2 MfA juni 2024 Kadernota

René Kolkman, lid van Music for All Music for All heeft als doel het beoefenen van podiumkunst. Opgericht eind 1999. Wij noemen onszelf een theaterkoor; voor ons is muziek belangrijk, vooral zingen. Soms treden we op als een koor, soms doen we cabaret, soms variété, soms een musical. Onze voorstellingen komen het meest tot hun recht op een echt podium in een echt theater. In de beginjaren hadden we meer dan 60 leden. Dat is eigenlijk een te grote groep voor een amateurpodium. Geleidelijk aan verminderde het ledental tot rond de 30; dat is voor een regisseur en dirigent goed hanteerbaar, en de inkomsten uit contributie waren nog net voldoende om rond te komen. Wel een groeiend probleem: de veranderende maatschappij kostte ons de aanwas van vooral jonge nieuwe leden. Toen kwam Covid. Net als veel andere clubs zijn wij leden kwijtgeraakt. Wij zitten nu onder de 20 en wij hebben het dus financieel moeilijk. Wij hebben leden met een heel drukke baan, een heel druk leven. Wij hebben ook leden zonder baan, om welke reden dan ook. Voor iedereen is deze hobby een belangrijke uitlaatklep en ontspanning. Een avondje repeteren geeft enorm veel nieuwe energie aan lichaam en geest. Het zet je even weer met beide benen op de grond, of het laat je even zweven, net hoe het uitkomt, maar het doet altijd goed. Binnen de vereniging wordt je inzet gewaardeerd.

En je blijkt talent te hebben: je kunt goed zingen, of acteren, of teksten maken, of improviseren, of kostuums of decors maken, of de financiën doen, of grimeren, wat dan ook. Je hoort er allemaal bij. Wij creëren samen iets moois, en we creëren sociale cohesie. Voor de smalle beurs is de relatief bescheiden contributie toch een echte kostenpost, en de vereniging wil deze mensen niet kwijt. Zo komt deze redevoering bij de centen uit. Geachte toehoorders: natuurlijk niet bij U, maaar zeker elders binnen de BV Nederland waart de volgende gedachte rond: “Die amateur cultuurclubjes mogen van mij een heleboel tijd en moeite in hun hobby steken maar waarom moeten wij daar onze dure belastingcenten in stoppen?” Ik zal u zeggen waarom. Welzijn en sociale cohesie zijn wel degelijk in economische waarde uit te drukken. En verder: dit geld verdwijnt niet op de rekening van de leden of de vereniging. Onze repetities kosten geld. Wij huren een ruimte; dat geld gaat elke week naar een verhuurder. Wij zijn werkgever van een muzikaal leider /schuine streep/ regisseur; dat geld gaat naar een professioneel theatermaker voor wie wij een kleine maar vaste inkomstenbron vormen. Onze voorstellingen kosten geld. Wij huren een podium; dat geld gaat naar een theaterexploitant in Rheden of in de omgeving. Wij huren geluid en licht; dat geld gaat naar een bedrijf in de gemeente Rheden.

Wij huren, indien mogelijk, live muzikanten in; dat geld gaat naar een beroepsgroep met tegenwoordig heel onzekere inkomsten. Wij hebben voorstellingen gedraaid met een begroting van ruim boven de 20.000 Euro. De volgende voorstelling wordt minder duur. Wij bezuinigen. Wij maken nu zoveel mogelijk onze eigen liedjes. Dat scheelt een professioneel musicus, en we ontwikkelen onze eigen talenten. Maar het duurt wel langer.

Wij maken zoveel mogelijk, al improviserend en proberend, onze eigen toneelscenes. Veel lachen, geweldige ideeën, niet allemaal even bruikbaar. Maar het duurt wel langer. Wij zoeken naar goedkope decors en kostuums. Kun je iets verzinnen dat meer suggereert dan dat het echt iets is? Tegen een vergoeding doen we een avond met meezingliedjes bij een verzorgingstehuis. Dat kost dus repetitietijd. Het is ons gelukt om wat jeugdige talenten mee te laten spelen in onze laatste en in de komende voorstelling. Geen extra contributie maar wel extra publiek. Met wat geluk levert dit ook nieuwe leden op, maar: vooral jonge mensen commiteren zich niet graag aan een voorstelling met een aanlooptijd van een jaar. En, zoals gezegd: de aanlooptijd wordt langer. De vraag is dus: is dit bezuinigen genoeg? Zonder een financiële injectie van buitenaf voorzien wij dat onze volgende voorstelling de laatste is. Music for All wil u derhalve met klem verzoeken om de gemeentelijke begroting laten we zeggen elastisch te benaderen. Als vereniging zijn wij bereid buiten de gebaande paden te treden. Bij elke repetitie proberen wij juist dat te oefenen. Wij improviseren. Wij zijn niet bang voor een cultuuromslag, wij blijven graag met de gemeente in overleg, en we hebben creatieve ideeën, maar wij willen blijven bestaan.