2021-12-02 Inspreektekst Kazen Gebiedsvisie Rivieroevers.pdf

Ridderkerk 27 november 2021 Onderwerp: Mijn inspreek reactie op de stukken Rivieroevers. Niet alleen met de kennis van nu, een extreem woningtekort, als gevolg van het ontbreken van regulerende wetgeving van de Overheid, maar ook met de kennis van toen het bestemminsplan werd vastgesteld, hoewel toen het woning tekort minder was, had de Holec kavel een woonbestemming moeten krijgen. Maar met de ontwerpgebiedsvisie Rivieroevers leek aanvankelijk dat een heroverweging mogelijk zou zijn. Totdat tijdens het Open lab op 4 oktober 2021 werd medegedeeld dat de rivieroever ten zuiden van de Schans tot aan HIA blijft zoals hij is. Hieruit volgt dat op termijn, ondanks de reële bezwaren die burgers hiertegen hebben, een bouwvergunning aan Panattoni zal worden verstrekt. Indien een heroverweging bij de Holec kavel nog wel mogelijk zou zijn geweest, zou ik mijn inspreek reactie, verwoord in mijn zienswijze van 17 september, als volgt hebben samengevat en gecompleteerd: 1. Ridderkerk is grotendeels ingesloten door de rivieren de Noord en de Maas, de A15 en A 16 met zijn Ridderster. De leefbaarheid binnen dit gebied staat al lang onder te grote druk door geluidsoverlast, fijnstof en verkeersintensiteit, nog versterkt door de overwegend westen wind. Bekend is dat het cumulatief effect van deze aspecten van invloed is op de gezondheid van burgers.

Dit distributiecentrum moet dus niet op een locatie worden gerealiseerd dat zo ver mogelijk van de Rijkswegen af ligt en voor de aanvoer van goederen slechts over één weg bereikbaar is. 2. De ontsluiting van het bedrijventerrein is op een veilige- en effectieve manier niet mogelijk, daar deze zich in een onoverzichtelijk, scherpe bocht bevindt, waar meerdere, smalle wegen elkaar kruisen. Een onoverzichtelijkheid die nog wordt versterkt door het hoogteverschil tussen de Industrieweg en de Ringdijk, die ons tegen overstromingen moet beschermen. Juist de ontsluiting van de bedrijfsterreinen vindt plaats op kruin van de Ringdijk, de waterkering, waar de te smalle weg niet kan worden verbreed. 3. Het massaal intensiveren van verkeersbewegingen door het realiseren van een tweede logistiek distributiecentrum zal dus de vertragingen in de verkeersafwikkeling vergroten en ook de gevaren die dat met zich brengt vergroten. 4. Zowel voor de burgers, als het bedrijf heeft het voordelen het distributiecentrum logischerwijs zo dicht mogelijk bij de A16/A15 te situeren, waarbij gedacht kan worden aan de Nieuw Reijerwaard of Donkersloot. 5. Bij de bestuurlijke ambitie groen-wonen-werken dient tevens het begrip Ruimtelijke ordening in de afweging te worden meegenomen. Als gevolg van decentralisatie is Ruimtelijke ordening naar het laagste bestuurlijke niveau, de gemeente, gebracht.

Dit wordt ook hier zichtbaar doordat nu blijkt dat een tweede megalomaan distributiecentrum zal worden gerealiseerd in een woonomgeving. De menselijke maat telt hierin niet mee. Duidelijk is toch dat een distributiecentrum waaraan gekoppeld een hoge verkeersintensiteit, qua ruimtelijk ordening thuis hoort op een industrieterrein dat daarvoor is ontworpen, inclusief de bijpassende infrastructuur, een directe aansluiting op Rijkswegen, en niet in de woonomgeving van het dorp Slikkerveer. 6. Werkgelegenheid is belangrijk, maar de aanvoer van goederen geeft elders meer werkgelegenheid en de toename van plaatselijke werkgelegenheid blijft beperkt. Als in het bestemmingsplan een restrictie zou zijn opgenomen die alleen kleinschalige bedrijvigheid zou hebben toegestaan, dan zou hiermee juist de plaatselijke werkgelegenheid meer zijn bevorderd. Bovendien zou kleinschalige bedrijvigheid meer passend zijn geweest in deze woonomgeving. (Zie de Schans). 7. Het is onbetwistbaar dat deze kavel de kwaliteit van een A locatie heeft. Met uitzicht op het 3 rivierenknooppunt, deels met uitzicht op Werelderfgoed, mogelijk zelfs nog ruimte voor jachten in de haven en nabij een knooppunt van openbaar vervoer, de Fast Ferry, het snelste openbaar vervoer naar Rotterdam en Dordrecht.

Een ideale locatie waar niet alleen woningen en/of appartementen inclusief penthouses in de duurdere sector kunnen worden gerealiseerd, maar die tevens kan worden benut om woningen in het middensegment en het schreeuwend tekort aan sociale woningbouw betaalbaar te maken door deze te combineren met die van de duurdere sector.

1

Ik begrijp de bestuurlijk ambitie dat er naar een balans moet worden gezocht tussen groenwerkenwonen. Ik wil hier echter onlosmakelijk aan toevoegen het woord “klimaat”, niet dat dit een doelstelling op zich is, maar dat alle genoemde doelstellingen kunnen worden getoetst aan de doelstellingen die in het Klimaatakkoord zijn vastgelegd. Niet alleen omdat dit nu eindelijk actueel wordt, maar dit al over een veel langere periode speelt, en nu ook alles te maken heeft met “bouwen” en de dwingende eis van de Overheid om de uitstoot van stikstof te minimaliseren en het stikstof rantsoen daar te benutten bij “bouwen” dat de hoogste urgentie heeft, met andere woorden: te benutten bij Woningbouw. Een voorbeeld waar dit nu fout gaat zie je bij de sloopactiviteiten. De eigenaar van de Holec kavel is inmiddels op eigen risico gestart met de sloop van de bestaande bedrijfsgebouwen. Hiervoor is tegenwoordig geen sloopvergunning vereist, en dat wreekt zich omdat er nu geen of onvoldoende eisen worden gesteld om de stikstof uitstoot zo veel als mogelijk te beperken. Omdat niet de eis is gesteld, dat de sloopmachines en vrachtauto’s op minimaal blauwe- of beter nog groene waterstof of groene elektriciteit draaien, geeft dit een enorme milieubelasting.

De door de sloopbedrijven gebruikte sloopmachines en vrachtauto’s werken namelijk op diesel of biodiesel, maar biodiesel veroorzaakt eenzelfde luchtverontreiniging en gezondheidsrisico als “normale” dieselbrandstof. Er blijkt een loffelijk streven te zijn in de toekomst woningen aan de rivier te bouwen omdat voor de locatie Schiepoterrein het bestemmingsplan al een wijzigingsbehoefte naar wonen heeft. Maar het is toch ongerijmd dat de gemeente voorstaat een goed florerend bedrijf met specifiek een watergebonden functie te slopen. Is dit streven nu in het algemeen belang? Stel dat de eigenaar vatbaar zou zijn hieraan medewerking te verlenen, dan houdt dit in de sloop van de recent gerenoveerde bedrijfspanden, ruim voorzien van gesubsidieerde zonnepanelen en het realiseren van nieuwbouw elders. De consequenties zullen zijn dat hiervoor de hoofdprijs aan de eigenaar zal moeten worden betaald, er werkgelegenheid verloren gaat en een enorme, onnodige, milieubelasting wordt veroorzaakt. Als woningbouw op die kostbare kavel mogelijk wordt dan zal die zeker niet bestaan uit woningen voor de sociale- of midden sector, waaraan nu juist zo’n grote behoefte is, maar alleen voor de luxe sector.

Uit het tekort van ca 321.000 woningen op dit moment, voornamelijk in de sociale- en midden sector blijkt dat er enorme achterstand is opgelopen, die alleen kan worden weggewerkt door in de komende minimaal 10 jaar de focus voornamelijk te leggen op het bouwen van woningen van deze categorieën. Het ligt echter meer in de rede om een meer voor de hand liggende mogelijkheid voor woningbouw te overwegen, namelijk op de Holec kavel. De eigenaar van een nog te bouwen distributiecentrum, met een niet water gebonden functie, is meer gebaat bij een bouwrijpe locatie in de Nieuw Reijerwaard. Deze locatie heeft de voordelen dat de logistieke dienstverlening voor zijn klanten wordt geoptimaliseerd. Het distributiecentrum is voor leveranciers direct bereikbaar vanaf de A15/ A16. (tijdwinst). Wat bij de Holec locatie niet mogelijk is, de bevoorrading kan ook ’s-nachts plaats vinden. (tijdwinst / efficiëntere bedrijfsvoering) Het distributiecentrum is meer zichtbaar. (reclame) De doelstelling van de Overheid het stikstof rantsoen te benutten voor woningbouw wordt gerealiseerd. Nadeel voor de eigenaar is dat er vertraging ontstaat bij de realisatie, maar dit staat niet in verhouding tot de voordelen die dit heeft voor de kosten (t.o.v. de Schiepo kavel), het milieu, onze dorpsgemeenschap en voor Panattoni. Hoogachtend:

F.A. Kazen

Bijlage: Overweging vervolg stappen na verstrekken bouwvergunning distributiecentrum 27-11-2021.

2

Bijlage Bijlage behorende bij: “Mijn inspreek reactie op de stukken Rivieroevers, d.d. 27-11-2021” Onderwerp: Overweging vervolg stappen na verstrekken omgevingsvergunning distributiecentrum. Aan: Commissie Samen Wonen, die leden die interesse hebben in mogelijke vervolg stappen, nadat een omgevingsvergunning is verstrekt, e.a. belanghebbenden. Er zijn twee mogelijkheden om hiertegen bezwaar aan te tekenen. 1. Als een omgevingsvergunning is verstrekt kan op grond van de Algemene wet bestuursrecht, bij B&W schriftelijk een gemotiveerd bezwaarschrift worden ingediend. 2. Om de werking van het besluit te schorsen kan bij de voorzieningenrechter een verzoek worden ingediend om een voorlopige voorziening te treffen. Toelichting 1. Een bezwaar ingediend bij B&W zal naar verwachting niet tot het intrekken van het besluit lijden, omdat het huidige college gebonden is aan het “oude” bestemmingsplan dat toelaat dat dit distributiecentrum op deze locatie wordt gerealiseerd. 2. Het indienen van een verzoek om een voorlopige voorziening te treffen biedt mogelijk wel kansen om de ruimtelijke misstap te corrigeren.

Ik schrijf hierbij als leek mijn gedachten over de argumenten die in dat verzoek zouden kunnen worden gebruikt, om aan particulieren (deels) en groepen (deels) die een Zienswijze tegen de stukken van de Rivieroevers hebben ingediend, én andere belanghebbenden in Slikkerveer en Ridderkerk. Ik start dan bij de Grondwet, waarvan een deel van de tekst luidt: “Bevordering van voldoende woongelegenheid is voorwerp van zorg der overheid.” De Overheid moet bevorderen, ze moet zorgen, ze moet voorwaarden scheppen. In één woord samengevat: zorgplicht. Nu zijn er deskundigen die stellen: “Al met al is deze bepaling van een zodanige vaagheid dat zij hier verder geen aandacht behoeft.” En “Dat het artikel 'van een zodanige onbestemdheid is dat het nauwelijks betekenis heeft.” Naar mijn mening heeft de Overheid wel degelijk die zorgplicht en heeft die verantwoordelijkheid nu en in het verleden, ook op diverse wijzen op zich genomen. Bijvoorbeeld na WOII heeft de Overheid maatregelen genomen om huurders te beschermen teneinde te voorkomen dat de huurprijzen, vanwege de woningnood, torenhoog zouden zijn opgelopen. Dit had ook niet aan de “markt” = vraag en aanbod, kunnen worden overgelaten. De ervaringen opgedaan gedurende de oorlog hebben dit ook laten zien, schaarste maakte dat er somtijds voor een brood met gouden sieraden moest worden betaald.

Op alle gebied is er een automatisme dat bij een tekort zowel de verkoper, als de koper zich schuldig maken aan het ontstaan van zulke hoge prijzen dat die in geen verhouding meer staan tot de werkelijke waarde van een product. Regulering van de Overheid blijft ten alle tijden noodzakelijk om de dagelijkse levensbehoeften, waaronder een dak boven je hoofd, veilig te stellen. De Overheid heeft echter op een bepaald moment besloten dat het ministerie van Volkshuisvesting Ruimtelijke Ordening en Milieuhygiëne (VROM) kon worden opgeheven en onderdelen herverdeelt over ander ministeries. Hier hebben die onderdelen niet meer die aandacht gekregen die noodzakelijk is. In een later stadium heeft de Overheid besloten een verhuurdersheffing aan de wooncorporaties op te leggen. Reden was dat enkele wooncorporaties zich niet alleen aan hun doelstelling, het bouwen van sociale huurwoningen, hadden gehouden en enkele directeuren van die wooncorporaties hun machtpositie hadden misbruikt om zich te verrijken. Duidelijk is inmiddels geworden dat de markt de taak van de wooncorporaties niet heeft overgenomen, of niet heeft kunnen overnemen. Vanaf die deregulering is er daardoor een tekort aan 321.000 sociale huurwoningen en woningen in het midden segment ontstaan. Dit tekort dat zich gedurende langere tijd heeft opgebouwd, moet nu binnen 10 jaar worden aangevuld.

Duidelijk is dat de thans waanzinnig overspannen woningmarkt nog lang in deze vorm zal blijven bestaan. Dit is verwijtbaar aan alle Overheden vanaf het hoogste- tot aan het laagste bestuurlijke niveau. Hiervoor kunnen ook geen excuses worden bedacht. We leven toch in een tijd waarin de Overheid nog nooit over zoveel informatie kon beschikken als in het verleden het geval was.

1

Bijlage Er is toch een Centraal Bureau voor de Statistiek, een Centraal Planbureau, een Planbureau voor de Leefomgeving en nog vele andere adviseurs, die de Overheid van deze alarmerende informatie hebben voorzien! Het probleem is toch al lang bekend, het komt toch niet uit de lucht vallen? Al lang is bekend dat een niet te stuiten toestroom van asielzoekers in regelmatige golven op Europa afkomen. Al lang is bekend is het probleem van de studenten huisvesting die al jaren, of geen huisvesting kunnen vinden, of exorbitant hoge huurprijzen moeten betalen voor een kamertje. Al lang is bekend dat vele starters noodgedwongen bij hun ouders moeten blijven wonen, een situatie die nog lange tijd zal aanhouden, waardoor deze generatie in hun ontplooiing wordt geremd, waarmee de maatschappij ook zal worden geconfronteerd. Al lang is bekend dat er ook een toestroom van Klimaatvluchtelingen binnen korte tijd op ons afkomt. De Overheid heeft daar tot op heden niet geanticipeerd. Terecht geeft de Overheid humanitaire hulp aan vluchtelingen en heeft zich hiertoe ook wettelijk verplicht. Terecht zou het zijn als de Overheid deze hulp ook aan die ca 40.000 mensen zou verstrekken die zich op straat, op de camping, in vakantiehuisjes, etc.

moeten behelpen, met een status die het best omschreven kan worden als een “Niet inwoner”, waarvan een deel een (zeer) lange tijd aan het arbeidsproces hebben deel genomen en belasting hebben betaald. Het kan natuurlijk niet zo zijn dat er met twee maten wordt gemeten. De conclusie kan worden getrokken dat uit alle genoemde misstanden blijkt dat de Overheid al gedurende lange tijd in gebreke is gebleven en aantoonbaar niet aan hun zorgplicht volgens de grondwet hebben voldaan. De gevolgen hiervan zijn zo desastreus, dat besluiten die door alle Overheden zijn genomen kunnen worden aangemerkt als zijnde in strijd met de Grondwet. In de zaak van het distributiecentrum kan daarom aan de voorzieningenrechter worden gevraagd de omgevingsvergunning nietig te verklaren, zowel op basis van de argumenten die in mijn Mijn inspreek reactie op de stukken Rivieroevers, blz 1 punten 1t/m 7, zijn verwoord, als op basis van het niet nakomen van de grondwettelijke zorgplicht van de Overheden. Tot zover mijn onder tijdsdruk tot stand gekomen zienswijze en het voorstel verzoek aan de voorzieningenrechter, die beide natuurlijk incompleet zijn. Ik kan en zal als ondeskundige en gezien mijn leeftijd deze kwestie niet aanhangig maken. Misschien dat het een handvat kan zijn voor de belanghebbenden waaraan deze bijlage is gericht, als omschreven in de kop van dit epistel.

Een jurist zal moeten bekijken of mijn gedachtenspinsels enige realiteitswaarde hebben of belachelijk zijn. Blijken er mogelijkheden te zijn dan moet een en ander verder worden uitgewerkt en aangevuld met de argumenten van alle belanghebbenden die zich bij de nog te formeren groep willen aansluiten. Blijken ze belachelijk te zijn, dan is het jammer, maar dan heb ik in ieder geval mijn hart eens gelucht.

2