Spreker 4 Niels Braam (vervanger van John Prins) Hofjes.pdf

Huidige structuur tegenover de nieuwe plannen van de hofjes in de Haagbeukhof Geachte voorzitter, leden van de raad, Namens de bewoners van de hofjes naast 181 en tussen 199 - 225 spreek ik vandaag tot u. Wij staan hier niet als stedenbouwkundigen, maar als mensen die zich grote zorgen maken over de plek die wij 'thuis' noemen. We voelen ons kwetsbaar en onzeker door het theoretische plan dat nu voorligt. We willen u vriendelijk, maar toch dringend, vragen om de huidige structuur te behouden en niet te kiezen voor dit theoretische plan. 1. De angst voor het verlies van veiligheid Al ruim 40 jaar vormen onze hofjes, met nagenoeg alleen bestemmingsverkeer, een veilige haven. Een plek waar we de weg delen als buren en vrienden. Dit verblijfsgebied, waar we wonen en spelen, vallen onder de 30 km/u zone van de straat, maar met het Shared-Space principe, omschrijving hiervan is terug te vinden in de bijgeleverde stukken. Volgens het handboek verkeersveiligheid van het CROW moet het voertuig een onderschikkende rol spelen in het verkeer van ons verblijfsgebied. Shared-Space zorgt dat onze kwetsbare verkeersdeelnemers veiliger hun plek in het verkeer kunnen eisen; hierdoor zullen voertuigen zich onderschikken in het verkeer. Door het toevoegen van de voetpaden in de nieuwe situatie krijgen de voertuigen meer ruimte, dus vervalt hun onderschikkende rol.

Dit is geen verbetering van de verkeersveiligheid. De reden hiervoor is dat het zicht op kwetsbare verkeersdeelnemers minder wordt met de ligging van de nieuwe voetpaden. Hierdoor zijn (soms onvoorspelbare) kinderen minder goed te zien. Daarnaast zorgen de aangrenzende parkeerplekken aan dit voetpad voor hinder aan de mensen met een rolstoel of rollator, doordat er vaak voertuigen parkeren met overhangende carrosserieën en trekhaken. Daarnaast zijn onze hofjes slechts 80 meter lang; dit is te weinig ruimte om 30 km/u te halen, behalve als je de Formule 1 wagen van Max Verstappen rijdt. Waarom dan het idee schetsen dat er meer ruimte is voor voertuigen, dan dat er daadwerkelijk is? Wij leven al decennia volgens het Shared-Space principe hier in de straat en er is in die 40 jaar nooit iets gebeurd. Vanuit onze ruim 40 jaar ervaring en bovengenoemde argumenten veronderstellen wij dat door de nieuwe plannen de veiligheid zal verminderen. Houd de plannen eenvoudig door de huidige indeling te behouden. 2. Tegenstrijdigheid in groen en de pijn van verlies Het is voor ons pijnlijk en onbegrijpelijk om te zien hoe met ons buurtgroen wordt omgegaan. Terwijl naast nummer 181 de groenstructuur met maar 10 m 2 wordt uitgebreid, wordt bij nummer 199 een vervanging van ruim 60 m² naar een voetpad voorgesteld.

Dat dit nu moet wijken voor verharding, terwijl de gemeente juist strijdt tegen hittestress. Dit voelt als een groot onrecht; alsook privacy verlies. De voorgestelde 'compensatietegel' tussen weg en gevel biedt geen enkele bescherming, zoals dat nu wel het geval is. Bewoners van 199 onderhouden dit groen al zeven jaar door verminderd onderhoud vanuit de gemeente. De groenstroken kunnen wel nieuwe beplanting gebruiken, waar de bewoners van 199 voor willen blijven zorgen.

Wij vragen u: waarom betrokkenheid voor de natuur opgeofferd wordt voor onnodige tegels, die nooit gebruikt zullen gaan worden en ook nergens heen gaan? Ze eindigen namelijk in het groen van het aangrenzend fietspad. Laat ons alstublieft dit stukje leefbaarheid behouden, omdat dit een belangrijke factor van een gezonde woonomgeving is. Dan nog verder over het groen naast nummer 181: Daar ligt nu een plateau waar containers netjes kunnen staan zonder overlast te veroorzaken voor de bewoners in dit hofje; nummers 159 t/m 179. In het nieuwe plan moet dat verdwijnen voor een klein stukje extra groen. Gevolg: containers komen op of langs het voetpad te staan, de situatie wordt onoverzichtelijker en onveiliger— juist voor spelende kinderen, mensen met een rollator, rolstoel of kinderwagen. En dan vragen bewoners zich af: wordt hier écht gekeken naar de leefbaarheid van de mensen die er wonen? 3. Angst voor wateroverlast Onze woningen zijn kwetsbaar. Veel schuren liggen lager dan de bijbehorende woonhuizen. De gedachte aan ophoging zonder technische garanties voelt alsof bij de eerste de beste hoosbui het water de schuren in zal lopen. We hebben ook tot op heden geen eenduidig antwoord gekregen over de hoogte van de nieuwe riolering. Het informeren richting bewoners met het magazine schoot hierbij flink tekort.

Wij verzoeken u vriendelijk doch dringend om een schriftelijke zekerheid dat wij niet de dupe worden van wateroverlast en schade aan onze eigendommen. 4. Het gevoel niet gehoord te worden Het doet ons verdriet dat het proces alleen voelt alsof er vinkjes op een checklist worden afgewerkt zonder enig overleg met de bewoners, die de gevolgen ervan moeten ondervinden. Het lijkt alsof theoretische modellen zoals de STOMP-hiërarchie en het mobiliteitsplan 2035 belangrijker zijn dan ruim 40 jaar praktijkervaring. Daarom nodigen wij de wethouder en burgemeester uit: kom bij ons kijken. Voel onze zorgen voordat de besluiten definitief zijn. Onze verzoeken voor een win-win situatie zijn dus als volgt: 

Schrap de voetpaden.



Kies voor veiligheid en eenvoud.



Spaar ons groen.



Bescherm ons tegen water.



Kies voor meer openheid.

Wij hopen dat u achter deze woorden de mensen ziet, die hier vandaag aanwezig zijn. Wij leggen ons lot in uw handen. Dank u voor uw tijd.

Afbeelding Shared Space zone:

Voorbeeld overhangende carrosserieën

Overzicht van grote tractor in hofje 199 -225, die gehele dag daar stond en niemand heeft gehinderd op een normale werkdag:

Afbeelding deel vd groenstrook 199: Is niet te vergelijken met groen van 1 tegel breed

Vuilnisbakkenvoorbeeld hof 159