38. Brief aan de gemeenteraad en college over woonwagen- en standplaatsenbeleid geredigeerd

Geachte raad en college leden.

Aller eerst wil ik alle leden waarbij wij zijn uitgenodigd om ons verhaal te komen doen heel erg bedanken. Dit geeft ons een zeer goed gevoel dat wij gezien en gehoord door u worden. Dank daarvoor.

Het is de afgelopen periode allemaal een onwijze roller coaster geweest voor onze familie.

Mijn zus die als woordvoerster voor ons staat en echt tot het graatje js gegaan om onze nood kenbaar te maken.

Uiteindelijk werden we verblijd dat er een beleid en nieuwe locaties kwamen. En wat waren wij trots met en op elkaar. De eerst stap was bereik.

Als donderslag op heldere hemel kregen wij het eerste gesprek waar ons grootste nachtmerrie werd.

Alles wat wij gedaan hadden werd in de prullenbak gegooid en was niets meer waard volgends zeggen.

De grond zakte onder onze voeten vandaan en toch besloten we door te pakken. Opnieuw gesprekken en vragen stellen en kennis in winnen.

Het beleid wat nu word aangenomen, word voorgedaan alsof het in overleg geweest is met alle mensen uit de klank bord groep en alsof het voor iedereen is.

Toch sluit dit beleid mensen uit! Mensen met rechten. Woonwagenbewoners met een heel verleden in de woonwagen. Waarvan jaren bekend is dat zij terug willen naar een standplaats. Mensen wiens leven al die tijd stil heeft gestaan omdat de gemeente het heeft doen lijken alsof zij echt gehoord werden. Er werd gedaan alsof er werd meegeleefd nu 9 jaar verder word ons weer een zoethoudertje geven met we willen proberen iedereen met binding te huisvesten binnen 9 jaar. In 2018 werd er ook geprobeerd een locatie te krijgen. En hier staan we weer opnieuw.

Want er word aangegeven dat de wachtlijst van nu nog geen officiële wachtlijst is. En dat we niet weten wie er precies wel en niet in gaan schrijven. Voor nu zijn het er 36 maar straks kunnen het er ook opeen 50 zijn. Zo blijven wij ook schuiven en is de 9 jaar niet zeker. Graag wil ik daarom weten wat de reden is om aan al het andere gevraagde in de zienswijze wel tegemoet te komen, maar aan de voorrang voor ons langswachtende is dit plots een probleem? Hoe kan dit? Het wonen in familie verband is bij ons net zo groot als bij de bewoners op de bestaande locatie’s.

Beste raad hierdoor staat ons leven weer 9 jaar lang stil. Wij hebben prachtige huizen maar wij zijn er niet thuis. Al zijn we altijd veel met de familie bij elkaar het is niet wat wij gewend zijn en het is niet hoe het hoort in onze cultuur.

Ik schrijf hier niet als woonwagenbewoonster alleen, maar ook als ondernemer ( net zoals mijn zus en zoon) en inwoner uit ons mooie gemeente.

Wij willen u daarom vragen vergeet ons niet! En zet ons leven niet weer opnieuw stil.

Dank u wel voor uw tijd.