Inspraak mw C. Hartog 12 maart 2026.pdf

Geachte leden van de gemeenteraad, voorzitter, Dank u wel dat ik hier vandaag nog een keer mag spreken. Ik sta hier namens mijzelf, mijn partner en alle omwonenden van het Plesmanplantsoen en wil graag een aanvulling geven op mijn antwoord nav de vraag van Mw. van ’t Veen vorige week in het Forum. Zij vroeg aan ons wat dit alles allemaal met ons doet en al heeft gedaan. Zo’n vijf jaar lang bepaalt dit nieuwbouwplan ons leven. Vijf jaar waarin wij niet alleen te maken kregen met plannen voor nieuwbouw, maar vooral met een opeenstapeling van onduidelijkheden, onrechtmatigheden en het gevoel dat wij als omwonenden zelf moesten optreden als een soort toezichthouder. Laat ik beginnen bij het begin. Nog vóór de initiatiefnemer het koopcontract voor het terrein had ondertekend, was hij even bij ons voor een eerste kennismaking. Hij sprak toen over het realiseren van een bouwplan dat volledig zou aansluiten bij het historisch karakter van Oudewater. Hij sprak over respect voor de omgeving en over het bewaken van een stijl die recht zou doen aan de geschiedenis van onze stad. Dat gaf ons aanvankelijk vertrouwen maar het werd stil … participatie, draagvlak creëren; het blijft allemaal uit.

Kort na het tekenen van het koopcontract werden de schuren op het terrein, dat volgens het bestemmingsplan uitsluitend als erven mag worden gebruikt, verhuurd als woonruimte aan arbeidsmigranten … vanaf dit moment werd ons duidelijk dat wij alert moesten blijven. En dat hebben wij gedaan en dat heeft een enorme tol geëist. Wij hebben vakanties moeten overslaan, gezins- en familie-activiteiten moeten laten schieten. Ons sociale leven is vrijwel stilgevallen. Niet omdat we dat wilden, maar omdat we die vrije tijd nodig hadden om te begrijpen wat er precies gebeurde. Wij hebben honderden uren besteed aan het bestuderen van gemeentelijke documenten, bestemmingsplannen, beleidsregels, jurisprudentie en gesprekken met raadgevers. We hebben veel stress ervaren bij de ontdekking dat procedures onvolledig of onnauwkeurig werden gevolgd. Dat informatie ontbrak of tegenstrijdig was. En vooral veel stress omdat signalen van omwonenden en onze beide zienswijzen niet serieus werden genomen. (tweede ingediende zienswijze heeft bijna een jaar op de plank gelegen bij de ambtenaar voordat we eindelijk, na talloos verzoek, een reactie kregen)

De impact hiervan is enorm geweest; ondanks zoveel inspanning, pogingen en alle slapeloze nachten weinig gehoor terug ontvangen voor dan wel over onze dilemma’s. En bovenal het overheersende gevoel van ongenoegen hoe het toch kan dat inwoners jarenlang zouden moeten onderzoeken, te rade gaan bij juristen, professionals en dan daarnaast nog behoorlijk moeten blijven aandringen om simpelweg te zorgen dat de regels worden nageleefd? (En dan laat ik het onkostenaspect nog maar even buiten beschouwing.) Wij zijn hier niet om ontwikkeling van het Plesmanplantsoen tegen te houden. Wij zijn hier omdat wij geloven in rechtszekerheid, in behoorlijk bestuur en in een gemeente die haar inwoners beschermt tegen willekeur en overtredingen. Wij zijn hier omdat wij vinden dat de gemeente niet alleen moet kijken naar papieren procedures, maar ook naar de daadwerkelijke gevolgen van wat er is gebeurd en wat er nog gebeuren zal. Onze oproep aan u is simpel maar dringend: kijk opnieuw naar dit dossier. De papieren, maar zeker ook naar de menselijke werkelijkheid. Wij vragen u om verantwoordelijkheid te nemen, om transparantie te bieden en om te laten zien dat de gemeente er is voor haar inwoners, in plaats van andersom! Vriendelijke groeten, Caroline van den Akker