Spreektekst inspreker 1

Geachte voorzitter, wethouders en raadsleden, Ik ben Marnix van den Heuvel en vader van een schoolgaand kind uit groep 1-2 en tevens MR lid van de Octantschool. Ik woon in dezelfde wijk en ga lopend naar school. Het schoolgebouw is nog maar 2 jaar oud en bied tijdens de warme dagen een goed klimaat. Nu is er alleen 1 ding wat ik niet goed kan begrijpen en daarvoor wil ik het mondeling toelichten. Verkeersveiligheid rondom CASA en Octant Mijn werkgever hanteert de slogan: "We werken veilig, of we werken niet." Dat betekent dat veiligheid geen discussiepunt is, maar een harde randvoorwaarde. Wanneer een situatie niet veilig is, wordt het werk stilgelegd totdat het wél veilig is. Niet achteraf, maar vooraf. We wachten niet op een ongeval om in actie te komen. Als veiligheidskundige beoordelen wij een situatie niet op de vraag of het meestal goed gaat, maar op de vraag of een ernstig ongeval redelijkerwijs kan worden voorkomen. Dat is de bril waarmee ik vandaag naar de verkeerssituatie rondom de CASA- en Octantschool kijk. De gemeente is van mening dat deze verkeerssituatie veilig is. Ik vraag u vandaag om niet alleen naar het ontwerp op papier te kijken, maar vooral naar hoe het in de praktijk dagelijks wordt gebruikt. Ouders fietsen over de stoep omdat zij de route over de parkeerplaats als onveilig ervaren.

Auto's parkeren half op de stoep omdat er geen duidelijke en goed functionerende kiss-andridevoorziening is. De fietsenstalling is bovendien niet logisch bereikbaar zonder eerst een stuk met de fiets aan de hand te lopen. Dit zijn geen uitzonderingen, maar dagelijkse situaties. Wanneer een grote groep mensen consequent hetzelfde gedrag vertoont, is dat meestal geen gedragsprobleem. Het is een signaal dat de inrichting niet aansluit bij de praktijk. Een goed ontwerp nodigt uit tot veilig gedrag. Een slecht ontwerp dwingt mensen juist om onveilige keuzes te maken. In mijn werk geldt: als een situatie niet veilig is, dan gaan we niet door. We passen het systeem aan, niet de mensen. Hetzelfde principe geldt in de openbare ruimte. Gedrag kun je sturen door de inrichting van de omgeving. Dat gebeurt overal in het verkeer. Met een rotonde stuur je de snelheid van auto's. Met een verkeersdrempel rem je het verkeer af. Met een fietssluis dwing je fietsers om

af te stappen en hun fiets aan de hand mee te nemen. De inrichting bepaalt voor een groot deel het gedrag. Waarom zouden we voor de verkeersveiligheid van onze kinderen genoegen nemen met een lagere veiligheidsnorm dan we op onze werkplek vanzelfsprekend vinden? Als een verkeerssituatie dagelijks vraagt om gezond verstand om ongelukken te voorkomen, dan is die situatie niet veilig genoeg ontworpen. Veiligheid mag niet afhankelijk zijn van ouders die iedere ochtend zelf moeten bepalen wat op dat moment de minst onveilige keuze is. Veiligheid moet in het systeem zitten, niet afhankelijk zijn van de mensen die het gebruiken. Een veilig verkeersontwerp voorkomt dat verschillende verkeersstromen elkaar onnodig kruisen. Hier gebeurt juist het tegenovergestelde. Voetgangers, fietsers en auto's worden door de inrichting gedwongen dezelfde ruimte te gebruiken, terwijl juist kinderen de meest kwetsbare verkeersdeelnemers zijn. Daar komt nog bij dat het verkeer verandert. Er rijden steeds meer elektrische fietsen en fatbikes, die sneller optrekken en hogere snelheden halen dan een gewone fiets. Ook het aantal fietsende scholieren neemt toe. Dat maakt het des te belangrijker dat de infrastructuur niet alleen veilig is voor vandaag, maar ook voor de toekomst. Een goed ontwerp houdt rekening met die ontwikkeling. Ik sta hier niet om ouders de schuld te geven. Integendeel.

Ouders doen wat iedere ouder doet: zij zoeken de veiligste route voor hun kind. Wanneer zoveel ouders daarvoor dezelfde oplossing kiezen, is dat een duidelijk signaal dat de inrichting verbetering vraagt. In mijn werk wachten we niet op een ongeval voordat we een gevaarlijke situatie aanpakken. Dat zouden we rondom een basisschool ook niet moeten doen. Daarom vraag ik u om verantwoordelijkheid te nemen en de inrichting aan te passen. Zorg voor een duidelijke en goed ingerichte kiss-and-ridevoorziening, een veilige en logische route naar de fietsenstalling en een inrichting waarbij voetgangers, fietsers en auto's elkaar zo min mogelijk hoeven te kruisen. Mijn werkgever zegt: "We werken veilig, of we werken niet." Ik vraag u vandaag om diezelfde norm toe te passen op de plek waar onze kinderen iedere dag naar school gaan. Niet nadat er iets misgaat, maar juist voordat het misgaat. Dank u wel.