PvdA/GroenLinks - Algemene Beschouwingen - Kadernota 2022.docx

Beschouwingen PvdA/GroenLinks kadernota 2022 Voorzitter, leden van de raad, U weet waarschijnlijk allemaal wel, waar de uitdrukking ‘de knoop doorhakken’ vandaan komt. Het gaat om de beroemde Gordiaanse knoop, die de dissel van een strijdwagen verbond met het juk. Als daar een knoop inzit, kan de wagen niet verder. Men zegt dat velen geprobeerd hebben om die knoop te ontwarren, met behoud van het materiaal. Dat lukte vele jarenlang niemand; tot Alexander de Grote langskwam en met één slag van zijn zwaard de knoop doormidden hakte. Probleem opgelost, een keuze gemaakt: de wagen behouden voor de strijd of blijven afwachten en niet verder komen…. Voorzitter, dit college doet denken aan al die ploeteraars die de knoop wilden ontwarren én behouden. Voorzitter, met een knipoog naar het rampjaar 1672 (reddeloos, redeloos, radeloos) lijkt het college: Visieloos, ideeëloos, besluiteloos. Voor de natuur zijn én groei van de economie willen stimuleren. Voor het stimuleren van het lokaal winkelen en tegelijkertijd de groei van logistieke bedrijven willen stimuleren, die goedkope bulkgoederen verspreiden.

Belijden dat er voldoende woningen moeten zijn voor de juiste doelgroep, maar als puntje bij paaltje komt, niet actief investeren in een grondpositie die kan garanderen dat sociale huurwoningen of betaalbare koopwoningen er ook echt kunnen komen en zo de doorstroming van senioren naar een passende woning op gang kan komen. Uitdragen dat we arbeidsmigranten en statushouders verwelkomen en hen vervolgens respectievelijk op grote terreinen wegstoppen, ver van de kernen of elke statushouder boven het verplichte quotum weigeren. En dan hebben we het nog niet over de uitwassen van het perverse systeem dat de werkgever ook huisbaas is. Tijdens wandelingen in het buitengebied komen we steeds vaker mensen tegen die buiten moeten slapen omdat zij ontslagen zijn en dus geen dak meer boven hun hoofd hebben. Het college wil uitdragen dat het voor duurzaamheid is, maar durft de burger niet collectief een klein beetje meer te laten betalen voor afvalverwerking. Uiteraard is het lapmiddel van een tientje per matras (hoe vaak wisselt een mens gemiddeld van matras?) niet toereikend om de gestegen kosten op te vangen en waar we voor waarschuwden, zien we nu in het buitengebied: ik kwam er onlangs een slaapkamer ameubelement tegen, een gesloopte piano, flessen afgewerkte frituurolie, bankstellen en ik schat zo’n 75 autobanden, etc. etc. … Leve het beleid. Het college is voor biodiversiteit.

Mooi zo Waar streven we naar? 20% meer, 30% meer en wat gaan we daar voor doen? Geen keuze. Het college heeft de mond vol over de vitale gemeenschappen en de zelfsturing. Intussen wacht Maasbree bijvoorbeeld nog steeds op een beslissing over de sporthal, en op een reactie op het plan om in het centrum appartementen voor jongeren en senioren te bouwen, de kern te vergroenen en is er ook nog steeds geen erfgoedbeleid voor Peel en Maas. Het college wil zich sterk maken voor een veilige leefomgeving en beperkt zich dan tot gevrijwaard blijven van criminaliteit. Dat is in onze ogen wel een heel beperkte opvatting over veiligheid: wat

dacht u van schone lucht? Gezonde bodem, zonder gif, goed en voldoende water, zonder gifsporen en nitraten? Wat dacht u van het autoluw maken van de kernen met alle ruimte voor fietsers en voetgangers, spelende kinderen? En, voorzitter, dan is er nog het democratisch tekort door alle verbanden, waarin grote beslissingen genomen worden, grote bedragen omgaan en van blijvende invloed zijn op onze leefomgeving: de regiodeals, de RES, de MGR’s, de nieuwe Omgevingswet. Op al die terreinen is het college leidend en wordt de raad ‘meegenomen’ en de raad holt er dus achteraan. Bij een regionale bijeenkomst in de regio met afvaardigingen van de raden in Noord-Limburg om dit democratisch tekort te bespreken, schitterde de grootste fractie CDA door afwezigheid… Kom op, collega raadsleden doe eens moeite als volksvertegenwoordigers: zorg dat dat de gemeenteraad echt aan het stuur zit! Visieloos, ideeëloos en besluiteloos… Voorzitter er zijn vele knopen door te hakken, maar daar kunnen we niet al te lang meer mee wachten. De drie grote vraagstukken: klimaat en natuur, groeiende ongelijkheid en de vastlopende democratie vragen om creativiteit, daadkracht en visie. De coalitiepartijen hebben we de afgelopen jaren niet kunnen betrappen op initiatieven om deze knopen aan te pakken dan wel door te hakken. Néé voorzitter, liever laten zij ruimte; ruimte om de problemen te laten groeien.

Dit college heeft geen idee van wat ze wil, en geen benul om doelgericht ergens te komen. Ruimte laten betekent in de praktijk: op de winkel passen en niemand kwaad maken, geen risico’s nemen…. En de coalitiepartijen volgen braaf. Alle coalitiepartijen? Nee, de allerkleinste niet; die blijft het neoliberale lied zingen over de zegeningen van de markt, diezelfde markt die de problemen grotendeels veroorzaakt heeft. De kleinste fractie van de coalitie is de bepalende factor in deze coalitie en de anderen hollen er zwijgend en soms mokkend achteraan. Visieloos, ideeëloos, besluiteloos…

De PvdA/GroenLinks-fractie blijft opkomen voor herstel en behoud van natuur en milieu, voor sociale rechtvaardigheid en voor een vernieuwing van de democratie. We hebben bij herhaling concrete voorstellen hiertoe gedaan. Merkwaardigerwijs worden die vaak door de aarzelende coalitiefracties sympathiek genoemd om ze vervolgens weg te stemmen. Dan neem je jezelf en de zaken waarom het gaat niet serieus, vinden wij. Desondanks blijven wij voorstellen indienen voor behoud van de natuur, voor herstel van sociale gerechtigheid en voor meedoen-mogelijkheden voor allen die nu door het overheersende marktdenken aan de kant geschoven worden Wij zullen blijven hameren op het belang van zelfsturing en democratische vernieuwing, zeker wanneer andere partijen slechts sympathieke lippendienst bewijzen. Én voorzitter, Wij zullen blijven komen met concrete voorstellen ter bevordering van de welvaart en het welzijn van iederéén in onze gemeente– en niet alleen die van de gelukkige enkeling. Vandaar dat wij de kaderstellingen willen herijken en nu een voorstel indienen om de hiervoor genoemde grote maatschappelijke uitdagingen van de komende jaren te laten onderzoeken door jonge mensen in het kader van hun opleiding en als voorbereiding op de maatschappelijke verantwoordelijkheden die binnenkort op hun schouders gelegd worden.

Wellicht kunnen de uitkomsten hiervan dan wel de nodige prikkel vormen om echt iets te gaan doen, te beginnen met het doorhakken van de knopen die verhinderen dat steeds urgenter wordende uitdagingen actief en toekomstgericht worden opgepakt. Uiteraard danken wij, zoals altijd, de organisatie voor de samenstelling van deze laatste kadernota in deze raadsperiode.