K.Vocking_inspreekreactie-Oss_28-1-2021.pdf

Inspreekreactie Karin Vocking, 28 januari 2021 Aan de leden van de Gemeenteraad van de Gemeente Oss, gedeeltelijk fysiek, gedeeltelijk digitaal bijeen tijdens de raadsvergadering van 28 januari 2021. Graag dit document toevoegen aan de formele besluitvormingsdocumenten bij het voorgenomen raadsbesluit: Besluitvorming over de invulling van de RES-opgave en Duurzame Polder: Agendapunt 10, d.d. 28 januari 2021. Geachte Raadsleden, Daar ben ik weer, voor de 5e keer spreek ik nu - voor u - bij een raadsvergadering in. Dit keer noodgedwongen digitaal, wat zeer tegen mijn wens is, dus onder protest. Ik heb mij aan mijn woord gehouden, het zal u niet zijn ontgaan: Ik heb samen met andere deskundigen het rapport ‘Voorkom het windturbine syndroom’ geschreven en bij u, ruim een week voor deze vergadering, aangeleverd. Het was veel werk, maar dat heb ik allemaal voor u en alle burgers van Oss en de rest van Nederland gedaan om toekomstige gezondheidsschade en slachtoffers te voorkomen. Ook zal u de huidige ‘belasting-toeslagen affaire’ niet zijn ontgaan. Pieter Omtzigt voorspelde het al in een van de vele interviews die hij gaf: “Er gaan in de nabije toekomst meer van dit soort affaires aan het licht komen”. Hij noemde o.a.

de aanpak van ‘de klimaat-crisis’ middels de RES en hoe er in dit verband wordt omgegaan met subsidies.” Misschien is er niet zozeer sprake van een ‘klimaat-crisis’, maar veeleer van een ‘politiek klimaat-crisis’. En niet alleen op landelijk niveau, maar ook op regionaal en Europees niveau! Deze ontwikkeling in onze rechtsstaat is huiveringwekkend en explosief! Dit zou b.v. binnenkort een antwoord kunnen zijn tijdens de verhoren van een van de verantwoordelijke politici in een volgend parlementair onderzoek naar het ‘RES-subsidiewindturbine-schandaal’. Vergelijkbaar met een antwoord van Wiebes in zijn verhoor laatst: “Er waren signalen, die wij niet hoorden of wilden horen. Uitvoerders en bestuurders hebben die genegeerd, onder het mom van de RES-opgave en het klimaatakkoord. Die opgave hebben we halsstarrig uitgevoerd en we dachten dat de schade wel mee zou vallen. Soms moet je hard zijn en keuzes maken. Dat is niet goed uitgepakt…” Gemeente Oss is niet de enige gemeente die deze foute keuze dreigt te gaan maken. Ook vele andere gemeenten dreigen in de tang van de RES te gaan ‘falen’ onder deze druk. Als in 2030 nog veel meer mensen aan ‘het windturbine syndroom’ lijden, zullen we de verantwoordelijken daarvoor, dat wil zeggen politici en bestuurders, weten te vinden en zullen schade claims volgen.

Maar wat hebben we dan aan geld, bovendien is dat geld er dan waarschijnlijk niet meer… Dat is allemaal op gegaan aan dit desastreus ‘politiek-klimaat-beleid’: uitgegeven aan subsidies voor schijn-duurzame technieken zoals die voor de gezondheid schadende Industriële windturbines en het geld is weg gevloeid naar grote bellegers in het buitenland.

Ik heb inmiddels al 4x ingesproken en u films gestuurd vol reële slachtofferverhalen. Ook spraken eerder 2 huisartsen uit de regio hun grote zorgen uit. Wij zijn niet de enige regio waar artsen alarm slaan. U kunt fouten die in andere regio’s worden gemaakt nu vermijden!!! Oss kan daarin een voorloper zijn, de reputatie als stoere, tegen onrecht opkomende ‘messentrekkers-stad’ waarmaken: “de Osse bende strijdt voor een oprecht beter klimaat”! Het moet mij van het hart dat, waar ik de geldende regels telkens volgde, ik geen enkele keer mij hier gehoord voelde, laat staan begrepen! Ik voel me daarom zeer teleurgesteld en gefrustreerd door het volstrekt negeren van alle inspraken en voorstellen die ik u deed. Het geeft mij het gevoel tegen een blok beton, met een hart van steen te praten. U gaat volstrekt voorbij aan de slachtoffers die op uw conto komen! Ik schreef hierover al een opiniestuk met daarin ook een voorstel tot participatie in de vorm van een werkgroep. Dat stuurde ik u toe en hangt als stuk aan deze agenda. Maar ook daarop kreeg ik geen enkele reactie of uitnodiging… Formeel zegt uw college en gemeenteraad haar burgers vele inspraakmogelijkheden te bieden, maar in werkelijkheid is dit een farce majeur.

Als burgers eenmaal gefrustreerd - omdat ze niet gehoord worden - dan maar hun heil zoeken in een ludieke actie, wordt de burgemeester razend en komt ze plots wel in actie en ageert op hoge poten in de krant. Ook laat zij deze vergadering vol corona-risico’s doorgaan. Terwijl zij in diezelfde krant haar burgers oproept tot strikt naleven van de corona-regels om alle risico’s zoveel mogelijk uit te sluiten. Dit strookt absoluut niet met elkaar. En daarvoor is dan wel media-aandacht: mooie praatjes en ‘fake news’ genoeg: Over onze bloedserieuze, wetenschappelijk gefundeerde tegengeluiden komt geen enkel bericht in het lokale nieuws! Mijn klemmend verzoek aan Burgemeester en Wethouders is op te houden met schone schijn en rücksichtslos doordrammen. Gelukkig hebben enkele raadsleden te kennen gegeven géén slachtoffers en patiënten te willen maken. Ik hoop van harte dat de anderen vandaag zullen volgen. Voorkom het windturbine syndroom !!! U hebt dit rapport allen gelezen en de inhoud heeft uw inzicht verrijkt, waardoor u uw standpunt in deze kwestie medisch onderbouwd hebt kunnen aanpassen. Mijn oproep nogmaals: Stem tegen het voorstel van het college B & W, neem een wijs en preventief standpunt in: • Verwerp industriële windturbines in de polder; • Voorkom schuld hebben aan ziekte en maken van patiënten van ‘het windturbine syndroom’ onder de Osse bevolking.

• Wees gewaarschuwd voor een toekomstige ramp en een grootschalige politieke affaire. Hartelijk dank voor uw aandacht, Karin Vocking karin.vocking@gmail.com Hoogstraat 14a, 5352 LC Deursen-Dennenburg, 06-14788949 / 0486-831014

Anticiperend op een te verwachten vraag over uitspraken van eerder in de hoorcommissie windenergie geraadpleegde deskundigen van RIVM en GGD: “dat er onvoldoende wetenschappelijk bewijs zou zijn voor schadelijke effecten van laagfrequent geluid”.

Mijn Antwoord: Mijn stelling is - en dat lichten wij toe in ons rapport - dat er wel degelijk vele studies zijn die dit schadelijk effect aantonen. Alleen al de 179 pagina’s tellende publicatie van Johnson (dat is noot 7 in ons rapport) toont de relatie tussen ‘IWTs – infrasoon en laagfrequent geluid – gezondheid’ overduidelijk aan. Het RIVM is een gevestigd instituut dat door de overheid standaard wordt geraadpleegd voor deskundige adviezen, betreffende volksgezondheid en milieu. Er bestaat duizelingwekkend veel wetenschappelijke literatuur over vele onderzoeken en dagelijks groeit het aantal. U heeft volgens mij bij deze vergadering ook een selectie van die literatuur ontvangen. Het RIVM zoekt in opdracht in deze massa naar toepasselijke onderzoeken. Hun overzicht betreft uiteraard altijd slechts een selectie. Bovendien: als je iets niet vindt, wil niet zeggen dat het er niet is. Hoe men zich ook inspant het is altijd een momentopname en een selectie. Louw Feenstra en Jan de Laat hebben als onafhankelijk wetenschappelijk deskundigen ook gezocht naar onderzoeken betreffende IWT’s. Eerst in de breedte en toen in de diepte. Daarmee bedoel ik dat ze de gevonden literatuur gekoppeld hebben aan hun medische, specialistische, audiologische kennis en er dus daarmee in de diepte een extra dimensie aan gaven.

Zo konden zij dus heel specifiek het effect van deze lage frequenties in kaart brengen op ons auditief-systeem, ons evenwicht-systeem èn op het autonoom zenuwstelsel en de angstcentra in de hersenen. Hiermee de link leggend tussen trillingen en impact op de mens. Dat hebben wij gedaan en in een rapport toegankelijk beschreven om u te informeren aanvullend op het RIVM, waardoor u al geïnformeerd was - in deze potentieel de gezondheid schadende kwestie. Dit is dus aanvullende informatie die naar mijn idee zeer welkom zou moeten zijn om de gezondheid en het leefmilieu van uw burgers te waarborgen. Wij zijn dan wel geen gevestigd instituut, maar deze inspanningen en bevindingen van gespecialiseerd, medische deskundigen dienen naar mijn idee gewaardeerd en gebruikt te worden. En ook de verhalen van reeds gemaakte slachtoffers spreken trouwens boekdelen. Bovendien hoeft naar mijn idee niet alles door-en-door wetenschappelijk bewezen te zijn, om wel alarmerend te zijn, en in de besluitvorming aanleiding te zijn, om preventief te werk te gaan. Eventueel nog aanvullend: Zoals u zich herinnert, heb ik ingesproken bij de 1e hoorcommissie windenergie in deze raad. Ik heb jaren lang biomedisch, celbiologisch, neurowetenschappelijk laboratorium onderzoek gedaan met behulp van elektronen microscopie.

Uit eigen ervaring en kennis informeerde ik u over de onmogelijkheid om op korte termijn een te verwachten schadelijk effect van deze nieuwe, technische, industriële toepassing wetenschappelijk te bewijzen. Toen heb ik voor u uiteengezet dat dergelijk onderzoek heel veel tijd kost. Het onomstotelijk bewijzen van b.v. het schadelijk effect van nano-particles op cellen en op onze gezondheid duurt tientallen jaren. En die deeltjes zijn nog zichtbaar te maken m.b.v. een microscoop. Ik heb in mijn betoog toen ook de vergelijking gemaakt met asbest. Ten tijde van de

grootschalige toepassing van dit materiaal, wist men niet dat het schadelijk kon zijn voor mensen. In die tijd was de elektronen microscoop nog niet in gebruik in wetenschappelijk onderzoek. Toen mensen ziek werden van asbest en in de wetenschap naar de oorzaak werd gezocht, werden die asbestdeeltjes in de longen van patiënten uiteindelijk met de EM gezien en werd de oorzaak wetenschappelijk aangetoond. Te laat… Er krijgen nog steeds mensen kanker van asbest en we zijn nu nog steeds asbest aan het saneren. Een enorme schade! Het effect van Infrasone en laagfrequente trillingen op cellen is ‘ongrijpbaar’ en niet direct zichtbaar te maken met de huidige wetenschappelijke technieken. Het bewijzen van de oorzaak van het windturbine syndroom is dus nog veel moeilijker dan bij fysieke deeltjes als asbest en nano-particles. Dat onderzoek moet op een heel andere, nog meer tijd eisende manier plaats vinden. Daarvoor is jaren lang onderzoek nodig aan grote groepen blootgestelde mensen. Dat vereist heel veel tijd en inspanning en ook epidemiologisch onderzoek. En de blootgestelde mensen zijn in feite proefkonijnen. Dat is naar mijn idee niet verantwoord en zeer onwenselijk en in feite compleet onmenselijk. Laten we dus notie nemen van de wetenschappelijke publicaties die er al zijn, en waarvan wij u in ons rapport overzicht en inzicht geven.

Voorkom nu het windturbine syndroom! Bovendien zullen in dergelijk onderzoek ook gepaste metingen moeten worden betrokken… Mogelijke vraag over of je laagfrequent geluid kunt meten en of het al wordt gemeten. En over veilige afstanden van IWT’s tot woonhuizen en passende normering.

Mijn Antwoord: Meten van dit soort frequenties - die constant variëren - is heel lastig. Ook dat probleem komt aan de orde in ons rapport. Naast het in kaart brengen van de gezondheidsproblemen van omwonenden en epidemiologisch onderzoek, dient ook op vele plekken op een zeer specifieke manier, met speciale ingewikkelde meetapparatuur te worden gemeten. Het meten van juist deze zeer lage, belastende frequenties wordt tot nu toe door overheden niet in praktijk gebracht. En de huidige, gehanteerde normen zijn slechts gebaseerd op hoorbaar geluid en ook niet aangepast aan de toegenomen hoogte van de windturbines. Infrasoon en Laagfrequente trillingen zijn de grootste boosdoeners qua gezondheidsschade. Ook dat melden wij uitgebreid in ons rapport. Deze frequenties roepen een chronische stressreactie op en belasten daardoor het autonoom zenuwstelsel. Angstcentra in de hersenen raken overprikkeld en overbelast en dat kan allerlei nadelige gevolgen hebben voor regelsystemen en orgaanstelsels in het lichaam. Deze zeer lage tonen, b.v. die van 1 Hz hebben hele lange golflengtes en daardoor dringen ze door over grote afstanden. De huidige afstandsnormen zijn gebaseerd op blootstelling aan tonen van veel hogere frequentie die minder ver reiken. Er wordt nu soms gezegd dat voor IWT’s een nieuwe norm gehanteerd zou moeten worden van 10x de tiphoogte.

Dat zou bij een 250 meter turbine neerkomen op 2,5 km. Mijn mening: dat is voor de verspreiding van de zeer lage, schadelijke frequenties die IWTs in hoge mate uitzenden zeker niet genoeg, dat zou eerder 30, dan 20 dan 10 kilometer moeten zijn. Die afstand van 2,5 km is dus wat mij betreft een minimum afstand en om gezondheidsschade te voorkomen absoluut niet toereikend.