Inbreng inspreker Marieke Arentz flexwonen.pdf

Beste gemeente Oude IJsselstreek, Graag wil ik als geboren en getogen inwoner van Wisch graag u kenbaar maken welke behoefte er ligt onder het vinden van woonruimte, met de nadruk op betaalbare woonruimte. Mijn verontschuldigen voor het feit dat ik verhinderd was bij u in te spreken. Ik wil u vragen deze brief te lezen vanuit een ander perspectief en comfort dan waarmee u vanochtend bent wakker geworden. U bent mij, een alleenstaande en gestuurde vrouw die probeert in het leven op het niveau te komen waar u al uw keuzen op jonge leeftijd al op heeft gebaseerd. Het comfort dat u momenteel kent in uw zelfstandigheid, is enkel doordat u heeft moeten accepteren dat u buiten de wet een oplossing heeft moeten zoeken. U heeft uw trots opzij moeten zetten. U wilt geen systeem denker zijn, u bent immers een afgestudeerde hard werkende met een 40u werkweek en u heeft gestudeerd in de maatschappelijke sector. Let op, als u dit leest, u bent mij, en u wilt in de buurt komen van een situatie waarin u zich hopelijk al bevind. Geen grootste dromen. Enkel financiële rust en een perspectief op een betere situatie. U bent begin 30 en woont daarom sinds enkele maanden in een camper uit 1991 met een oppervlak van ca 9m2. Deze ruimte omvat zowel uw badkamer, de keuken als het leefgedeelte.

U werkt als accountmanager bij een internationaal bedrijf en ‘woont’ in Bredevoort aan de Slingeplas waar u momenteel gedoogd word zowel door beheer, handhaving en de buurt. Idealiter is het niet, noch voor u, of de omgeving maar klagen wilt u niet. U voelt zich eerder dankbaar dat u getolereerd word te mogen ‘wonen’ om aan een structurele oplossing te werken. Uw verhaal staat ook niet op zichzelf, in de paar maanden dat u zo woont heeft u tientallen.. mensen gesproken met erbarmelijke omstandigheden. Mensen die u benaderen omdat zij bij u ‘durven’ hun verhaal te vertellen. Uw sociale omgeving is verschoven van een omgeving van hoger opgeleiden tot een omgeving van mensen die het net als u lastig hebben en dit bij u durven te verwoorden. Naast u slaapt een man in zijn Berlingo, op uw werk spreekt u mensen met dezelfde problemen als u. U heeft soms een gevoel van moedeloosheid en snapt dat dit iets is waar weinig mensen mee hebben geleerd om te gaan. U doet dit eigenlijk erg goed en daar haalt u trots uit. Compleet absurd realiseert u zich dat u hele andere dingen belangrijk bent gaan vinden in het leven dan dat bonen koffieapparaat wat u vroeger wou of die nieuwe kleren. Hygiëne, voldoende water, verwarming, stroom, veiligheid. Deze zaken zijn prioriteit geworden.

Een belletje naar de gemeente leert dat uw situatie (lees: ik heb geen dak boven mijn hoofd en geen vangnet) gezien word als een standaard case die doorverwezen word naar ‘inschrijven op de woonplaats’ vanwege de overweldigende behoefte. Enkel een persoon die zich mentaal sterk voelt, weet nog aan te dringen aan de telefoon bij de gemeente of instanties doorverbonden te worden en een maas in de wet te vinden om hulp te krijgen. Op budgetten kunt u geen aanspraak doen, u heeft immers een vaste baan en een afdoende inkomen. U heeft na het afronden van een MBO besloten een HBO te volgen. U bent een zelfstandige vrouw en wilt geen aanspraak hoeven doen op het inkomen van een relatie, of de overheid.

Na het behalen van een HBO in het sociaal culturele domein heeft u een studieschuld van 52.000€ opgebouwd. 52.000€ voor 8 jaar studeren. Een rekensom leert dat 52k€/8 jaar : 541€ per maand is geweest dat u nu zal moeten terug betalen. Dom toen.. U heeft alleen nog geen kapitaal opgebouwd en inmiddels is het 2022. Uw studieschuld is een aanzienlijk bedrag per maand waarvan u heeft moeten ‘huren’ ook heeft moeten voorzien in onderhoud. Uiteraard een bedrag waarvan u nu denkt dat dit minder had gekund maar dat u op dat moment niet zo heeft ervaren. Dom toen, maar inmiddels van grote invloed en erger dan een beetje dom toen.. Studeren betekende destijds namelijk een investering doen in jezelf en de keuze 8 jaar inkomsten mis te lopen van de gewone arbeidsmarkt, met de hoop dat na het behalen van diploma’s dit verlies zich te zullen doen rechttrekken met een mooie baan. Toch? De realiteit leert dat u een mooie baan heeft gekregen maar de inkomsten niet zodanig zijn tegenover de A misgelopen inkomsten en B de studieschuld. Wat u wel heeft gekregen is een mooie baan, maar op een leeftijd bent dat u C nog geen startkapitaal heeft opgebouwd, wel iemand die B studieschulden heeft, en D de woningmarkt en E inflatie sneller is gegroeid dan u met een mooi salaris zou kunnen inhalen door het feit dat u niet direct bent gaan werken toen..

U heeft ook geprobeerd als eigen ondernemer te werken voor 3 jaar maar u bleek in multi-tasken niet geschikt en de belasting was al uitgeven aan hoge huur voordat u de aangifte kon indienen. U betaalt hier nog steeds aan terug en hierdoor kunt u de auto niet laten repareren die stuk is. De huizenmarkt heeft niet stil gestaan ondertussen en is mee gaan groeien in deze prachtige tijd. Een starterswoning is bijna verdubbeld in prijs en helaas bent u niet ingestapt omdat u bent gaan studeren. Nu beseft u zich, dat u dit niet meer in kan halen. Althans niet als u alleen verdiener blijft, niet als u niet denkt aan een plan van de lange adem zonder teveel risico. Wilt u toch nog instappen dan zult u als alleenstaande een * startkapitaal moeten opbouwen. Een hypotheek van 190.000€ word u aangeboden maar daarvoor vind u geen woonruimte, noch bent u er zeker van dat de woonruimte die u zult vinden waarde vast blijft en het risico zit er dat u meer schulden zult opbouwen door te gaan ‘kopen’. U mag betalen voor een woonruimte door een F te hoge hypotheek en G een hoge rente die probeert de inflatie te stagneren zonder garantie of u daarmee juist kapitaal of extra schuld opbouwt.

U komt niet alleen die 100K€ tekort voor de instap van de woningmarkt die u niet heeft opgebouwd aan startkapitaal (al had u 10 jaar geleden hiervoor geen 100k€ maar misschien maar 20k€ nodig), u heeft ook de 52k€ studieschuld, het verlies van inkomsten van deze 8 jaar en een salaris dat niet voldoende goedmaakt dat wat de inflatie en woningmarkt in de afgelopen 8 jaar hebben doen stijgen. Uw enige legitieme oplossing zonder beroep te doen op de overheid is sparen. Een bedrag elke maand zodanig hoog dat u over velen jaren er financieel net zo bij zit als uw leeftijdsgenoten die ondertussen met de overwaarde een groter huis zullen kopen. Zo niet zult u voor de korte of lange termijn uw wooneisen moeten aanpassen naar een comfort dat binnen uw mogelijkheden past.

Al enkele maanden loopt u daarom zo stil mogelijk naar uw camper om achterom te kijken of er op deze afgelegen plek in het donker niemand u benaderd of over uw bestaan zal klagen. Wanneer u in de camper met de deuren op slot zit voelt u zicht niet altijd veilig maar wel onder controle van uw eigen situatie. U bent niet boos, op niemand.. Uw avonden brengt u door met het uitzetten van de verwarming zodat u een 600 watt oventje aan kan sluiten om eten te verwarmen. Douchen doet u de avond van te voren mits u genoeg water en gas heeft. U heeft geleerd dat u niet veel nodig heeft om zelfstandig te kunnen zijn en een eigenwaarde te bewaren. Maar u beseft zich heel goed dat uw woonsituatie niet idealiter is niet voor mij, noch voor mijn werkgever of voor mijzelf in het uitvoeren van mijn functie. Toch is dit de enige legitieme oplossing voor de lange termijn. Nu zult u denken dat ik ‘toch gewoon’ ergens met meer comfort zou kunnen staan, denkend dat mijn woonsituatie dan maar een gewone keuze is. Nu heb ik in de besluitfase om zo te gaan wonen in de omgeving meerdere campings benaderd, een minimale parkeerplaats kost 600€ excl. stroom of water. Dit zou ik kunnen bestalen om permanent gedoogd worden maar daarmee zal ik ook geen wooncomfort ontvangen. Het verdienmodel, en de financiële nood van iedereen wint het helaas. De waarde van geld is compleet weggevallen.

Nood breekt wet en dus durft men huur te vragen voor bedragen niet van deze tijd.. Ik wil u vragen eens op facebook te kijken naar de groep Wonen op Wielen. Ik ben niet alleen.. en wij zijn er alle lagen van de maatschappij maar vooral onder alleen verdieners. De huidige woningmarkt vraagt jonge volwassenen en alleenverdieners een keuze te maken tussen veiligheid, (mentale) basisbehoeften en zelfstandigheid. U weet net als ik, dat de meerderheid deze keuzes lastig vind om te maken als de alternatieven teveel van de norm afsteken. Men kiest liever voor het wonen in een te dure woning, dan te erkennen dat een ‘normaal’ wooncomfort niet in hun budget past. Als accountmanager ken ik het winstbelang van derden en tevens de kostbare tijd van een dergelijke project dat u bent gestart. Ik heb tevens de notulen gelezen waarbij volgens de eerste berekeningen de kale huur tussen de 650 en 750 euro op zou moeten brengen. U heeft het vervolgens over de betaalbaarheid als belangrijk punt. Het spijt mij u te zeggen dat u hier de plank volledig bent mis geslagen als u het heeft over mijn situatie of ieder andere alleen verdiener. U heeft in de beredenering vanuit een comfort gedacht zoals u deze zelf kent, zoals ik ze zelf hoopte te leven.

Een woonoppervlak van mooie materialen, voldoende woonoppervlak en u heeft de betaalbaarheid in uw eigen notulen willen indammen met verschoven uitgaven die bespaard blijven over de energiekosten. Een rijtjeswoning kon men 8 jaar geleden huren voor ca. 600€ in de maand. Veelal jonge gezinnen met twee verdieners maakten hier gebruik van. Daarmee drukten de woonlasten niet teveel op het maandelijkse budget en kon men nog ‘sparen’ om een kans te maken te woningmarkt te betreden. Dit sparen moest men ook toen al voor meerdere jaren doen. Dit sparen moet men maal 2 of maal 3 doen, om nog kans te maken. En voor mensen zonder gelukkige relatie bijna onmogelijk. Voor mensen met een overwaarde, of met een gunstige hypotheek is dit een zeer realistisch bedrag. Echter voor huurwoningen voor starters is dit echter een bedrag onpasselijk hoog, omdat de enige realistische investering die een starter kan doen momenteel ‘sparen’ is. Als u werkelijk wilt dat deze

woningen als flex-woningen worden gezien dan moet u de bewoners de toekomst moeten kunnen op een vooruitzicht naar de woningmarkt. Dit kan enkel indien men geen schulden heeft, een kapitaal op kan bouwen en financieel een gemoedsrust kan vinden. Als u het aan mij vraagt dan is men meer gebaat bij een woonruimte van 350 tot 450€ in de maand en terug te schalen in comfort en woonoppervlak. Een flex-woning moet toekomst bieden voor de toekomst en een inhaalslag kunnen bieden aan hun bewoners. Deze woningen hoeven niet te voldoen aan het einddoel van wooncomfort, maar moet de kans bieden in te halen tot de woningmarkt te komen… Ik kan iedereen aanraden niet bij duo te lenen, niet te lang te studeren, en kapitaal op te bouwen. En nu we toch allemaal in dit schuitje zitten, niet te huren voor een bedrag waarbij we aan het einde van de maand op 0 euro staan op de rekening. En als u wilt dat daarvoor iemand binnen de gemeente dit bewaakt, dan meld ik mij vrijwillig aan. Dit probleem is zo groot, dat in een dergelijk project er geen financieel gewin mag zitten. Dan rest het mij u nog te bedanken voor het lezen, en ik wil u dan ook graag uitnodigen in Bredevoort verder te praten in mijn camper om eens te ervaren, dat wat u zojuist heeft gelezen. Met vriendelijke groet. Marieke Arentz mariekearentz@hotmail.com