spreektekst-inspreker-3

Goedenavond, mijn naam is Amanda Persijn. Ik sta hier als ouder en als voorzitter van de medezeggenschapsraad van Montessori De Beleving Eerst wat punten wat wij als ouder merken op school en aan de kinderen: • In de zomer is het met gemak 29/30 graden in de klaslokalen. Kinderen komen met hoofdpijn thuis. • Zoals al genoemd staan de co2-melders vaak uit, anders piepen ze de gehele dag. Kinderen zitten vlak naast het raam en er is geen plek om met je klas naartoe te gaan om de co2-waarden weer in orde te krijgen. • Omdat kinderen zo op elkaar zitten ontstaan er onnodig veel opstootjes, werkjes worden per ongeluk omgeduwd, kinderen zitten onder de tafels te werken. Juffen zijn hier ook veel tijd aan kwijt. • Kinderen kunnen nergens in de gang samenwerken met kinderen uit andere klassen of uit hun eigen klas aan projecten. Terwijl dit een heel belangrijk onderdeel is in het Montessori onderwijs. • Ook kinderen die sneller last hebben van prikkels hebben niet de mogelijkheid om ergens rustig te werken. Zo kan een kind wel 5 keer verplaatst worden als hij even rustig op de gang probeert te werken. • Als je een vertrouwelijk gesprek hebt op school met bijvoorbeeld een intern begeleider, doe je dat soms fluisterend. Dit omdat naast het kleine hokje waar je zit les gegeven wordt in de lerarenkamer.

Punten die ik hoor in de MR: • Nee tegen een ouder en kind betekent nee tegen een heel bewuste keuze voor een onderwijstype. Elders is dit type onderwijs niet mogelijk in de hele regio. • Geen ruimte voor vertrouwelijke gesprekken. Soms is het echt zoeken naar een hoekje in school om heel zacht te praten met een externe. • Er is een zeer strikt schema op een dag wie waar mag zijn door ruimtegebrek. Er is geen ruimte voor onvoorziene omstandigheden. Dit zorgt voor veel druk en stress bij docenten én bij de kinderen. Soms is er niet eens ruimte voor een extern iemand om met een leerling even rustig te zitten en werken. • Hoofdpijn bij docenten na een schooldag en het gevoel niet iedereen de aandacht hebben kunnen geven zoals ze dat graag zouden willen en eigenlijk moeten door de grote groepen. Samenvattend wat we nodig hebben en vragen aan de raad: Op korte termijn: • 1 noodlokaal, liefst met een tweede er al bovenop. Zo kunnen we de eerste nood na de zomer oplossen en al wat van de m2 oplossen die er nu is. Na 2 jaar kan dan de middenbouwgroep in het tweede noodlokaal. • Klein budget om intern in school ook wat op te kunnen lossen. • Zicht op wanneer er nieuwbouw komt. Uiterlijk binnen 5 jaar, anders zou er een derde noodlokaal nodig zijn en kom je echt extreem veel m2 tekort. Op lange termijn en het IHP: • Een nieuwbouwlocatie.

Graag zien we in het IHP als bijlage een opsomming welke scholen in Purmerend, met tijdspad en mogelijke locaties. • Uit kunnen groeien naar een school met 300 leerlingen • Een Montessori-peuterspeelzaal om een doorlopende leerlijn te hebben en samenwerking met het voortgezet onderwijs; helemaal mooi als er een Montessori middelbare school zou kunnen komen.