Inspreektekst mw Meulenkamp

Inspreken Lianne Meulenkamp raadscommissievergadering donderdag 11 september 2025 LEA Ommen 2025 - 2028 Beste commissie, ik sta hier voor u als ouder van twee kinderen woonachtig binnen de gemeente Ommen en met ervaring en expertise van onderwijs én zorg. Ik heb de LEA (Lokaal Educatieve Agenda van Ommen) gelezen en ik ben zeer teleurgesteld over onze rol als ouder. Zowel in de AMBITIE als in de VISIE van de LEA komen wij ouders niet voor. Wij ouders, de belangrijkste sleutelfiguren binnen de leefwereld van ons kind worden niet gezien als samenwerkingspartners! De titel van het eerste thema uit de LEA vind ik als ouder prachtig: POSITIEF OPVOEDEN en ONDERWIJZEN. Blijkbaar verstaat de LEA onder POSITEF OPVOEDEN en ONDERWIJZEN: het vragen om ondersteuning. Er staat: Kinderen hebben soms ondersteuning nodig, fysiek of mentaal. Nee, kinderen hebben ALTIJD ondersteuning nodig fysiek en mentaal. ALLE kinderen, vooral nu met de invloed van SOCIAL MEDIA. Verder staat er nog bij thema 1 dat ouders BETROKKEN worden bij het gezond en veilig opvoeden van hun kind. Betrokken, maar geen gelijkwaardige partner. In welke omstandigheden groeien kinderen eigenlijk op in de gemeente Ommen? Welk onderzoek is er gedaan? Dit zie ik niet terug in het document. Ik lees dat het om 20% van de inwoners van Ommen gaat, dat is 1 op 5. Dat vind ik heel veel.

Ik kan mij voorstellen dat de gemeente dit wil terugdringen naar 10% en minder. Dit vraagt om PREVENTIEF handelen. Ook een onderdeel dat ik mis in de LEA. Zou PREVENTIEF handelen niet beter passen bij POSITIEF OPVOEDEN? Het preventief handelen gebeurt naar mijn mening en ervaring binnen de goudendriehoek tussen school/opvang - kind - ouder. RELATIE is de belangrijkst basisbehoefte en noodzakelijk om samen een kind te helpen in zijn ontwikkeling. Een kind gaat 40 weken, 5 dagen per week naar school. School heeft een grote invloed op de ontwikkeling van kinderen. School mag naar mijn idee veel meer de regie nemen in het proces wanneer het reguliere aanbod niet passend is en een kind een ander aanbod nodig heeft.

Op school zitten de professionals die samen met kind en ouder een plan maken, een handelingsplan (onderdeel van de basisondersteuning die scholen moeten bieden). Dit handelingsplan met SMART-geformuleerde doelen vraagt om een bepaalde manier van handelen op school, maar (waar nodig) ook thuis. Wat ik heb ervaren is dat een deel van de ouders de uitvoering van het plan thuis niet voor elkaar krijgen. Het wachten is dan op zorg van buitenaf. Waar ik voor pleit is een persoon, gefaciliteerd vanuit school, die een paar keer bij ouders aan de keukentafel zit om te horen hoe het gaat en of het lukt met de doelen uit het handelingsplan. We staren onszelf allemaal wel eens blind op de vaste structuren en ons handelen en soms is het prettig dat er iemand van buitenaf even mee kan denken. Het meedenken geldt niet alleen voor thuis, maar ook op school, als daar behoefte aan is. Het gaat om één persoon die verstand heeft van onderwijs én zorg! Iemand die na een paar keukentafelgesprekken kan concluderen: de handvaten die ik heb gegeven waren voldoende (er is geen zorgaanvraag nodig) of er is meer zorg nodig en er moet een zorginstantie worden ingeschakeld die verder gaat met het bestaande handelingsplan en kijkt wat er binnen het gezin nog meer nodig is aan hulp. Dit is naar mijn idee snel schakelen en onmiddellijk handelen, ook een AMBITIE van de LEA.

Samengevat mis ik: Ouders als samenwerkingspartners, preventief handelen en één persoon met kennis van onderwijs en zorg die advies en begeleiding kan geven thuis en op school. Tot slot wil ik nog meegeven: Kijk met elkaar als netwerk binnen de leefwereld van onze kinderen vanuit de bedoeling en niet vanuit het systeem.