Reactie_2023 vragen CDA stikstofbijeenkomst 17 januari.pdf

Vragen van de CDA afdeling Oosterhout tbv de stikstof informatie bijeenkomst (17.1.2023). De onderstaande ambtelijke antwoorden (11.1) op de vragen zullen op de bijeenkomst zo nodig nader worden toegelicht. Vragen en antwoorden 1. Hoeveel bedrijven of andere organisaties/activiteiten zijn volgens de geldende regels verplicht een natuurbeschermingswetvergunning te hebben, maar hebben deze niet binnen onze gemeente ? Nadrukkelijk worden hier niet enkel agrarische bedrijven bedoeld. Antwoord: Het verlenen van een natuurvergunning of een verklaring van geen bedenkingen is een bevoegdheid van Gedeputeerde Staten Noord-Brabant, incl. de handhaving daarop. Een inrichting heeft een natuurvergunning of verklaring van geen bezwaar nodig indien de stikstofdepositie vanwege de huidige activiteiten vergeleken met die in de referentiesituatie op een Natura 2000-gebied een stikstofdepositie veroorzaken van meer dan 0,00 mol N/ha/jr. In veel gevallen is dan geen vergunning of verklaring nodig omdat de huidige stikstofdepositie laag is of die in de referentiesituatie hoog. De meeste veehouderijen en glastuinbouwbedrijven hebben die wel, uitgezonderd de Programma aanpak stikstof-melders. De gemeente heeft geen data van hoeveel van (alle) inrichtingen dat betreft en hoeveel daarvan geen vergunning of verklaring hebben. 2. Wat betekent het voor de economie, ruimtelijke ordening etc.

als hier tot handhaving overgegaan wordt? Is er ook een risico voor de voorziening in basisbehoeften zoals voedsel, energie en wonen wanneer tot handhaving en mogelijk stillegging overgegaan wordt? Antwoord: De bevoegdheid daartoe ligt bij Gedeputeerde Staten van Noord-Brabant. Het handhaven is zeer tijdrovend omdat het enkele feit dat er een natuurvergunning of verklaring van geen bedenkingen ontbreekt niet voldoende is voor een aanschrijving. Slechts indien door het bevoegd gezag is aangetoond dat niet aan de grenswaarde onder 1. wordt voldaan zou een inrichting kunnen worden aangeschreven. Dat vergt dossieronderzoek die soms terug gaat tot voor 1996. Vanwege tijdgebrek selectief handhaven kan tot rechtsongelijk leiden. Het, zal ook zeker leiden tot vele rechtszaken. Het bevoegd gezag moet daarom zorgvuldig afwegen of in de gegeven situatie tot handhaving moet worden overgegaan. Indien het grote aantallen betreft zal dat negatieve gevolgen hebben voor de economie, en zeker voor een betrokken bedrijf. Er kan invloed zijn op de voedselproductie, maar NL exporteert heel veel. Het verstoord vooral de markt. De invloed op energie lijkt me beperkt. 3.

Kent onze gemeente zogeheten pasmelders die buiten hun schuld geen NB-vergunning hebben en nog gelegaliseerd moeten worden door de rijksoverheid, maar wel het risico lopen op handhavingsverzoeken? Zo ja, hoeveel? Kan de gemeente hier mogelijk een rol spelen wanneer er bedrijven met een NBvergunning verworven worden voor bijv. woningbouw en er niet benutte stikstofrechten overblijven?

Antwoord: Ja, aantal onbekend. Ten aanzien van handhaving zie het antwoord bij vraag 2. Specifiek voor PAS-melders kan worden gesteld dat de betrokkenen volledig legaal toestemming hebben gekregen van het bevoegd gezag (Gedeputeerde Staten) om de activiteiten uit te oefenen (een melding werd bevestigd). Achteraf is als gevolg van de uitspraken van de RvS (op 29.5.2019) de grondslag voor alle PAS-meldingen komen te vervallen, namelijk door de stikstofbepalingen in de Wet natuurbescherming die strijdig bleken te zijn met de Habitatrichtlijn. De betrokkenen hebben dus ook volledig te goeder trouw gehandeld. En na drie jaar is er nog steeds geen oplossing geboden om dat recht te zetten. Dat knelt des te meer omdat een rechter in voorgelegde zaken recht moet spreken en niet anders kan dan zich te beroepen op de uitspraak van de RvS. Het ligt echter op de weg van de minister/kabinet om dat voor de betrokkenen goed te regelen. Het vergunde stikstoftekort dat is ontstaan kan soms worden opgevuld met extern salderen. Stikstofdepositie vanwege een activiteit van derden wordt dan economisch en juridisch overgedragen. Dat echter alleen indien aan de grenswaarde onder 1. wordt voldaan. Daarvoor is nodig dat het deel dat op een Natura 2000-gebied wegvalt groter of gelijk is aan het deel vanuit het bedrijf dat op hetzelfde Natura 2000-gebied wordt ingezet.

Dat betekent dat niet iedere overdracht zal passen. Het verwerven van stikstofrechten kost geld. Dat zou ten laste van het rijk moeten komen. In voorkomend geval kan dat aan de gemeente worden voorgelegd. 4. Hoeveel stikstofreductie of -saldering via lease of aankoop van NB-vergunninghouders is er nodig voor de plannen die wij als gemeenteraad goedgekeurd hebben maar nog niet gerealiseerd zijn? Dezelfde vraag voor projecten waarvoor wij niet het bevoegde gezag zijn maar wel onze gemeente raken zoals aanleg N629, knooppunt Hooipolder etc. Kan deze stikstof nu enkel uit de agrarische sector komen waar bedrijven vaak wel een NB-vergunning hebben? Antwoord: Voor de plannen die zijn goedgekeurd was geen extern salderen vereist. De projecten (realisatie) worden door de ontwikkelaar/aannemer uitgevoerd. Voor zover het eigen civiele projecten betreft wordt in opdracht van de gemeente het werk uitgevoerd. In beide gevallen is naar verwachting geen extern salderen nodig. De door u genoemde projecten waarvoor andere overheden verantwoordelijk zijn moeten eveneens voldoen aan de huidige stikstofeisen. Vanwege de omvang is daarvoor meestal wel stikstof van derden voor nodig. De stikstofrechten kunnen in beginsel van ieder bedrijf/activiteit worden verworven die over nog geldende stikstofrechten beschikt.

Bij projecten in het buitengebied kan ook de referentiesituatie van de grond (bemesting) zelf een rol spelen. Maar ook hier geldt dat extern salderen netto effect heeft en past op het Natura 2000-gebied. 5. Commissie Remkes heeft een advies uitgebracht over de stikstofproblematiek. Wat is de stand van zaken nu? Zijn/worden adviezen omgezet in beleid? Welke adviezen/beleid ligt op landelijk niveau, welke op provinciaal en welke op gemeentelijk niveau. Antwoord: Sinds 2019 is geregeld dat provincies weer natuurvergunningen konden verlenen, dat extern salderen weer mogelijk is, is de Aerius-calculator diverse malen gerepareerd, is een

bouwvrijstelling geregeld, die inmiddels weer ongeldig is verklaard. De PAS-melders is niet opgelost. Er zijn wat (niet effectieve) saneringen doorgevoerd (vrijwillig). Kortom: sinds 2019 is er voor de praktijk nauwelijks iets veranderd en zijn de problemen nog groter. Het heeft enorme maatschappelijke onrust tot gevolg gehad, een verstoorde markt, en soms financiële gevolgen. De minister van Landbouw is in gesprek met de sectoren om tot een landbouwakkoord te komen (feb. maart) waarin o.a. de hoofdverdeling van stikstof en de verschillende rollen en de financiën moet zijn afgesproken. Het gaat dus nadrukkelijk om gevolgen voor ALLE sectoren. Vervolgens moet dat uitgewerkt worden naar beleid/wetgeving. Uiteindelijk zal heel veel stikstof uit de markt gehaald moeten worden (effectief) tegen aanvaardbare schadeloosstelling. 6. Is het college ervan op de hoogte, dat een aantal gemeentebesturen een signaal afgegeven hebben aan het provinciebestuur dat het voorgestelde stallenbeleid (hoewel tot een half jaar uitstel besloten is) dat afwijkend is van het landelijke beleid niet haalbaar en betaalbaar is? Is dit college ook bereid tot het afgeven van een dergelijke boodschap? Antwoord: Ambtelijk is dat bekend. Dit is verder een politieke vraag, die als zodanig ná de bijeenkomst zal worden beantwoord via de daarvoor gebruikelijke weg.