Transcriptverslag 29 maart 2022

TRANSCRIPT VAN DE RAADSVERGADERING VAN DE GEMEENTE OLDENZAAL van 29 maart 2022

Aanvang 19.30 uur Aanwezig:

de heer P.G. Welman, voorzitter

de dames:

M. Ailo-Zaia, J.M. Egbers, N. Nevels-ter Brake, N. Oorthuis, P.J.H. Oude Engberink-Weideveld en M.E.A. Rödel-Ouwens

de heren:

S.W.I. Ankone, J.A.M. Bekke, B.F.E.J. Kosterink, L.T. Lulofs, H.J.M. Maartens, G.F.M. Nijland, W.H. Oosterwijk, K.H. Otter, S.H.F. ten Vergert, M.R.A. Uitslag, X.E.N. Visscher, R.T. Wienk, H.H.W. Winkelhuis en M. Yildirim de heer J.H. Brokers, griffier de heer R.G.H. Christenhusz, wethouder mevrouw A.J. Renkema, wethouder mevrouw E.C. Zinkweg-Ankone, wethouder

Afwezig:

mevrouw J.J. van der Woning, de heer L.J. Gelevert en de heer H.W.M. Snijders

Algemeen 1. Opening De voorzitter: Goed, het is 19:30 uur. Meestal als ik op mijn eigen kamer zit, dan zeg ik, de Plechelmus heeft geslagen. Maar dat kunnen we vanaf hier niet horen. Maar toch is het zo. Het is 19:30 uur, dus we gaan met deze raadsvergadering beginnen. Ik heb een bericht van verhindering van een viertal personen, waarvan er eentje waarschijnlijk nog wel gaat komen. Maar dat Judy van der Woning, Harry Snijders en Luc Gelevert. En Murat Yilderim heeft aangegeven wat later te zijn. En waarschijnlijk zullen Judy en … Mevrouw Van der Woning, excuus, en de heer Snijders via de, ik zou bijna zeggen via de thuistelefoon, maar via de livestream onze vergadering bijwonen. En ze hebben allebei goede redenen om thuis te zijn. En de heer Gelevert, wellicht dat die vanuit Amerika ook dit beeld gaat zien. Vanaf deze hoek allemaal van harte welkom. Goed, dat was de opening. 2. Vaststellen Agenda De voorzitter: Dan ga ik heel snel naar het vaststellen van de agenda. Heeft daar nog iemand een opof aanmerking over, bij? Ik hoop van niet, want dan hebben we wel een probleem. Goed, dat is gelukkig niet het geval. Oeh. 3. Vaststellen notulen van de vergadering van 7 maart 2022 De voorzitter: Nou, dan ga ik naar het vaststellen van de notulen van de vergadering van 7 maart, want dat was de laatste keer, 2022.

En er zijn bij de griffie, griffier, geen op- of aanmerkingen binnengekomen of aangegeven dat iemand een opmerking wil maken, tekstueel of naar aanleiding -1-

van. Dus ik pak de hamer. En is dat nog steeds correct? Dat is nog steeds correct. Dan timmer ik hem af en dan is die bij deze vastgesteld. Bespreekvoorstellen, conform voorstellen en directe voorstellen hebben we niet. 4. Oordeelsvorming omtrent de rechtmatigheid van de verkiezingen, alsmede onderzoek geloofsbrieven van de nieuwbenoemde raadsleden De voorzitter: Dus ik ga direct door naar agendapunt 4, en dat betreft de oordeelsvorming omtrent de rechtmatigheid van de verkiezingen, alsmede onderzoek geloofsbrieven van de nieuw benoemde raadsleden. En daarvoor geef ik graag het woord aan onze nestor, de heer Lulofs. De heer Lulofs: Goed. Voorzitter, bedankt voor het woord. Ja, de raad van de gemeente Oldenzaal, gelezen de rapportage van de onderzoekscommissie, gelet op artikel 4 van de Kieswet en artikel 2.1 reglement van orde voor de raad 2018, oordeelt dat op grond van de processen verbaal van de stembureaus en het proces verbaal van het centraal stembureau het verloop van de gemeenteraadsverkiezingen van 16 maart 2022 op een rechtmatige wijze heeft plaatsgevonden en hebben geen verschillen zijn gebleken die zouden moeten leiden tot een hertelling van stemmen of tot een herstemming.

Dat op basis van het onderzoek zijn er geen belemmeringen om op 30 maart 2022 over te gaan tot de beëdiging van de raadsleden, zoals deze op 16 maart 2022 door de bevolking zijn gekozen, met inachtneming overigens van het proces verbaal van het centraal stembureau, vastgesteld in deze openbare vergadering van 29 maart 2022. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Ik kijk even rond of er vanuit deze raad nog op- of aanmerkingen zijn. Dat is niet het geval. Dan dank ik de heer Lulofs, de heer Maartens en de heer Bekke voor het geleverde werk. En dan breng ik het voorstel in stemming. Wie is tegen? Dat is niet het geval. Dat is mooi. Dan is die bij deze aangenomen, en dat zal de nieuwe raadsleden die morgen in deze zaal zitten geruststellen. 5. Afscheid wethouder en raadsleden De voorzitter: Goed, dan ga ik naar het volgende onderdeel. En daar zijn de meeste mensen denk ik ook voor gekomen. En daarvoor ga ik even staan. Goed. En voor het eerst sinds lange tijd mag ik zonder naar de klok te kijken het woord voeren. Goed. Beste mensen, leden van de raad, genodigden, familie, vrienden en andere belangstellenden, en natuurlijk ook aan de nieuw gekozen raadsleden op de publieke tribune. Want ik heb er al een aantal zien zitten. Allemaal van harte welkom bij deze speciale raadsvergadering. Het is de bedoeling om vanavond de afgelopen raadsperiode af te sluiten.

Maar wat heeft die afgelopen periode ons gebracht? Dat is volgens mij dat we leven … Dat we het leven, elkaar en de wijze waarop we samenleven meer zijn gaan waarderen. Minder ik en meer wij. De times, they are changing, zong Bob Dylan begin jaren ’60 van de vorige eeuw al. In het lied zingt Dylan onder andere dat de vertrouwde weg snel ouder wordt, en dat is nog steeds het geval. Ook hier in Oldenzaal. Rollenpatronen en tradities worden niet meer als vanzelfsprekend gezien. Ze worden ter discussie gesteld. En dat hoeft allemaal geen probleem te zijn. Het is eigenlijk van alle tijden. Belangrijk is daarbij wel dat je open staat voor discussie en vernieuwing. Je merkt dat een deel van onze samenleving moeite heeft met die verandering. Of dat terecht of onterecht is, daar gaat het mij nu niet om. Wat ik wel belangrijk vind, is dat partijen met respect en geduld naar elkaars standpunten en argumenten luisteren, want dat hoort bij een goed functionerende democratie. Democratie is echter geen vanzelfsprekendheid. Zelfs niet voor delen van onze westerse samenleving. Dat hebben we op 6 januari 2021 in Washington wel gezien. We moeten als betrokken en bevlogen personen bij de lokale democratie laten zien wat democratie is. Respect -2-

voor elkaars mening is daarbij essentieel. Respect en samenwerken aan een beter Oldenzaal, dat heb ik u allen continu gevoeld, maar ook gehoord. En daarvoor wil ik u allemaal ontzettend bedanken. Het is natuurlijk altijd weer een bijzonder moment om met elkaar een raadsperiode af te sluiten en afscheid te moeten nemen van de vertrekkende raadsleden. Maar dit jaar is het misschien wel extra bijzonder als we kijken naar de bewogen raadsperiode die achter ons ligt. Zo stonden twee van de afgelopen vier jaar in het teken van de coronapandemie. En dat betekende niet alleen veel veranderingen in de maatschappij, ook in de raad van Oldenzaal heeft dat voor de nodige veranderingen gezorgd. Zo hebben we de afgelopen tijd bijvoorbeeld veel kansen gehad om te oefenen met digitaal vergaderen. En ik durf wel te stellen dat dat, althans, voor de meesten, goed is gelukt. Jullie hebben het digitaal vergaderen aardig onder de knie gekregen. Toch was het digitaal vergaderen ook niet altijd ideaal. Van tijd tot tijd bemoeilijkte de digitale omgeving bijeenkomsten. Zo zijn onderlinge interacties in Teams meetings toch wat lastig te volgen en stonden er nogal eens microfoons, camera’s en handjes op de verkeerde momenten of op de goede momenten, het is maar net hoe je het bekijkt, aan of uit. Ik vind het wel fijn dat ik kan zeggen dat corona de onderlinge sfeer in de raad niet heeft aangetast.

Deze bleef altijd gemoedelijk en constructief. En wat nog wel veel leuker is, we hebben een kleine inkijk gekregen in jullie woonkamers, keukens, slaapkamers en bij een enkeling zelfs een thuisbar. Ik zeg geen namen. Goed, naast dat we deze raadsperiode niet meer los zullen kunnen zien van COVID-19, stond deze raadsperiode ook in het teken van het participatietraject, waar u als raad druk mee bezig bent geweest. Corona maakt het opzetten van dit traject niet gemakkelijk. Maar het is goed om te zien dat u als raad graag de stem en de mening van Oldenzalers hoort. Naast de coronapandemie en de mening van inwoners die steeds zichtbaarder worden, voelde de raad ook de financiële druk. Op dat gebied, op het gebied van financiën, zijn veel naar mijn mening goede discussies gevoerd. Bijvoorbeeld over het sociaal domein, maar ook onder andere over de renovatie van het zwembad. Naast de grote maatschappelijke thema’s, zoals dus participatie, vraagt democratie onze voortdurende aandacht. Democratieën kunnen immers opdrogen. Dat ze hun innerlijke kracht kwijtraken als ze de steun verliezen van de mensen voor wie ze bestaan. Democratie staat en valt met de inzet van haar burgers. Dus ook al verlaat u vandaag, althans, een deel van u, de politieke arena, ik wil u allen verzoeken om u te blijven inzetten voor dit inzicht en deze verantwoordelijkheid.

Alleen door samen te werken kunnen we onze democratie ook hier in Oldenzaal overeind houden en versterken. Met dat in gedachte, weet ik zeker, blijven we verbonden. Goed. Waarom zijn we hier eigenlijk bij elkaar gekomen? Dat is toch vooral om afscheid te nemen van een aantal raadsleden. Vandaag exact vier jaar geleden op 29 maart 2018 werd u geïnstalleerd als raad van Oldenzaal. En de overgrote meerderheid van u is op die dag vier jaar geleden ook beëdigd als raadslid. En zoals deze zin al doet vermoeden, hebben we in de afgelopen raadsperiode tussentijds afscheid genomen van, ik zou bijna zeggen, het is bijna een quizvraag, van een zevental raadsleden. Namelijk Jan Lempsink, Sandor Löwik, Manouska Molema, Marian Oosterbroek, Mike Oude Remmerink, Trees Vloothuis en André de Boer. En vandaag nemen we afscheid van een groot deel van jullie als raadsleden. De kiezer heeft op 16 maart gekozen, en dat betekent dat we morgen tien nieuwe raadsleden gaan verwelkomen en vandaag afscheid gaan nemen van tien raadsleden. Dat kan komen omdat u of op een niet verkiesbare plek stond of doordat uw partij helaas niet genoeg stemmen heeft behaald om u een zetel te kunnen geven. Maar niet getreurd, het staat eenieder vrij om zich ooit weer verkiesbaar te stellen, dus dit hoeft niet het einde te zijn. Zoals u weet … Het kan soms sneller gaan dan verwacht.

Zoals u weet is het in Oldenzaal goed gebruik om bij het afscheid van raadsleden enige attenties mee te geven, en dat gaan we ook dit keer weer doen. En dat doen we, zoals u van ons gewend bent, in de vorm van een boekenpakket. Maar anders dan in 2018 is dat boekenpakket dit jaar niet voor alle vertrekkende raadsleden, want ook wij moeten op de centjes letten. U krijgt echter wel allemaal uw gepersonaliseerde boeken mee. Goed, dan ga ik nu over naar het afscheid van de tien raadsleden. Ik

-3-

begin … En dat wist ik niet, totdat we met elkaar echt in gesprek kwamen, we hebben nog iets gemeenschappelijks. En ik heb het over de heer Otter, Henry, namelijk Glanerbrug. De heer Otter: Ja. Ja, dat klopt. De voorzitter: Ja, precies. Ja. Henry, jij nam op 26 oktober 2020, na ik zou bijna zeggen zo’n tien jaar, opnieuw weer plaats hier in de gemeenteraad van Oldenzaal. En dat deed je vanaf het allereerste begin met veel overgave en enthousiasme. Maar bovenal deed je dit met een groen hart. Je diende meerdere moties in op het gebied van duurzaamheid en je hebt je hard gemaakt voor het voedselbos en de buurtmoestuin. Zo zie je maar weer, soms nemen we afscheid van raadsleden die op enig moment toch weer terugkeren hier in onze raad. En daar ben jij zeker een voorbeeld van. Even hebben we getwijfeld of we jou wel opnieuw een setje boeken moesten geven. Maar we gaan ervan uit dat je de boeken van tien jaar geleden allemaal uit hebt. De heer Otter: [buiten microfoon]. De voorzitter: Ja, ik was er toen niet bij. Dus, ja. Maar dat hoop ik dan ook voor de griffier, ja. We zullen het zien. De eerste is een dichtbundel van Willem Wilmink, ‘t kon minder. De heer Otter: Die heb ik nog niet. De voorzitter: Mooi. Waarin jeugdherinneringen en afscheidsgedichten zijn opgenomen.

Hopelijk wordt je hiervan niet te melancholisch, maar draag je het bij aan je eigen … Draagt het bij aan je eigen gedachten op een moment dat je lekker in de moestuin aan het werk bent. Want we weten zeker dat je dat gaat blijven doen vanuit jouw groene hart. Het tweede boek is van Jaap Scholten, Suikerbastaard geheten. En dat is gebaseerd op de geschiedenis van de machinefabriek Stork uit Twente. De fabriek die vanaf de jaren ’50 ook Twentse jongeren, jongens vooral, naar Ethiopië zond om daar in de suikerfabrikage aan het werk te gaan, om die suikerfabrikage op gang te brengen. Het Ethiopië van toen met keizer Haile Selassi is natuurlijk een hele andere zoals we hem nu kennen. Maar we weten zeker dat je die boeken gaat waarderen. En nou komt het erop aan, want dat hadden we niet goed voorbesproken. Is het nou de bedoeling, griffier … Nou zien jullie ook even hoe de interactie tussen voorzitter en griffier. Zal ik meteen al de boeken … Nou, gaan we dat het eerst doen. Of doe jij dat? De griffier: Nee, dat mag u doen. De heer …: Dat is echte interactie. De voorzitter: Ja, dat is dan … Nou wijs ik … Nou wijk ik van het script af en dat gaat het ook meteen mis. Moet ik ook niet doen. De griffier: Gaat u door. De voorzitter: Ja, ja. Had ik ook helemaal niet moeten doen. Goed. Dit is geen bruggetje naar de volgende persoon, zeg ik er meteen bij.

Want ik kom bij Natascha, Natascha Oorthuis. Natascha, jij stapte deze afgelopen raadsperiode, eigenlijk net zoals Henry, tussentijds in. En we hadden niet de verwachting, moet ik er eerlijkheidshalve bij zeggen, dat we vandaag alweer afscheid van jou zouden moeten nemen als raadslid. Jouw bijdrage in de raad richtte zich vaak op mensen met de zwakste schouders en vanuit die visie zette je je altijd met volle overtuiging in. Hopelijk blijf je straks wel behouden als forumlid. Maar goed, dat is natuurlijk aan jou en aan je partij. Ik moet je zeggen, jouw -4-

gedrevenheid en jouw betrokkenheid heb ik zeker gemerkt in ons kennismakingsgesprek toen ik bij jou thuis mocht zijn. En eigenlijk vanaf het allereerste moment toen ik binnenkwam, zag ik al, dit is een dame, een vrouw die met passie, met gedrevenheid voor Oldenzaal en zeker voor de zwakste schouders altijd klaarstaat. En dat gaf je ook niet alleen in de manier waarop je dat in de raad hebt vormgegeven, maar ook in huis zag ik dat hoe je dat deed. Dus daar wil ik je ontzettend hartelijk voor bedanken, dus dank je wel. Ook voor jou heb ik een boekenpakket. Of wij, moet ik zeggen, zo eerlijk moet ik dan ook wel weer zijn. En het eerste boek, ik weet niet of je het … Ik heb hem volgens mij in de gauwigheid toen niet gezien, maar is van Isabel Allende en draagt de titel Violeta. Nou hoop ik dat ik dat goed zeg. Maar is best wel een heftig maar vooral mooi geschreven boek. Het is een vluchtelingenroman en het is eigenlijk een ware ode aan de Chileense dichter en politicus Pablo Neruda. En volgens mij is het boek een mooie combinatie van politiek en romantiek. En het tweede boek waarmee we je willen verblijden is van Michael Pye, Aan de rand van de wereld. Tussen haakjes, hoe de Noordzee ons vormde. En dat gaat over Vlaamse vissers, Nederlandse ambachtslui, Vikingen, artiesten, spionnen en ondernemende Hanseaten. Dus eigenlijk komt daar ook wel weer een stukje Oldenzaal in terug.

En Pye beschrijft hun verschillende smaken, ziektes, technologieën, moorden. Kortom, volgens mij een heel mooi woord, waarin duizend wervelende jaren aan bod komen. Dus hopelijk ga je daar en kun je daarvan genieten. Dank je wel. Is die in volgorde? De griffier: Ja, ja. De voorzitter: Is het in volgorde? Wel even na, anders doe ik het nog … Ja, mag ik … Ha’j ‘t kloar? De griffier: Ik heb het klaar. De voorzitter: Mooi, mooi. Goed. Ja, dan kom ik bij de volgende. En ik ben benieuwd als ik zeg, de penningmeester van Oldenzaal, of u dan weet over wie ik het heb? Dat is de heer Ed Kosterink. Want ik kom op verschillende plekken in de stad door mijn werk, en elke keer merk ik dat de heer Kosterink de penningmeester is van de club. De ene keer is hij het net geweest en de andere keer is hij het. Maar dat geeft wel aan met hoeveel inzet, kennis, jij je hebt, niet alleen als raadslid, maar ook gewoon als persoon, hebt ingezet voor de Oldenzaalse samenleving. En ik kan me voorstellen dat je af en toe wel eens hier in de raad hebt gedacht, kan het niet allemaal een beetje sneller. En wat het mooie is, jij maakte ook deel uit van de auditcommissie. Nou volgens mij is dat de plek waar mensen met financiële expertise volgens mij heel goed hun ei en hun kennis en kunde kwijt kunnen. En volgens mij heb jij dat met verve gedaan.

Je bijdragen in de raad waren ondanks, want dat zou het wel in zich kunnen hebben, die inhoudelijke deskundigheid, wel altijd toegankelijk en met een open mind. En Ed, ja, het zal je niet verbazen, ook voor jou hebben we twee boeken. Het eerste boek is Willem Wilmink, want dat vonden we ook bij jou wel van toepassing, over jeugdherinneringen, liefdespoëzie, vooral dat, en afscheidsgedichten. En het tweede boek dat we aan jou mee willen geven, want ik heb ook bij de sociëteit gemerkt dat je geïnteresseerd bent in geschiedenis, is namelijk het boek Op de drempel van een nadere unie. En dat is van Eddy van Hijum. En in dat boek beschrijft Eddy van Hijum over hoe Overijssel zich probeert los te, ja, vechten zou ik bijna zeggen, maar vooral uit te komen uit de greep van de Spaanse koning als … Maar ook van de staatse unie. Het verhaal brengt je naar historische plekken in Overijssel, Den Haag, maar ook Brussel. En laat je daarbij zien dat de zorgen en dilemma’s van toen ook nu nog steeds herkenbaar en actueel zijn. Het boek is weliswaar niet door een partijgenoot van jou geschreven, maar volgens mij kun je het zeker waarderen en ervan genieten. Ed, dank je wel. Ga ik ook weer hier langs. Nou ik zit nog steeds keurig in de tijd. Kijk maar, dames en heren, ik kan best heel snel.

Goed, kom ik bij het volgende raadslid waar we afscheid van gaan nemen, maar dat kon wel eens heel kortstondig zijn. Dus Geert, ik kom bij jou. Ook voor jou hebben we op dit moment het onvermijdelijke boekenpakket. Want ik kan -5-

natuurlijk over jou heel veel vertellen, maar dat spaar ik in de verwachten op. Want ja, wie weet. Even kijken. Het eerste boek wat we jou mee willen geven, dat is het boek Grote verwachtingen. Hierin vertelt en duidt Geert Mak, het zit hem alleen al in de voornaam, de recente geschiedenis zoals alleen hij dat kan. Mak schetst de sfeer en stemming tijdens de eeuwwisseling. Het optimisme dat toen hoogtij vierde, maar dat gaandeweg verdween. De gevoelens rond de invoering van de euro. De gevolgen van de aanslagen op de Twin Towers, de toestand in Oost-Europa en Rusland, hoe actueel kun je zijn, de bankencrisis en nog veel meer. Het tweede boek is van Kadar Abdolah, met de titel Salam Europa. Het boek handelt over een reis door Europa van een Perzische sjah. Er is een overrompelende … Het lijkt net alsof ik hem al gelezen heb, maar dat is niet zo. Maar het is een … Het is de achterkant hè. Maar het is een overrompelende roman over de schoonheid en de betekenis van het over de grenzen kijken. En als er iets is wat volgens mij jou wel kenschetst, is het dat. Jij kunt over grenzen heen kijken. En vooral je inzet, ook voor de jeugdraad, chapeau, dank. En dat over grenzen heen kijken helpt je om de realiteit en de verbeelding met elkaar in verbinding te brengen. En tegelijkertijd is het ook een boek waarin het heden via een hele mooie vertelling weer terugkomt.

Hopelijk hebben we je interesse al en beetje aangewakkerd. Goed, ook voor jou het mooie boekenpakket zoals ik al vertelde. Goed. Dan kom ik tot de volgende persoon waar wij afscheid van nemen, en dat is Willy Oosterwijk. In augustus 2020, Willy, nam jij voor de derde keer, ik hoop dat ik dat goed zeg, zitting in de raad. Maar wij kenden jou natuurlijk al langer als raadslid en als forumlid van de WG en als voorzitter van dat fora. Beide taken pakte je altijd op met veel passie, maar vooral het voorzitterschap ook met een zekere rechtlijnigheid. Wellicht kwam dat door jouw oudere beroep als politieagent. Dit zorgde er altijd wel voor dat de vergaderingen, en dat vind ik ook heel belangrijk, niet onnodig lang uitliepen. Heel fijn. Ik laat hier bewust nu even een pauze vallen, ja. Je had grote verwachtingen van het werk als raadslid toen je zitting nam in de raad. En we hopen natuurlijk dat het werk aan je verwachtingen heeft voldaan. We weten allemaal dat de gezondheid jou in die periode wat in de steek heeft gelaten. Maar volgens mij mede dankzij de steun van Elfride ben jij er uitstekend in geslaagd. En wat dat betreft is het ontzettend fijn om te zien dat je hier vanavond weer in ons midden zit. Dank voor al jouw inzet en het ga je goed.

Ja, dit gebeurt mij nou ook heel vaak als, dat is volgende week woensdag weer, als de jeugdhoogheden hier komen, dan vergeet ik ook altijd een aantal dingen. Dus nu ben ik ook weer wat vergeten, namelijk de boeken. Want ook voor jou, Willy, hebben we twee boeken ter attentie. En ze zijn van een behoorlijke dikte, dat heb ik dan zelf nog wel kunnen constateren, maar volgens mij wel de moeite waard. Het eerste boek dat is Grote verwachtingen. Ik zei het net ook al bij Geert, volgens mij een fantastisch boek om te lezen. En je zult zien, veel herkenning ook met het werk wat je afgelopen tijd hier in Oldenzaal hebt mogen doen. Daar komt ook onder andere verkeer en veiligheid, volgens mij thema’s die jou zeer aan het hart gaan, aan bod. Het tweede boek wat we je mee willen geven past daar volgens mij heel goed bij, en dat is een Grand Hotel Europe. En dat is een roman van Ilja Leonard Pfeijffer over het oude continent waar zoveel verleden is dat er voor de toekomst geen plek meer is, maar waar ook tegelijkertijd een reëel toekomstperspectief wordt geboden door de exploitatie van dat zware verleden in de vorm van toerisme. En om af te sluiten, zoals jij in je maidenspeech begon met een quote, ik weet niet of je het nog weet, van Johan Cruijff, geniet van de dingen die je doet en laat anderen daarvan meegenieten. Willy Oosterwijk. Goed.

Dan kom ik bij de volgende waar we vanavond afscheid van gaan nemen, en dat is Stephan Ankone. Stephan, op 14 december, alweer ietsjes langer geleden, 2015, hield jij tijdens de bespreking van de decembernota, ik weet niet of je het nog weet, je allereerste speech hier in de raad. En hierbij stelde je de ondersteuning voor de huishoudelijke hulp voor inwoners centraal. En ook in de betogen die door de jaren volgden, stond de inwoner bij jou altijd centraal en probeerde je tijdens debatten vragen te stellen die zowel tot verdieping als verbinding leiden. Want in een tijd waarin iedereen, en ik zei het al aan het begin, door elkaar roeptoetert en meningen al snel dezelfde waarde als feiten krijgen, is verbinding vaak te zoeken. En jij was wel degenen die altijd op zoek was naar die verbinding. Wat dat betreft is dat wel een mooi bruggetje naar het werk wat je doet en de -6-

vele tijd die je in de trein hebt gezeten. Want je werkt bij het UWV, dus in dat opzicht is verbinding, spoor, wel bij jou op het lijf geschreven. In dat opzicht vind ik het ook echt bewonderenswaardig, volgens mij één of twee keer dat je dat wat later kwam, en dat appte je ook altijd of met mij of met onze griffier. Dus chapeau hoe je dat allemaal voor elkaar hebt gekregen, echt bewonderenswaardig. We willen je dan ook graag net zoals de anderen een boek meegeven dat je ook in het leven na je raadswerk kan helpen bij het stellen van de juiste vragen die tot verdieping en verbinding kunnen leiden. En we denken daarbij aan Socrates op sneakers van Elke Wiss. En het tweede boek dat we je willen meegeven is van Robert Harris en heet de Cicero trilogie. Het boek is bedoeld als ontspanning. Staat hier zo mooi. Ik hoop ook dat dat gaat lukken, want ondanks de … Want deze trilogie gaat over Cicero in ballingschap. Cicero, belangrijk op een gegeven moment in het leven van Julius Caesar, was een tijdje in ballingschap verbannen. Dat is dubbelop. Maar hij was dus naar het buitenland verbannen, zo moet ik het zeggen. Maar op een gegeven moment, door de bijdrage die hij kon leveren aan het leger en de macht uiteraard van Rome, kwam hij toch weer in de gunst van Julius Caesar en kon hij, want dat was eigenlijk een politieke rivaal, toch weer zich inzetten voor Rome.

En werd hij op die manier toch een belangrijke speler in de Romeinse politiek. Dus wij weet, Stephan, gaan we jou, nadat je dit boek hebt uitgelezen, weer in deze politieke arena, in deze senaat, weer terugzien. Stephan, dank je wel. De heer Ankone: Dank je wel. De voorzitter: Van de ene Stephan kom ik bij de andere Stefan. Schrijf je wel iets anders, maar je spreekt het hetzelfde uit. Althans, zo doe ik het. Oké. De heer …: [buiten microfoon]. De voorzitter: Ja, precies. Ja. Ja, ja, ja, ja, ja, daar schamen we ook niet voor. Of wel? Nee. Stefan, net als Willy was jij ook voorzitter van de politieke fora, en dat deed je altijd to the point en zakelijk. Harstikke prima dus. In die zin vinden we, en ik kan ook wel zeggen, vind ik, het jammer dat je ons gaat verlaten als raadslid. Maar we respecteren uiteraard je weloverwogen keuze om te stoppen met het raadswerk. Maar wellicht, ik kijk even heel voorzichtig naar je, kunnen we ooit nog een keer in de nabije toekomst een beroep op je doen als we voor een bepaalde bijeenkomst waar we als Oldenzaal belangrijk vinden weer een beroep op je doen om als voorzitter of als gespreksleider te fungeren. Ik zie al iemand … Heb je dat genoteerd? Ik weet nog dat wij ons kennismakingsgesprek hadden op het Hulsbeek. Dat was ontzettend leuk. Natuurlijk was ik wel eens met Guus en Loes op het Hulsbeek geweest.

Maar jij liet mij toch nog weer hoeken, eigenlijk plekjes zien op het Hulsbeek die ik tot dan nog niet eerder had gezien. Dus dank je wel daarvoor. Ik ben daar vervolgens ook met Guus en Loes nog een keer geweest. Dus ze dachten, goh, die vader wat weet hij dat toch allemaal. Maar dankzij jou is dat perfect gelukt. Dus ik ben in dat opzicht zeker gestegen in hun achting mede dankzij jou. Stefan, maar even alle gekheid op een stokje. Tijdens begrotingsbehandelingen, en zeker was er eentje, heb jij een motie ingediend voor het afschaffen, of was het nou het verminderen, van de hondenbelasting. En dat was dan ook de aanleiding om op zoek te gaan naar een toepasselijk boek. En daar zijn we in geslaagd. Nee, geen Martin Gaus. Ja, had ook gekund. Nee, we wilden iets meer diepgang. Ja, dus dat is geworden Arthur Japin. En in zijn boek Honden voor het leven, jawel, vertelt Japin over de hond die hem heeft opgevoed en de twee puppy’s die de kijk op het leven bepalen. Daarnaast komen allerlei grote thema’s als liefde, hoop, dat kun je ook anders lezen, moed en vriend… Ik vond dat wel een leuk grapje, maar toe maar. Moed en vriendschap ook aan de orde. Dat maakt dat Het leven reviews krijgt als troostend, aangrijpend en toegankelijk. Mooie woorden die volgens mij ook op jou van toepassing zijn. Een mooi verhaal voor een hondenliefhebber, hondentrouw, avontuurlijk, vrolijkheid.

Nou volgens mij houd jij van het leven, dus dat past er goed bij. -7-

En ik denk dat jij als slotzin nog zou kunnen toevoegen dat je daarover zeker geen belasting moet heffen. Tweede boek, dat heb ik al eerder genoemd, dat is de Cicero trilogie. Nogmaals, over de Romeinse politiek. Dus wellicht gaat jou dat ook nog een keer ooit inspireren om weer een gooi te doen naar een zetel in deze raad. Stefan, dank je wel. De heer Ten Vergert: Ja, dank je wel. De voorzitter: Ja, en nou hoop ik dat ze thuis voor de buis zit. We kunnen dat even checken, want anders sta ik hier een verhaal te houden voor de kat z’n, nou ja, toe maar. Maar kunnen we even appen met Judy, want daar gaat het over. Ze heeft echt een goede reden om er niet te zijn hoor. Anders wordt het wel opgenomen of niet? Ja. Ja, want als er eentje is … En ik vond het al bij de heer Ankone, Stephan Ankone, het geval. Maar als er eentje verstand heeft van timemanagement, volgens mij is dat Judy van der Woning wel. De griffier en ik zijn een paar keer bij haar … Ja, ik moet wel zeggen een paar keer bij haar thuis op bezoek geweest in het kader van. Ze hield het niet bij één, dus er kwam … Misschien zat daar wel een causaal verband tussen, wie zal het zeggen. Maar vervolgens kwam er nog een tweede. We zijn ons nergens van bewust, maar het was wel … En dan stopt ze ook nog, gaat ze haar bedrijf verkopen. Ze begint met een studie. Ja, en dan ook nog raadslid, het is het echt ongelofelijk.

En ja, ik … Volgens mij kan ik niet anders zeggen, menig man zou jaloers zijn op de talenten die Judy van der Woning heeft, zeker als je het hebt over timemanagement. Echt bewonderingswaardig hoe zij dat heeft gedaan. En dan was ze ook nog een keer samen met een aantal van u coach bij de jeugdraad, zat ze in het regionaal presidium van de Twenteraad. En wat ik al zei, samen met haar vader runde ze een eigen onderneming. Ja, en dan krijg je ook nog drie jonge kinderen. Het is echt … Wat trouwens een gekke woordspeling is. Maar krijgt ze ook nog drie kinderen. Het is echt ongelofelijk hoe ze dat allemaal voor elkaar heeft gekregen. Maar echt bewonderenswaardig. Ik denk dat het heeft te maken met gewoon stug en doorgaan op het pad wat je hebt gekozen en ook het ideaal wat je jezelf hebt gesteld om dat te volgen. En wat ze nu doet is, ze volgt een studie fiscaal recht aan Nyenrode Business University. En ze zit dus al volop in de boeken. Ja, en dan kom ik nog eens een keer met een tasje met ook nog eens twee boeken aanzetten. Ik hoop dat daar tijd voor is. Ik geef hem zo dadelijk aan Maaike mee. De griffier: We brengen hem. De voorzitter: Oh, we brengen hem. Nou kijk, dan is dat helemaal goed. Het vierde kind is in aantocht. Maar het eerste boek is Op de drempel van een nadere unie, ook van Eddy van Hijum.

Volgens mij kan Judy dat zeker waarderen als je vergelijkt wat er in het verleden gebeurd is, hoe je dat nu naar het heden kunt vertalen. En het tweede boek is het boek van Jaap Scholten, Suikerbastaard. En ook dat is weer gebaseerd op een fabrikant, Stork in dit geval. Een firma die dus in Ethiopië een fabriek, een suikerfabriek, heeft opgezet. Nou weet ik niet of Judy daarvoor in is, maar ik weet zeker dat ze nog heel veel dingen gaat ondernemen. En wellicht is dit een mooie inspiratiebron voor haar, voor jou, Judy. Dus de boeken komen naar je toe. Goed. De heer …: Ze heeft het gezien hoor. De voorzitter: Ja? Oh nou, kijk, dat is leuk. Goed. Dan ga ik naar het volgende. Ja, en dat is iets heel bijzonders. Er zitten al drie heren hierachter in de zaal die de midwinterhoorn zo dadelijk nog ten gehore zullen toveren. Maar ik heb het uiteraard over de heer Mirko Uitslag. Mirko was één van de weinig raadsleden die bij mijn installatie niet aanwezig was. Wij kwamen elkaar vervolgens tegen in De Driehoek, en daarvoor excuseerde hij zich natuurlijk uitgebreid. Dat snap ik, zou ik ook gedaan hebben als ik hem was. Maar sindsdien hebben wij wel een vind ik wel een leuke humoristische -8-

relatie. Want we komen elkaar ook wel eens op het voetbalveld tegen als mijn zoontje moet voetballen bij Quick en ook Teun, het zoontje van Mirko. Ja, dan is het toch altijd wel leuk dat je dat als geschiedenis nog hebt. Dus in dat opzicht ga ik jou inzet hier in de raad missen, maar op het voetbalveld komen we elkaar ongetwijfeld nog wel heel vaak tegen. Ja, Mirko jij was wel één van de raadsleden die zich volgens mij vaak heeft verbaasd over hoe dat hier in deze politieke arena in dit huis, hoe dat er aan toe gaat, een overheid. Maar je hebt volgens mij snel over die verbazing, althans, zo kwam het op mij over, heen moeten zetten of heen gezet, wou ik zeggen. Maar naast het raadslidmaatschap was jij ook voorzitter van ons politiek forum, en handelde je als zodanig ook vanuit dat perspectief. En vanuit de griffie kon er ook altijd een beroep op jou gedaan worden. Als een voorzittershamer gehanteerd moest worden, dan konden ze altijd op jou terugvallen. En daarvoor wordt je door de griffie terecht zeer gewaardeerd. Je klaagde soms als het werk naar jouw oordeel, ik zei het net al, te traag ging. Maar goed, je hebt recent ervaren, en ik heb het al eerder gememoreerd, dat het soms ook heel snel kan gaan.

Want er zijn maar weinig mensen op deze wereld die kunnen zeggen dat ze in een paar weken, ik zou wel bijna zeggen in een week tijd, zijn getransformeerd van man naar vrouw en vervolgens weer terug naar man. De heer Uitslag: Dat is niet in Oldenzaal gebeurd hè. De voorzitter: Dat is niet in Oldenzaal. Maar dankzij de tussenkomst van de Raad van State is het allemaal weer goed gekomen, dachten we. Totdat we het proces verbaal kregen van de uitslag van de verkiezingen. En op één of andere, en ik heb daar echt geen hand in gehad, je zou misschien anders vermoeden, stond daar weer Mirko Uitslag met een V’tje achter. En dankzij de oplettendheid van het ambtelijk apparaat zit je hier nu toch weer als man. Ja. Mirko, ook voor jou, zonder gekheid, hebben we ook een aantal boeken, een tweetal, die we jou graag cadeau willen doen. Het eerste boek is De zeven vinkjes van Joris Luyendijk. En hierin vraagt de schrijver zich af in hoeverre zijn eigen succes enkel en alleen te danken is aan zijn talent en aan hard werken of dat hij onbewust bepaalde privileges heeft gekregen die eraan bij hebben gedragen dat hij nu gekomen is waar hij nu is. Ja. Het tweede boek dat is van de auteur Florence Tonk, Het verhaal van Nederland, waarin de schrijfster de TV-serie verwerkte tot dit boek.

Het verhaal van Nederland vertelt heel toegankelijk de nieuwste wetenschappelijke inzichten over onze geschiedenis. Het is een verhaal over gouden bergen, zwarte bladzijden en het doorkruist alle provincies en alle gelederingen van onze samenleving. Boordevol tips om historische plekjes samen met jouw gezin te bezoeken. Mirko, dank je wel. De heer Uitslag: Dank je wel, dank je wel. De voorzitter: Ja. Ik zit eens even te kijken waar ik gebleven ben. Goed, voordat we afscheid nemen van het laatste raadslid van vanavond. U zal wel denken van, u bent hem toch niet vergeten? Nee. Zijn er ook wellicht een aantal raadsleden, omdat ze morgen opnieuw geïnstalleerd worden, dat ze jaloers zijn omdat ze op dit moment geen boek, boeken, mee kregen. Hebben we toch iets voor gevonden. En daarom krijgen jullie, degenen die dat boekenpakket niet heeft gekregen, allemaal het kleine boekje van Andre Manuel geheten Namens alle Tukkers. Het is een boekje, een boek, waar de nuchtere kijk op ons als Tukkers geeft. En ik citeer Andre Manuel daarom graag. Nederlanders zijn altijd druk, ze rennen van afspraak naar afspraak en van deadline naar deadline. Dat gehaaste leven leidt tot een chronisch te kort aan tijd. Dat zijn we in Twente zat. We gaan de strijd aan tegen het eeuwige moeten van de Nederlander. Natuurlijk hebben we in Twente ook overvolle agenda’s, maar toch genieten we meer van het leven.

Aldus Andre Manuel. Heel veel leesplezier alle, ik zou bijna zeggen, alle andere raadsleden. Goed. Nou dan ga ik echt naar Jan Bekke. Jan, je hebt een lange staat van dienst bij de gemeente Oldenzaal, als ik dat zo mag zeggen. Eerst als ambtenaar en toen -9-

na je pensionering vanaf 2010 in de gemeenteraad. En dat betekent dat je dus al twaalf jaar raadslid bent. Je keuze om nu te stoppen is dan ook begrijpelijk en kunnen wij alleen maar respecteren. Of zoals we dat op zijn Twents zeggen, ’t is doan. Jan, je hebt ruim bijgedragen aan de lokale democratie en zal dit op de achtergrond waarschijnlijk ook nooit helemaal los kunnen laten. Maar om het losweken voor jou wat te vergemakkelijken, hebben we ook voor jou twee boeken. Ter ontspanning, zeg ik er meteen bij. Het eerste boek, ik zei het al, is het boek met als titel ’T is doan. En dat gaat over zeshonderd jaar boerenleven hier in Twente. Ik heb hem zelf ook al in het bezit, en ik moet zeggen, de foto’s alleen al en de verhalen, fantastisch. Echt een must have voor op z’n goed Twents, voor ons allemaal hier in Twente. Maar jij hebt hem dus zo dadelijk al in je bezit. Gaat om een globale uiteenzetting van de Twentse geschiedenis via één familie, niet hier in Oldenzaal, maar in de Hof van Twente, waarin je het boerenleven wat ze allemaal zijn tegengekomen, tegenkomt. En waarin ze dat op een hele mooie manier weten te vertellen. En het andere boek wat we je mee willen geven, dat is Wandelen in Twente van Truus Wijnen. Ik ging ervan uit dat jij niet op Twitter zit, maar op Twitter is ze heel actief. Oh, misschien wel. Oh. Maar dan is het boek zeker van toepassing.

En we hopen dat je tijd hebt om een andere niet zijnde politieke bril eens door dat landschap kunt wandelen samen met je familie. Maar Jan, in jouw geval laten we het niet bij een boekenpakket alleen. Want ja, twaalf jaar, zo’n lange periode raadslidmaatschap, dat is toch wel heel bijzonder. Vooral verdienstelijk. En je hebt je dan ook verdienstelijk gemaakt voor onze samenleving en onze Oldenzaalse inwoners. Het zijn altijd mooie woorden om het uit te spreken, het is mij dan ook een eer en genoegen te mogen aankondigen dat het zijne majesteit de Koning Willem-Alexander heeft behaagd jou, Johannes Antonius Maria Bekke, te benoemen tot lid in de Orde van Oranje-Nassau. Mag ik jou vragen om naar voren te komen, Jan. Zal ik hem opspelden? Nou mag het weer. De heer …: Kijk even in de lens. Kijk even in de lens. Super, deze is mooi. Deze is al mooi, maar ik maak er nog één. Oké, dank je wel. De voorzitter: Ja? Anderen nog? Mevrouw …: Patrick, even deze kant. De voorzitter: Ja? Jan, deze kant. De heer Bekke: Moet ik nog een keer. De voorzitter: Dit is voor Twitter. De heer Bekke: Dan ben ik ook verplicht om erop te gaan hè. De voorzitter: Ja. De heer Bekke: TikTok. Oh nee, dat is wat anders. Zonder dat ik mijn bril op heb. De heer …: Die zit daarachter. Dus die moet je ook nog even geven. De voorzitter: Ja. Ja, ja, ja. De heer …: Helemaal aan het eind.

De voorzitter: Met de rode trui.

-10-

De heer …: Met de rode trui, ja. De heer …: ook voor u. De voorzitter: Het is zo meteen nog ‘…’, ‘…’. Goed. Het is volgens mij al de zoveelste keer dat ik het goed zeg. Maar, beste mensen, daarmee kom ik aan het einde van mijn bijdrage vanavond. Nou, heb ik tot netjes doan. Die was misschien wat langer dan u van mij gewend bent, maar daar was dan ook alle aanleiding toe. Na afloop van deze vergadering krijgt u in de hal van het stadhuis de mogelijk natuurlijkheid om Jan te feliciteren met zijn prachtige, terechte, mooie, toepasselijke onderscheiding. En kunt u napraten met de raadsleden die vandaag afscheid hebben genomen. Dus er zo dadelijk nog een gezellige receptie. Goed, ik weet dat er nog een aantal raadsleden zijn die nog iets willen zeggen. Daar wil ik bij deze graag de gelegenheid voor geven voordat wij tot een afronding van deze avond formeel gaan komen. Ik kijk nog even met een schuin oog naar onze griffier. De griffier: Jan Bekke is de eerste dan. ‘…’ [buiten microfoon]. De voorzitter: Goed zo. Ja. Jan, ik begrijp dat jij nog iets wilt zeggen. Dan geef ik je daar graag de gelegenheid voor. De heer Bekke: Zo, dat was de laatste keer dat ik op het knopje druk, in mijn officiële … Oké. Geachte dames en heren, genodigden, lieve familie, alle bekenden en vrienden.

Als je, zoals ik gedaan heb, voor de afgelopen verkiezing besluit om na drie periodes van vier jaar het niet verder te gaan in de lokale politiek, dan gaat toch je gedachte uit naar waar het allemaal is begonnen. Eerst ben je ambtenaar, Patrick zei het al, in deze prachtige stad. Maar dan later raak je ook nog eens een keer weer verzeild in de politiek. Eerst adviseur van college en raad en daarna ben je zelf lid van die raad en betrokken bij de besluitvorming. En dat laatste dat was wel echt even wennen. Eerst moet je je mond houden en dan mag je praten, daar kwam het op neer. De heer …: Goeie ‘…’ [buiten microfoon]. De heer Bekke: Mensen die mij kennen, weten dat ik een zwak heb voor geschiedenis en voor historie. En ik wil u dan ook graag even kort meenemen in de afgelopen 55 jaar, de periode waarin ik zowel ambtelijk als bestuurlijk ongelofelijk mooie dingen heb meegemaakt. Schrik niet, ik beperk mij tot hooguit drie à vier minuten. De heer …: Ik heb ‘…’ bij me hè, ik schiet je zo weg. De heer Bekke: Ja, is goed. U ziet hier een kopie van het benoemingsbesluit van mij bij het in dienst treden van de gemeente Oldenzaal in dienst per 1 maart ’67. En er staat ook bij het beginsalaris van 372 gulden in die periode. Als je dat omrekent in euro’s, kom je op 169. Eén dag op het stembureau en je hebt de buit ook binnen, inclusief een … De heer …: Staat genoteerd.

De heer Bekke: De tweede dia is de plek waar ik begonnen ben, het oude stadhuis. Op de foto het rechter raampje, dat was een kantoortje, twee houten bureaus, twee ambtenaren, dus er werkte altijd wel iets. Na enige tijd kwam ik erachter dat dat gebouwtje het oude politiebureau was. En daarvoor werd het toch nog bemenst door veldwachters. En in één van onze kamertjes waar wij de rommel opruimde was een gevangenis geweest, en daar heeft Huttenkloas zijn laatste dagen doorgebracht. En als je dan daar werkt en nadertijd kom je erachter dat daar Huttenkloas, ja, min of meer de laatste -11-

dagen heeft doorgebracht, dan is dat toch wel een hele vreemde gewaarwording. Dat kun je ook zien aan de zijkant. Dat was de ingang en daar heb je de tralies van de gevangenissen waar die Huttenkloas heeft gezeten. Goed, dia vier graag. In de loop van de volgende decennia en dan tot nu mocht ik werken met negen burgemeesters. De acht voorgangers van de huidige voorzitter ziet u hier afgebeeld. En ook leuk om te zien hoe de positie van de burgemeester in de loop der jaren veranderde. De heer De Vries middenin de foto van een gemoedelijke en rustige burgervader tot een echte manager van het grote, moderne gemeentelijk bedrijf. Van een burgemeester die regelmatig met een zwarte dienstauto, merk Opel Admiraal, van huis werd gehaald en teruggebracht tot die moderne manager moet het doen op de fiets. En dan nog een keer de wethouders die we meegemaakt hebben vanaf die periode. Al die colleges en al met al met 29 verschillende wethouders moet ik samenwerken aan de prachtige dingen die we voor Oldenzaal hebben kunnen doen. En vervolgens in die periode zijn er ook nog eens een keer 150 raadsleden de revue gepasseerd in mijn carrière. Ook nog eens vijf gemeentesecretarissen, ontelbare ambtenaren. Volgende dia. Dat zijn ze allemaal. De heer …: Ontelbaar.

De heer Bekke: En beste mensen … En beste mensen zoveel burgemeesters, zoveel secretarissen, zoveel ambtenaren en slechts één griffier, en die zit er nog steeds. De Chinese wijsgeer Confucius zei het al, wethouders komen, raadsleden gaan, maar de griffie blijft altijd bestaan. En toen ik dit zo opschreef begon het mij te kriebelen, beste collega’s. Want wat is er binnen de vier muren van het gemeentehuis veel gebeurd in die afgelopen 55 jaar. Tal van noemenswaardige plannen werden gesmeed, maar velen kwamen niet tot uitvoering. En wat weten we daar nog van? Het collectieve geheugen van de raad verdwijnt langzaam maar zeker. Wel eens gehoord van Terra Luna in Oldenzaal? Een soort ruimtevaartachtig pretpark. Of van het plan om een kanaal te graven van Oldenzaal naar het kanaal Almelo-Nordhorn? Of van het idee om een berenkuil op te richten aan de Narcissenstraat? En Ouwehands Dierenpark had al twee beren ter beschikking gesteld. Echt waar, het ligt allemaal in het archief. En toen kriebelde het nog veel meer. En ik heb het plan opgevat om van deze memorabele feiten een klein boekje te maken, vooral met veel foto’s. Want één foto zegt meer als duizend woorden. Een boekje ter lering, maar vooral ook van de vermaak. En dan kom ik nog graag een keer bij u terug en dan wat langer dan deze drie tot vier minuten.

En u kunt het boekje dan gebruiken om het weer uit te delen aan de raadsleden bij hun afscheid. Dus dan ik er een paar stuivers aan verdienen. Voorzitter, aan mijn raadsperiode is nu een einde gekomen. Ik wil graag eerst mijn vrouw bedanken voor haar steun in deze tijd. Wat heeft zij veel moeten aanhoren over de processen en procedures, twaalf jaar lang. Maar toch heeft zij ook het een ontzettend mooie periode gevonden. En dan mijn dank vooral aan alle collega’s in de raad. U, voorzitter, de wethouders, alle andere medewerkers, de griffie en iedereen hier aanwezig, ik wens iedereen veel gezondheid, tot ziens, good goan! Deze foto hebben we woensdag gemaakt in Hellevoetsluis. We hebben … De werkgroep kanonnen hebben twee op verzoek van het college … De heer …: ‘…’ [buiten microfoon]. De heer Bekke: Nee, er zijn … We hebben … De werkgroep kanonnen heeft … Heeft het idee opgepakt, omdat we toch eigenlijk op de binnenstad op de singel een paar kanonnen zouden moeten hebben. Maar het heeft lang geduurd. Twee jaar heeft het geduurd voordat het inderdaad zo is. En woensdag hebben we ze op kunnen halen. We hebben er al … Of waarschijnlijk ongetwijfeld wel foto’s op Facebook langs geknald. Ik weet niet of u het allemaal gezien heeft, anders moeten we dat straks nog maar een keer doen. Maar toen we daar waren, ja, er stond er nog één in de grond, en

-12-

Henk die wilde graag ook op top 54 ook nog eentje hebben. Ik denk, kon ik die nop uittrekken, maar dat lukte dus niet. Maar … De voorzitter: Dank je wel. Mooi gesproken. Edgar. De heer Visscher: Ja. Dank u wel, voorzitter. Ik moet eerlijk zeggen, tegen die berenkuil kan ik niet op, dus dat … We gaan hem opzoeken. Ja, beste allemaal, ik denk dat het op zijn plaats is om … Jullie weten, we zijn niet zo van de bedankjes en de complimenten. Dat bewaren we altijd tot de laatste dag, dus het is nu de tijd om jullie allemaal te bedanken. Dus dat gaat voor de hele raad, dat gaat voor het college, dat gaat voor de griffie, de bodes, de ambtelijke organisatie. Iedereen bedankt voor vier hele vreemde jaren. Dat heeft de burgemeester net al duidelijk gezegd. We hebben elkaar denk ik toch meer door het schermpje gezien dan live hier in de zaal. Dus laten we hopen dat we de volgende periode dat niet zullen hebben. Alida is toch verdwenen. Ze zou nog even komen, zei ze. Maar die is natuurlijk al vanmiddag al genoeg bedankt. Maar … De heer …: Ontslag per direct. De heer Visscher: Ja, ontslag per direct. Ik weet niet wie … Wat er allemaal gebeurd is vanmiddag. Dat komt vast nog wel een keer naar boven, dus dat is hartstikke leuk. Laat ik nu vooral mij op de raad concentreren. En ik ga natuurlijk niet … De burgemeester heeft netjes iedereen al wat verteld.

Laat ik gewoon even kort Natascha, Henry, Stephan, Judy via de camera. Dan moet ik even goed kijken. Willy, andere Stefan en natuurlijk Jan. Hartstikke bedankt voor jullie inzet voor Oldenzaal. En Jan, van harte proficiat met jouw koninklijke onderscheiding. Misschien kun je daar ook nog een kuil ergens omheen bouwen, misschien leuk. Daar kun je leuk boekjes in schrijven. Dus dank voor jullie inzet. Maar ik wil mij dan toch even concentreren op de drie mensen, twee en een half, die afscheid nemen van mijn eigen fractie. En de burgemeester heeft een klein beetje het gras weggemaaid, Mirko, want ik wou beginnen met, beste Mirka. Maar ja, nou ja, die grap hoef ik nou niet meer te maken. Gelukkig dat je toch uiteindelijk man, vrouw, man, vrouw, dat het toch weer man is geworden. Daar ben ik heel erg blij mee. Maar desondanks alle perikelen nemen we toch vanavond afscheid van jou. Gewaardeerd fractielid. En ik had opgeschreven twaalf jaar lang. Maar het was toch een omissie, het is toch al zestien jaar lang. Forumlid, vier jaar raadslid, vier jaar forumlid en vier jaar raadslid. Dus na zestien jaar neem je afscheid van de politiek. En wie weet wat er allemaal nog gaat gebeuren en kom je ook nog een keer terug. Dat zou zomaar kunnen. In 2014 was je eerste keer raadslid. Toen zat je in de fractie met Lex en Boy, dat weet je nog. 2010, sorry. 2010, ja, staat hier ook netjes.

Afgelopen periode, kom ik gelijk natuurlijk op vier jaar geleden, zaten we samen in het onderhandelingsteam van de toenmalige en ook de huidige coalitie. Dat was mooi. We hebben samen een mooie tijd beleefd in die onderhandeling. We hebben ook een mooi rapport opgeleverd. Er moet nog wel heel veel gebeuren van dat rapport, maar dat gaat absoluut de komende tijd goed komen. En natuurlijk naast fractielid was je natuurlijk vooral ook voorzitter van het forum. En ik denk dat jij zonder enige twijfel, ja, misschien dat ‘…’ er een beetje in de buurt komt, de strengste voorzitter bent van alle voorzitters. En wij waren aan het nadenken vandaag, want je hebt een keer de wethouder de mond gesnoerd. Maar we weten niet meer welke wethouder dat was, dus dat laten we even in het midden. Maar laten we het vertalen, een strenge doch rechtvaardige voorzitter met de nodige kwinkslagen in jouw presentatie. Kwinkslagen. Ja, die hebben we in de fractie natuurlijk ook, want wij kennen geen fractiediscipline, want we zijn het altijd met elkaar eens. Behalve één keer afgelopen periode, waardoor Mirko voor altijd de bijnaam de dissident heeft binnen onze fractie. En daar komt hij echt nooit meer van af. Maar ja, die verbouwen van de Vondersweijde. Wij vonden hem wel goed, maar jij vond hem niet zo goed. Dus ja, daar kom je nooit meer van af.

Dat is gewoon, ja … Dus ik weet niet of er nog een boek is … Of nou ja, die zoeken wij dan nog wel voor jou op, boek over -13-

dissident. Raadslid zijn kost … Heeft jou ook heel veel tijd gekost. Ook een bedrijf ernaast, eigen bedrijf, een gezin, jonge kinderen. Dus dat heeft voor jou ook … Was ook wel eens een uitdaging om de tijd vol te maken zeg maar. Maar dat compenseerde je dan, als je dan iets gemist had ging je op zaterdag met Patrick langs de lijn even praten wat er allemaal gebeurd was. En wat Mirko doet als hij in de auto zit, de hele fractie bellen. Dat doet hij meerdere keren per week. Dus als … Mirko zal echt nooit iets missen. Daar hoeven we echt helemaal niet bang voor te zijn. Dus dat is helemaal prima. En misschien wat feiten. Want het leuke is dat je nu ook wat dingen kan vertellen die je nooit meemaakt. Mirko is tegenwoordig jager. Ik weet niet of jullie dat wisten dat hij jager was geworden. Hij heeft volgens mij nog niets geschoten. Maar goed, dat gaat natuurlijk komen. Oefening baart kunst. En hij probeerde dat al wel in de fractie door af en toe jagermeisters te brengen, Jägermeister. Dat is dat drankje, dat kruidendrankje. Dus wij hebben regelmatig vergaderd op Jägermeister, en dat is heel gezellig kan ik jullie vertellen. Daar komen de mooiste ideeën van naar boven. En wat jullie misschien ook niet weten dat Mirko is een groot legoverzamelaar. Niet om te bouwen, maar vooral om die dozen in de kast op te stapelen en nog meer kasten ernaast te bouwen.

En Jan Lempsink heeft ooit iets uit zijn collectie mogen ontvangen toen hij afscheid nam. Dus ik weet niet of het ooit opgebouwd is, maar daar komen we vast achter. En natuurlijk last but not least, Mirko is de allergrootste fan van bitterballen en vlamtosti’s van Oldenzaal en ver daarbuiten. Maar dat wisten jullie vast al, want dat is natuurlijk als er feestjes zijn, dan is Mirko als eerste bij de schaal met bitterballen, en die is ook snel leeg. Mirko, ontzettend bedankt voor alles wat jij voor de Oldenzaalse VVD hebt betekend de afgelopen zestien jaar. Ik zei al, misschien is er nog ooit een keer een terugkeer, dat gaan we dus meemaken. In ieder geval dank voor jouw inzet en we gaan bellen denk ik, toch? Ed. Wij zeiden in de campagne, je bent nooit te oud om te leren. En dan was Ed was het grote voorbeeld, want als je een pensionado bij de fractie krijgt dan is dat heel handig, want die hebben heel veel tijd. Althans, als ze niet de hele dag op de golfbaan staan of in de sociëteit aan de bar hangen, hebben ze ontzettend veel tijd. Dus … Nee, gekkigheid, Ed, gekkigheid. Jij bent een hele actieve pensionado. En volgens mij ben jij drukker dan menig persoon met een baan. Nou, de burgemeester zei het al net dat jij overal wel ergens in de annalen opduikt als penningmeester of gewezen penningmeester.

En ik denk, ik ben een beetje bang, Ed, dat nou jij geen raadslid meer bent, dat er allerlei clubs waar je eerst dat niet mocht zijn, dat die toch jou gaan bellen morgen van, hé wij zoeken toch nog een penningmeester. Dus ik ben wel benieuwd hoe dat jou gaat vergaan. De heer Kosterink: Ik heb geen postbus meer. De heer Visscher: Nou, ik kan ze je nummer wel geven hoor, dat … Daar ben ik niet moeilijk in. Maar goed, financieel onderlegd. Ook al genoemd, auditcommissie. En daarnaast heeft Ed zich de afgelopen vier jaar helemaal toegelegd op duurzaamheid. Want vier jaar geleden had hij nog nooit een zonnepaneel gezien en nu is hij eigenlijk onze duurzaamheidsdeskundige van de fractie. Dus ik denk dat als de Thij straks van het gas gaat, dat Ed vooraan staat. Daar ben ik van overtuigd, daar ben ik van overtuigd. We hadden je graag gegund om nog vier jaar mee te draaien bij ons. Dat is niet gelukt. En als we het dan hebben over je wonden likken na een verloren verkiezingsstrijd. Ed had echt wonden. Ik weet niet of iemand het is opgevallen tijdens de campagne. Maar tijdens een avondje kalenders uitdelen op de Thij in het donker, losliggend vlondertje, een bloempot en een blauw-geelgroen oog. Ik heb de foto nog. Dus als iemand hem straks nog eventjes wil zien, Ed met blauw-geelgroen oog. Het is nu helemaal genezen. Levensgevaarlijk campagne voeren.

Ed, je bent echt de nestor van de fractie geweest, dus hopelijk kunnen we nog op jouw adviezen rekenen de komende periode. En dank voor jouw inzet de afgelopen vier jaar. En ons advies, ga vooral niet echt met pensioen, want Oldenzaal kan jou gewoon niet missen, dus dat moet je gewoon niet doen. De heer Kosterink: ‘…’ [buiten microfoon]. -14-

De heer Visscher: Daarom. Geert. Ja, misschien is het helemaal niet nodig. Ja, ik doe het toch voor de zekerheid. Je weet nooit wat er gebeurt. Ik ga ervan uit dat je eind april wil terugkomt, maar uiteindelijk voor de zekerheid dus. Afgelopen vier jaar, Geert, uitgegroeid wat mij betreft, wat ons betreft, tot mister jeugdraad. Met jouw coachraad heb je echt voor de leden van de jeugdraad iets betekend. En voor Emma en Nine denk ik in het bijzonder. En we hebben ook heel vaak jouw relazen gehoord over de jeugdraad, hoe dat allemaal ging, hoe het allemaal niet ging en wat je allemaal moest doen om dat toch weer op de rails te krijgen. Dus ik denk dat we daar jou allemaal dankbaar voor moeten zijn. En ook voor de dossiers waar je je voor ingezet hebt de afgelopen jaar. JufferbeekNoord, Thorbeckestraat. En ik denk soms stiekem dat je daar gewoon wilt wonen, alleen dat je bang bent dat het voor jouw kippen te onrustig wordt aan de Thorbeckestraat. En helemaal aan het begin van de Thorbeckestraat … Ho, ho. Helemaal aan het begin was er natuurlijk Villa Rozenhof. Het mooie dossier wat je overgedragen kreeg van Lex. En ja, ik denk inmiddels kun je wel denk ik met een gerust hart uitblazen, want ze gaat jou echt niet meer bellen nu. Dus dat kan niet. Geert, we gaan kieken of het met valt, want dat is jouw afkorting van de KOM.

En hopelijk zien we jou 25 april weer op een stoel naast ons. Maar voor nu voor de komende maand, ja, succes zonder ons zeg maar. Dank je wel. De voorzitter: Ik begreep dat de heer Ankone ook nog wat prachtige woorden tot ons wil richten in het kader van zijn afscheidstournee. Stephan. En nou komen we tot een afronding. Stephan Ankone. De heer Ankone: Ja, voorzitter, dank je wel allemaal. Ik heb drie briefjes. En ik ga er denk ik één gebruiken. Zo meteen krijg je hem. Ik heb lang zitten te broeden van hoe ga ik dit noemen. En ik ben gekomen tot energie, balans of azijn. En ik zie er al één lachen. Vanavond neem ik in elk geval met gemengde gevoelens afscheid als raadslid van Oldenzaal. Voor mij als mens is het essentieel om energie te krijgen van de activiteiten waar ik in elk geval mee bezig ben. En dit vraagt om LEV, lev. En ik moest het van mijn dochter zeggen. Die V die moet je erachter zetten, anders begrijpt er helemaal niemand wat van. En dat staat voor leiderschap, eigenaarschap en vakmanschap. Dus met andere woorden, gewoon doen waar je goed in bent. Dus benutten van je talenten. In mijn beginperiode als raadslid kon ik deze eigenschappen dan ook prima benutten, en gaf het mij ook ontzettend veel energie. In de raad voelde ik balans tussen enerzijds jullie allemaal, raadsleden, en anderzijds ook het college.

Door de fijne constructieve discussies in de raad zijn we dan ook in staat gebleken om voor onze inwoners prima gedragen keuzes te maken. Dat was de tweede alinea. Mijn reflectie op de laatste vier jaar heeft in elk geval voor mij helder gemaakt dat de wereld er totaal anders voor staat. Een ongekende pandemie heeft keihard toegeslagen en heeft ook mij laten voelen dat gezondheid, geluk, een kwetsbaar goed is. Als raad hebben we ons hier op een prima manier doorheen geworsteld. Kleine kanttekening van mij, ik ga toch wel even richting Rob, maar ik kan het niet laten. Kleine kanttekening van mij is wel dat wij af en toe kwetsbare inwoners toch een klein beetje in de steek hebben gelaten door ervan uit te blijven gaan dat die mensen zichzelf moeten redden. Terwijl dat niet altijd in deze stad ook kan. Er zijn mensen die kunnen zich niet zelf redden. En daarvan vind ik, moeten wij die uitgestoken hand bieden. En dan nu, nu zitten wij met zo’n vreselijk geval in het Oostblok, Oekraïne heeft dat, die de wereld opnieuw in vuur en vlam zet. Ik wil ons college een groot compliment maken door op slagvaardige wijze mensen op te vangen. Groot compliment daarvoor. Daarnaast zijn er ook fantastische initiatieven in dit dossier ook geboren in deze stad. Dus helemaal top. Nog even terug naar de voorgaande collegeperiode.

En dan had ik een moeilijk woord, en dat heeft van dualisme is in onze raad, in onze gemeente, volgens mij al van een tijdje geleden afscheid genomen. Voorstellen van het college worden doorgaans redelijke snel geaccepteerd en bejubeld met mooie woorden. Weliswaar nuancering op voorstellen worden wel verwerkt in de definitieve besluitvorming. Ik spreek oprecht de hoop uit dat de balans, stond ook boven in die drie woorden hè, balans, in de komende raadsperiode terug mag keren in Oldenzaal. -15-

Raadsvergaderingen moeten niet een wedstrijd worden van zeventien tegen zes. Ik heb er volgens mij vanavond wat van gezien in de krant. Hiermee geven we het totale verkeerde voorbeeld aan onze inwoners. En dit kan dan ook weleens een trigger zijn waarom zo ontzettend weinig mensen vertrouwen hebben in de politiek en ook een stemhokje hebben weten te vinden. Daarnaast zijn ambtelijke molens, die zijn niet altijd heel erg snel. Maar iedereen doet zijn best, dus dat is helemaal goed. In mijn bijdragen heb ik ook met enige regelmaat opgeroepen tot doenvermogen. Of vrij vertaald, niet lullen maar poetsen. Nou heb ik daar een X1 staan. En daar staat, ik heb er vanavond nog één bij gekrast, voor mij is het nu tijd om terug te treden uit deze raad. Ook ik verlang naar een balans en verwacht mijn positieve energie te kunnen steken in maatschappelijke vraagstukken die op mijn pad komen. Langs de zijlijn zal ik in de komende vier jaar mijn bijdrage blijven leveren in het politiek forum, en vind het echt oprecht fantastisch om te zien dat ook jongeren hier in deze raad, ik zie er hier twee zitten, toetreden. Dus helemaal top. Ik had hier ook nog wat staan, ik geef om Oldenzaal. Die heb ik vanmorgen bedacht op de Tankenberg. Ik geef om Oldenzaal, of wij geven om Oldenzaal, maar ik geef ook om Oldenzaal hè, en gun deze stad een raad waarin het dualisme weer voeten aan de grond krijgt.

Tot slot, mijn laatste zin, azijn is een levensmiddel, een levensmiddel, en het is geen gif. Het geeft glanzende lakken, die had ik vroeger, heb ik nou wat minder. Een stralende huid, die heb ik nog steeds. En van jeuk heb ik doorgaans niet zo heel veel last. maar het verzacht ook de jeugd. Oprecht wil ik in elk geval Ellen, mijn vrouw die hier vanavond is, bedanken voor alle steun die ik van haar heb mogen krijgen. Ook mijn twee kinderen, Noortje en Lotte, die hier vanavond niet konden zijn. Jullie allemaal hartstikke bedankt. En ik weet zeker dat jullie nog niet van mij af zijn. De voorzitter: Dank. En voordat we overgaan tot een muzikaal intermezzo, zie ik de heer Ten Vergert nog. En dan gaan we over naar het muzikale intermezzo. De heer Ten Vergert: Muzikale intermezzo komt in ieder geval niet van af vanavond, voorzitter. Ik kan het proberen, maar dat pakt vast niet goed uit. Toch best gek hier de laatste keer bij het spreekgestoelte. Ondanks dat ik hier de laatste jaren eigenlijk ook niet zo heel veel heb gestaan vanwege corona. Ik hoop wel van harte dat jullie de komende vier jaar niet weer terug hoeven te vallen op digitaal vergaderen, want thuis inloggen bij een politiek forum of raadsvergadering vanaf je zolderkamer, ja, dat maakt het raadslidwerk toch echt wel een stukje minder leuk. Bijna zeven jaar heb ik raadslid mogen zijn voor Oldenzaal.