spreektekst-inspreker-2

Inspreken voor de raad op 21 november 2024 Bedankt voor uw tijd. Ik ben Eva Gordijn, leerkracht op Montessori de Beleving. Ik sta hier namens mijn collega’s maar vooral voor onze 240 kinderen. U hoort het goed, ik zeg onze kinderen. ‘ Het regent in de klas, we zitten in een plas’. ‘Onze school is te nauw, wij willen een nieuw gebouw’, ‘Onze school is te klein, er moet meer ruimte zijn’. De kinderen hebben letterlijk hun handtekening gezet voor een fijne plek waar zij kunnen leren, keuzes kunnen maken, elkaar kunnen inspireren en verder mogen ontwikkelen in de persoon die ze al zijn. Graag neem ik jullie mee op een normale dag in de week. De kinderen komen binnen en we begroeten elkaar met een hand. Daarna gaan ze allemaal zelfstandig aan het werk. Naast het begeleiden en inspireren van mijn leerlingen, houd ik ook altijd een oog op de CO2 meter die in de klas staat. Het doel is om het lampje op groen te houden, maar binnen een half uur springt deze van oranje, naar rood. Dit betekent dat er niet voldoende frisse lucht en zuurstof in de klas is. Naast mijn eigen leerlingen werken er elke dag drie middenbouwleerlingen in mijn klas. Het van elkaar leren en leren omgaan met andere leeftijdsgroepen is bij ons van grote waarde. Alleen de reden dat deze kinderen bij mij werken is niet vanwege dat uitgangspunt. De reden is om ze een rustige plek te gunnen om tot leren te komen.

De klassen in de middenbouw bestaan namelijk inmiddels uit 31 leerlingen. Onze kinderen werken veel op kleedjes op de grond, schoenen uit, net zoals thuis. Door ruimtegebrek liggen deze kleedjes vaak gedeeltelijk onder tafels en wordt soms zelfs de keuze gemaakt om de kleedjes niet te gebruiken. Inspiratietafels worden door ruimtegebrek opgeruimd en het samen buitenspelen met verschillende jaargroepen is niet meer aan de orde. Ondanks continu onderhoud staan wij als het veel regent regelmatig een klas te dweilen. Uiteraard pakken we dit met beide handen aan en nemen wij het een beetje voor lief. Maar het is een ander verhaal nu materiaal stuk gaat en er schimmel op de houten kasten staat. In het gebouw is één toilet voor de volwassenen. U kunt zich wellicht voorstellen dat dit met een team met veel vrouwen regelmatig voor problemen zorgt. De voorbereide omgeving, zoals Maria Montessori die noemt is duidelijk niet op orde. Daardoor kunnen wij onze kinderen niet altijd voorzien in hun onderwijsbehoeften. Dit is een kleine greep uit de vele nijpende situaties waar wij elke dag tegen aanlopen. Velen dingen zijn voor ons al bijna normaal maar eigenlijk is dat het niet. Wij hopen daarom dat er met ons meegedacht gaat worden. Een nieuwe school, een fijne plek waar al onze kinderen elke dag met plezier naar school kunnen gaan. Dank u wel.