07 dwangsom hummelink

Geachte leden van de gemeenteraad Oost Gelre,

Herinnert u zich nog hoe uw Kerstdagen waren? Hopelijk beter dan die van ons. Wij kregen namelijk de zaterdag voor kerst een mokerslag. Per brief. Van de gemeente Oost Gelre. Met dit woord: Dwangsom! Met dit bedrag: € 150.000. Kunt u zich voorstellen hoe dat aankomt? We waren ons van geen kwaad bewust – nog steeds niet trouwens. Voor ons is het geen vrolijke Kerst geworden. Integendeel. In het kort de voorgeschiedenis Aanleiding: het bestemmingsplan Pastoor Zanderinkstraat 12/12A en Hellerweg 2 Door uw raad vastgesteld en op 8 december 2020 onherroepelijk geworden. Om toestemming te krijgen voor het plan heeft mijn moeder een anterieure overeenkomst moeten ondertekenen, met de verplichting om de landschappelijke inpassing binnen 2,5 jaar na het onherroepelijk worden van het bestemmingsplan ingericht te hebben. Wij komen dan uit op juni 2023. Na 12 november 2021 direct begonnen met de landschappelijke inpassing Want op die datum is mijn moeder eigenaar geworden van de het perceel zoals dat nu kadastraal is vastgesteld. Tot die tijd konden wij het inrichtingsplan niet realiseren. We zijn er na die datum ook direct mee begonnen. Begin januari 2022 kreeg mijn moeder het bericht dat ze ongeneeslijk ziek was. We hadden volgens de anterieure overeenkomst nog tot 8 juni 2023 tijd, Eind februari/begin maart hebben we een deel van de landschappelijke inpassing voltooid.

Daarna was het plantseizoen voorbij. De rest hadden we in de planning voor het voorjaar 2023, waarvoor gezien de anterieure overeenkomst ook voldoende tijd was. Op 5 mei 2022 is mijn moeder overleden. De gemeente wilde niet komen kijken Omdat het kaartje van het landschappelijk inpassingsplan voor ons onvoldoende duidelijk was, wilden we ons idee over de invulling ervan ter beoordeling voorleggen aan de gemeente. Daar wilde de ambtenaar van de gemeente niet op ingaan, liet hij ons op 26 september telefonisch weten hier. Dit was volgens zijn zeggen niet de gebruikelijke gang van zaken bij de gemeente. Zonder enige vorm van overleg wel handhavingscontrole Dat bleek uit een brief die wij op 13 oktober kregen van de gemeente. Naar aanleiding daarvan hebben wij op 24 oktober op locatie een gesprek gehad met 2 ambtenaren. Daarbij kregen we te horen dat de landschappelijke inpassing op een aantal punten niet klopte, en we het in december klaar moesten hebben. Daarop hebben we gevraagd of er uitstel mogelijk was in verband met het overlijden van mijn moeder en de daarmee gepaard gaande ontwikkelingen rond eventuele kopers van het huis van mijn moeder. De gemeente laat hierna niets meer van zich horen Ons verzoek moest intern overlegd worden. De betreffende ambtenaar vroeg een emailadres om zijn antwoord naartoe te sturen.

Omdat dit antwoord uitbleef, heb ik op 16 november en nogmaals op 30 november per e-mail om een reactie gevraagd. Taal noch teken. Het eerstvolgende bericht van de gemeente was vooraankondiging dwangsom De mokerslag in de vorm van een brief. € 150.000,- ineens. Nota bene op 24 december 2022. De dag voor de eerste Kerst zonder onze moeder. We werden gedwongen om onze vrije dagen op te offeren aan het opstellen van een zienswijze. Onze enige mogelijkheid om binnen 14 dagen uit deze nachtmerrie te komen. Want ook bij de burgemeester konden we ons verhaal niet kwijt. Zij weigerde ons namelijk aan te horen.

We hebben gevraagd de dwangsom in te trekken Zowel in onze schriftelijke zienswijzen als in de mondelinge toelichting daarop. Zonder succes. Op 10 februari viel het zwaard van Damocles: het definitieve dwangsombesluit. Onverkort € 150.000,-. Alleen de begunstigingstermijn was opgerekt. De aanvankelijke urgentie om de aanplant snel te voltooien woog kennelijk minder zwaar. De aanplant hadden we inmiddels voltooid. Wat al lastig genoeg was omdat de eisen die de gemeente stelde voortdurend veranderde. Ons bezwaarschrift trof kennelijk wel doel Want daarop trok de gemeente het dwangsombesluit uiteindelijk in. Waarom was de gemeente niet het gesprek met ons aangegaan? Waarom ons als criminelen behandelen, terwijl we altijd blijk gegeven hebben van onze medewerking? Waarom, waarom waarom... Talrijke vragen waar we nog mee zitten. Vragen waarop we een duidelijk antwoord willen. Een antwoord van de portefeuillehouder handhaving zelf, de burgemeester dus. Waarom wij u deze brief sturen? Niet omdat wij een (re)actie van u verwachten. Niet uit genoegdoening of uit wrok. Ons enige doel met deze brief is dat wij u duidelijk willen maken hoe burgemeester en wethouders omgaan met uw besluit. U als lid van de gemeenteraad die ons inwoners vertegenwoordigt. Duidelijk maken hoe burgemeester en wethouders de besluiten van uw raad uitvoert, en de manier waarop.

Hoe wij behandeld zijn en hoe wij dat hebben ervaren. We zijn er nog kapot van. Veel ongeloof, stress en slapeloze nachten. Hoe kunnen we ooit nog weer vertrouwen krijgen in deze gemeente? De gemeente die ons geen enkel excuus of enige blijk van erkenning heeft gegeven. Met deze brief willen wij u laten weten hoe het college en hoe de ambtenaren met inwoners omgaan.

Namens de erven Hummelink