Inspraaknotitie natuur en natuurbehoud Lijsterengh v3 geanonimiseerd
Tekst van het document
Dank u voorzitter dat u mij de gelegenheid geeft om mijn zorgen over het behoud van de natuur in Rhenen, in het bijzonder in het gebied de Lijsterengh, bij u neer te leggen. Ik ben Pieta Bunt van de Nieuwe Veenendaalseweg. De Lijsterengh, onderdeel van Natuurnetwerk Nederland (NNN) en Nationaal Park de Utrechtse Heuvelrug, is een uniek stuk natuur met een grote biodiversiteit, waarop we zuinig moeten zijn om te behouden. In dit gebied zijn nog oude boskernen terug te vinden, karakteristieke eeuwenoude beukenlanen en houtwallen. Het heeft een bijzondere flora en fauna. Door ons zijn in de loop der jaren waargenomen: marters, eekhoorns, vleermuizen, egels, holenduiven en spechten (groene en rode). De bossen van de Lijsterengh worden beschermd door een overgangszone met de bebouwde kom, en het is die zone die nu bedreigd wordt. Juist in de overgangszone leven en fourageren vele dieren (zoals vossen, reeën en boomvalken). Ook is daar een bijzondere vegetatie te vinden voor vele insecten, die al zoveel hebben te lijden door verschraling. De akkers worden omringd door een pracht aan bloemen. Daarnaast wordt het overgangsgebied samen met het bos intensief gebruikt voor recreatie, zoals hardlopen, fietsen, paardrijden en wandelen. De akkers geven een schitterende kijk op de Utrechtse Heuvelrug, voor Nederland uniek.
Vele toeristen (zelfs uit België en Duitsland!) komen hiervoor naar Rhenen, om één van de wandelroutes te wandelen rond de akkers en in bossen van de Lijsterengh. Met het bouwen van woningen in het overgangsgebied tot aan de directe grens van het bos, dus in de Groene Contour, verstoor je het leefgebied van de dieren, die zich verder zullen terugtrekken in het bos, of zelfs helemaal wegtrekken. Daarnaast zie je nu al dat door intensieve verkeersstromen elk jaar veel dieren worden doodgereden. Zij zijn gedesoriënteerd geraakt door licht, geluid en bebouwing, en het oprukken van de mens richting hun leefgebied. Het plaatsen van een lantaarnpaal op de parkeerplaats van de Lijsterengweg is daarom tegengehouden. Verder moet versnippering van natuurgebied voorkomen zien te worden, en die zorg wil ik in het bijzonder bij u neerleggen. Met het bebouwen van de akker zou je namelijk een grote ‘hap’ uit de natuur wegnemen, zoals u op de kaarten kunt zien, terwijl er kansen liggen voor natuurontwikkeling. De akker sluit aan op het NNN gebied, en kan deze versterken. Het nadenken over hoe dit verder vorm te geven, zou een logischer keuze zijn. Ook is het verontrustend dat u spreekt over tijdelijke bewoning van 15 jaar, wat (semi)permanent is. U gaat nuts- en rioolvoorzieningen aanleggen, waardoor het bodemleven wordt verstoord én de beukenbomen worden bedreigd.
Nu al hebben deze bomen op de zandgronden van de Grebbeberg door droogte zeer te lijden, maar als zij door bebouwing en een structurele toename van asfalt nog minder vocht krijgen én hun wortels worden beschadigd, zal die bedreiging toenemen. Daarnaast is het bouwen van tijdelijke woningen niet duurzaam en kapitaalvernietiging. U gaat immers over aantal jaren alle nuts- en rioolvoorzieningen weer verwijderen, terwijl de schade dan al aan dit gebied is toegebracht, en herstel jaren zal kosten óf dat de schade aan de natuur misschien zelfs niet meer terug te draaien is. Het druist in tegen het rijks- en provinciale beleid dat zich richt op meer natuurareaal én de komende Europese wetgeving van natuurherstel. Wij hebben niet alleen te denken aan het heden, maar ook goed rentmeesterschap te voeren voor onze kinderen en kleinkinderen Graag denken wij met u mee over andere oplossingen, waardoor de natuur niet geschonden wordt, de Lijsterengh als natuurgebied voor Rhenen behouden blijft, en toch voldoende permanente woningen worden gerealiseerd voor onze medemens, of flexwoningen op die plaatsen waar permanente bouw in de toekomst gepland staat. Horen wij hierover van u? Ook nodigen wij u uit om zelf een wandeling te maken in dit natuurgebied. Dank u voor uw aandacht.
Zie ommezijde: 2 kaarten