A14. 20250424 Bezwaar TFPrA Omwonenden Chemours OPENBAAR.pdf

Aan het College van Gedeputeerde Staten Zuid-Holland Postbus 90602 2509 LP Den Haag Onderwerp: Bezwaarschrift tegen het besluit “Wijziging van de last onder dwangsom van 4 februari 2025, met kenmerk 30328873_7519635”. Uw kenmerken: 3391992_8017452 Dordrecht/Papendrecht, 24 april 2025. Geachte College, Hierbij tekenen wij bezwaar aan tegen het besluit van de Gedeputeerde Staten Zuid-Holland d.d. 27 maart 2025 om de begunstigingstermijn te verlengen met 3 maanden te weten tot 4 juli 2025. In december 2023 heeft Chemours aangegeven dat zij de stof TFPrA (Tetrafluorpropaanzuur) indirect loost, terwijl deze stof niet is vergund! In januari 2025 heeft Chemours een vergunningsaanvraag ingediend voor 1500 kg TFPrA/jaar. Terecht heeft GS deze aanvraag niet toegekend. Vervolgens vraagt Chemours een jaarvracht van 339 kg/jaar i.p.v. 50 microgram/liter aan 1, omdat volgens haar een acuut – en gezondheidsrisico ontbreekt. We merken op dat: - de DCMR vermoedt dat lozingen van honderden kilo’s TFPrA sinds 2012 plaatsvinden (sinds de invoering van GenX). Dit betreft een jarenlange illegale lozing van een Zeer Zorgwekkende Stof, 5 x meer toxisch dan TFA; - de DCMR niet in staat is gebleken om zelf deze illegale lozing op te sporen. Identiek aan de situatie rond TFA (2023); - de Nederlandse overheid Zeer Zorgwekkende Stoffen (ZZS) met voorrang aanpakt.

ZZS zijn stoffen die gevaarlijk zijn voor mens en milieu; - In het geval van PFAS betreft het forever chemicals die de voortplanting belemmeren, kankerverwekkend zijn en zich in de voedselketen ophopen; - het doel van het overheidsbeleid is om deze stoffen zoveel mogelijk uit de leefomgeving te weren; - het overheidsbeleid is vastgelegd in het Besluit Activiteiten Leefomgeving (Bal). Dit verplicht bedrijven hun lozingen en uitstoot van ZZS naar lucht en water te vermijden. Als dat niet haalbaar is, dan moeten de emissies zoveel mogelijk worden beperkt (minimalisatieverplichting). Dit is al verplicht sinds 1 januari 2016. Daarnaast is er een Vermijdings-en reductieopgave voor alle PFASsoorten (2024).

1

Het is ons niet duidelijk hoeveel liter afvalwater per jaar door deze fabrieken wordt geproduceerd, waardoor onbekend is wat de relatie tussen 339 kg/jaar en 50 microgram/liter is.

We maken bezwaar tegen de verlenging van de begunstigingstermijn met drie maanden, omdat de reductie van TFPrA (94 kg) in deze periode niet voldoende is. De lozing zorgt voor een te grote belasting van het milieu en de omgeving. Professor Chiel Jonker spreekt nu al over een PFAS-crisis (Ronde Tafel gesprek Tweede Kamer dd. 10 april 2025) de drinkwaterbedrijven slaan alarm en de toxische werking komt meer en meer in beeld. In plaats van te minimaliseren, emitteert Chemours onvergund extra hoeveelheden PFAS in het milieu en vraagt er vervolgens een vergunning voor aan, geheel contrair aan de vermijdings- en reductieopgave. Er wordt gesproken over harsen en omgekeerde osmose, die de TFPrA-uitstoot zouden kunnen verminderen. Is er een garantie op een veilige, gezonde ketenaanpak? Of gaat dit weer tot nieuwe problemen leiden? En hoe weten we überhaupt het verschil tussen wel en niet te vertrouwen informatie over uitstoot en lozingen, voor wat betreft kwantiteit en kwaliteit? De DCMR voert geen regelmatige onafhankelijke 24 uurs-metingen uit, want dat is niet hun beleid. Het kan toch niet zo zijn dat ieder jaar weer een nieuwe PFAS-soort bij de fabricageprocessen opduikt? Alles overziende: Het toestaan van een langere begunstigingstermijn staat adequaat handelen in de vorm van een direct verbod in de weg.

Voldoen aan een last onder dwangsom hoeft conform jurisprudentie niet plaats te vinden op de voor het bedrijf meest gunstige wijze. Het zonder vergunning lozen van stoffen is voor rekening en risico van Chemours. Tijdelijke stillegging is op zijn plaats.

Hoogachtend, Bezorgde Omwonenden van Chemours, namens deze