Inspreekreactie
Tekst van het document
Toespraak gemeenteraad Ommen Geachte voorzitter, geachte leden van de raad, Mijn naam is Lex Jaspers. Ik ben geboren aan de Beerzerhaar. In mijn dagelijks werk ben ik kerkelijk werker en daarnaast ben ik actief als vrijwilliger in onze gemeenschap. De begraafplaats aan de Beerzerhaar is voor mij een plek met betekenis. Mijn ouders liggen daar begraven. En vele bekenden. Het is een plek waar je stil wordt, waar herinneringen blijven leven, en waar je verbonden bent met de mensen die je dierbaar zijn. Ik kom er regelmatig, en ik weet dat veel inwoners datzelfde doen en dat gevoel delen. Ik spreek hier vandaag dan ook niet alleen namens mijzelf, maar namens een brede groep mensen uit onze omgeving die zich betrokken voelen bij deze begraafplaats. Er is waardering. Grote waardering. Voor de begraafplaats zelf, voor het onderhoud en voor de manier waarop er wordt samengewerkt met de beheerder de gemeente en ROVA. Dat geeft vertrouwen en laat zien dat deze begraafplaats er weer toe doet. Juist daarom wil ik vandaag ook iets onder uw aandacht brengen wat bij veel mensen leeft. Er is een gemis. Dat heeft te maken met het volgende. Steeds meer mensen kiezen bewust voor crematie. Dat zien we landelijk, maar ook duidelijk binnen onze eigen gemeente. En bij die keuze hoort vaak een wens: na de crematie een plek om naartoe te gaan, om te gedenken.
Voor veel inwoners is die plek hier, de begraafplaats aan de Beerzerhaar. Maar die mogelijkheid is er op dit moment niet. Er is geen urnenmuur en geen uitstrooiveld. En dat raakt mensen. Ik hoor het in gesprekken. Ik zie het in situaties, zelfs van dichtbij.
Mensen die hier hun hele leven in de buurt gewoond hebben, maar uiteindelijk ergens anders een plek moeten zoeken voor hun dierbare. Mensen die elders moesten gaan wonen, maar na hun crematie graag hier terug willen keren, maar die mogelijkheid niet hebben. Mensen die bewust kiezen voor crematie, daardoor niemand tot last willen zijn, en toch verlangen om na hun crematie uitgestrooid te worden op een plek dichtbij huis. Ook in mijn eigen gezin heb ik ervaren hoe er gewacht werd op een voorziening hier van een urnenmuur. Maar soms duurt wachten te lang, en moeten er andere keuzes gemaakt worden. En dat voelt niet goed. Niet omdat andere plekken niet goed zijn, maar omdat deze plek hun plek is. Gelukkig zijn er op de begraafplaatsen elders in de gemeente Ommen wel een urnenmuur of een uitstrooiveld. Daarom zijn wij ook dankbaar dat dit onderwerp, een urnenmuur en uitstrooiveld aan de beerzerhaar, nu op uw agenda staat. Dat geeft hoop. Hoop dat deze begraafplaats weer voor iedereen een plek kan zijn, passend bij deze tijd en bij de wensen van onze inwoners. Wij vragen u om die stap te zetten. Om daardoor te zorgen voor een urnenmuur en een uitstrooiveld op de begraafplaats aan de beerzerhaar. Zodat mensen niet hoeven uit te wijken, maar dichtbij kunnen blijven. Zodat herinneringen een plek krijgen waar ze horen, thuis horen.
En zodat deze begraafplaats recht blijft doen aan iedereen die zich ermee verbonden voelt. Want uiteindelijk gaat het niet alleen om voorzieningen, maar om iets veel diepers: de wens van mensen om, ook na het leven, na hun crematie, ook thuis te mogen zijn.
Dank u wel voor uw aandacht.