Inbreng inspreker Thom Groot Nibbelink flexwonen.pdf

Geachte commissieleden, college en andere aanwezigen en toehoorders, Dank u wel dat ik de gelegenheid krijg om hier vanavond in te spreken. Hoewel ik nu alleen het woord voer, spreek ik namens mijn medestarters op de woningmarkt. Mijn naam is Thom Groot Nibbelink. Ik zou graag weer inwoner van deze gemeente willen zijn. Ik heb 24 jaar in Varsseveld gewoond, maar woon nu alweer vijf jaar in een huurappartement in Doetinchem. Hier woon ik prima, maar ik wil toch graag weer terug naar waar ik opgegroeid ben. In Varsseveld woont mijn familie, zijn mijn vrienden en speelt zich grotendeels mijn sociale leven af. Daarnaast wil ik financieel iets opbouwen. Het hoeft niet groot, het hoeft niet luxe. Ik heb niet veel nodig. Ik zoek iets betaalbaars in Varsseveld. Nu kan ik daarvoor naar een makelaar gaan, maar dat heeft is kansloos. Ik heb afgelopen zaterdag nog gekeken op Funda. Laagste vraagprijs: 235.000 euro, 4 kamers, 213 m2 perceel. Dat kan en wíl ik niet betalen in mijn eentje. Er staan dus precies nul starterswoningen te koop in Varsseveld. Dan doe ik het wel zelf, dacht ik. Samen met een aantal andere starters, met dezelfde wens om weer in Varsseveld te kunnen wonen, maakten we een plan. Een plan voor een betaalbare en duurzame woning voor onszelf. Wat hebben we nodig? Een klein stukje grond en een bedrijf dat een betaalbare woning kan bouwen. Dat bedrijf hadden we gevonden.

Na meerdere overleggen gingen zij aan de slag en maakten een bouwplan naar onze wensen. Na enige tijd was de bouwtekening van de woningen klaar. Nu alleen nog een plek waar deze woningen neergezet konden worden, inclusief de bijbehorende vergunningen. Wij gingen naar de gemeente. In onze eerste afspraak, augustus 2020, werd ons verteld dat er een mismatch is tussen vraag (namelijk starters- en seniorenwoningen) en aanbod (veelal grote, vrijstaande woningen in het hogere prijssegment). De gemeente wil deze achterstand inhalen. Wel moesten we met een concreet plan komen, pas dan konden ze het behandelen. Dat snapten we. Al snel viel ons oog op een klein stukje grond aan de rand van het dorp. Het Haam. Heeft nu de bestemming groen, maar kon met een goed plan gewijzigd worden in wonen. Bovendien stonden er vroeger woonwagens en lagen er nog nutsvoorzieningen en riolering in de grond. Ideaal voor ons project. We gingen in gesprek met bouwers, deden inspiratie op, zochten meerdere starters erbij. Toegegeven, het duurde allemaal wat langer dan verwacht, doordat de plannen toch wat duurder bleken te zijn. Maar op het moment dat wij een partij hadden gevonden met én betaalbare woningen én de capaciteit om het gehele proces van bestemmingsplanwijziging van A tot Z te begeleiden, hoorden we van de gemeente dat de grond van Het Haam gebruikt gaat worden voor huurwoningen.

Dit was 30 juni van dit jaar. Alle energie van bijna twee jaar voor niets geweest. Geen grond, dus geen plan. Wel heel veel frustratie. Natuurlijk willen we nog steeds graag terug naar Varsseveld. Maar eigenlijk kunnen we nu geen kant op. Nog steeds willen we initiatief nemen en een plan maken, maar we kunnen niet aan een dood paard blijven trekken. Wil de gemeente nou écht de achterstand tussen vraag en aanbod inhalen? Denk dan eens met ons mee, denk in oplossingen. En beloon het initiatief dat wij als starters zelf hebben genomen. Wij willen en kunnen laten zien dat je ook in een kleinere, nul-op-de-meterwoning prima kunt wonen. Ik hoop dat ik, samen met mijn mede-initiatiefnemers, net als u, over een tijdje weer inwoner van deze gemeente kan zijn. Dank voor uw aandacht.