Bijlage 4. Bestuurlijke reactie op het advies van Adviesraad Sociaal Domein
Tekst van het document
Contactpersoon: Arjen Bouland Telefoonnummer:0516566349 Zaaknummer: 0085280524 Documentnummer: Aan de leden van de Adviesraad Sociaal Domein Ooststellingwerf t.a.v. de voorzitter, dhr. A. van Riezen p/a de ambtelijk secretaris Onderwerp: advies over de Verordening en Beleidsregels Maatschappelijke Ondersteuning Oosterwolde, 28 september 2026 Beste heer Van Riezen, beste leden van de Adviesraad Sociaal Domein, Postbus 38, 8430 AA Oosterwolde Bezoekadres ‘t Oost 11 Telefoon 14 0516 E-mail gemeente@ooststellingwerf.nl Internet www.ooststellingwerf.nl - Wij zijn Fair Trade Op 19 mei 2026 ontvingen wij uw advies over de Verordening en de Beleidsregels Maatschappelijke Ondersteuning. Allereerst onze hartelijke dank daarvoor! Sinds het uitbrengen van uw advies zijn er de nodige wijzigingen geweest die doorwerken in verordening en beleidsregels. Bijvoorbeeld wijzigingen in de Schulinck modelverordening, die we in beginsel overnemen. En wijzigingen vanuit een handreiking voor handhavingsbeleid. Hierdoor kende het opstellen van de verordening een langere doorlooptijd. Maar uw reactie is nog altijd even actueel als op het moment waarop deze werd uitgebracht. Hieronder gaan we puntsgewijs op uw advies in, door eerst uw advies weer te geven, met daaronder schuingedrukt onze reactie. • Als eerste geeft u in overweging om de leesbaarheid te verbeteren.
Bij het opstellen van de beleidsregels en de verordening is zoveel mogelijk geprobeerd om de tekst op B1 taalniveau te schrijven. Beide documenten zijn juridisch bindend. Waardoor we er niet aan ontkomen om deze (dwingende) voorschriften formeel op te stellen. Wel onderschrijven we uw insteek en daarom publiceren we de officiële versies maar maken daarnaast van beide documenten een leesbare publieksversie. Uw adviesgedeelte over de beleidsregels • Artikel 6 punt 7: ‘Aanwezigheid’ moet hier worden aangepast naar ‘afwezigheid’ in deze zin. Wij hebben deze wijziging doorgevoerd. • Artikel 13 punt 5: in de Verordening staat een kilometervergoeding kan tot 2.000 km, maar dit is niet opgenomen in de beleidsregels. In de verordening zijn de kaders (‘het recht op’) vastgelegd. 1.500 km is dan het kader, het maximaal aantal toe te kennen kilometers op jaarbasis. Wegens bijzondere omstandigheden kan dit aantal worden opgehoogd naar maximaal 2.000 km. In de beleidsregels staat het afwegingskader hoe men tot de beoordeling van de km-omvang komt.
Op grond van de individuele situatie kan er bij bijzondere omstandigheden recht bestaan op meer kilometers, de beleidsregels geven voldoende ruimte om hiertoe te komen als vorm van maatwerk, Het is (juridisch) niet noodzakelijk en ook niet gebruikelijk om informatie, in dit geval de letterlijke kilometer omvang, te herhalen, deze staan immers al in de verordening. Om voorgaande reden hebben wij uw advies niet overgenomen. 2 / 7 • Artikel 23 punt 3: hoogte van de vergoeding tot 90%, graag toevoeging ‘Tenzij aantoonbaar is en vastgesteld dat de aanvrager dit financieel niet kan dragen; in dat geval moet 100% vergoeding worden toegekend’. Een financiële tegemoetkoming is een specifieke vorm van financiële ondersteuning dat als doel heeft bepaalde kosten gedeeltelijk te dekken of te compenseren. Het belangrijkste kenmerk is dat het dient als een aanvulling of steun in de rug (bijvoorbeeld voor meerkosten), en niet per se de volledige kosten dekt zoals bij een volledige vergoeding of schadevergoeding. Als een inwoner een deel zelf niet kan dragen dan is een financiële tegemoetkoming geen passende oplossing. In die situatie bestaat de mogelijkheid van een persoonsgebonden budget (pgb) waarbij wel een 100 % vergoeding mogelijk is. Om die reden hebben wij uw advies niet overgenomen.
• Artikel 29 punt 6: Als een indicatie voor onbepaalde tijd gesteld is op basis van punt 5 van dit artikel, waarom dan nog een herindicatie nodig na 3 jaar? Ons advies om alleen een herindicatie uit te voeren bij een indicatie die voor 5 jaar of korter is afgegeven. Wij maken onderscheid tussen heronderzoek en herindicatie. Een heronderzoek is op initiatief van ons. Met als doel om te verifiëren of de ondersteuning die iemand ontvangt nog aansluit bij de behoefte of noodzaak. Een herindicatie vraagt een inwoner zelf aan wanneer bijvoorbeeld de gezondheid of zorgvraag is veranderd. Een heronderzoek is een wettelijke verplichting en kán leiden tot een andere indicatie, maar alleen als op basis van het onderzoek daar noodzaak/reden toe is. We willen juist inwoners met een langere indicatie in beeld blijven houden en plannen daarom een heronderzoek om te bekijken of de voorziening nog steeds passend is. Een heronderzoek leidt niet altijd tot een andere indicatie. Om die reden hebben wij uw advies niet overgenomen. • Wij missen in de nieuwe beleidsregels Artikel 30 (voorheen artikel 31) ‘Overgangsrecht’ Ons advies is een overgangsregeling op te nemen waardoor na een herindicatie het verschil in toegekende minuten over een aantal maanden wordt afgebouwd. (bv. bij afname tot en met 60 minuten, afbouwen in 6 maanden en bij meer dan 60 minuten afbouwen in 9 maanden).
Technisch gezien is er een verschil tussen overgangsrecht en een overgangsregeling. Bij overgangsrecht beoordelen we de situatie opnieuw. Wanneer de inzet wordt afgebouwd dan passen we een overgangsperiode toe. Als Adviesraad heeft u eind 2025 ook advies uitgebracht over de toenmalige Beleidsregels Maatschappelijke Ondersteuning. Bij die advisering is ook het overgangsrecht aan de orde gekomen. Op 16 december 2025 hebben wij daarover aangegeven dat wij bij de toepassing van de normenkaders voor begeleiding en huishoudelijke ondersteuning geen verschuiving naar minder minuten verwachten. Het aantal te indiceren uren ligt tot nog toe, met toepassing van deze normenkaders, op een vergelijkbaar peil als voorheen. En voor huishoudelijke ondersteuning ligt dit zelfs iets hoger. Wij verwachten vanwege toepassing van de normenkaders (zonder wijziging in de persoonlijke omstandigheden) geen verschuiving naar minder minuten. In de uitvoeringspraktijk kennen we een gewennings- of overgangstermijn. En passen dit toe wanneer inwoners tijd nodig hebben om zich aan te passen aan de nieuwe situatie als daar aanleiding toe bestaat. Mocht blijken dat na onderzoek een substantieel lager aantal minuten per week wordt toegekend (minimaal 30 minuten per week lager) dan bestaat de mogelijkheid van een overgangsperiode.
Waarbij we per situatie bekijken of dit noodzakelijk is; als uit onderzoek blijkt dat iemand bijvoorbeeld minder begeleiding nodig is dan lijkt het onlogisch om die begeleider toch voor een hoger aantal uren langs te laten komen alleen vanwege een afbouwregeling. Hiermee hebben we uw advies op dit onderdeel overgenomen, niet in de vorm van overgangsrecht maar wel in de vorm van een overgangsregeling. 3 / 7 • Ook adviseren wij om, mocht er besloten worden voor een ‘kennismakingsperiode’ van 6 weken in de nieuwe aanbesteding, het volgende: Deze alleen toe te passen bij nieuwe aanvragen en niet bij een herindicatie. Wij zijn van mening dat bestaande klanten anders te zwaar belast worden, omdat zij ook te maken krijgen met een wijziging door de invoer van het HHM-Normenkader 2025. Bij het vorige punt is onze brief van 16 december 2025 aangehaald. Daarin hebben wij (onder meer) aangegeven dat de hele samenleving (inwoners, indicatiestellers, zorgpersoneel etc.) zich moet voorbereiden op een toekomst waarin we afstevenen op een tekort aan (zorg)personeel. Ook wat huishoudelijke ondersteuning betreft. Een tekort dat zich nu in vakantieperiodes al voordoet en alleen maar toeneemt. Dat vraagt om methoden om inwoners zo zelfredzaam mogelijk te maken. Zodat (zorg)personeel ingezet kan worden waar inwoners minder of niet zelfredzaam (te maken) zijn.
Een periode om inwoners zelf vaardigheden aan te leren is daarin wat ons betreft passend. Reden waarom wij voornemens zijn om de kennismakingsperiode voor alle inwoners in te zetten. Maar wel in situaties waar een inwoner redelijkerwijs leerbaar is. Waarbij we starten met toepassing van deze periode voor nieuwe aanvragers. Waarbij we nagaan hoe de toepassing van deze periode voor deze nieuwe aanvragers uitwerkt. Mocht blijken dat dit een in de praktijk goed werkzame toepassing is dan bestaat het voornemen om deze kennismakingsperiode ook toe te passen op bestaande cliënten. Met ook hier de aantekening dat we dat doen in situaties waarin het redelijkerwijs de verwachting is dat toepassing van deze periode reëel is. Daarbij geldt ook de regel dat als, wij nieuw beleid in gaan voeren, dit voor de hele doelgroep (bestaande en nieuwe inwoners) geldt. Hierbij geldt ook de overweging dat wij in de invoering van de kennismakingsperiode geen aanleiding zien om groepen inwoners uit te sluiten van het principe om meer zelfredzaam te worden. En uit de eerste ervaringen blijkt dat toepassing van het normenkader voor huishoudelijke ondersteuning tot nog toe niet heeft geleid tot een lagere urentoekenning. Daarnaast werken we met uitsluitingscriteria (zoals ook omschreven staan in het volgende antwoord).
Als inwoners bij voorbaat niet ‘geschikt’ zijn voor de kennismakingsperiode (omdat dit bijvoorbeeld een te zware belasting is) gaan we deze periode niet inzetten. We houden daarmee altijd rekening met de individuele belastbaarheid van de inwoner. Wij hebben om deze redenen uw advies op dit punt niet overgenomen. • Daarnaast is ons advies zorg te dragen voor inzet van een onafhankelijke partij die de juiste deskundigheid in huis heeft in het begeleiden en adviseren van inwoners die beperkt worden door fysieke en psychische klachten of verouderingsprocessen. Bij complexe problematiek, zoals dementie, dient rekening te worden gehouden met de mogelijkheid dat de instructieperiode langer dan zes weken wordt voortgezet. Dit omdat voor de uitvoering van leerprocessen bij mensen met dementie en andere complexe problematiek vaak langer tijd nodig is. Tegelijkertijd heeft ook deze groep baat bij zo snel mogelijke duidelijkheid. Bij de aanbesteding zijn vier partijen geselecteerd die de kennismakingsperiode in gaan zetten. Daarbij is onder meer beoordeeld hoe aanbieders inwoners stimuleren vitaal te blijven en hun zelfredzaamheid te vergroten (het gedachtegoed van positieve gezondheid). De aanbieders hebben beschreven op welke wijze de cliënt in de eigen kracht wordt gezet en gestimuleerd wordt om huishoudelijke taken te doen die hij/zij zelf kan om de zelfredzaamheid te bevorderen.
En aanbieders hebben omschreven hoe zij in de kennismakingsperiode samenwerken met (indien aanwezig) het netwerk van de cliënt en hoe dit netwerk opgezet of betrokken wordt bij de uitvoering van de opdracht. Verder maken aanbieders gebruik van het actuele Normenkader van HHM. En zijn de intake medewerkers opgeleid op minimaal mbo-niveau 2 en hebben kennis, competenties en vaardigheden die nodig zijn om de omschreven activiteiten uit te voeren. Dit zijn een aantal waarborgen om ervoor te zorgen dat de meer kwetsbare inwoners op de juiste wijze ondersteuning ontvangen. Dat wordt dan niet uitgevoerd door een onafhankelijke partij. Vanwege het nu al aanwezige tekort aan potentieel op de arbeidsmarkt op het gebied van huishoudelijke ondersteuning voeren gemeente en deze vier partijen de kennismakingsperiode in partnership uit. 4 / 7 Het is de vraag of deze kennismakingsperiode een geschikt instrument is voor de doelgroep die u omschrijft. We zijn nog bezig om uitsluitingscriteria op te stellen voor inwoners waarbij we dit instrument niet inzetten. Bij complexe problematiek speelt er in de regel meer dan alleen huishoudelijke ondersteuning. Het gebiedsteam is dan, naast de aanbieder, nauw betrokken. En kan zich eventueel laten bijstaan door een externe (medische) adviespartij.
Om die reden hebben wij uw advies om een onafhankelijke partij in te zetten voor de kennismakingsperiode niet overgenomen maar hebben wel degelijk aandacht voor complexe problematiek. Uw adviesgedeelte over de verordening • Beoordeling mogelijkheden eigen kracht (artikel 13). Het is voor ons vanzelfsprekend dat bij de beoordeling van een maatregel gekeken wordt naar de mogelijkheden vanuit de eigen kracht van de bewoner en zijn/ of haar eigen netwerk. Tegelijkertijd doet dit een beroep op de toegepaste criteria en beoordeling door de individuele ambtenaren. Voor het rechtsgevoel en vertrouwen in de overheid en rechtszekerheid is het van groot belang dat daarvoor in gelijke gevallen dezelfde criteria wordt toegepast. Het mag niet zo zijn dat individuele ambtenaren in vergelijkbare gevallen tot verschillende conclusies komen. Wij adviseren heldere transparante criteria vast te leggen en deze duidelijk te communiceren met de aanvrager, zodat deze weet waarop zijn/ haar eigen kracht en die van het netwerk worden beoordeeld. De criteria en de toepassing hiervan moeten toetsbaar zijn door de opdrachtgever. Het beoordelen van een verzoek om Wmo ondersteuning is en blijft mensenwerk. Inclusief het beoordelen van de mogelijkheden vanuit eigen kracht. Iedere consulent heeft in de uitvoering van de werkzaamheden een eigen normenkader.
Om willekeur zoveel mogelijk te voorkomen zijn er criteria opgesteld. Een basis daarvoor is gelegd in het zogenaamde stappenplan van de Centrale Raad van Beroep (CRvB). Verdere uitwerking daarvan heeft plaatsgevonden in de artikelen eigen kracht, gebruikelijke hulp, en in de specifieke beoordelingskaders per resultaatgebied in verordening en beleidsregels. Hiermee is er een door u geschetste set nieuwe regels ontstaan die we in de praktijk brengen. Mocht na toepassing blijken dat er nieuwe of aangepaste regels nodig zijn dan komen we met een nieuw voorstel. Verder hebben we binnen het gebiedsteam een systeem van collegiale toetsing ingericht en kunnen inwoners voor het vormgeven van eigen kracht hulp ontvangen van een onafhankelijke clientondersteuner. Om deze redenen hebben we uw advies nu niet overgenomen maar doen we de handreiking om, als er signalen vanuit de uitvoeringspraktijk komen, dit opnieuw tegen het licht te houden. • Wij adviseren om alle consulenten die betrokken zijn bij de uitvoering van de verordening, naast toegepaste scholing, ook regelmatige contactmomenten met collega’s aan te bieden in de vorm van intervisie. Het gebiedsteam werkt al met intervisie en het is de bedoeling dat dit blijft gebeuren. Uw advies hebben we daarmee overgenomen.
5 / 7 • Inwoners krijgen desgewenst deskundige ondersteuning bij het in kaart brengen en activeren van het eigen sociale netwerk (toelichting: veel inwoners hebben te maken met vraagverlegenheid en schroom om actief hulp te vragen. Kijken daarnaast vaak vooral naar gezinsleden, terwijl ook anderen vaak willen en kunnen helpen. Bijvoorbeeld De Eigen Kracht Centrale en/of de methodiek van de netwerkcirkel kunnen hierbij behulpzaam zijn.) We hebben net een aanbesteding binnen de Wmo afgerond. Waarmee we gaan werken met een kleinere groep aanbieders voor Wmo begeleiding. In de aanbesteding hebben we dit uitdrukkelijk benoemd door in de plannen van aanpak te vragen hoe aanbieders zorgen dat het netwerk betrokken wordt en waar mogelijk ook vergroot wordt (ook door inzet voorliggend veld). Wat ons in staat stelt om nog meer te sturen op het feit dat aanbieders met inwoners gericht werken aan het versterken van hun eigen netwerk. Ook de inzet van de welzijnscoaches haakt hier op aan, welzijnscoaches kunnen inwoners helpen om hun netwerk te vergroten en te versterken door de drempels te verlagen om contacten te leggen en vast te houden. En we werken momenteel met één dorpsondersteuner, maar het voornemen bestaat om dit gemeentebreed uit te breiden naar 5 fte. Inwoners kunnen voor het vormgeven van eigen kracht hulp ontvangen van een onafhankelijke clientondersteuners.
De onafhankelijk clientondersteuner werkt ook aan het activeren van een eigen sociaal netwerk. Verder kan de mantelzorgconsulent de ‘zorgpauze’ inzetten. Hierbij wordt een Saar aan Huis ingezet die ook als taak heeft om het netwerk in kaart te brengen en te kijken wie wat kan betekenen om de mantelzorger te ontlasten. Hiermee verwachten we een beeld geschetst te hebben waaruit blijkt dat inwoners waar nodig deskundige ondersteuning ontvangen. • Wij adviseren ook de volgende toevoeging: Artikel 13 1c ‘Stopt de particuliere hulp dan gebruik maken van de WMO’. Als een inwoner een particuliere hulp heeft die stopt, dan betekent dat niet automatisch dat de inwoner voldoet aan de voorwaarden om aanspraak te maken op huishoudelijke hulp op grond van de Wmo. Voor inwoners die zich om voorgaande reden melden, moeten wij hetzelfde onderzoek verrichten als voor alle andere inwoners met een hulpvraag. Dit onderzoek bestaat onder andere uit onderzoek naar eigen mogelijkheden, gebruikelijke hulp en/of uit het sociale netwerk en algemene of voorliggende voorzieningen. Als uit dit onderzoek blijkt dat de inwoner ondanks het wegvallen van een particuliere hulp voldoende in staat is tot het doen van het huishouden (al dan niet met huisgenoten), is er geen noodzaak voor ondersteuning vanuit de Wmo.
Als uit onderzoek blijkt dat een inwoner vanwege beperkingen niet zonder hulp kan, kan er recht bestaan op huishoudelijke ondersteuning vanuit de Wmo. Wij kunnen uw advies niet overnemen, omdat wij altijd eerst onderzoek moeten uitvoeren als een inwoner zich meldt. Uw geadviseerde toevoeging kan voor inwoners de indruk wekken dat zij gegarandeerd recht hebben op Wmo ondersteuning als hun particuliere hulp stopt. De toevoeging is niet in lijn met het uitgangspunt van de Wmo en daarom hebben wij deze niet overgenomen. • Beoordeling Vooronderzoek (artikel 5) Wij onderschrijven het belang van een gedegen vooronderzoek bij een hulpvraag. In deze periode wordt in de praktijk vastgesteld wat de aanvrager zelf nog kan doen, wat het sociaal netwerk kan doen en waarvoor inzet van professionele ondersteuning nodig is. Wij vinden echter wel dat dit vooronderzoek onafhankelijk moet zijn. Hierbij zou een zorgaanbieder geen rol mogen spelen, aangezien deze er een belang bij kan hebben dat er te veel professionele hulp wordt ingeschakeld. Een Wmo-vooronderzoek is een wettelijke plicht. Waarin wij alle voor het onderzoek van belang zijnde en toegankelijke gegevens over de cliënt en zijn situatie verzamelen. Daarmee is een vooronderzoek een dossieronderzoek voordat we op huisbezoek gaan. Daarna volgt het keukentafelgesprek. In deze fase is dit nog steeds een (verplicht) gemeentelijk proces.
Een zorgaanbieder is hier nog niet beeld, dat komt pas na de het beschikken op de aanvraag. In die zin hebben wij uw advies overgenomen aangezien dit strookt met de uitvoeringspraktijk. 6 / 7 • Wij adviseren om de uitkomsten van dit vooronderzoek te laten beoordelen door een onafhankelijke partij of een daartoe opgeleide consulent van de gemeente. Daarnaast adviseren wij ook de onafhankelijke cliëntondersteuner hierbij te betrekken. Het vooronderzoek wordt gedaan door een daartoe opgeleide consulent van de gemeente. Waarbij het onderzoek al dan niet wordt gevolgd door een maatwerkvoorziening of een andersoortige oplossing. Waarvoor zoals eerder vermeld ook een systeem van collegiale toetsing in ingericht. De onafhankelijk clientondersteuner is niet standaard in elke situatie in beeld. Inwoners worden op deze mogelijkheid gewezen en het gebiedsteam kan deze functie ook inschakelen. Wij hebben uw advies, door de wijze waarop het vooronderzoek nu al is ingericht, feitelijk overgenomen. • Beoordeling term ‘wachttijd’. In de communicatie naar de aanvrager zou de term ‘wachttijd’ het beeld kunnen oproepen dat in deze periode geen recht op hulp of ondersteuning zou zijn en dat de aanvrager zichzelf zou moeten redden.
Wij adviseren in alle communicatie naar de doelgroep om de term ‘wachttijd’ niet te gebruiken en deze te vervangen door een term die recht doet aan het doel, zoals bijvoorbeeld beoordelingstijd, of afstemmingstijd van de eigen kracht. We hebben de verordening gescreend op de term ‘wachttijd’. Dit komt één keer in de verordening voor, namelijk in artikel 19 lid 3. Hier slaat de term op de tijd dat een inwoner moet wachten op een woning. In dat verband lijkt ons deze term correct. Wij zijn het met u eens dat in de communicatie de term wachttijd niet passend is en hebben uw advies overgenomen. • Specifieke woonvoorzieningen (art. 19). In dit artikel is in lid 1 het primaat van verhuizen opgenomen. Wij vinden dit niet in lijn met de lijn die elders in de verordening en beleidsregel: zoveel mogelijk oplossen samen met het sociale netwerk. Een verhuizing kan een sociaal netwerk vergaand beschadigen. Wij adviseren om de tekst van art.19 te herformuleren op een manier waaruit blijkt dat het in stand houden van het sociale netwerk nadrukkelijk een aandachtpunt is bij de overweging verhuizen al dan niet te stimuleren en/of de bestaande woning aan te passen. De opbouw van de verordening en de beleidsregels is zo, dat er eerst een algemeen (afwegings)kader is gesteld, gevolgd door een specifiek (afwegings)kader.
Bij passend wonen (artikel 19 verordening) beoordelen we de sociale/maatschappelijke binding in de huidige woonomgeving en de binding aan de leefomgeving vanwege nabijheid van vrienden/familie/sociaal netwerk/mantelzorger. Een sterk sociaal netwerk (waarmee zorg kan worden voorkomen) is daarmee één van de elementen in de afweging tot al dan niet verhuizen. We hebben uw advies op dit punt overgenomen maar vanwege de opbouw van de verordening komt dit tekstueel tot uitdrukking in artikel 19. • Beoordeling term ‘Respijtzorg’ (artikel 20). In de doelenboom van de Visie op samenleven staat ‘Mantelzorgers raken niet overbelast’ Om dit te bereiken is vorig jaar de lijst van inspanningen ge- update. Hierin is o.a. respijtzorg opgenomen. De mogelijkheden van het respijtzorgaanbod zijn onvoldoende bekend onder onze inwoners, mantelzorgers en de samenwerkingspartners. De term ‘respijtzorg’ is vrij onbekend en het aanbod is niet makkelijk inzichtelijk en beschikbaar. Daarom is gekozen voor de term ‘Zorgpauze’. Wij adviseren de term ‘Respijtzorg’ en/of ‘Respijtvoorziening’ in de Begripsbepalingen (artikel 1) van de Verordeningen mee te nemen, en deze in de Beleidsregels en Verordening te vervangen voor ‘Zorgpauze’, hiermee schep je meteen meer duidelijkheid in dit artikel. Vervangende zorg waarbij iemand anders de zorg een tijdje overneemt valt officieel onder de Wmo.
Hierbij is de term respijtzorg gangbaar. Respijtzorg valt te zien als de vlag waaronder meerdere vormen van mantelzorgondersteuning vallen. Bijvoorbeeld de pilot Zorgpauze valt daaronder maar inmiddels ook ondersteuning vanuit de inzet van Saar aan Huis. Vanwege de paraplu functie van de term respijtzorg houden we deze term aan in de officiële documenten zoals de verordening. In communicatie naar inwoners, bijvoorbeeld via het onderdeel ‘hulp bij mantelzorgen’ op de gemeentelijke website, noemen we wel de zorgpauze. Maar dat betreft zoals vermeld slechts een deel van de ondersteuningsmogelijkheden. 7 / 7 • Beoordeling Specifieke criteria verhuis- en inrichtingskosten (artikel 26). In artikel 26 .2 wordt een bedrag genoemd van € 2.500. Wij hebben vastgesteld dat dit bedrag ook in de verordening van 2019 wordt genoemd. Dit was in 2019 wellicht toereikend, maar is nadien nooit meer aangepast. Rekening houdend met de inflatie vanaf 1 januari 2019 tot 1 januari 2026 zou dit bedrag nu ± € 3.300,-- moeten zijn om dezelfde kosten te kunnen dekken. Wij adviseren het bedrag te indexeren. Rekening houdend met de inflatie adviseren wij een bedrag van € 3.300,-- per 1 januari 2026. Wij zijn het met u eens dat het huidige bedrag langere tijd niet is geïndexeerd. Terwijl de maatschappelijke kosten zijn gestegen.
We passen op uw advies een indexatie toe en sluiten daarbij aan bij het percentage waarmee we de maatschappelijke instellingen ook compenseren. De laatste jaren lag dit gemiddeld rond de 2%. Doorrekening vanaf 2019 t/m 2026 levert een bedrag op van € 2.929. We stellen de raad voor om uw advies over te nemen en het bedrag te indexeren tot € 3.000. Uw adviserende aanvullingen op de verordening • Artikel 4: Cliëntondersteuning. Het college zorgt ervoor dat ingezetenen een beroep kunnen doen op kosteloos en onafhankelijke cliëntondersteuning, waarbij het belang van de cliënt uitgangspunt is en wijst de cliënt hierop, voorafgaande aan het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet. Clientondersteuning hoort zoals u aangeeft onafhankelijk te zijn. Daarom is de landelijke term ook onafhankelijke cliëntondersteuning. Wij hebben uw advies overgenomen en passen de tekst aan. • Artikel 21: Specifieke voorwaarden kortdurend verblijf. Een maatwerkvoorziening voor kortdurend verblijf wordt slechts verstrekt, indien: Punt c: het noodzakelijk is dat de persoon die de gebruikelijke hulp en/of mantelzorg verleent ontlast wordt. Volgens ons moet dit zijn: boven-gebruikelijke zorg (zie ook artikel 20, punt 3). U heeft gelijk, we nemen uw advies over en passen dit artikel aan. De Wmo spreekt niet zozeer over zorg maar over hulp.
Daarom wijzigen we dit in boven-gebruikelijke hulp. • De verordening is noodzakelijkerwijs in juridische taal geschreven en daardoor voor een gemiddelde inwoner niet of nauwelijks te begrijpen. Gezien het grote belang van deze verordening voor een kwetsbare doelgroep en het belang van de wijzigingen die nu worden ingevoerd, pleiten wij er voor meer aandacht te besteden aan goede communicatie in een begrijpelijke taal. U bent uw advies begonnen met een oproep om het document beter leesbaar te maken. We onderschrijven uw insteek. Zoals eerder in deze brief aangegeven publiceren we de officiële versies en maken daarnaast van beide documenten een leesbare publieksversie. We worden geacht de officiële versies te publiceren via www.overheid.nl. Op de eigen website plaatsen we dan de publieksversie. Zoals u heeft kunnen lezen nemen we een groot aantal van uw aanbevelingen over. Wat weer helpend kan zijn om inwoners goed te kunnen ondersteunen. Op andere onderdelen verwachten we gemotiveerd te hebben waarom we deze niet overnemen. Nogmaals dank voor uw advies! Met vriendelijke groet, Het college van burgemeester en wethouders, E.H.C. van der Laan J. Werkman Gemeentesecretaris Burgemeester Bijlage(n): geen Mandaatregeling: niet van toepassing