor wat betreft deze knip: er zijn grote zorgen over de verwezenlijking van de, voor de verdere ontwikkeling van Pasgeld vereiste robuuste groen-blauwe hoofdstructuur. Niet één van de in het rapport van TAUW benoemde knelpunten is al opgelost. Géén knip in de Lange Kleiweg en géén groene verbinding met het Wilhelminapark zou de hoofdstructuur reduceren tot een niet met elkaar verbonden vlekkenpatroon, de doodsteek aan de biodiversiteit en aan de belofte om het gebied daarin juist te versterken. Merk ook op dat er géén gelden gereserveerd zijn om de Parkloper ten westen van de Lange Kleiweg in te richten. Dat is een strikte randvoorwaarde! Voorgestelde oplossingen: De beloofde en noodzakelijke geachte hoofdstructuur inrichten én financieel borgen vóórdat de verdere ontwikkelingen starten. Áls er géén knip in de Lange Kleiweg komt, dan wel een robuust ecoduct. Idem voor de verbinding naar het Wilhelminapark + het oplossen van de andere door TAUW gesignaleerde knelpunten. In wezen dus, niets anders dan uitvoering geven aan initiële beloftes en het voldoen aan randvoorwaarden én moties met betrekking tot dit onderwerp. De afname van de biodiversiteit is sowieso een enorme zorg. Het schrille contrast tussen beloftes, ambitie en werkelijkheid wordt als een enorm knelpunt ervaren.

De afname van de insecten en soorten, het niet monitoren daarvan, de toenemende druk van mens en huisdier. Maar ook de communicatie over biodiversiteit. Voorbeeld? Daar, waar het planbureau letterlijk spreekt over de verrijking ervan (ransuilen, vleermuizen etc. worden specifiek genoemd(!)) door verbetering van de natuur bij de planontwikkeling, zien we parallel de aanvraag bij de ODH om de zéér bedreigde ransuil uit het gebied te kunnen verwijderen. Hoe bizar! Voorgestelde oplossingen: garanties geven over dat, hetgene wat beloofd wordt ook daadwerkelijk zal worden verwezenlijkt. Dat ook kwantitatief maken. Zorg dat de beloofde biodiversiteit-toename, zoals is toegezegd, ook kan worden gemonitord, vóórdat verdere bebouwing van het gebied plaatsvindt. Als laatste noem ik de grote wateroverlast. Op dit moment zijn er al ernstige en nog onopgeloste problemen (zie de studie van Arcadis en uw eigen mobiliteitsstrategie (bijlage GreX, vandaag), die zegt dat de wateroverlast hoog is). Water zal een steeds groter knelpunt worden, zéker als de verstening doorgaat. Het geplande graven van tot 9-meter brede sloten is in wezen geen oplossing en gaat ten koste van het spaarzame groen. Oplossingen die genoemd werden zijn: het verplichten van groene onbetegelde tuinen en de verplichting van een waterreservoir (onder het huis).

Wrang detail is dat deze, wettelijk mogelijke oplossingen, naast vele andere zaken van tafel werden geveegd bij de recente participatie.

Beste volksvertegenwoordigers. Er zijn afgelopen zaterdag nog véél meer knelpunten en oplossingsrichtingen besproken. Ik ben verre van compleet. Duidelijk is dat er enorme problemen zijn om de Rijswijkse bouw-ambities waar te maken, tezamen met de beloftes en ambities op de vele andere gebieden die noodzakelijk zijn voor een toekomvast en gezond Rijswijk. Knelpunten zijn er om weggehaald te worden. Niet om naar voren te schuiven en er de toekomstige generatie mee te belasten. Deze omwikkelingen zullen in harmonie moeten plaatsvinden. Daar zijn we het allen over eens. De bijeenkomst afgelopen zaterdag geeft ons een positief gevoel. We begrijpen de dilemma’s waarmee u worstelt beter, maar zien ook oplossingen. We blijven daar, met u, graag naar zoeken. Óok voor eenieder van u die er afgelopen zaterdag niet bij kon zijn: onze deur staat wijd open om met u mee te denken en de dialoog aan te gaan. Maakt u daar aub gebruik van! Hartelijk bedankt.