Inspraak mw Blokker 20 mei 2021

Ik ben Marian Blokker en ik woon aan de Haar 22 in Witharen, in het grondwaterbeschermingsgebied. Ik woon hier samen met mijn man al zo’n 20 jaar met veel plezier. Ik vind een aantal zaken belangrijk in mijn leven en 1 daarvan is dat ik mij op deze wereld zo gedraag dat mijn voetafdruk zo klein mogelijk blijft. Ik wil deze mooie wereld doorgeven aan volgende generaties met als uitgangspunt dat die volgende generaties ook een goed leven kunnen leiden. Een studie Milieuchemie en Bouwbiologie is de basis voor mij geweest om onze voetafdruk zo klein mogelijk te houden. Aan de Haar 22 hebben we op het gebied van riolering een goede IBA 2 laten installeren, die ons afvalwater goed reinigt en we gebruiken geen kostbaar drinkwater voor het spoelen van ons toilet. Daarnaast komt er geen gif op ons terrein en telen we onze groente en fruit biologisch. Dit doen we met in ons achterhoofd ‘we zitten in grondwaterbeschermingsgebied.’ Ik begrijp dat de gemeente Ommen dit ook nastreeft. Althans in 2010. Helaas is er door de Raad van State een streep door deze ambities gezet. De gemeente moet een volgende stap maken. Deze stap heeft nogal een lange tijd op zich laten wachten. Dat heeft natuurlijk zijn voordelen want nog steeds is het verboden om bloembollen te telen in dit gebied. Omdat het zolang heeft geduurd zijn de tijden verandert en we maken ondertussen een crisis door in de wereld.

Deze Corona-crisis heeft ons aan het denken gezet en het zou ons toch wat moeten leren. De aarde is geen oneindige planeet is waarop wij ons gang maar kunnen gaan. Dus tijd voor verandering. Wat zouden we niet meer moeten willen: 1. Dat we op een zodanige manier met onze aarde blijven omgaan dat er gif moet worden gebruikt, wat de biodiversiteit vernietigd. Dan hebben we het over bestrijdingsmiddelen tegen schimmels, insecten en zogenaamd onkruid. We zouden niet meer moeten willen: 2. Dat we voor consumenten, erg ver weg van hier, hier bloembollen kweken voor een siergewas en waarmee we dus onze eigen milieu, hier heel dichtbij, verontreinigen.

We zouden niet meer moeten willen: 3. Dat we ons ‘o zo’ kostbare grondwater in de waagschaal stellen om een pilot uit te voeren om te bekijken of er gif in ons grondwater terecht komt. Het is al aangetoond dat er bestrijdingsmiddelen in het grondwater zitten in het grondwaterbeschermingsgebied. Dat komt ergens vandaan, dus een pilot daarvoor lijkt mij daarvoor niet meer nodig. Als er dan zonodig een pilot gedaan moet worden waarom dan niet in een ander gebied kunnen waar geen grondwaterbeschermingsgebied is. We hebben dus al een probleem voor wat betreft het grondwater want er zitten al bestrijdingsmiddelen in. Dit is een onomkeerbaar proces en niet valt te stoppen. Het grondwater zal dus gezuiverd moeten worden. Die extra kosten, om ons drinkwater drinkbaar te houden, zullen ongetwijfeld op de verbruiker worden verhaald en niet op de vervuiler, want die is niet meer te achterhalen. Wat zouden we niet meer moeten willen: 4. De bestrijdingsmiddelen, die de ziekte van Parkinson kan veroorzaken en wellicht nog andere aan bestrijdingsmiddelen gerelateerde ziekten, brengen kosten mee voor de samenleving. Denk aan gederfde inkomsten wanneer iemand ziek wordt van bestrijdingsmiddelen en de kosten voor de zorg. Deze worden afgewenteld op de samenleving en niet op de vervuilers. Daarin heb ik het nog niet over het persoonlijk verlies van goede gezondheid van degene die de ziekte treft.

We willen toch juist dat: Ons leefmilieu voor de toekomstige generaties behouden blijft in plaats van in de waagschaal te zetten. Het rentmeesterschap staat toch hoog in het vaandel! Graag zou ik dan ook willen dat de gemeente zich inspant om te zorgen voor een goed onderbouwd verbod op bollenteelt in het bestemmingsplan in het grondwater-beschermingsgebied van de gemeente Ommen. En niet alleen voor mij en degene die hier in het grondwaterbeschermingsgebied wonen, maar ook voor degene die het water van Vitens willen blijven drinken nu, over 20 jaar en ook nog over 3 generaties.